Zenuwstelsel actiepotentiaal
Er is een neuron dat neurotransmitters afgeeft en die binden aan het volgende neuron. De binding
van de neurotransmitters die triggert een elektrisch signaal. Het elektrische signaal wordt
doorgegeven en triggert weer neurotransmitter afgifte aan de andere kant van het neuron. Een
elektrische stroom door het neuron heen dat de ´axon terminal´ bereikt, triggert de afgifte van
neurotransmitters in de synaps, dit is een elektrische conductie van een chemisch signaal.
Over het membraan van het neuron zit een lading. In het neuron is het negatiever geladen dan
buiten het neuron. Dit heeft te maken met ionen binnen en buiten de cel. Er zit dus een potentiaal
over het membraan van het neuron, membraanpotentiaal= -70mV in rust
(rustmembraanpotentiaal). over het membraan vindt dus een potentiaal verschil (elektrische
gradiënt) en er zit een chemisch verschil in de concentratie van ionen (chemisch gradiënt), dit wordt
elektrochemisch gradiënt genoemd. De elektrochemische gradiënt zorgt ervoor dat er aan de ionen
wordt getrokken (driving force), drijvende kracht over de ionen. Als de membraanspanning voor een
ion waarbij de drijvende kracht 0 is, wordt dat evenwichtspotentiaal/ omkeerpotentiaal Eion van
een ion genoemd.
De concentraties van Na+, K+ en Cl- bepalen de rustmembraanpotentiaal. In de cel zit minder Na+ dan
buiten de cel. In de cel zit meer K + dan buiten de cel. In de cel zit minder Cl - dan buiten de cel. Op het
moment dat het rustpotentiaalmembraan -70 mV is en er gaat bijv. een natriumkanaal open, dan
gaat natrium de cel in (in de cel is een lage natriumconcentratie). Het potentiaal schiet over het
membraan richting de omkeerpotentiaal. Het omkeerpotentiaal bepaald welke richting het
membraanpotentiaal naar toegaat als dat ion door het membraan heen kan stromen. Hoe verder het
membraanpotentiaal van het omkeerpotentiaal zit, hoe harder de ionen stromen omdat de drijvende
kracht groter is.
Er zit meer chloride buiten de cel, dan binnen de cel toch is de drijvende kracht de cel uit. Buiten de
cel is het positiever geladen, dus chloride heeft een drijvende kracht om de cel uit te gaan , tegen de
concentratiegradiënt in maar richting de lading.
Als er ion-kanaal open gaat, stromen de ionen door het membraan volgens hun drijvende kracht. Als
natrium de cel ingaat wordt het positiever en veranderd het membraanpotentiaal. Ionen
diffunderen niet door het celmembraan heen. Daarom kan er een ladingsverschil ontstaan. Ion-
kanalen zijn specifiek voor ionen.
Voltage-afhankelijke ion-kanalen > openen en sluiten afhankelijk van membraanpotentiaal.
Als open: grote geleidbaarheid voor dat specifieke ion.
Lekkanalen staan altijd open, ionen kunnen hier vrij doorheen diffunderen.
Relatief kleine bijdrage aan geleidbaarheid.
Dragen bij aan onderhouden van Vr.
, Na+/K+-pomp
Pompt actief (ATP) Na+ en K+ tegen de gradiënt in.
Speelt een rol in onderhouden van Vr: 3x Na + de cel uit tegen 2x K + de cel in> netto
positieve lading de cel uit.
Nernst-vergelijking om de evenwichts- of omkeerpotentiaal van een ion te berekenen. Hierbij is het
evenwichtspotentiaal voornamelijk afhankelijk van :
Concentratie van ionen intra- en extracellulair
Lading van ionen
Parallel conductance-vergelijking om de membraanpotentiaal te berekenen. De
membraanpotentiaal is afhankelijk van de:
Evenwichtspotentiaal (van de betreffende ionen)
Geleidbaarheid van de ionen door de ion-kanalen
Voltage-afhankelijke ionkanalen
Lekkanelen (leaky channels)
Voltage-afhankelijk Na+-kanaal heeft een grote geleidbaarheid Na+, want relatief veel voltage-
afhankelijke Na+-kanalen in membraan van een neuron. Zo’n kanaal heeft twee poorten
Activatie-poort
Gesloten bij Vr (rustmembraanpotentiaal)
Open bij Vm = -55mV > dus bij depolarisatie van V m. Dit is het actiepotentiaaldrempel
de waarde van Vm waarbij er een voldoende grote Na+-stroom gaat lopen om een
actiepotentiaal te genereren.
Opent snel
Gaat weer dicht na repolarisatie
Inactievatie-poort
Open bij Vr
Sluit bij depolarisatie van Vm
Sluit relatief langzaam
Blijft lang dicht
Gaat weer open bij hyperpolarisatie
Er is een neuron dat neurotransmitters afgeeft en die binden aan het volgende neuron. De binding
van de neurotransmitters die triggert een elektrisch signaal. Het elektrische signaal wordt
doorgegeven en triggert weer neurotransmitter afgifte aan de andere kant van het neuron. Een
elektrische stroom door het neuron heen dat de ´axon terminal´ bereikt, triggert de afgifte van
neurotransmitters in de synaps, dit is een elektrische conductie van een chemisch signaal.
Over het membraan van het neuron zit een lading. In het neuron is het negatiever geladen dan
buiten het neuron. Dit heeft te maken met ionen binnen en buiten de cel. Er zit dus een potentiaal
over het membraan van het neuron, membraanpotentiaal= -70mV in rust
(rustmembraanpotentiaal). over het membraan vindt dus een potentiaal verschil (elektrische
gradiënt) en er zit een chemisch verschil in de concentratie van ionen (chemisch gradiënt), dit wordt
elektrochemisch gradiënt genoemd. De elektrochemische gradiënt zorgt ervoor dat er aan de ionen
wordt getrokken (driving force), drijvende kracht over de ionen. Als de membraanspanning voor een
ion waarbij de drijvende kracht 0 is, wordt dat evenwichtspotentiaal/ omkeerpotentiaal Eion van
een ion genoemd.
De concentraties van Na+, K+ en Cl- bepalen de rustmembraanpotentiaal. In de cel zit minder Na+ dan
buiten de cel. In de cel zit meer K + dan buiten de cel. In de cel zit minder Cl - dan buiten de cel. Op het
moment dat het rustpotentiaalmembraan -70 mV is en er gaat bijv. een natriumkanaal open, dan
gaat natrium de cel in (in de cel is een lage natriumconcentratie). Het potentiaal schiet over het
membraan richting de omkeerpotentiaal. Het omkeerpotentiaal bepaald welke richting het
membraanpotentiaal naar toegaat als dat ion door het membraan heen kan stromen. Hoe verder het
membraanpotentiaal van het omkeerpotentiaal zit, hoe harder de ionen stromen omdat de drijvende
kracht groter is.
Er zit meer chloride buiten de cel, dan binnen de cel toch is de drijvende kracht de cel uit. Buiten de
cel is het positiever geladen, dus chloride heeft een drijvende kracht om de cel uit te gaan , tegen de
concentratiegradiënt in maar richting de lading.
Als er ion-kanaal open gaat, stromen de ionen door het membraan volgens hun drijvende kracht. Als
natrium de cel ingaat wordt het positiever en veranderd het membraanpotentiaal. Ionen
diffunderen niet door het celmembraan heen. Daarom kan er een ladingsverschil ontstaan. Ion-
kanalen zijn specifiek voor ionen.
Voltage-afhankelijke ion-kanalen > openen en sluiten afhankelijk van membraanpotentiaal.
Als open: grote geleidbaarheid voor dat specifieke ion.
Lekkanalen staan altijd open, ionen kunnen hier vrij doorheen diffunderen.
Relatief kleine bijdrage aan geleidbaarheid.
Dragen bij aan onderhouden van Vr.
, Na+/K+-pomp
Pompt actief (ATP) Na+ en K+ tegen de gradiënt in.
Speelt een rol in onderhouden van Vr: 3x Na + de cel uit tegen 2x K + de cel in> netto
positieve lading de cel uit.
Nernst-vergelijking om de evenwichts- of omkeerpotentiaal van een ion te berekenen. Hierbij is het
evenwichtspotentiaal voornamelijk afhankelijk van :
Concentratie van ionen intra- en extracellulair
Lading van ionen
Parallel conductance-vergelijking om de membraanpotentiaal te berekenen. De
membraanpotentiaal is afhankelijk van de:
Evenwichtspotentiaal (van de betreffende ionen)
Geleidbaarheid van de ionen door de ion-kanalen
Voltage-afhankelijke ionkanalen
Lekkanelen (leaky channels)
Voltage-afhankelijk Na+-kanaal heeft een grote geleidbaarheid Na+, want relatief veel voltage-
afhankelijke Na+-kanalen in membraan van een neuron. Zo’n kanaal heeft twee poorten
Activatie-poort
Gesloten bij Vr (rustmembraanpotentiaal)
Open bij Vm = -55mV > dus bij depolarisatie van V m. Dit is het actiepotentiaaldrempel
de waarde van Vm waarbij er een voldoende grote Na+-stroom gaat lopen om een
actiepotentiaal te genereren.
Opent snel
Gaat weer dicht na repolarisatie
Inactievatie-poort
Open bij Vr
Sluit bij depolarisatie van Vm
Sluit relatief langzaam
Blijft lang dicht
Gaat weer open bij hyperpolarisatie
