Artikelen Lifestyle and Consumption
Periode 3 2022
, Artikel lecture 2
De consumptiesociologie besteedt relatief weinig aandacht aan kinderen. In dit artikel wordt
de hoeveel literatuur over de consumptiesociologie, gericht op kinderen, verzameld om
vervolgens implicaties te schetsen over de verwaarlozing van de consumptie van kinderen.
Daarnaast wordt er ook gekeken naar klassendifferentiatie en sociale reproductie. Andere
belangrijk aspect zijn identiteiten, betrokkenheid en levensstijl. Er zijn 3 dominante
perspectieven binnen de consumptiesociologie:
1. Productie van consumptie → conceptualiseert consumeren door analyse en
interpretatie van het productiegebied.
2. Consumptiewijze → hoe er wordt geconsumeerd en sociale relaties tussen
verschillende groepen bemiddelen.
3. Consumptie als esthetiek: voorbeelden van individualiserende tendensen in de
moderne samenleving. → levensstijl, identiteitsvorming.
Recente trends zijn alleen moeilijk onder een categorie onder te verdelen. Daarom wordt de
nadruk gelegd op gewone consumptie, gefocust op routinematig, onopvallend gedrag.
Kinderen en de productie van consumptie:
Meest directe manier om kinderen betrokken te krijgen: kinderartikelen/diensten. Dus
bijvoorbeeld de speelgoedcultuur en kinderkleding. Maar psychologen waren vooral
geïnteresseerd in hoe kinderen betrokken waren bij de consumptie van materiële goederen.
Er blijkt dat een goede betrokkenheid alleen voor verslechterde sociale relaties zorgt.
Voornamelijk de relatie met ouders, waar kinderen hun ouders lastig vallen. Het is alleen
jammer dat er weinig onderzoek met kinderen zelf is gedaan, maar veel informatie wordt
verkregen uit documenten etc.
Een ander probleem is dat kinderen vaak worden behandeld als homo-genereuze sociale
groep van schijnbaar beïnvloedbare en onder druk staande individuen.
Vaak wordt er een relatie gevonden waardoor gedrag simpelweg de consumptie bepaalt. →
dit komt vooral naar voren in effectenonderzoek.
Kritiek: er ligt een te grote nadruk op de waarde van markt en grondstoffen. Terwijl
huiselijke sfeer ook belangrijk is. Emotionele behoeften van kinderen zouden niet worden
vervuld. Dit heeft meer waarde dan de dure items die voor hen zijn gekocht.
Consumptie en de onzichtbaarheid van kinderen:
Kinderen zijn grotendeels onzichtbaar in consumptietheorieën. Dit is een verrassing, gezien
de impact die het heeft op de levensstijl. In deze sectie wordt uitgelegd wat de 3
benaderingen van consumptie zijn. Ook wordt er uitgelegd hoe een actie van kinderen
binnen de consumptie leerzame inzichten oplevert.
Tegenwoordig is vooral aandacht voor de consumptiewijze: “de manier waarop goederen
worden gebruikt”. Hierbij wordt vooral gekeken naar het werk van Pierre Bourdieu, die
consumptie ziet als een proces van reproduceren waarbij verschillende smaken worden
gevormd. Waardoor er klassen ontstaan. Met bijvoorbeeld materiële rijkdom, bepaalde
toegang tot netwerken, en soorten kennis. Hierdoor ontstaat weer smaak waardoor je
Periode 3 2022
, Artikel lecture 2
De consumptiesociologie besteedt relatief weinig aandacht aan kinderen. In dit artikel wordt
de hoeveel literatuur over de consumptiesociologie, gericht op kinderen, verzameld om
vervolgens implicaties te schetsen over de verwaarlozing van de consumptie van kinderen.
Daarnaast wordt er ook gekeken naar klassendifferentiatie en sociale reproductie. Andere
belangrijk aspect zijn identiteiten, betrokkenheid en levensstijl. Er zijn 3 dominante
perspectieven binnen de consumptiesociologie:
1. Productie van consumptie → conceptualiseert consumeren door analyse en
interpretatie van het productiegebied.
2. Consumptiewijze → hoe er wordt geconsumeerd en sociale relaties tussen
verschillende groepen bemiddelen.
3. Consumptie als esthetiek: voorbeelden van individualiserende tendensen in de
moderne samenleving. → levensstijl, identiteitsvorming.
Recente trends zijn alleen moeilijk onder een categorie onder te verdelen. Daarom wordt de
nadruk gelegd op gewone consumptie, gefocust op routinematig, onopvallend gedrag.
Kinderen en de productie van consumptie:
Meest directe manier om kinderen betrokken te krijgen: kinderartikelen/diensten. Dus
bijvoorbeeld de speelgoedcultuur en kinderkleding. Maar psychologen waren vooral
geïnteresseerd in hoe kinderen betrokken waren bij de consumptie van materiële goederen.
Er blijkt dat een goede betrokkenheid alleen voor verslechterde sociale relaties zorgt.
Voornamelijk de relatie met ouders, waar kinderen hun ouders lastig vallen. Het is alleen
jammer dat er weinig onderzoek met kinderen zelf is gedaan, maar veel informatie wordt
verkregen uit documenten etc.
Een ander probleem is dat kinderen vaak worden behandeld als homo-genereuze sociale
groep van schijnbaar beïnvloedbare en onder druk staande individuen.
Vaak wordt er een relatie gevonden waardoor gedrag simpelweg de consumptie bepaalt. →
dit komt vooral naar voren in effectenonderzoek.
Kritiek: er ligt een te grote nadruk op de waarde van markt en grondstoffen. Terwijl
huiselijke sfeer ook belangrijk is. Emotionele behoeften van kinderen zouden niet worden
vervuld. Dit heeft meer waarde dan de dure items die voor hen zijn gekocht.
Consumptie en de onzichtbaarheid van kinderen:
Kinderen zijn grotendeels onzichtbaar in consumptietheorieën. Dit is een verrassing, gezien
de impact die het heeft op de levensstijl. In deze sectie wordt uitgelegd wat de 3
benaderingen van consumptie zijn. Ook wordt er uitgelegd hoe een actie van kinderen
binnen de consumptie leerzame inzichten oplevert.
Tegenwoordig is vooral aandacht voor de consumptiewijze: “de manier waarop goederen
worden gebruikt”. Hierbij wordt vooral gekeken naar het werk van Pierre Bourdieu, die
consumptie ziet als een proces van reproduceren waarbij verschillende smaken worden
gevormd. Waardoor er klassen ontstaan. Met bijvoorbeeld materiële rijkdom, bepaalde
toegang tot netwerken, en soorten kennis. Hierdoor ontstaat weer smaak waardoor je
