Ernstige gevolgen door corona voor jongeren
De meeste jongeren zijn er de dupe van in de coronaperiode: oververmoeidheid,
lusteloosheid, verdriet, chaos, stress. Het zijn allemaal symptomen die bijvoorbeeld bij een
burn-out kunnen voorkomen. De coronaperiode heeft namelijk voor een enorme stijging
gezorgd in het aantal jongeren met een burn-out of andere klachten. Ze zijn lichamelijk,
maar vooral mentaal uitgeput en kunnen de gevraagde verwachtingen niet meer goed aan.
Dit probleem is al lange tijd bekend, toch wordt er niet veel naar omgekeken. Deze jongeren
moeten de aandacht krijgen die zij verdienen. Er moet meer verlichting en hulp voor de
mentale gezondheid van jongeren verleend worden.
Om te beginnen zijn jongeren een kwetsbare groep in onze samenleving. Als hun
ontwikkeling verstoord raakt, kan dat op lange termijn schade opleveren. Eveline Crone,
hoogleraar ontwikkelingspsychologie en puberbreinexpert, zegt in een artikel van de NOS
(29 december 2020): “Dat corona de wereld van jongeren flink overhoophaalt, is duidelijk.
Niet (fysiek) naar school, meer thuiszitten en minder sociale contacten. En dat kan hen op
latere leeftijd parten spelen.” Ook voorzitter Jacobine Geel van de Nederlandse GGZ
(Geestelijke Gezondheidszorg) laat de NOS weten dat de grootste zorgen over de jeugd
gaan. Het lijden onder het stilvallen van sociale interacties kan zelfs tot ergere problemen
leiden, zoals zelfverminking en suïcidaliteit. Op het sociaal-emotioneel ontwikkelingsgebied
is die zorg misschien wel extra belangrijk.
Ook hebben jongeren het moeilijker op school, er zijn grote leerachterstanden ontstaan. De
prestaties en aandacht zijn namelijk flink gedaald. Deze achterstanden zouden misschien ook
kunnen zorgen voor het oplopen van het risico van kans ongelijkheid. Op de site van de
onderwijsinspectie (24 november 2020) werden de resultaten besproken die zij via een
steekproef van scholen heeft afgenomen. Daaruit bleek dat na de zomervakantie de stijging
van leerachterstanden op allerlei soorten scholen weer fors is toegenomen.
Daarnaast is het aantal eetstoornissen flink gestegen. Veel kinderen hadden hier al mee te
maken, maar de corona-periode raakt de jongeren in dit gebied nog harder. Zo zei
kinderarts, gespecialiseerd in eetstoornissen, Annemarie van Bellegem in Het Parool (15
januari 2021): “De coronatijd is een soort snelkookpan voor een eetstoornis. Er is weinig
waar deze kinderen momenteel controle op kunnen uitoefenen, behalve op hun eigen eet-
en drinkgedrag. Dat kan een strategie worden om te dealen met de situatie.” De
aanmeldingen voor kinderen met eetstoornissen zijn in 2020 ook toegenomen met 33
procent.
Toch zegt het CBS in een artikel (5 maart 2021) dat de cijfers van de psychische
ongezondheid in 2020 ten opzichte van de jaren 2017-2019 voor alle leeftijdsgroepen
nauwelijks zijn veranderd. Om dit te meten hebben ze een enquête afgenomen, waarin zij
mensen beoordeelden, op basis van die antwoorden, van 0 (zeer ongezond) tot 100 (heel
gezond). Daaruit bleek dat 12 procent uit de leeftijdsgroep 12 jaar of ouder 12 procent
psychisch ongezond was, wat niet veel verschilde van de voorgaande jaren. Maar ik vraag mij
af waarom er dan toch niet meer aandacht zou moeten zijn voor de mentale gezondheid van
jongeren. Er mag dan een klein procentueel verschil zijn, maar het aandeel zieke jongeren
De meeste jongeren zijn er de dupe van in de coronaperiode: oververmoeidheid,
lusteloosheid, verdriet, chaos, stress. Het zijn allemaal symptomen die bijvoorbeeld bij een
burn-out kunnen voorkomen. De coronaperiode heeft namelijk voor een enorme stijging
gezorgd in het aantal jongeren met een burn-out of andere klachten. Ze zijn lichamelijk,
maar vooral mentaal uitgeput en kunnen de gevraagde verwachtingen niet meer goed aan.
Dit probleem is al lange tijd bekend, toch wordt er niet veel naar omgekeken. Deze jongeren
moeten de aandacht krijgen die zij verdienen. Er moet meer verlichting en hulp voor de
mentale gezondheid van jongeren verleend worden.
Om te beginnen zijn jongeren een kwetsbare groep in onze samenleving. Als hun
ontwikkeling verstoord raakt, kan dat op lange termijn schade opleveren. Eveline Crone,
hoogleraar ontwikkelingspsychologie en puberbreinexpert, zegt in een artikel van de NOS
(29 december 2020): “Dat corona de wereld van jongeren flink overhoophaalt, is duidelijk.
Niet (fysiek) naar school, meer thuiszitten en minder sociale contacten. En dat kan hen op
latere leeftijd parten spelen.” Ook voorzitter Jacobine Geel van de Nederlandse GGZ
(Geestelijke Gezondheidszorg) laat de NOS weten dat de grootste zorgen over de jeugd
gaan. Het lijden onder het stilvallen van sociale interacties kan zelfs tot ergere problemen
leiden, zoals zelfverminking en suïcidaliteit. Op het sociaal-emotioneel ontwikkelingsgebied
is die zorg misschien wel extra belangrijk.
Ook hebben jongeren het moeilijker op school, er zijn grote leerachterstanden ontstaan. De
prestaties en aandacht zijn namelijk flink gedaald. Deze achterstanden zouden misschien ook
kunnen zorgen voor het oplopen van het risico van kans ongelijkheid. Op de site van de
onderwijsinspectie (24 november 2020) werden de resultaten besproken die zij via een
steekproef van scholen heeft afgenomen. Daaruit bleek dat na de zomervakantie de stijging
van leerachterstanden op allerlei soorten scholen weer fors is toegenomen.
Daarnaast is het aantal eetstoornissen flink gestegen. Veel kinderen hadden hier al mee te
maken, maar de corona-periode raakt de jongeren in dit gebied nog harder. Zo zei
kinderarts, gespecialiseerd in eetstoornissen, Annemarie van Bellegem in Het Parool (15
januari 2021): “De coronatijd is een soort snelkookpan voor een eetstoornis. Er is weinig
waar deze kinderen momenteel controle op kunnen uitoefenen, behalve op hun eigen eet-
en drinkgedrag. Dat kan een strategie worden om te dealen met de situatie.” De
aanmeldingen voor kinderen met eetstoornissen zijn in 2020 ook toegenomen met 33
procent.
Toch zegt het CBS in een artikel (5 maart 2021) dat de cijfers van de psychische
ongezondheid in 2020 ten opzichte van de jaren 2017-2019 voor alle leeftijdsgroepen
nauwelijks zijn veranderd. Om dit te meten hebben ze een enquête afgenomen, waarin zij
mensen beoordeelden, op basis van die antwoorden, van 0 (zeer ongezond) tot 100 (heel
gezond). Daaruit bleek dat 12 procent uit de leeftijdsgroep 12 jaar of ouder 12 procent
psychisch ongezond was, wat niet veel verschilde van de voorgaande jaren. Maar ik vraag mij
af waarom er dan toch niet meer aandacht zou moeten zijn voor de mentale gezondheid van
jongeren. Er mag dan een klein procentueel verschil zijn, maar het aandeel zieke jongeren
