Geachte mr. Advocaat,
Zoals verzocht doe ik u deze memo toekomen inzake het eventueel in te dienen hoger beroep met
parketnummer 09/546394-21. Op 12 mei 2022 heeft de meervoudige kamer van de rechtbank ’s-
Gravenhage verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 299 dagen. Hiervan zijn
200 dagen voorwaardelijk met een daaraan verbonden proeftijd van 2 jaren. De gehele periode
welke verdachte reeds in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht zal in mindering
worden gebracht op de veroordeling. Deze veroordeling is het gevolg van het door de rechtbank
bewezenverklaarde primaire ten laste gelegde feit. Volgens de rechtbank wordt het feit dat
verdachte op of omstreeks 9 november 2020 een poging heeft gedaan om een ander opzettelijk van
het leven te beroven, door vanuit het raam van een woning op die ander een televisietoestel van
circa veertien kilogram te gooien bewezen geacht.
In deze memo zullen een tweetal argumenten uiteen worden gezet die in een aanstaand hoger
beroep kunnen worden aangevoerd tegen het gewezen vonnis van 12 mei 2022. Het eerste
argument betreft het verworpen beroep van de raadsman op de schulduitsluitingsgrond psychische
overmacht en het tweede argument ziet op de afwijzing van het verzoek tot het horen van een
getuige door de rechter-commissaris. Tot slot zal ik concluderen dat de uiteengezette argumenten
voldoende mogelijkheden bieden tot het instellen van hoger beroep.
Verworpen beroep psychische overmacht
De meervoudige kamer van de rechtbank ’s-Gravenhage heeft geoordeeld dat de aanwezigheid van
een psychische stoornis vereist is voor een succesvol beroep op psychische overmacht. Omdat de
aanwezigheid van een psychische stoornis aan de zijde van de verdachte niet kan worden
vastgesteld, verwerpt de rechtbank het verweer van de verdediging die ziet op deze
schulduitsluitingsgrond. Dit oordeel geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Van psychische
overmacht in de zin van art. 40 Sr is sprake wanneer een van buiten komende druk zodanig groot is
dat een verdachte hier redelijkerwijs geen weerstand tegen kan of behoeft te bieden.
De zoon van verdachte was eerder op de dag van het tenlastegelegde feit een korte periode vermist
geweest. Hiernaast wordt in een reclasseringsadvies van het Leger des Heils, Jeugdzorg en
Reclassering beschreven dat het handelen van de verdachte onderdeel lijkt te zijn van een jarenlang
patroon waarin stelselmatig mishandelingen voorkwamen. In 2006 is geoordeeld dat een dergelijk
verleden van mishandelingen, eventueel in combinatie met de vermissing van haar zoon, de druk in
toenemende mate heeft kunnen doen oplopen aan de zijde van de verdachte. 1 De rechtbank ‘s-
Gravenhage heeft derhalve ten onrechte aangenomen dat enkel acute omstandigheden kunnen
resulteren in een psychische druk.
Voorts heeft verdachte redelijkerwijs geen weerstand kunnen of hoeven bieden tegen deze druk. Uit
het hiervoor genoemde reclasseringsadvies volgt immers dat verdachte niet over de vaardigheden
beschikt om de vicieuze cirkel van mishandelingen te doorbreken. Zij is niet bij machte om voor
zichzelf op te komen en grenzen te stellen. Deze omstandigheden zijn niet, dan wel onvoldoende
meegenomen in het gewezen vonnis.
___________________
1
Rb. Groningen 2 maart 2006, ECLI:NL:RBGRO:2006:AV3055.
Afwijzing van het verzoek tot het horen van getuige
Op 5 maart 2021 heeft de verdediging het verzoek ingediend om één getuige te horen. Op grond van
art. 6 EVRM vormt het horen van getuigen á charge een onderdeel van het recht op een eerlijk
proces. Desondanks is dit verzoek door de rechter-commissaris afgewezen omdat het belang voor
enige in de strafzaak te nemen beslissing onvoldoende gemotiveerd zou zijn. Een dergelijke afwijzing
Zoals verzocht doe ik u deze memo toekomen inzake het eventueel in te dienen hoger beroep met
parketnummer 09/546394-21. Op 12 mei 2022 heeft de meervoudige kamer van de rechtbank ’s-
Gravenhage verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 299 dagen. Hiervan zijn
200 dagen voorwaardelijk met een daaraan verbonden proeftijd van 2 jaren. De gehele periode
welke verdachte reeds in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht zal in mindering
worden gebracht op de veroordeling. Deze veroordeling is het gevolg van het door de rechtbank
bewezenverklaarde primaire ten laste gelegde feit. Volgens de rechtbank wordt het feit dat
verdachte op of omstreeks 9 november 2020 een poging heeft gedaan om een ander opzettelijk van
het leven te beroven, door vanuit het raam van een woning op die ander een televisietoestel van
circa veertien kilogram te gooien bewezen geacht.
In deze memo zullen een tweetal argumenten uiteen worden gezet die in een aanstaand hoger
beroep kunnen worden aangevoerd tegen het gewezen vonnis van 12 mei 2022. Het eerste
argument betreft het verworpen beroep van de raadsman op de schulduitsluitingsgrond psychische
overmacht en het tweede argument ziet op de afwijzing van het verzoek tot het horen van een
getuige door de rechter-commissaris. Tot slot zal ik concluderen dat de uiteengezette argumenten
voldoende mogelijkheden bieden tot het instellen van hoger beroep.
Verworpen beroep psychische overmacht
De meervoudige kamer van de rechtbank ’s-Gravenhage heeft geoordeeld dat de aanwezigheid van
een psychische stoornis vereist is voor een succesvol beroep op psychische overmacht. Omdat de
aanwezigheid van een psychische stoornis aan de zijde van de verdachte niet kan worden
vastgesteld, verwerpt de rechtbank het verweer van de verdediging die ziet op deze
schulduitsluitingsgrond. Dit oordeel geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Van psychische
overmacht in de zin van art. 40 Sr is sprake wanneer een van buiten komende druk zodanig groot is
dat een verdachte hier redelijkerwijs geen weerstand tegen kan of behoeft te bieden.
De zoon van verdachte was eerder op de dag van het tenlastegelegde feit een korte periode vermist
geweest. Hiernaast wordt in een reclasseringsadvies van het Leger des Heils, Jeugdzorg en
Reclassering beschreven dat het handelen van de verdachte onderdeel lijkt te zijn van een jarenlang
patroon waarin stelselmatig mishandelingen voorkwamen. In 2006 is geoordeeld dat een dergelijk
verleden van mishandelingen, eventueel in combinatie met de vermissing van haar zoon, de druk in
toenemende mate heeft kunnen doen oplopen aan de zijde van de verdachte. 1 De rechtbank ‘s-
Gravenhage heeft derhalve ten onrechte aangenomen dat enkel acute omstandigheden kunnen
resulteren in een psychische druk.
Voorts heeft verdachte redelijkerwijs geen weerstand kunnen of hoeven bieden tegen deze druk. Uit
het hiervoor genoemde reclasseringsadvies volgt immers dat verdachte niet over de vaardigheden
beschikt om de vicieuze cirkel van mishandelingen te doorbreken. Zij is niet bij machte om voor
zichzelf op te komen en grenzen te stellen. Deze omstandigheden zijn niet, dan wel onvoldoende
meegenomen in het gewezen vonnis.
___________________
1
Rb. Groningen 2 maart 2006, ECLI:NL:RBGRO:2006:AV3055.
Afwijzing van het verzoek tot het horen van getuige
Op 5 maart 2021 heeft de verdediging het verzoek ingediend om één getuige te horen. Op grond van
art. 6 EVRM vormt het horen van getuigen á charge een onderdeel van het recht op een eerlijk
proces. Desondanks is dit verzoek door de rechter-commissaris afgewezen omdat het belang voor
enige in de strafzaak te nemen beslissing onvoldoende gemotiveerd zou zijn. Een dergelijke afwijzing
