Consciousness
Hoofdstuk 1: The Problem
Filosofen hebben geworsteld met versies van het bewustzijn. Het kan in grofweg 2 groepen
verdeeld worden:
1. Monistische theorieën beweren dat er maar 1 soort ding in de wereld is. 2
Dualistische theorieën stellen 2 soorten dingen voor.
- René Descartes: als we aan alles twijfelen, blijft er nog iets over. Het feit dat
hij hierover nadacht was het bewijs dat hij bestond ‘ik denk dus ik ben’.
- de wereld bestaat uit 2 soorten stof:
- uitgebreide stof waaruit fysieke lichamen zijn gemaakt;
- niet-uitgebreide, denkende stof waaruit de geest is gemaakt.
- De theorie van Descartes is een vorm van substantiedualisme.
Het probleem van substantiedualisme is hoe de geest met het lichaam omgaat wanneer de
twee uit verschillende substanties zijn gemaakt, de interactie moet dus in beide richtingen
zijn. Descartes veronderstelde dat de twee interageren via de pijnappelklier in het centrum
van de hersenen (veel wetenschappers/filosofen vinden dat substantiedualisme niet werkt).
Eigendomsdualisme de wereld bestaat slechts uit 1 soort substantie (de fysieke soort),
maar kan worden beschreven met mentale of fysieke termen, ook al kan de ene beschrijving
niet worden teruggebracht in de andere.
Epifenomenalisme mentale toestanden worden geproduceerd door fysieke
gebeurtenissen, maar geen causale rol spelen.
2 problemen met deze theorie:
1. als bewuste ervaringen nergens invloed op hebben, dan zouden we er nooit
iets over weten of erover kunnen praten, want dit zou betekenen dat ze effect
hebben gehad.
2. als de geest een bijproduct van de fysieke wereld is, maar zelf niet fysiek is, dan
is epifenomenalisme een soort dualisme.
Toch is wetenschappelijk behaviorisme gebaseerd op een versie van dit idee: het idee dat
mentale toestanden bestaan, maar geen effecten hebben die wetenschappelijk worden
onderzocht.
Panpsychisme de opvatting dat alle materiële dingen bewustzijn of mentale
eigenschappen hebben, hoe primitief ook.
Psychologie = de wetenschap die de verschijnselen van de geest, of de innerlijke wereld van
onze bewuste ervaring, onderzoekt en verklaart.
Psychofysica is de studie van de relatie tussen fysieke prikkels en te rapporteren sensaties –
of, zou je kunnen zeggen, tussen gebeurtenissen en ervaring.
Fenomenologie doorbreekt onze nette scheiding tussen filosofie en psychologie, omdat het
zowel een filosofie als een psychologie is die gebaseerd is op het voorop stellen van
subjectieve ervaring.
,Wundt beweerde dat er twee soorten 'psychische elementen' waren: de zintuiglijke
elementen of eenvoudige gewaarwordingen zoals tonen, warmte of licht, en de affectieve
elementen of eenvoudige gevoelens, zoals het zintuiglijke plezier of ongenoegen dat
daarmee gepaard kan gaan.
Voorspellende verwerking (predictive processing), het idee dat hersenen in wezen
voorspellingsmachines zijn, die constant proberen binnenkomende sensorische input te
matchen met hun eigen verwachtingen of voorspellingen.
Chalmers easy vs hard problem:
• Gemakkelijke problemen de problemen die vatbaar zijn voor de
standaardmethoden van de cognitieve wetenschap en die mogelijk kunnen
worden opgelost.
• Moeilijke probleem bv de vraag hoe fysieke processen in de hersenen aanleiding
geven tot subjectieve belevingen.
Thomas Nagel hoe is het om een vleermuis te zijn?
Hij legt uit dat 'fenomenaal bewustzijn ervaring is; wat een toestand fenomenaal bewust
maakt, is dat er iets is "het is alsof" om in die toestand te zijn'. Hij onderscheidt dit van
‘toegangsbewustzijn’ of A-bewustzijn, dat is ‘beschikbaarheid voor gebruik bij redeneren en
rationeel sturen van spraak en handelen’
Qualia: fundamentele bouwstenen van specifiek zintuiglijke ervaringen.
De substantie-dualist gelooft dat qualia (bijvoorbeeld de geur van koffie) deel uitmaakt van
een mentale wereld die gescheiden is van fysieke objecten (bijvoorbeeld potten koffie of
hersenen). De epifenomenalist gelooft dat qualia bestaat maar geen causale eigenschappen
heeft. De idealist gelooft dat alles uiteindelijk qualia is. De eliminerende materialist ontkent
dat qualia bestaat.
5 categorieën van reacties op het moeilijke probleem:
1. Het moeilijke probleem is onoplosbaar.
• De intelligentie van de mens is verkeerd ontworpen om het bewustzijn te
begrijpen. 2. Proberen op te lossen.
• Sommige theoretici geloven dat het probleem erg moeilijk is, maar nog steeds
oplosbaar. Het moeilijke probleem proberen op te lossen, kan echter inhouden
dat het eerst in andere woorden moet worden herhaald.
• Anderen beweren dat een oplossing een fundamenteel nieuw begrip van
het universum vereist
3. Tackle de makkelijke problemen.
• Er zijn veel theorieën over bewustzijn die vragen over aandacht, leren, geheugen
of waarneming proberen te beantwoorden, maar die niet rechtstreeks de kwestie
van subjectiviteit behandelen.
• Deze theorie maakt gebruik van gesynchroniseerde oscillaties om uit te leggen hoe
de verschillende attributen van een waargenomen object met elkaar worden
verbonden om een perceptueel geheel te vormen
, 4. Identificeer meer moeilijke problemen.
• Elke bepaalde ervaring kan worden veroorzaakt door meer dan één patroon
van hersenactiviteit, en één patroon van hersenactiviteit kan veel verschillende
ervaringen veroorzaken
• Miller splitst vervolgens het oorspronkelijke harde probleem van Chalmers in
tweeën: het harde bestaansprobleem (waarom en hoe hebben we een fenomenaal
bewustzijn?) en het harde karakterprobleem (waarom voelt bepaalde
hersenactiviteit zo en niet zo?).
• Hij beweert dat meervoudige realiseerbaarheid ons zou kunnen helpen het
probleem van de harde karakters te 'scherpen', maar niet om het op te lossen.
5. Er is geen moeilijk probleem.
• Ten eerste weten we hoe we de gemakkelijke problemen moeten aanpakken
en moeten we daarmee beginnen.
• Ten tweede zullen oplossingen voor de gemakkelijke problemen ons begrip van
het moeilijke probleem veranderen, dus het is voorbarig om nu het moeilijke
probleem op te lossen.
• Een oplossing voor het moeilijke probleem zou alleen van nut zijn als we het als
zodanig zouden kunnen herkennen, en voorlopig wordt het probleem niet goed
genoeg begrepen: inderdaad, 'alle discussie over [het harde probleem] lijkt elke
vorm van antwoord uit te sluiten gegeven.
Changed blindness is een fenomeen van visuele waarneming dat optreedt wanneer een
stimulus een verandering ondergaat zonder dat de waarnemer dit opmerkt.
Inattentional blindness is het niet opmerken van een volledig zichtbaar, maar onverwacht
object omdat de aandacht was gericht op een andere taak, gebeurtenis of object.
Hoofdstuk 1: The Problem
Filosofen hebben geworsteld met versies van het bewustzijn. Het kan in grofweg 2 groepen
verdeeld worden:
1. Monistische theorieën beweren dat er maar 1 soort ding in de wereld is. 2
Dualistische theorieën stellen 2 soorten dingen voor.
- René Descartes: als we aan alles twijfelen, blijft er nog iets over. Het feit dat
hij hierover nadacht was het bewijs dat hij bestond ‘ik denk dus ik ben’.
- de wereld bestaat uit 2 soorten stof:
- uitgebreide stof waaruit fysieke lichamen zijn gemaakt;
- niet-uitgebreide, denkende stof waaruit de geest is gemaakt.
- De theorie van Descartes is een vorm van substantiedualisme.
Het probleem van substantiedualisme is hoe de geest met het lichaam omgaat wanneer de
twee uit verschillende substanties zijn gemaakt, de interactie moet dus in beide richtingen
zijn. Descartes veronderstelde dat de twee interageren via de pijnappelklier in het centrum
van de hersenen (veel wetenschappers/filosofen vinden dat substantiedualisme niet werkt).
Eigendomsdualisme de wereld bestaat slechts uit 1 soort substantie (de fysieke soort),
maar kan worden beschreven met mentale of fysieke termen, ook al kan de ene beschrijving
niet worden teruggebracht in de andere.
Epifenomenalisme mentale toestanden worden geproduceerd door fysieke
gebeurtenissen, maar geen causale rol spelen.
2 problemen met deze theorie:
1. als bewuste ervaringen nergens invloed op hebben, dan zouden we er nooit
iets over weten of erover kunnen praten, want dit zou betekenen dat ze effect
hebben gehad.
2. als de geest een bijproduct van de fysieke wereld is, maar zelf niet fysiek is, dan
is epifenomenalisme een soort dualisme.
Toch is wetenschappelijk behaviorisme gebaseerd op een versie van dit idee: het idee dat
mentale toestanden bestaan, maar geen effecten hebben die wetenschappelijk worden
onderzocht.
Panpsychisme de opvatting dat alle materiële dingen bewustzijn of mentale
eigenschappen hebben, hoe primitief ook.
Psychologie = de wetenschap die de verschijnselen van de geest, of de innerlijke wereld van
onze bewuste ervaring, onderzoekt en verklaart.
Psychofysica is de studie van de relatie tussen fysieke prikkels en te rapporteren sensaties –
of, zou je kunnen zeggen, tussen gebeurtenissen en ervaring.
Fenomenologie doorbreekt onze nette scheiding tussen filosofie en psychologie, omdat het
zowel een filosofie als een psychologie is die gebaseerd is op het voorop stellen van
subjectieve ervaring.
,Wundt beweerde dat er twee soorten 'psychische elementen' waren: de zintuiglijke
elementen of eenvoudige gewaarwordingen zoals tonen, warmte of licht, en de affectieve
elementen of eenvoudige gevoelens, zoals het zintuiglijke plezier of ongenoegen dat
daarmee gepaard kan gaan.
Voorspellende verwerking (predictive processing), het idee dat hersenen in wezen
voorspellingsmachines zijn, die constant proberen binnenkomende sensorische input te
matchen met hun eigen verwachtingen of voorspellingen.
Chalmers easy vs hard problem:
• Gemakkelijke problemen de problemen die vatbaar zijn voor de
standaardmethoden van de cognitieve wetenschap en die mogelijk kunnen
worden opgelost.
• Moeilijke probleem bv de vraag hoe fysieke processen in de hersenen aanleiding
geven tot subjectieve belevingen.
Thomas Nagel hoe is het om een vleermuis te zijn?
Hij legt uit dat 'fenomenaal bewustzijn ervaring is; wat een toestand fenomenaal bewust
maakt, is dat er iets is "het is alsof" om in die toestand te zijn'. Hij onderscheidt dit van
‘toegangsbewustzijn’ of A-bewustzijn, dat is ‘beschikbaarheid voor gebruik bij redeneren en
rationeel sturen van spraak en handelen’
Qualia: fundamentele bouwstenen van specifiek zintuiglijke ervaringen.
De substantie-dualist gelooft dat qualia (bijvoorbeeld de geur van koffie) deel uitmaakt van
een mentale wereld die gescheiden is van fysieke objecten (bijvoorbeeld potten koffie of
hersenen). De epifenomenalist gelooft dat qualia bestaat maar geen causale eigenschappen
heeft. De idealist gelooft dat alles uiteindelijk qualia is. De eliminerende materialist ontkent
dat qualia bestaat.
5 categorieën van reacties op het moeilijke probleem:
1. Het moeilijke probleem is onoplosbaar.
• De intelligentie van de mens is verkeerd ontworpen om het bewustzijn te
begrijpen. 2. Proberen op te lossen.
• Sommige theoretici geloven dat het probleem erg moeilijk is, maar nog steeds
oplosbaar. Het moeilijke probleem proberen op te lossen, kan echter inhouden
dat het eerst in andere woorden moet worden herhaald.
• Anderen beweren dat een oplossing een fundamenteel nieuw begrip van
het universum vereist
3. Tackle de makkelijke problemen.
• Er zijn veel theorieën over bewustzijn die vragen over aandacht, leren, geheugen
of waarneming proberen te beantwoorden, maar die niet rechtstreeks de kwestie
van subjectiviteit behandelen.
• Deze theorie maakt gebruik van gesynchroniseerde oscillaties om uit te leggen hoe
de verschillende attributen van een waargenomen object met elkaar worden
verbonden om een perceptueel geheel te vormen
, 4. Identificeer meer moeilijke problemen.
• Elke bepaalde ervaring kan worden veroorzaakt door meer dan één patroon
van hersenactiviteit, en één patroon van hersenactiviteit kan veel verschillende
ervaringen veroorzaken
• Miller splitst vervolgens het oorspronkelijke harde probleem van Chalmers in
tweeën: het harde bestaansprobleem (waarom en hoe hebben we een fenomenaal
bewustzijn?) en het harde karakterprobleem (waarom voelt bepaalde
hersenactiviteit zo en niet zo?).
• Hij beweert dat meervoudige realiseerbaarheid ons zou kunnen helpen het
probleem van de harde karakters te 'scherpen', maar niet om het op te lossen.
5. Er is geen moeilijk probleem.
• Ten eerste weten we hoe we de gemakkelijke problemen moeten aanpakken
en moeten we daarmee beginnen.
• Ten tweede zullen oplossingen voor de gemakkelijke problemen ons begrip van
het moeilijke probleem veranderen, dus het is voorbarig om nu het moeilijke
probleem op te lossen.
• Een oplossing voor het moeilijke probleem zou alleen van nut zijn als we het als
zodanig zouden kunnen herkennen, en voorlopig wordt het probleem niet goed
genoeg begrepen: inderdaad, 'alle discussie over [het harde probleem] lijkt elke
vorm van antwoord uit te sluiten gegeven.
Changed blindness is een fenomeen van visuele waarneming dat optreedt wanneer een
stimulus een verandering ondergaat zonder dat de waarnemer dit opmerkt.
Inattentional blindness is het niet opmerken van een volledig zichtbaar, maar onverwacht
object omdat de aandacht was gericht op een andere taak, gebeurtenis of object.
