GW H6: Ontwikkeling van identiteit via socialisatie
6.1 Identiteit en identificatie
Identificatiefiguur: kinderen nemen waarden, normen, opvattingen en gedragingen van een identificatiefiguur zoals
ouders of vrienden over.
Identificatie = een proces waarbij gedragingen en handelingen van anderen worden overgenomen in verschillende
en steeds veranderende situaties die bijdragen tot de vorming van de identiteit en het gevoel van eigenwaarde.
Identiteit = het geheel van stabiele, herkenbare persoonlijkheidskenmerken die een individu typeren en die het ook
aan zichzelf bekent.
Zelfconcept = hoe een individu zichzelf ziet met zijn of haar eigen typische persoonlijkheidskenmerken.
Zelfkennis, zelfwaardering en zelfpresentatie ontwikkelen zich snel onder invloed van hersenrijping en socialisatie
(= een leerproces waarbij je diverse normen, waarden en attitudes van verschillende groepen overneemt.)
Primaire socialisatie: gezin, opvoeding, microniveau
Secondaire socialisatie: crêche, school, onderwijs, mesoniveau/grotere gemeenschap
Zelfkennis: zelfbeeld ontwikkelen op basis van zelf verkregen informatie (bv. ik heb blond haar, blauwe ogen)
Zelfwaardering: positieve of negatieve waarde toekennen aan eigen persoonlijkheidskenmerken (bv. Ik ben slecht in
wiskunde en kan niet goed tegen mijn verlies. Ik kan heel goed luisteren)
Zelfpresentatie: eigen persoonlijkheid tonen aan de buitenwereld (liefst op een positieve manier) (bv. Ik ben beter
dan jou in plaatjes knippen en dat laat ik graag zien)
6.2 Primaire socialisatie
Eerste identificatieproces primaire groep (meestal het gezin)
6.2.1 Het misverstand opvoeden
Misverstand opvoeding = Ouders overschatten hun invloed op de persoonlijkheid van hun kind.
Taalontwikkeling: kinderen nemen uiteindelijk de taal en het accent van hun groepsgenoten over, niet v/d ouders
Opvoedingsdogma (= het geloof in de almacht v/d nurture) wordt definitief v/d baan geveegd.
Kinderen kunnen niet leren hoe ze zich moeten gedragen door hun ouders na te doen
WANT meeste dingen die ouders doen zijn verboden voor kinderen
6.2.2 Enige kinderen en geboortevolgorde
Robert Plomin: twee kinderen uit hetzelfde gezin verschillen evenveel als willekeurig geselecteerde kinderen
als ze in persoonlijkheid enigszins op elkaar lijken, komt dat door de genen, niet de omgeving
zelf eeneiige tweelingen die samen zijn opgevoed lijken niet op elkaar qua persoonlijkheid
Enig kind-syndroom: door intenser contact met de ouders is het kind sneller gewend om zich tussen volwassenen te
begeven (geen wetenschappelijk bewijs)
Differentieel ouderlijk gedrag: verschillende manieren waarop ouders hun kinderen behandelen op basis van hun
genetische verschillen.
vb: kinderen met knap uiterlijk krijgen automatisch positieve aandacht, leergierige kinderen krijgen boeken, lenige
kinderen worden aangemoedigd om te sporten, muzikale kinderen krijgen sneller een instrument, vervelende
kinderen krijgen sneller negatieve aandacht (waardoor ze nog vervelender worden)
Geboortevolgorde: er zijn geen wetenschappelijke bewijzen voor de bewering dat de plaats in de kinderrij de
persoonlijkheid beïnvloedt.
de mythe van geboortevolgorde klopt niet
het is een populaire volkswijsheid dat de oudste kinderen baziger en succesvol zijn en de jongste kinderen rebels
en opstandig
6.1 Identiteit en identificatie
Identificatiefiguur: kinderen nemen waarden, normen, opvattingen en gedragingen van een identificatiefiguur zoals
ouders of vrienden over.
Identificatie = een proces waarbij gedragingen en handelingen van anderen worden overgenomen in verschillende
en steeds veranderende situaties die bijdragen tot de vorming van de identiteit en het gevoel van eigenwaarde.
Identiteit = het geheel van stabiele, herkenbare persoonlijkheidskenmerken die een individu typeren en die het ook
aan zichzelf bekent.
Zelfconcept = hoe een individu zichzelf ziet met zijn of haar eigen typische persoonlijkheidskenmerken.
Zelfkennis, zelfwaardering en zelfpresentatie ontwikkelen zich snel onder invloed van hersenrijping en socialisatie
(= een leerproces waarbij je diverse normen, waarden en attitudes van verschillende groepen overneemt.)
Primaire socialisatie: gezin, opvoeding, microniveau
Secondaire socialisatie: crêche, school, onderwijs, mesoniveau/grotere gemeenschap
Zelfkennis: zelfbeeld ontwikkelen op basis van zelf verkregen informatie (bv. ik heb blond haar, blauwe ogen)
Zelfwaardering: positieve of negatieve waarde toekennen aan eigen persoonlijkheidskenmerken (bv. Ik ben slecht in
wiskunde en kan niet goed tegen mijn verlies. Ik kan heel goed luisteren)
Zelfpresentatie: eigen persoonlijkheid tonen aan de buitenwereld (liefst op een positieve manier) (bv. Ik ben beter
dan jou in plaatjes knippen en dat laat ik graag zien)
6.2 Primaire socialisatie
Eerste identificatieproces primaire groep (meestal het gezin)
6.2.1 Het misverstand opvoeden
Misverstand opvoeding = Ouders overschatten hun invloed op de persoonlijkheid van hun kind.
Taalontwikkeling: kinderen nemen uiteindelijk de taal en het accent van hun groepsgenoten over, niet v/d ouders
Opvoedingsdogma (= het geloof in de almacht v/d nurture) wordt definitief v/d baan geveegd.
Kinderen kunnen niet leren hoe ze zich moeten gedragen door hun ouders na te doen
WANT meeste dingen die ouders doen zijn verboden voor kinderen
6.2.2 Enige kinderen en geboortevolgorde
Robert Plomin: twee kinderen uit hetzelfde gezin verschillen evenveel als willekeurig geselecteerde kinderen
als ze in persoonlijkheid enigszins op elkaar lijken, komt dat door de genen, niet de omgeving
zelf eeneiige tweelingen die samen zijn opgevoed lijken niet op elkaar qua persoonlijkheid
Enig kind-syndroom: door intenser contact met de ouders is het kind sneller gewend om zich tussen volwassenen te
begeven (geen wetenschappelijk bewijs)
Differentieel ouderlijk gedrag: verschillende manieren waarop ouders hun kinderen behandelen op basis van hun
genetische verschillen.
vb: kinderen met knap uiterlijk krijgen automatisch positieve aandacht, leergierige kinderen krijgen boeken, lenige
kinderen worden aangemoedigd om te sporten, muzikale kinderen krijgen sneller een instrument, vervelende
kinderen krijgen sneller negatieve aandacht (waardoor ze nog vervelender worden)
Geboortevolgorde: er zijn geen wetenschappelijke bewijzen voor de bewering dat de plaats in de kinderrij de
persoonlijkheid beïnvloedt.
de mythe van geboortevolgorde klopt niet
het is een populaire volkswijsheid dat de oudste kinderen baziger en succesvol zijn en de jongste kinderen rebels
en opstandig
