laFH-1 diagnostiek liesklachten:
Liesklachten: een verzamelnaam voor aandoeningen van verschillende anatomische structuren met
als gemeenschappelijk kenmerk pijn in de regio inguinalis.
Het is lastig om bij liesklachten een specifieke diagnose te stellen omdat de structuren een bepaald
verband met elkaar hebben. ( anatomisch gezien)
Snijders ( 1993) : selfbracingmodel/ functionele eenheid:
- Vormsluiting
- krachtsluiting
Epidemiologie:
- ijshockey 4-35,7 %
- american footbaal : 1,4-17,9 %
- dansen: 7,5 – 20,5%
- voetbal: 3,6 – 17,9%
- hardlopen 0,4 – 11%
symptomen:
subjectief:
- pijn
- stijfheid
- bewegingsbeperking
- gevoelsstoornissen
vaak bij endo en exorotatie verminderde bewegingsbeperkingen
klinisch:
- dysfunctie
- hypermobiliteit
- zwelling
- spierinsufficiëntie
- sensibiliteitsstoornissen
,paramedische routing:
Differentiaal diagnose:
- how to approach groin pain
- heup/ bekken
- dij
- buik/ abdomen
- genitalia
- pijn
,Beeldvormend diagnostiek:
- röntgen
- echo
- MRI
- CT-scan
Overzicht bekkendysfunctie:
- Bekkenband → duwt bekken bij elkaar
- Bekkenbandtest : band om en dan weerstandstest adductie. Positief → pijn, minder kracht
- Patiënten die bekkenband deden dagen door de dag daarvan had 75% meer kracht en/of
minder pijn
- Conclusie: mensen met pijn tijdens een isometrische contractie bij adductie, hebben niet
alleen tendinitis in de adductor maar hebben ook adductor gerelateerde liespijn. →
instabiliteit in het bekken
, De transversus abdominis heeft ook een relatie met instabilitiet van het bekken
“stabilisatie van het bekken en de romp is noodzakelijk voor alle bewegingen in de extremiteiten (
Bouisset)
Lies onderzoek volgens Per Hölmich:
1. adductie heup tegen weerstand → pijn en kracht
2. palpatie van de spier adductor longus
3. passieve lengte test van de adductoren
4. palpatie symphyse & rectus abdominis aanhechting
5. palpatie iliopsoas
6. functie test abdominale musculatuur ( weerstand sit up)
7. functie test iliopsoas en lengte test
FH-2 Behandeling liesklachten
Bij een gezonde populatie is, significant, m. transversus abdominis ‘feedforward’ activiteit gemeten,
voordat er activiteit van de onderste extremiteiten plaatsvindt ( hodges & richardson)
Bij een onderzoek bij australische footbaal spelers is er gebleken dat de transversus abdominis later
aanspande tijdens een landing bij mensen met liesklachten dan mensen zonder liesklachten ( sallie
m. cowan)
Vertraagde spierlatentie tijden:
- M. vastus medialis obliquus
- Knieklachten, Souza 1990
- M. multifidus
- LWK klachten, Richardson 1999
- M. trapezius, pars ascendens
- Schouderklachten, Cools 2003
- M. transversus abdominis
- Liesklachten, Cowan 2004
‘sporters die herstellende zijn van een osteitis pubis hebben significant minder lies- en bekkenpijn als
zij gedurende de oefeningen een compressiebroek dragen’ ( Kevin r. McKim)
Conclusie 1: waarschijnlijk wordt adductie gerelateerde liepsijn niet veroorzaakt door een
tendinopathie van de adductoren maar ook door ‘straining’ van de ligamenten in het bekken. ( Mens)
Conclusie 2 : waarschijnlijk is bekkenstabiliserende oefentherapie de meest adequate behandeling
voor adductie gerelateerde liespijn ( mens)
Liesklachten: een verzamelnaam voor aandoeningen van verschillende anatomische structuren met
als gemeenschappelijk kenmerk pijn in de regio inguinalis.
Het is lastig om bij liesklachten een specifieke diagnose te stellen omdat de structuren een bepaald
verband met elkaar hebben. ( anatomisch gezien)
Snijders ( 1993) : selfbracingmodel/ functionele eenheid:
- Vormsluiting
- krachtsluiting
Epidemiologie:
- ijshockey 4-35,7 %
- american footbaal : 1,4-17,9 %
- dansen: 7,5 – 20,5%
- voetbal: 3,6 – 17,9%
- hardlopen 0,4 – 11%
symptomen:
subjectief:
- pijn
- stijfheid
- bewegingsbeperking
- gevoelsstoornissen
vaak bij endo en exorotatie verminderde bewegingsbeperkingen
klinisch:
- dysfunctie
- hypermobiliteit
- zwelling
- spierinsufficiëntie
- sensibiliteitsstoornissen
,paramedische routing:
Differentiaal diagnose:
- how to approach groin pain
- heup/ bekken
- dij
- buik/ abdomen
- genitalia
- pijn
,Beeldvormend diagnostiek:
- röntgen
- echo
- MRI
- CT-scan
Overzicht bekkendysfunctie:
- Bekkenband → duwt bekken bij elkaar
- Bekkenbandtest : band om en dan weerstandstest adductie. Positief → pijn, minder kracht
- Patiënten die bekkenband deden dagen door de dag daarvan had 75% meer kracht en/of
minder pijn
- Conclusie: mensen met pijn tijdens een isometrische contractie bij adductie, hebben niet
alleen tendinitis in de adductor maar hebben ook adductor gerelateerde liespijn. →
instabiliteit in het bekken
, De transversus abdominis heeft ook een relatie met instabilitiet van het bekken
“stabilisatie van het bekken en de romp is noodzakelijk voor alle bewegingen in de extremiteiten (
Bouisset)
Lies onderzoek volgens Per Hölmich:
1. adductie heup tegen weerstand → pijn en kracht
2. palpatie van de spier adductor longus
3. passieve lengte test van de adductoren
4. palpatie symphyse & rectus abdominis aanhechting
5. palpatie iliopsoas
6. functie test abdominale musculatuur ( weerstand sit up)
7. functie test iliopsoas en lengte test
FH-2 Behandeling liesklachten
Bij een gezonde populatie is, significant, m. transversus abdominis ‘feedforward’ activiteit gemeten,
voordat er activiteit van de onderste extremiteiten plaatsvindt ( hodges & richardson)
Bij een onderzoek bij australische footbaal spelers is er gebleken dat de transversus abdominis later
aanspande tijdens een landing bij mensen met liesklachten dan mensen zonder liesklachten ( sallie
m. cowan)
Vertraagde spierlatentie tijden:
- M. vastus medialis obliquus
- Knieklachten, Souza 1990
- M. multifidus
- LWK klachten, Richardson 1999
- M. trapezius, pars ascendens
- Schouderklachten, Cools 2003
- M. transversus abdominis
- Liesklachten, Cowan 2004
‘sporters die herstellende zijn van een osteitis pubis hebben significant minder lies- en bekkenpijn als
zij gedurende de oefeningen een compressiebroek dragen’ ( Kevin r. McKim)
Conclusie 1: waarschijnlijk wordt adductie gerelateerde liepsijn niet veroorzaakt door een
tendinopathie van de adductoren maar ook door ‘straining’ van de ligamenten in het bekken. ( Mens)
Conclusie 2 : waarschijnlijk is bekkenstabiliserende oefentherapie de meest adequate behandeling
voor adductie gerelateerde liespijn ( mens)
