Paul J. DiMaggio & Walter W. Powell - The iron cage revisited; Institutional isomorphism and
collective rationality in organizational fields
Het artikel is gebaseerd op een bijzondere paradox; naarmate een groep organisaties uitgroeit tot een
organizational field, zorgen actoren ervoor dat organisaties steeds meer op elkaar gaan lijken in hun
poging om ze te veranderen. De auteurs betogen in het artikel dat de drijfveer achter de bureaucratie
en rationalisering is veranderd. Het doel van het artikel is om een antwoord te krijgen op de vraag
waarom organisaties in een bepaald organizational field zoveel op elkaar lijken.
Organisaties ontwikkelen interrelaties die na verloop van tijd uitgroeien tot een organisatorisch veld.In
de eerste fasen van ontwikkeling verschillen organisaties nog van elkaar, terwijl ze na de
totstandkoming van een organisatorisch veld, allemaal op elkaar lijken. Het feit dat organisaties in een
organisatorisch veld naar verloop van tijd op elkaar lijken, wordt verklaard door het concept van
institutioneel isomorfisme. Isomorfisme is het proces die de ene eenheid van de populatie dwingt om
te lijken op andere eenheden in de populatie, gegeven het feit dat alle eenheden van de populatie te
maken hebben met dezelfde institutionele omgevingsfactoren. Er zijn twee typen isomorfisme:
competitief isomorfisme en instotutioneel isomorfisme.
- Van competitief isomorfisme is sprake in organisatorische velden die worden gekenmerkt
door open concurrentie.
- Institutioneel isomorfisme beschrijft het gegeven dat organisaties zich moeten gedraging
conform de rationalized myths van de instituties in hun institutionele omgeving. Er zijn drie
mechanismen voor institutionele isomorfische varandering:
1) Coercive isomorphism; coercive isomorphism stamt af van politieke invloed en het probleem
van legitimiteit. Coercive isomorphism ontstaat door formele en informele druk op
organisaties door andere organisaties waarvan ze afhankelijk zijn en door culturele
verwachtingen in de samenleving waarin organisaties functioneren. Coercive isomorphism
kan legaal geregeld zijn, zoals de verplichte anti – vervuilingswetten waar organisaties meet te
maken hebben. Hoe sterker een gedeeld rechtsklimaat, hoe groter de invloed op het gedrag
van organisaties. Er zijn allerlei ontwikkelingen die de homogeniteit van organisaties in een
gegeven organisatorisch veld bepaald hebben. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om de
totstandkoming van een centrale staat en de centralisering van kapitaal.
2) Mimetic processes; Mimetic processes komen voort uit onzekerheid. Onzekerheid moedigt
organisaties aan om andere organisaties in hun organisatorisch veld te imiteren. Het gaat
hierbij om organisaties die als legitieme en succesvol worden gezien. De reactie van imitatie
ten gevolge van onzekerheid wordt modeling genoemd. Hoe groter de druk is op organisaties
van interne en externe actoren des te meer zijn organisaties geneigd om andere organisaties te
imiteren. Het aantal werknemers en klanten kan dus invloed hebben op de bereidheid van
organisatie om andere organisaties te imiteren.
3) Normative pressures; Deze bron van isomorfische organisatorische verandering stem af van
het begrip professionalisering. Professionalisering wordt gedefinieerd als de collectieve
zoektocht van personen met hetzelfde beroep naar voorwaarden en methoden voor hun werk,
om een cognitieve basis en legitimering te creëren voor hun beroepsautonomie. Het is
zichtbaar dat deze ontwikkeling heeft geleid tot een grotere mate van homogeniteit tussen
organisaties die zich in hetzelfde organisatorische veld bevinden. Want hoewel functies binnen
een organisatie van elkaar verschillen, lijken dezelfde functies in verschillende organisaties
sterk op elkaar. Ook de titel die aan een bepaald vakgebied wordt gegeven is vaak in veel
organisaties hetzelfde. De ontwikkeling van professionalisering steunt op twee pilaren,
enerzijds het legitieme educatiesysteem en anderzijds de ontwikkeling van steeds meer
netwerken die professionals in een bepaald functie met elkaar verbindt. Ook het filteren van
personeel, oftewel het feit dat personeel aan bepaalde eisen moet voldoen bij sollicitatie
collective rationality in organizational fields
Het artikel is gebaseerd op een bijzondere paradox; naarmate een groep organisaties uitgroeit tot een
organizational field, zorgen actoren ervoor dat organisaties steeds meer op elkaar gaan lijken in hun
poging om ze te veranderen. De auteurs betogen in het artikel dat de drijfveer achter de bureaucratie
en rationalisering is veranderd. Het doel van het artikel is om een antwoord te krijgen op de vraag
waarom organisaties in een bepaald organizational field zoveel op elkaar lijken.
Organisaties ontwikkelen interrelaties die na verloop van tijd uitgroeien tot een organisatorisch veld.In
de eerste fasen van ontwikkeling verschillen organisaties nog van elkaar, terwijl ze na de
totstandkoming van een organisatorisch veld, allemaal op elkaar lijken. Het feit dat organisaties in een
organisatorisch veld naar verloop van tijd op elkaar lijken, wordt verklaard door het concept van
institutioneel isomorfisme. Isomorfisme is het proces die de ene eenheid van de populatie dwingt om
te lijken op andere eenheden in de populatie, gegeven het feit dat alle eenheden van de populatie te
maken hebben met dezelfde institutionele omgevingsfactoren. Er zijn twee typen isomorfisme:
competitief isomorfisme en instotutioneel isomorfisme.
- Van competitief isomorfisme is sprake in organisatorische velden die worden gekenmerkt
door open concurrentie.
- Institutioneel isomorfisme beschrijft het gegeven dat organisaties zich moeten gedraging
conform de rationalized myths van de instituties in hun institutionele omgeving. Er zijn drie
mechanismen voor institutionele isomorfische varandering:
1) Coercive isomorphism; coercive isomorphism stamt af van politieke invloed en het probleem
van legitimiteit. Coercive isomorphism ontstaat door formele en informele druk op
organisaties door andere organisaties waarvan ze afhankelijk zijn en door culturele
verwachtingen in de samenleving waarin organisaties functioneren. Coercive isomorphism
kan legaal geregeld zijn, zoals de verplichte anti – vervuilingswetten waar organisaties meet te
maken hebben. Hoe sterker een gedeeld rechtsklimaat, hoe groter de invloed op het gedrag
van organisaties. Er zijn allerlei ontwikkelingen die de homogeniteit van organisaties in een
gegeven organisatorisch veld bepaald hebben. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om de
totstandkoming van een centrale staat en de centralisering van kapitaal.
2) Mimetic processes; Mimetic processes komen voort uit onzekerheid. Onzekerheid moedigt
organisaties aan om andere organisaties in hun organisatorisch veld te imiteren. Het gaat
hierbij om organisaties die als legitieme en succesvol worden gezien. De reactie van imitatie
ten gevolge van onzekerheid wordt modeling genoemd. Hoe groter de druk is op organisaties
van interne en externe actoren des te meer zijn organisaties geneigd om andere organisaties te
imiteren. Het aantal werknemers en klanten kan dus invloed hebben op de bereidheid van
organisatie om andere organisaties te imiteren.
3) Normative pressures; Deze bron van isomorfische organisatorische verandering stem af van
het begrip professionalisering. Professionalisering wordt gedefinieerd als de collectieve
zoektocht van personen met hetzelfde beroep naar voorwaarden en methoden voor hun werk,
om een cognitieve basis en legitimering te creëren voor hun beroepsautonomie. Het is
zichtbaar dat deze ontwikkeling heeft geleid tot een grotere mate van homogeniteit tussen
organisaties die zich in hetzelfde organisatorische veld bevinden. Want hoewel functies binnen
een organisatie van elkaar verschillen, lijken dezelfde functies in verschillende organisaties
sterk op elkaar. Ook de titel die aan een bepaald vakgebied wordt gegeven is vaak in veel
organisaties hetzelfde. De ontwikkeling van professionalisering steunt op twee pilaren,
enerzijds het legitieme educatiesysteem en anderzijds de ontwikkeling van steeds meer
netwerken die professionals in een bepaald functie met elkaar verbindt. Ook het filteren van
personeel, oftewel het feit dat personeel aan bepaalde eisen moet voldoen bij sollicitatie
