Geschiedenis hoofdstuk 5
5 de koude oorlog
Hoe ontstond de koude oorlog:
De tweede Oorlog was net voorbij en Berlijn werd ingenomen. de Geallieerden (overwinnaars)
besloten dat Duitsland in 4 bezettingszones zou worden verdeeld. De Verenigde Staten, Groot-
Brittannië en Frankrijk bezetten het Westelijk deel en de Sovjet Unie het Oostelijk deel. De Duitse
hoofdstad Berlijn lag middenin de Sovjet zone. Omdat hier de Duitse regering zat werd Berlijn ook
verdeeld.
De Sovjet Unie voerde in het Oostelijke deel het communisme in (de regering had alle macht) als
mensen protesteerden werden ze gestraft. In het Westelijke deel dat zijn dus de VS, UK en Frankrijk
voerde ze het kapitalisme in. Hier bepaalde mensen zelf waar ze gingen werken en waar ze hun geld
aan uitgaven. De Sovjet zone en de Westelijke zone vonden allebei hun systeem het beste. Veel
mensen van het Oostelijke deel wilde vluchten naar het Westelijke deel omdat ze daar veel meer
vrijheid hadden. De kapitalistische landen waren bang dat de Sovjet Unie het communisme overal in
Europa wilde invoeren. De Sovjet Unie was bang dat ze werd aangevallen door de kapitalistische
landen. En zo ontstonden 2 machtsblokken: het communistisch Oostblok en het kapitalistisch
Westblok. Tussen het Oostblok en Westblok werden grenzen opgetrokken. Maar geen gewone
grenzen. Eentje van prikkeldraad, mijnenvelden en wachttorens. Dit noemde je “Het IJzeren
Gordijn”. Het was nu onmogelijk om nog te vluchten naar het Westen of andersom.
Jozef Stalin de leider van de SU wilde zo snel mogelijk dat Berlijn in handen kwam van de SU. Daarom
blokkeerde hij alle wegen van West Duitsland naar West Berlijn zodat mensen zonder voedsel en
brandstoffen kwamen te zitten. Stalin hoopte dat West-Berlijn het zou opgeven, maar de Verenigde
Staten, Groot-Brittannië en Frankrijk waren vastbesloten om in West-Berlijn te blijven. Het Westen
wilde geen oorlog met de Sovjet Unie, maar wilde de inwoners van West-Berlijn ook niet in de steek
laten. Ze besloten vliegtuigen in te zetten om de inwoners te helpen. Elke 3 minuten landde er een
vliegtuig in West-Berlijn met brandstof en voedsel. Een jaar lang heeft de blokkade geduurd, maar
toen zag hun leider Stalin dat het zinloos was. Hij gaf de blokkade op. In West-Berlijn kon je weer
alles krijgen wat je nodig had.
De spanning in Berlijn was dan wel gezakt, maar het wantrouwen tussen de twee grootmachten
bleef. Om sterker te staan tegenover de vijand, spraken de Westblok landen af dat als een van hen
werd aangevallen, de anderen zouden helpen. De Noord-Atlantische Verdragsorganisatie werd
opgericht. Ook wel kortweg genoemd: de NAVO. De Sovjet Unie en andere Oostbloklanden deden
hetzelfde en verenigden zich in het Warschaupact.
Intussen vonden de Verenigde Staten, Groot-Brittannie en Frankrijk dat het tijd was om hun macht
over te dragen. De Westerse zones richtten in 1949 hun eigen staat op: De Bondsrepubliek
Duitsland (BRD). De hoofdstad werd Bonn. En met hun eigen regeringsleider: Konrad Adenauer. In
dat zelfde jaar werd Oost-Duitsland ook een staat. De Duits Democratische Republiek (DDR). Hier
kreeg alleen de communistische partij het voor het zeggen en die luisterde goed naar de Sovjet Unie.
De DDR had als hoofdstad Oost-Berlijn. West-Berlijn was nog steeds in handen van de BRD.
De verschillen tussen de twee Duitslanden namen steeds meer toe. West-Duitsland en dus ook West-
Berlijn, hadden na de Tweede Wereldoorlog hulp gekregen van de Verenigde Staten. Snel werd het
land weer opgebouwd. Maar Stalin (de leider van de Sovjet Unie) had deze hulp aan de DDR
verboden. Oost-Duitsland en ook Oost-Berlijn bleven in hun ontwikkeling achter. Dat leidde tot
protesten onder de bevolking. Maar deze werden teruggedreven met hulp van grote Sovjet tanks.
Al die tijd mochten de Berlijners overal komen. West-Berlijn was zo aantrekkelijk voor de Oost-
Duitsers dat ze massaal verhuisden. In 10 jaar tijd verlieten bijna 3 miljoen mensen de DDR. De
communistische leiders waren bang dat als al die mensen verhuisden het slecht zou gaan met de
DDR. Om de verhuizingen te stoppen sloten Oost-Duitse soldaten in 1961 onverwachts alle wegen af.
Ze bouwden een muur om West-Berlijn heen, de Berlijnse muur. Vanaf nu kon niemand meer van
5 de koude oorlog
Hoe ontstond de koude oorlog:
De tweede Oorlog was net voorbij en Berlijn werd ingenomen. de Geallieerden (overwinnaars)
besloten dat Duitsland in 4 bezettingszones zou worden verdeeld. De Verenigde Staten, Groot-
Brittannië en Frankrijk bezetten het Westelijk deel en de Sovjet Unie het Oostelijk deel. De Duitse
hoofdstad Berlijn lag middenin de Sovjet zone. Omdat hier de Duitse regering zat werd Berlijn ook
verdeeld.
De Sovjet Unie voerde in het Oostelijke deel het communisme in (de regering had alle macht) als
mensen protesteerden werden ze gestraft. In het Westelijke deel dat zijn dus de VS, UK en Frankrijk
voerde ze het kapitalisme in. Hier bepaalde mensen zelf waar ze gingen werken en waar ze hun geld
aan uitgaven. De Sovjet zone en de Westelijke zone vonden allebei hun systeem het beste. Veel
mensen van het Oostelijke deel wilde vluchten naar het Westelijke deel omdat ze daar veel meer
vrijheid hadden. De kapitalistische landen waren bang dat de Sovjet Unie het communisme overal in
Europa wilde invoeren. De Sovjet Unie was bang dat ze werd aangevallen door de kapitalistische
landen. En zo ontstonden 2 machtsblokken: het communistisch Oostblok en het kapitalistisch
Westblok. Tussen het Oostblok en Westblok werden grenzen opgetrokken. Maar geen gewone
grenzen. Eentje van prikkeldraad, mijnenvelden en wachttorens. Dit noemde je “Het IJzeren
Gordijn”. Het was nu onmogelijk om nog te vluchten naar het Westen of andersom.
Jozef Stalin de leider van de SU wilde zo snel mogelijk dat Berlijn in handen kwam van de SU. Daarom
blokkeerde hij alle wegen van West Duitsland naar West Berlijn zodat mensen zonder voedsel en
brandstoffen kwamen te zitten. Stalin hoopte dat West-Berlijn het zou opgeven, maar de Verenigde
Staten, Groot-Brittannië en Frankrijk waren vastbesloten om in West-Berlijn te blijven. Het Westen
wilde geen oorlog met de Sovjet Unie, maar wilde de inwoners van West-Berlijn ook niet in de steek
laten. Ze besloten vliegtuigen in te zetten om de inwoners te helpen. Elke 3 minuten landde er een
vliegtuig in West-Berlijn met brandstof en voedsel. Een jaar lang heeft de blokkade geduurd, maar
toen zag hun leider Stalin dat het zinloos was. Hij gaf de blokkade op. In West-Berlijn kon je weer
alles krijgen wat je nodig had.
De spanning in Berlijn was dan wel gezakt, maar het wantrouwen tussen de twee grootmachten
bleef. Om sterker te staan tegenover de vijand, spraken de Westblok landen af dat als een van hen
werd aangevallen, de anderen zouden helpen. De Noord-Atlantische Verdragsorganisatie werd
opgericht. Ook wel kortweg genoemd: de NAVO. De Sovjet Unie en andere Oostbloklanden deden
hetzelfde en verenigden zich in het Warschaupact.
Intussen vonden de Verenigde Staten, Groot-Brittannie en Frankrijk dat het tijd was om hun macht
over te dragen. De Westerse zones richtten in 1949 hun eigen staat op: De Bondsrepubliek
Duitsland (BRD). De hoofdstad werd Bonn. En met hun eigen regeringsleider: Konrad Adenauer. In
dat zelfde jaar werd Oost-Duitsland ook een staat. De Duits Democratische Republiek (DDR). Hier
kreeg alleen de communistische partij het voor het zeggen en die luisterde goed naar de Sovjet Unie.
De DDR had als hoofdstad Oost-Berlijn. West-Berlijn was nog steeds in handen van de BRD.
De verschillen tussen de twee Duitslanden namen steeds meer toe. West-Duitsland en dus ook West-
Berlijn, hadden na de Tweede Wereldoorlog hulp gekregen van de Verenigde Staten. Snel werd het
land weer opgebouwd. Maar Stalin (de leider van de Sovjet Unie) had deze hulp aan de DDR
verboden. Oost-Duitsland en ook Oost-Berlijn bleven in hun ontwikkeling achter. Dat leidde tot
protesten onder de bevolking. Maar deze werden teruggedreven met hulp van grote Sovjet tanks.
Al die tijd mochten de Berlijners overal komen. West-Berlijn was zo aantrekkelijk voor de Oost-
Duitsers dat ze massaal verhuisden. In 10 jaar tijd verlieten bijna 3 miljoen mensen de DDR. De
communistische leiders waren bang dat als al die mensen verhuisden het slecht zou gaan met de
DDR. Om de verhuizingen te stoppen sloten Oost-Duitse soldaten in 1961 onverwachts alle wegen af.
Ze bouwden een muur om West-Berlijn heen, de Berlijnse muur. Vanaf nu kon niemand meer van
