Samenvatting rapporteren:
H1 t/m 6
H1: Wat is rapportage?
De rapport schrijver moet:
met respect voor de client schrijven
heel zorgvuldig formuleren
eenduidig en concreet zijn
de informatie in het rapport goed ordenen en structureren
ervoor zorgen dat de lezer adequaat kan handelen naar aanleiding van het rapport
Soorten rapporten:
Interne rapportage : wanneer rapporten alleen gebruikt worden binnen de instelling waar je
werkt. Hieronder vallen >
Dossiervorming : dit dossier ´reist´ binnen een instelling met de client mee tijdens het
hele hulpverleningsproces. Hierin zitten feitelijke gegevens van de client en een zo
helder geformuleerde doelstelling. Het is voornamelijk voor de hulpverlener maar ook
voor de client en derden.
Intakeverslag :
dit is een van de eerste stukken die in het dossier van de client
terechtkomen. Je maakt het na aanleiding van een intake. Hierin staan feitelijke
gegevens van de client en daarnaast een terreinverkenning van de problematiek.
Gespreksverslagen : Na elk gesprek met de client schrijf je een verslag over de
gesprekken. Daarin geef je kort weer wat er besproken is en de afspraken die er
gemaakt zijn.
Procesverslag /
voortgangsverslag: h oe is de hulpverlening verlopen? Je schrijft het bv
na een kortdurende hulpverlening. Bij langdurige hulpverlening dient het als
voortgangsverslag. Je beschrijft > hoeveel contact is er geweest, welke interventies er
zijn gepleegd, welke methode en wat was het resultaat bij de client.
Overdrachtsrapport : bij instellingen waar clienten verblijven word aan het eind van je
dienst een overdrachtsrapport gemaakt voor de collega´s van de volgende dienst.
Externe rapportage: is nodig wanneer je een client doorverwijst naar een andere instelling of
discipline of wanneer een advies moet worden uitgebracht over hulp/dienstverlening aan of
juridische beslissingen over de client.
Verwijs of overdrachtsrapportage: het dossier van een client blijft bij de hulpverlener.
Om die reden moet er een uitgebreid verslag komen zodat de andere instelling er mee
aan de slag kan.
Adviesrapport: rapporteren aan iemand die een beslissing moet nemen over de client,
Bezwaar en beroepsschrift: b ezwaar indienen tegen een beslissing. Hierin staat
zakelijke en feitelijke informatie.
, De verschillende manieren van rapporteren
Gestandaardiseerde rapportage: r apporteren doormiddel van standaard formulieren,
protocollen.
Geautomatiseerde rapportage: g egevens van clienten worden op de computer
opgeslagen (digitale dossiers). Er staan formulieren die op de computer ingevuld moeten
worden.
Brieven: wanneer een collega kort en bondig informatie of advies over de client nodig
heeft.
Groepsrapportage: a ls je werkt met groepen, je schrijft over individuen in de groep
maar ook over de groep als geheel. Dit is een tamelijk complexe vorm van rapporteren
omdat je vanuit verschillende invalshoeken moet schrijven.
Signaleringsrapportage: wanneer je als hulp/dienstverlener te maken krijgt met een
aantal clienten met dezelfde soort problematiek, kan het zijn dat je een tendens bespeurt
die bijvoorbeeld direct samenhangt met ontwikkelingen in de samenleving.
H2: Clientrapportage > vorm en inhoud
Hoe een rapport eruit ziet
Voorblad: hierop staat > de naam, geboortedatum en het adres van de clienten,
evenals de naam en de functie van de hulp of dienstverlener die het rapport geschreven
heeft.
De inleiding: de inleiding bij een rapport beschrijft de aanleiding en het doel van het
rapport. Het gaat erop dat de lezer alvast een vooruitblik heeft op de rest van het
rapport. > aanleiding, doel van het rapport, vooruitblik, centrale thema en centrale vraag
Voorgeschiedenis: in de beschrijving van de voorgeschiedenis zet je uiteen welke
omstandigheden of gebeurtenissen uit het verleden hebben geleid tot de hulpvraag. Bv
> een echtscheiding of het overlijden van een ouder/partner/kind.
Situatieschets: de huidige situatie van de client, vooral gericht op de omstandigheden
die betrekking hebben op het probleem en hulpvraag.
De client (en direct betrokkenen): s tandpunten van de betrokkenen
De indirect betrokkenen en deskundigen op afstand: w anneer je indirect
betrokkenen en deskundigen over de client hebt geraadpleegd, beschrijf je hun visie op
de problematiek in een aparte paragraaf. Incl. naam van de persoon en status/positie
t.o.v de client.
Analyse en bevindingen van de hulpverlener: h ierin kom jij als hulpverlener aan het
woord. Je kunt beschrijven hoe je met de client gewerkt hebt en hoe de client op deze
aanpak heeft gereageerd. Je beargumenteerd de visie door deskundigheid i.c.m client
ervaring komt aan bod. Deze visie resulteert in verzoek, informatie of advies. Je schrijft
in wijvorm, want je werkt namens een instelling/organisatie.
Conclusie en het advies of verzoek: i n de inleiding bij het rapport heb je de lezer
duidelijk gemaakt wat de aanleiding, doelstelling en kernvraag van het stuk is. In het
rapport heb je informatie gegeven die leidt naar het antwoord op de kernvraag van het
rapport. In de conclusie geef je kort en helder het antwoord op de kernvraag. Dit
H1 t/m 6
H1: Wat is rapportage?
De rapport schrijver moet:
met respect voor de client schrijven
heel zorgvuldig formuleren
eenduidig en concreet zijn
de informatie in het rapport goed ordenen en structureren
ervoor zorgen dat de lezer adequaat kan handelen naar aanleiding van het rapport
Soorten rapporten:
Interne rapportage : wanneer rapporten alleen gebruikt worden binnen de instelling waar je
werkt. Hieronder vallen >
Dossiervorming : dit dossier ´reist´ binnen een instelling met de client mee tijdens het
hele hulpverleningsproces. Hierin zitten feitelijke gegevens van de client en een zo
helder geformuleerde doelstelling. Het is voornamelijk voor de hulpverlener maar ook
voor de client en derden.
Intakeverslag :
dit is een van de eerste stukken die in het dossier van de client
terechtkomen. Je maakt het na aanleiding van een intake. Hierin staan feitelijke
gegevens van de client en daarnaast een terreinverkenning van de problematiek.
Gespreksverslagen : Na elk gesprek met de client schrijf je een verslag over de
gesprekken. Daarin geef je kort weer wat er besproken is en de afspraken die er
gemaakt zijn.
Procesverslag /
voortgangsverslag: h oe is de hulpverlening verlopen? Je schrijft het bv
na een kortdurende hulpverlening. Bij langdurige hulpverlening dient het als
voortgangsverslag. Je beschrijft > hoeveel contact is er geweest, welke interventies er
zijn gepleegd, welke methode en wat was het resultaat bij de client.
Overdrachtsrapport : bij instellingen waar clienten verblijven word aan het eind van je
dienst een overdrachtsrapport gemaakt voor de collega´s van de volgende dienst.
Externe rapportage: is nodig wanneer je een client doorverwijst naar een andere instelling of
discipline of wanneer een advies moet worden uitgebracht over hulp/dienstverlening aan of
juridische beslissingen over de client.
Verwijs of overdrachtsrapportage: het dossier van een client blijft bij de hulpverlener.
Om die reden moet er een uitgebreid verslag komen zodat de andere instelling er mee
aan de slag kan.
Adviesrapport: rapporteren aan iemand die een beslissing moet nemen over de client,
Bezwaar en beroepsschrift: b ezwaar indienen tegen een beslissing. Hierin staat
zakelijke en feitelijke informatie.
, De verschillende manieren van rapporteren
Gestandaardiseerde rapportage: r apporteren doormiddel van standaard formulieren,
protocollen.
Geautomatiseerde rapportage: g egevens van clienten worden op de computer
opgeslagen (digitale dossiers). Er staan formulieren die op de computer ingevuld moeten
worden.
Brieven: wanneer een collega kort en bondig informatie of advies over de client nodig
heeft.
Groepsrapportage: a ls je werkt met groepen, je schrijft over individuen in de groep
maar ook over de groep als geheel. Dit is een tamelijk complexe vorm van rapporteren
omdat je vanuit verschillende invalshoeken moet schrijven.
Signaleringsrapportage: wanneer je als hulp/dienstverlener te maken krijgt met een
aantal clienten met dezelfde soort problematiek, kan het zijn dat je een tendens bespeurt
die bijvoorbeeld direct samenhangt met ontwikkelingen in de samenleving.
H2: Clientrapportage > vorm en inhoud
Hoe een rapport eruit ziet
Voorblad: hierop staat > de naam, geboortedatum en het adres van de clienten,
evenals de naam en de functie van de hulp of dienstverlener die het rapport geschreven
heeft.
De inleiding: de inleiding bij een rapport beschrijft de aanleiding en het doel van het
rapport. Het gaat erop dat de lezer alvast een vooruitblik heeft op de rest van het
rapport. > aanleiding, doel van het rapport, vooruitblik, centrale thema en centrale vraag
Voorgeschiedenis: in de beschrijving van de voorgeschiedenis zet je uiteen welke
omstandigheden of gebeurtenissen uit het verleden hebben geleid tot de hulpvraag. Bv
> een echtscheiding of het overlijden van een ouder/partner/kind.
Situatieschets: de huidige situatie van de client, vooral gericht op de omstandigheden
die betrekking hebben op het probleem en hulpvraag.
De client (en direct betrokkenen): s tandpunten van de betrokkenen
De indirect betrokkenen en deskundigen op afstand: w anneer je indirect
betrokkenen en deskundigen over de client hebt geraadpleegd, beschrijf je hun visie op
de problematiek in een aparte paragraaf. Incl. naam van de persoon en status/positie
t.o.v de client.
Analyse en bevindingen van de hulpverlener: h ierin kom jij als hulpverlener aan het
woord. Je kunt beschrijven hoe je met de client gewerkt hebt en hoe de client op deze
aanpak heeft gereageerd. Je beargumenteerd de visie door deskundigheid i.c.m client
ervaring komt aan bod. Deze visie resulteert in verzoek, informatie of advies. Je schrijft
in wijvorm, want je werkt namens een instelling/organisatie.
Conclusie en het advies of verzoek: i n de inleiding bij het rapport heb je de lezer
duidelijk gemaakt wat de aanleiding, doelstelling en kernvraag van het stuk is. In het
rapport heb je informatie gegeven die leidt naar het antwoord op de kernvraag van het
rapport. In de conclusie geef je kort en helder het antwoord op de kernvraag. Dit
