ADMINISTRATIE IN DE ZORG: EEN PRO OF NO GO?
Een analyse van de discrepantie tussen registratieregels en de toepasbaarheid op de werkvloer
Naam X
Studentnummer X
Vak X
Tutor X
Deadline X
Woorden X
, INTRODUCTIE
Administratieve taken omvatten een groot onderdeel van de werkzaamheden binnen de
gezondheidszorg. Verpleegkundigen besteden gemiddeld tien en een half uur per week aan uren die
niet direct gericht zijn op de patient (Nivel, 2017). Dit substantieel deel van de werktijd wordt volgens
het Nivel (2019) besteed aan registratie werkzaamheden, zoals bijvoorbeeld verslaglegging over de
geleverde zorg, gewerkte uren, declaraties, afvinklijsten en het invullen van formulieren (p.4).
Registreren wordt gezien als pijler voor kwaliteit, goed meten leidt volgens Haarsma (2018) immers
tot goede zorg (p.37). Het zorgt voor transparantie, openheid en inzicht in de verleende zorg en
draagt bij aan de verantwoording van gemaakte keuzes (Haarsma, 2018; Mijatovic, 2014). Echter
komen er steeds meer geluiden vanuit de werkvloer over de last die administratieve taken met zich
meebrengen (Rijksoverheid, 2020). De vele afvinklijsten, het routinematig invullen van bijvoorbeeld
pijnscores en de vijf minuten registratieregel zorgen voor een hoge werkdruk en een gevoel van
wantrouwen (Haarsma, 2018). Bovendien worden deze uren door verpleegkundigen gezien als
waardevolle tijd die beter aan de patient besteed kan worden (Rijksoverheid 2020).
Uit deze bevinden blijkt dat registratieregels worden opgelegd, maar niet altijd aansluiten op de
werkvloer. Dit probleem kent volgens Bate, Mendel, en Robert (2008) uitdagingen op structureel,
cultureel en politiek gebied. Om te onderzoeken hoe deze discrepantie geminimaliseerd kan worden
staat in dit essay de volgende vraag centraal: Hoe kunnen opgestelde registratieregels door
beleidsmakers beter aansluiten op de werkvloer, zodat de ervaren administratielast voor
verpleegkundigen zal afnemen en de kwaliteit en veiligheid voor de patient bevorderd wordt?
2
Een analyse van de discrepantie tussen registratieregels en de toepasbaarheid op de werkvloer
Naam X
Studentnummer X
Vak X
Tutor X
Deadline X
Woorden X
, INTRODUCTIE
Administratieve taken omvatten een groot onderdeel van de werkzaamheden binnen de
gezondheidszorg. Verpleegkundigen besteden gemiddeld tien en een half uur per week aan uren die
niet direct gericht zijn op de patient (Nivel, 2017). Dit substantieel deel van de werktijd wordt volgens
het Nivel (2019) besteed aan registratie werkzaamheden, zoals bijvoorbeeld verslaglegging over de
geleverde zorg, gewerkte uren, declaraties, afvinklijsten en het invullen van formulieren (p.4).
Registreren wordt gezien als pijler voor kwaliteit, goed meten leidt volgens Haarsma (2018) immers
tot goede zorg (p.37). Het zorgt voor transparantie, openheid en inzicht in de verleende zorg en
draagt bij aan de verantwoording van gemaakte keuzes (Haarsma, 2018; Mijatovic, 2014). Echter
komen er steeds meer geluiden vanuit de werkvloer over de last die administratieve taken met zich
meebrengen (Rijksoverheid, 2020). De vele afvinklijsten, het routinematig invullen van bijvoorbeeld
pijnscores en de vijf minuten registratieregel zorgen voor een hoge werkdruk en een gevoel van
wantrouwen (Haarsma, 2018). Bovendien worden deze uren door verpleegkundigen gezien als
waardevolle tijd die beter aan de patient besteed kan worden (Rijksoverheid 2020).
Uit deze bevinden blijkt dat registratieregels worden opgelegd, maar niet altijd aansluiten op de
werkvloer. Dit probleem kent volgens Bate, Mendel, en Robert (2008) uitdagingen op structureel,
cultureel en politiek gebied. Om te onderzoeken hoe deze discrepantie geminimaliseerd kan worden
staat in dit essay de volgende vraag centraal: Hoe kunnen opgestelde registratieregels door
beleidsmakers beter aansluiten op de werkvloer, zodat de ervaren administratielast voor
verpleegkundigen zal afnemen en de kwaliteit en veiligheid voor de patient bevorderd wordt?
2
