Leerdoelen verpleegkunde en methodiek
Leertaak 2 klinisch redeneren:
1. Het begrip methodisch handelen als basis van klinisch redeneren kunt uitleggen.
Methodisch handelen is het handelen volgens een vaste, weldoordachte manier om daarbij
op een zo effectief en efficiënt mogelijke wijze het doel te bereiken dat men voor ogen heeft
of dat nagestreefd moet worden. Het proces bevat zowel het handelen als het nadenken.
Klinisch redeneren is de vaardigheid om eigen observaties en interpretaties te koppelen aan
medische kennis. Zo kunne verpleegkundigen onderbouwen welke verpleegkundige
interventies zij moeten inzetten bij een ziektebeeld of verpleegprobleem, en welke
vervolgstappen ze moeten ondernemen.
Een onderdeel van klinisch redeneren is dus methodisch handelen: een goede voorbedachte
handeling, alles goed gepland, etc.
2. De fases van klinisch redeneren benoemen en de inhoud van iedere fase uit te leggen aan de
hand van een voorbeeld.
Risico-inschatting
Vroeg signalering
Probleemherkenning
Interventie
Monitoring
3. De stappen van het verpleegkundig proces bij naam kent en de toepassing van iedere stap
aan de hand van een voorbeeld kunt uitleggen
Gegevens verzamelen
Diagnose
Resultaten
Planning van interventies
Evaluatie
4. Een tabel hebt gemaakt waarin de samenhang tussen de fases van de pdca-cyclus, van het
klinisch redeneren en van het verpleegkundig proces tot uiting komt.
Leertaak 3 classificatiesystemen
1. Uitleggen wat de classificatiesystemen zijn en waar deze in verpleegkunde voor dienen?
Classificeren is het ordenen van begrippen volgens generieke relaties, het in rubrieken
onderbrengen van zaken op grond van indelingscriteria en bepaalde kenmerken.
Classificatiesystemen zijn systemen waarin begrippen op een logische en behulpzame manier
geordend worden, het zorgt voor een duidelijke communicatie in de verpleegkunde.
Nevenschikkend: alle elementen uit de classificatiesystemen zijn gelijkwaardig.
Hiërarchische verhouding: een algemeen begrip wordt opgedeeld in steeds gedetailleerde
klassen. Begrippen van verschillende hiërarchische niveaus: domein, klasse en label.
Nut van classificatiesystemen:
Communicatie en uniformiteit
Toegankelijkheid van kennis
Ontwikkeling van verpleegkundige kennis
, Verantwoording en domeinafbakening
Onderwijs
2. Je weet globaal wat het ICF-model, NANDA-NOC-NIC en de functionele gezondheidspatronen
volgens Gordon inhouden.
Het ICF-model laat systematisch zien welke problemen iemand heeft en wat de
gevolgen zijn voor het doen en laten van de patiënt. Het ICF-model heeft
verschillende componenten: functies, anatomische eigenschappen, activiteiten,
participatie, stoornissen, beperkingen, participatieproblemen, externe factoren,
persoonlijke factoren. Het ICF-model kijkt naar functioneren van de mens vanuit drie
perspectieven: -lichamelijk functioneren, menselijke handelen en participatie
(deelname maatschappelijk leven). De drie onderdelen staan in verband met elkaar
en worden beïnvloed door elkaar.
NANDA, NOC en NIC worden ook wel de ‘triple N’ genoemd.
AHAMA wordt vooral gebruikt in zorginstellingen, dit model is vooral gericht op wat
de cliënt zelf wil en wat zijn of haar eigen wensen zijn.
NANDA wordt bijvoorbeeld veel in de thuiszorg gebruikt.
GORDON is een classificatiesysteem waarbij je over 11 verschillende onderwerpen
vragen aan een cliënt stelt. Hiermee krijg je een totaalbeeld van iemands
gezondheid.
3. Je ordent de gegevens uit een patiëntencasus in de kaders van het ICF-model.
Gezondheidstoestand
Aandoeningen, ziekten
Functies en anatomische
eigenschappen Activiteiten participatie
externe factoren persoonlijke factoren
leertaak 4: gegevens verzamelen en functionaliteit gezondheidspatronen
1. Je bestudeert een ziektebeeld en/of patiëntenprobleem op methodische wijze
Je werkt volgens een stappenplan, om alles overzichtelijk te verwerken.
2. Je ordent de gegevens van een patiënt uit een casus onder de gegevens van Gorden.
3. Je denkt na over de ethische aspecten van een anamnese.
4. Je beoordeelt de functionaliteit van gezondheidspatronen in de anamnese volgens Gorden.
Leertaak 5:
Leertaak 2 klinisch redeneren:
1. Het begrip methodisch handelen als basis van klinisch redeneren kunt uitleggen.
Methodisch handelen is het handelen volgens een vaste, weldoordachte manier om daarbij
op een zo effectief en efficiënt mogelijke wijze het doel te bereiken dat men voor ogen heeft
of dat nagestreefd moet worden. Het proces bevat zowel het handelen als het nadenken.
Klinisch redeneren is de vaardigheid om eigen observaties en interpretaties te koppelen aan
medische kennis. Zo kunne verpleegkundigen onderbouwen welke verpleegkundige
interventies zij moeten inzetten bij een ziektebeeld of verpleegprobleem, en welke
vervolgstappen ze moeten ondernemen.
Een onderdeel van klinisch redeneren is dus methodisch handelen: een goede voorbedachte
handeling, alles goed gepland, etc.
2. De fases van klinisch redeneren benoemen en de inhoud van iedere fase uit te leggen aan de
hand van een voorbeeld.
Risico-inschatting
Vroeg signalering
Probleemherkenning
Interventie
Monitoring
3. De stappen van het verpleegkundig proces bij naam kent en de toepassing van iedere stap
aan de hand van een voorbeeld kunt uitleggen
Gegevens verzamelen
Diagnose
Resultaten
Planning van interventies
Evaluatie
4. Een tabel hebt gemaakt waarin de samenhang tussen de fases van de pdca-cyclus, van het
klinisch redeneren en van het verpleegkundig proces tot uiting komt.
Leertaak 3 classificatiesystemen
1. Uitleggen wat de classificatiesystemen zijn en waar deze in verpleegkunde voor dienen?
Classificeren is het ordenen van begrippen volgens generieke relaties, het in rubrieken
onderbrengen van zaken op grond van indelingscriteria en bepaalde kenmerken.
Classificatiesystemen zijn systemen waarin begrippen op een logische en behulpzame manier
geordend worden, het zorgt voor een duidelijke communicatie in de verpleegkunde.
Nevenschikkend: alle elementen uit de classificatiesystemen zijn gelijkwaardig.
Hiërarchische verhouding: een algemeen begrip wordt opgedeeld in steeds gedetailleerde
klassen. Begrippen van verschillende hiërarchische niveaus: domein, klasse en label.
Nut van classificatiesystemen:
Communicatie en uniformiteit
Toegankelijkheid van kennis
Ontwikkeling van verpleegkundige kennis
, Verantwoording en domeinafbakening
Onderwijs
2. Je weet globaal wat het ICF-model, NANDA-NOC-NIC en de functionele gezondheidspatronen
volgens Gordon inhouden.
Het ICF-model laat systematisch zien welke problemen iemand heeft en wat de
gevolgen zijn voor het doen en laten van de patiënt. Het ICF-model heeft
verschillende componenten: functies, anatomische eigenschappen, activiteiten,
participatie, stoornissen, beperkingen, participatieproblemen, externe factoren,
persoonlijke factoren. Het ICF-model kijkt naar functioneren van de mens vanuit drie
perspectieven: -lichamelijk functioneren, menselijke handelen en participatie
(deelname maatschappelijk leven). De drie onderdelen staan in verband met elkaar
en worden beïnvloed door elkaar.
NANDA, NOC en NIC worden ook wel de ‘triple N’ genoemd.
AHAMA wordt vooral gebruikt in zorginstellingen, dit model is vooral gericht op wat
de cliënt zelf wil en wat zijn of haar eigen wensen zijn.
NANDA wordt bijvoorbeeld veel in de thuiszorg gebruikt.
GORDON is een classificatiesysteem waarbij je over 11 verschillende onderwerpen
vragen aan een cliënt stelt. Hiermee krijg je een totaalbeeld van iemands
gezondheid.
3. Je ordent de gegevens uit een patiëntencasus in de kaders van het ICF-model.
Gezondheidstoestand
Aandoeningen, ziekten
Functies en anatomische
eigenschappen Activiteiten participatie
externe factoren persoonlijke factoren
leertaak 4: gegevens verzamelen en functionaliteit gezondheidspatronen
1. Je bestudeert een ziektebeeld en/of patiëntenprobleem op methodische wijze
Je werkt volgens een stappenplan, om alles overzichtelijk te verwerken.
2. Je ordent de gegevens van een patiënt uit een casus onder de gegevens van Gorden.
3. Je denkt na over de ethische aspecten van een anamnese.
4. Je beoordeelt de functionaliteit van gezondheidspatronen in de anamnese volgens Gorden.
Leertaak 5:
