Paper ‘De Republiek en de trans-Atlantische slavenhandel’
V5A
28 oktober 2020
Vraag:
Wat was de rol van de Nederlandse Republiek in de trans-Atlantische slavenhandel
in absolute en relatieve zin?
Het ontstaan en de ontwikkeling van de Europese slavenhandel (1500 - 1900)
In Europa was het verschijnsel ‘slavernij’ na de Oudheid ongebruikelijk, ook al
verschilde de horigheid niet erg veel van slavernij. In de tweede helft van de
middeleeuwen verdween ook de horigheid in het westen van Europa. In het oosten
bleef de horigheid nog een lange tijd bestaan.
De ontdekking van Amerika was een grote oorzaak van het begin van de Europese
slavenhandel. Het continent kon goed gebruikt worden voor het verbouwen van
producten, die niet geproduceerd konden worden in Europa. Deze producten waren
bijvoorbeeld: suiker, koffie, cacao, tabak en later ook katoen. Maar voor het
verbouwen van deze producten waren arbeiders nodig, maar daar waren er niet
genoeg van. Het continent was dan wel bewoond door de Indianen, en dus de
eersten die door de Europeanen gebruikt werden als slaaf op de plantages. Dit
duurde niet lang, want de Indianen konden het zware werk niet aan
(suikerrietplantages) en leden aan de Europese ziekten. De Europeanen moesten
daarop een andere oplossing vinden, dus vervingen zij hen met de Afrikaanse
slaven. De Afrikaanse slaven waren wel immuun voor de Europese ziekten en
konden dus goed worden ingezet voor de plantages.
Op het Iberisch schiereiland lag de officiële oorsprong van de Europese
slavenhandel, dit was namelijk deel van het Arabische Rijk tot laat in de
Middeleeuwen. In het Arabische Rijk was de slavernij al heel lang een normaal
verschijnsel, zij importeerden slaven uit zwart Afrika.
Portugal en Spanje waren bijvoorbeeld al bekend met de slavernij van het Arabische
Rijk. Via Arabische handelaren kwamen zij aan de informatie over de handel in
slaven.
De Portugezen hadden de West-Afrikaanse kust al verkend en verbouwden daar
winstgevende suikerrietplantages. Wegens ziekten in het binnenland bleven ze aan
de kust en bouwden daar forten. Later vonden ze het eiland Sao Tomé, dat goed
geschikt zou zijn voor de suikerrietplantages, en zetten hun Afrikaanse slaven
daarvoor in.
In de 16e eeuw begonnen andere Europese landen ook forten te bouwen aan de
Westkust van Afrika. Daar ruilden ze met de Afrikaanse handelaren textiel, wapens
en alcoholische dranken in voor slaven, goud en ivoor.
De Europeanen verdedigden het concept van slavernij en slavenhandel met verhalen
uit de bijbel. Volgens hen waren het geen volwaardige mensen en moesten ze tot
beschaving komen door de Europeanen.
In Europa steeg in de 18e eeuw de vraag naar katoen, suiker, koffie en tabak en dus
ook de vraag naar slaven. Dat zorgde voor uitbreiding van de plantages en slavernij.
V5A
28 oktober 2020
Vraag:
Wat was de rol van de Nederlandse Republiek in de trans-Atlantische slavenhandel
in absolute en relatieve zin?
Het ontstaan en de ontwikkeling van de Europese slavenhandel (1500 - 1900)
In Europa was het verschijnsel ‘slavernij’ na de Oudheid ongebruikelijk, ook al
verschilde de horigheid niet erg veel van slavernij. In de tweede helft van de
middeleeuwen verdween ook de horigheid in het westen van Europa. In het oosten
bleef de horigheid nog een lange tijd bestaan.
De ontdekking van Amerika was een grote oorzaak van het begin van de Europese
slavenhandel. Het continent kon goed gebruikt worden voor het verbouwen van
producten, die niet geproduceerd konden worden in Europa. Deze producten waren
bijvoorbeeld: suiker, koffie, cacao, tabak en later ook katoen. Maar voor het
verbouwen van deze producten waren arbeiders nodig, maar daar waren er niet
genoeg van. Het continent was dan wel bewoond door de Indianen, en dus de
eersten die door de Europeanen gebruikt werden als slaaf op de plantages. Dit
duurde niet lang, want de Indianen konden het zware werk niet aan
(suikerrietplantages) en leden aan de Europese ziekten. De Europeanen moesten
daarop een andere oplossing vinden, dus vervingen zij hen met de Afrikaanse
slaven. De Afrikaanse slaven waren wel immuun voor de Europese ziekten en
konden dus goed worden ingezet voor de plantages.
Op het Iberisch schiereiland lag de officiële oorsprong van de Europese
slavenhandel, dit was namelijk deel van het Arabische Rijk tot laat in de
Middeleeuwen. In het Arabische Rijk was de slavernij al heel lang een normaal
verschijnsel, zij importeerden slaven uit zwart Afrika.
Portugal en Spanje waren bijvoorbeeld al bekend met de slavernij van het Arabische
Rijk. Via Arabische handelaren kwamen zij aan de informatie over de handel in
slaven.
De Portugezen hadden de West-Afrikaanse kust al verkend en verbouwden daar
winstgevende suikerrietplantages. Wegens ziekten in het binnenland bleven ze aan
de kust en bouwden daar forten. Later vonden ze het eiland Sao Tomé, dat goed
geschikt zou zijn voor de suikerrietplantages, en zetten hun Afrikaanse slaven
daarvoor in.
In de 16e eeuw begonnen andere Europese landen ook forten te bouwen aan de
Westkust van Afrika. Daar ruilden ze met de Afrikaanse handelaren textiel, wapens
en alcoholische dranken in voor slaven, goud en ivoor.
De Europeanen verdedigden het concept van slavernij en slavenhandel met verhalen
uit de bijbel. Volgens hen waren het geen volwaardige mensen en moesten ze tot
beschaving komen door de Europeanen.
In Europa steeg in de 18e eeuw de vraag naar katoen, suiker, koffie en tabak en dus
ook de vraag naar slaven. Dat zorgde voor uitbreiding van de plantages en slavernij.
