OPDRACHT WEEK 2
Finley Geerling (2655459)
Emmy Pordon (2622447)
Sanne Westerhout (2649941)
1) In onderzoek naar ruimtelijke aandacht, a.k.a. orienting (paper Kinsella, 1998;
boekhoofdstuk Danckert, 2014) wordt vaak gebruik gemaakt van testjes met
reactietijden, om de efficiëntie van dit aandachtsnetwerk te testen. In dergelijke
testjes wordt dan vaak gebruik gemaakt van zgn ‘valide’ en ‘invalide’ trials.
a) Wat wordt hieronder verstaan?
Valide trials worden gedefinieerd als ‘cues’ die de goede kant voorspellen voor waar de
uiteindelijke marker verschijnt. Invalide trials zetten de proefpersonen eigenlijk op het
verkeerde been en laten een ‘cue’ aan de verkeerde kant zien als waar de uiteindelijke
marker gepresenteerd wordt (Bartolomeo & Chokron, 2002).
b) Hoe reageren gezonde mensen op valide en invalide trials?
Gezonde proefpersonen hebben voordeel van de valide trials. Door de aanwezigheid van
cues bij de valide trials weten de gezonde proefpersonen aan welke kant de uiteindelijke
marker gaat verschijnen, waardoor de gezonde proefpersonen sneller kunnen reageren dan
zonder cue (Bartolomeo & Chokron, 2002).
Als er een invalide trial in het scherm verschijnt, worden de proefpersonen op het verkeerde
been gezet. De aandacht is gefocust op een verkeerd gebied en dit vertraagt de reactie op
de marker die op een andere locatie getoond wordt.
c) Hoe reageren mensen met neglect op valide en invalide trials? Verwerk in je
antwoord de termen ‘ipsilesioneel’ en ‘contralesioneel’
Wanneer patiënten met neglect worden blootgesteld aan trials in de ipsilesionele kant, zien
we dat patiënten sneller reageren op valide trials in vergelijking tot invalide trials. Wanneer
patiënten met neglect worden blootgesteld aan trials contralesioneel, zien we dat valide trials
eenzelfde reactietijd hebben als ipsilesioneel, maar wanneer patiënten invalide trials
ontvangen contralesioneel, zien we dat ze veel trager reageren in vergelijking met invalide
trials aan de ipsilesionele kant. Dit duidt op het feit dat patiënten met neglect een vertraagde
aandachtsverschuiving hebben naar de contralesionele kant. Dankcert (2014) beschreef
verder dat patiënten met neglect soms zelfs sneller reageerden op trials aan hun
ipsilesionele kant in vergelijking met de controlegroep, wat aanduidt dat patiënten met
neglect een verhoogde aandacht hebben aan hun ipsilesionele kant.
2) Een veel gebruikte techniek om neglect te behandelen is de zgn prism adaptation.
Hoewel er positieve effecten worden gevonden van deze techniek, kleven er ook wat
beperkingen aan.
a) Bespreek een beperking uit het paper van Kerkhoff en Schenk (2012), en bespreek
een andere beperking uit het paper van Danckert (2014).
Kerkhoff en Schenk (2012) geven aan dat, hoewel er veel studies zijn die positieve effecten
op de symptomen van neglect hebben bevonden met het gebruik van prisma adaptatie, de
voordelen zich enkel voordoen bij tijdsintensieve behandelingen. Deze behandeling is
daarom niet minder tijdrovend dan andere behandelopties. Er blijkt dat trails met meer dan
10 sessies leiden tot lange termijn voordelen, terwijl een enkele of een paar sessies (<10)
deze voordelen niet zouden behalen.
Danckert (2014) beschrijft dat neglect bestaat uit een samenhang van verschillende
symptomen, waaronder verminderde ruimtelijke oriëntatie en aanhoudende aandacht en een
Finley Geerling (2655459)
Emmy Pordon (2622447)
Sanne Westerhout (2649941)
1) In onderzoek naar ruimtelijke aandacht, a.k.a. orienting (paper Kinsella, 1998;
boekhoofdstuk Danckert, 2014) wordt vaak gebruik gemaakt van testjes met
reactietijden, om de efficiëntie van dit aandachtsnetwerk te testen. In dergelijke
testjes wordt dan vaak gebruik gemaakt van zgn ‘valide’ en ‘invalide’ trials.
a) Wat wordt hieronder verstaan?
Valide trials worden gedefinieerd als ‘cues’ die de goede kant voorspellen voor waar de
uiteindelijke marker verschijnt. Invalide trials zetten de proefpersonen eigenlijk op het
verkeerde been en laten een ‘cue’ aan de verkeerde kant zien als waar de uiteindelijke
marker gepresenteerd wordt (Bartolomeo & Chokron, 2002).
b) Hoe reageren gezonde mensen op valide en invalide trials?
Gezonde proefpersonen hebben voordeel van de valide trials. Door de aanwezigheid van
cues bij de valide trials weten de gezonde proefpersonen aan welke kant de uiteindelijke
marker gaat verschijnen, waardoor de gezonde proefpersonen sneller kunnen reageren dan
zonder cue (Bartolomeo & Chokron, 2002).
Als er een invalide trial in het scherm verschijnt, worden de proefpersonen op het verkeerde
been gezet. De aandacht is gefocust op een verkeerd gebied en dit vertraagt de reactie op
de marker die op een andere locatie getoond wordt.
c) Hoe reageren mensen met neglect op valide en invalide trials? Verwerk in je
antwoord de termen ‘ipsilesioneel’ en ‘contralesioneel’
Wanneer patiënten met neglect worden blootgesteld aan trials in de ipsilesionele kant, zien
we dat patiënten sneller reageren op valide trials in vergelijking tot invalide trials. Wanneer
patiënten met neglect worden blootgesteld aan trials contralesioneel, zien we dat valide trials
eenzelfde reactietijd hebben als ipsilesioneel, maar wanneer patiënten invalide trials
ontvangen contralesioneel, zien we dat ze veel trager reageren in vergelijking met invalide
trials aan de ipsilesionele kant. Dit duidt op het feit dat patiënten met neglect een vertraagde
aandachtsverschuiving hebben naar de contralesionele kant. Dankcert (2014) beschreef
verder dat patiënten met neglect soms zelfs sneller reageerden op trials aan hun
ipsilesionele kant in vergelijking met de controlegroep, wat aanduidt dat patiënten met
neglect een verhoogde aandacht hebben aan hun ipsilesionele kant.
2) Een veel gebruikte techniek om neglect te behandelen is de zgn prism adaptation.
Hoewel er positieve effecten worden gevonden van deze techniek, kleven er ook wat
beperkingen aan.
a) Bespreek een beperking uit het paper van Kerkhoff en Schenk (2012), en bespreek
een andere beperking uit het paper van Danckert (2014).
Kerkhoff en Schenk (2012) geven aan dat, hoewel er veel studies zijn die positieve effecten
op de symptomen van neglect hebben bevonden met het gebruik van prisma adaptatie, de
voordelen zich enkel voordoen bij tijdsintensieve behandelingen. Deze behandeling is
daarom niet minder tijdrovend dan andere behandelopties. Er blijkt dat trails met meer dan
10 sessies leiden tot lange termijn voordelen, terwijl een enkele of een paar sessies (<10)
deze voordelen niet zouden behalen.
Danckert (2014) beschrijft dat neglect bestaat uit een samenhang van verschillende
symptomen, waaronder verminderde ruimtelijke oriëntatie en aanhoudende aandacht en een
