TEVA Leerdoelen periode 1 jaar 2
Week 1
Heeft kennis van en inzicht in de anatomie en fysiologie van het
maag-darm stelsel, keelholte en luchtwegen
De spijsvertering begint in de mondholte. Met het gebit en de tong wordt
het voedsel vermalen en vermengd met speeksel. De mondholte bevat
drie paar grote speekselklieren.
Tijdens het slikken sluit het strotklepje (epiglottis) reflexmatig de luchtweg
af, waarna de vermalen en met speeksel vermengde voedselbrij in de
maag arriveert. Tussen de slokdarm (oesophagus) en de maag bevindt
zich de maagmond (cardia), met een sluit- of kringspier (sphincter) die
zich op het juiste moment ontspant ten behoeve van de voedselpassage
en ervoor zorgt dat de voedselbrij niet terug in de slokdarm kan stromen.
De slokdarm bevindt zich achter de luchtpijp en vormt de verbinding
tussen mondholte en maag, waarbij de spijsbrij door middel van
kringspieren met peristaltische bewegingen en in porties naar de maag
wordt gestuwd. De slokdarm scheidt geen verteringssappen af.
De maag (ventriculus) is een zakvormig orgaan en bevindt zich linksboven
in de buikholte. In de maag wordt de voedselbrij vermengd met maagsap.
De afscheiding ervan staat onder invloed van de voeding, zoals het
aanbod. Ook de geur en smaak van voedsel – of zelfs de gedachte aan
bepaalde gerechten – brengt de afscheiding van maagsap op gang. Dat
geldt trouwens ook voor speeksel. De maag heeft drie hoofdfuncties:
1.Opslag. Het voedsel blijft 2 tot 4 uur in de maag.
2.Verdeling. In kleine porties wordt de voedselbrij naar de dunne
darm gekneed en gestuwd.
3.Secretie. Maagwandkliertjes scheiden maagsap af. Het maagslijm
beschermt de maagwand.
De neusmaagsonde wordt ingebracht in de neus en gaat door naar de
keelholte, slokdarm en als eindstation de maag.
Kan uitleggen wat de indicaties zijn voor het inbrengen van een
neusmaagsonde/katheter
De indicatie voor een neusmaagsonde kan zijn dat de patiënt niet meer in
staat is om zelf te eten. Denk aan maag-darminfectie of alarmerende
voedingstoestand. Ook kan het gebruikt worden voor het leeghouden van
de maag ter preventie van braken, voor pre-operatief bij maagresectie,
wanneer er nog geen peristaltiek is na een buik operatie en door
vergiftiging.
Kan uitleggen welke neusmaagsonde/katheter past bij
bovengenoemde redenen
Neusmaagsonde bij kortdurende behandeling.
, De PEG katheter wordt gekozen als een patiënt voor een langere tijd
afhankelijk zal zijn van een sondevoeding. De jejunostomie wordt alleen
gebruikt wanneer de sondevoeding niet direct de maag in mag.
Kan aangeven wat de contra indicaties, complicaties en risico’s
zijn
Contra indicaties:
De reden wanneer een neusmaagsonde niet wordt ingebracht kunnen zijn:
-Problemen hoofd halsgebied (anatomische afwijking /trauma/ RIP/ OK)
-Slokdarmproblemen ( oesophagus varices / vernauwing/ ontsteking)
-Schedelbasisfractuur
-Stollingsproblemen
Complicaties:
- Pneumonie ( bij inbrengen in longen)
- Aspiratie
- Aspiratie pneumonie
- Stomatitis
- Maagslijmvlies beschadiging
- Verstoring elektrolyten balans bij afzuigen veel maaginhoud
- Decubitus neuswand
- Verstopte sonde
Risico’s:
Voor inbrengen
- niet of verkeerd inschatten contra indicaties
- verkeerd afmeten
Tijdens inbrengen
Keelholte ( naar oesophgagus: niet naar trachea en mondholte)
-Stand van het hoofd is van belang
Eindfase inbrengen
Positiebepaling neusmaagsonde => Ph bepaling(<5,5)
- Ph meting en beoordeling aspiraat
Verschuiven positie =>Visuele controle
- Van markeringspunt
- Fixatie pleister
- Mond-keelholte ( zit de sonde niet opgekruld in de mond)
Na inbrengen
Bij elke handeling aan de sonde: visuele controle
Kan algemene zorgaspecten weergeven bij zorgvragers met een
neusmaagsonde/katheter
Als verpleegkundigen moet je allert blijven of de sonde nog wel op de juist
plaatst zit.
Het kan zijn dat de sonde na een tijdje niet meer goed ligt.
•Als de patiënt moet braken tijdens het toedienen van de sondevoeding
en de sonde verder uit de neus is gekomen (u kunt dan de sonde
gedeeltelijk of geheel uitbraken).
Week 1
Heeft kennis van en inzicht in de anatomie en fysiologie van het
maag-darm stelsel, keelholte en luchtwegen
De spijsvertering begint in de mondholte. Met het gebit en de tong wordt
het voedsel vermalen en vermengd met speeksel. De mondholte bevat
drie paar grote speekselklieren.
Tijdens het slikken sluit het strotklepje (epiglottis) reflexmatig de luchtweg
af, waarna de vermalen en met speeksel vermengde voedselbrij in de
maag arriveert. Tussen de slokdarm (oesophagus) en de maag bevindt
zich de maagmond (cardia), met een sluit- of kringspier (sphincter) die
zich op het juiste moment ontspant ten behoeve van de voedselpassage
en ervoor zorgt dat de voedselbrij niet terug in de slokdarm kan stromen.
De slokdarm bevindt zich achter de luchtpijp en vormt de verbinding
tussen mondholte en maag, waarbij de spijsbrij door middel van
kringspieren met peristaltische bewegingen en in porties naar de maag
wordt gestuwd. De slokdarm scheidt geen verteringssappen af.
De maag (ventriculus) is een zakvormig orgaan en bevindt zich linksboven
in de buikholte. In de maag wordt de voedselbrij vermengd met maagsap.
De afscheiding ervan staat onder invloed van de voeding, zoals het
aanbod. Ook de geur en smaak van voedsel – of zelfs de gedachte aan
bepaalde gerechten – brengt de afscheiding van maagsap op gang. Dat
geldt trouwens ook voor speeksel. De maag heeft drie hoofdfuncties:
1.Opslag. Het voedsel blijft 2 tot 4 uur in de maag.
2.Verdeling. In kleine porties wordt de voedselbrij naar de dunne
darm gekneed en gestuwd.
3.Secretie. Maagwandkliertjes scheiden maagsap af. Het maagslijm
beschermt de maagwand.
De neusmaagsonde wordt ingebracht in de neus en gaat door naar de
keelholte, slokdarm en als eindstation de maag.
Kan uitleggen wat de indicaties zijn voor het inbrengen van een
neusmaagsonde/katheter
De indicatie voor een neusmaagsonde kan zijn dat de patiënt niet meer in
staat is om zelf te eten. Denk aan maag-darminfectie of alarmerende
voedingstoestand. Ook kan het gebruikt worden voor het leeghouden van
de maag ter preventie van braken, voor pre-operatief bij maagresectie,
wanneer er nog geen peristaltiek is na een buik operatie en door
vergiftiging.
Kan uitleggen welke neusmaagsonde/katheter past bij
bovengenoemde redenen
Neusmaagsonde bij kortdurende behandeling.
, De PEG katheter wordt gekozen als een patiënt voor een langere tijd
afhankelijk zal zijn van een sondevoeding. De jejunostomie wordt alleen
gebruikt wanneer de sondevoeding niet direct de maag in mag.
Kan aangeven wat de contra indicaties, complicaties en risico’s
zijn
Contra indicaties:
De reden wanneer een neusmaagsonde niet wordt ingebracht kunnen zijn:
-Problemen hoofd halsgebied (anatomische afwijking /trauma/ RIP/ OK)
-Slokdarmproblemen ( oesophagus varices / vernauwing/ ontsteking)
-Schedelbasisfractuur
-Stollingsproblemen
Complicaties:
- Pneumonie ( bij inbrengen in longen)
- Aspiratie
- Aspiratie pneumonie
- Stomatitis
- Maagslijmvlies beschadiging
- Verstoring elektrolyten balans bij afzuigen veel maaginhoud
- Decubitus neuswand
- Verstopte sonde
Risico’s:
Voor inbrengen
- niet of verkeerd inschatten contra indicaties
- verkeerd afmeten
Tijdens inbrengen
Keelholte ( naar oesophgagus: niet naar trachea en mondholte)
-Stand van het hoofd is van belang
Eindfase inbrengen
Positiebepaling neusmaagsonde => Ph bepaling(<5,5)
- Ph meting en beoordeling aspiraat
Verschuiven positie =>Visuele controle
- Van markeringspunt
- Fixatie pleister
- Mond-keelholte ( zit de sonde niet opgekruld in de mond)
Na inbrengen
Bij elke handeling aan de sonde: visuele controle
Kan algemene zorgaspecten weergeven bij zorgvragers met een
neusmaagsonde/katheter
Als verpleegkundigen moet je allert blijven of de sonde nog wel op de juist
plaatst zit.
Het kan zijn dat de sonde na een tijdje niet meer goed ligt.
•Als de patiënt moet braken tijdens het toedienen van de sondevoeding
en de sonde verder uit de neus is gekomen (u kunt dan de sonde
gedeeltelijk of geheel uitbraken).
