Samenvatting Biomedische Fysica En Radioprotectie

H8: ioniserende stralingen: radioactiviteit en X-straling

Ioniserende straling

 Atoomkern: bestaat uit Z: protonen en N: neutronen
 Orbitalen: bezitten elektronen
 e- = p +
 Deeltjes of elektromagnetische golven, die voldoende energie bezitten om excitaties en ionisaties
te veroorzaken in het medium waar ze door trekken
 Toevoegen van energie zorgt voor excitatie en ionisatie
 Na excitatie en ionisatie vaak desexcitatie
 Direct ioniserende straling: ionisatie door elektrische interacties van geladen
deeltjes
 Indirecte ioniserende straling: bij
neutrale deeltjes en elektromagnetische straling veroorzaakt
door de secundaire geladen deeltjes, ontstaan door de
fysische interactie van de primaire straling met het
medium
 Biologische effecten van ioniserende straling
o Directe ionisaties ter hoogte van het DNA
o Indirecte schade op het DNA veroorzaakt door radicalen die vrijkomen bij ionisatie van water
 Ioniserende stralen worden uitgezonden door:
o Radioactieve stoffen bij hun verval
o Stralinggenerende apparatuur


Radioactiviteit

 Elk atoom streeft naar een toestand met minimale energie
 Door radioactieve vervalprocessen kan het aantal protonen en neutronen in de atoomkern
wijzigen waardoor energie vermindert en vrijkomt onder de vorm van ioniserende straling
 Activiteit: aantal spontane kernmutaties in een bepaald tijdsinterval uitgedrukt in Bq


Ioniserende straling uitgezonden bij radioactief verval

 Alfastraling:
o α verval:
239 235 4
- Pu→ 94U + 92¿ 2 He ¿
- He /α-deeltjes:
 Mono-energetisch
 Kleine penetratiediepte, veroorzaken groot aantal ionisaties
 Niet gebruikt in diergeneeskunde
 Betastraling:
o β- verval:
-
- Neutron transformeert in proton
- β- deeltjes:
 Niet mono-energetisch
 Geeft energie af op korte afstand