Lesdoelen Anatomie en Fysiologie lesweek 1
Kent de anatomie van het hart;
Het hart bestaat functioneel uit 2 zuigperspompen: de rechter harthelft en
de linker harthelft. Deze twee zuigperspompen werken tegelijkertijd. De
harthelften persen het bloed aan de ene kant weg en zuigen het bloed
aan de andere kant aan. In de bloedvaten ontstaat daardoor daardoor een
drukverschil dat stroming van het bloed tot gevolg heeft.
Elke harthelft is verdeeld in 2 holtes. De bovenste holte is het atrium
(boezem) en daaronder ligt het ventrikel (kamer). In totaal heeft het hart
dus 4 holtes. Rechteratrium, rechterventrikel, linkeratrium en
linkerventrikel. Het bloed
circuleert in 2 gescheiden
systemen, die in het hart bij
elkaar komen. Het zijn de
lichaamscirculatie (grote
bloedsomloop) en de
longcirculatie (de kleine
bloedsomloop)
de route van het bloed naar de
lichaamscirculatie is:
linkerventrikel – aorta –
slagaders – organen en weefsels –
aders – holle aders –
rechteratrium (-
rechterventrikel; aansluiting op longcirculatie.
De route van het bloed in de longcirculatie is als volgt: rechterventrikel –
longslagaders – longen – longaders – linkeratrium (- linkerventrikel;
aansluiting op lichaamscirculatie)
Dit dubbele circulatiesysteem noem je de dubbele bloedsomloop.
, Begrijpt de werking van de hartkleppen;
Het septum verdeelt het hart in links en rechts. De anuli fibrosi cordis
liggen tussen de atria en de ventrikels. De anuli hebben elk 2 openingen,
die afsluitbaar zijn door middel van vliezige kleppen die aan de randen
vastzitten. Aan de binnenranden van de 2 anuli fibrosi zitten
bindweefselvliezen vast. Dat zijn de hartkleppen. In gesloten toestand
verhinderen ze dat het bloed tegen de eerdere stroomrichting in
terugstroomt. De 2 hartkleppen tussen atria en ventrikels heten
atrioventriculaire kleppen. Tussen de ventrikels en de grote slagaders
(aorta en longslagaders) zitten de 2 arteriële kleppen.
De atrioventriculaire kleppen liggen tussen de atria en ventrikels;
Rechts heb je de: valva tricuspidalis (drieslippige klep)
Links heb je de valva bicuspidalis (tweeslippige klep)
De arteriële kleppen liggen tussen ventrikels en grote slagaders,
dus aan de basis van de truncus pulmonalis en van de aorta;
Rechts heb je de valva trunci pulmonalis (pulmonaalklep) deze bevindt
zich tussen de rechterventrikel en de truncus pulmonalis
Links heb je de valva aortae (aorta klep( deze bevindt zich tussen de
linkerventrikel en de aorta.
De AV-kleppen (de tricuspidalis- en mitralisklep) zorgen ervoor dat de
ventrikels efficiënt pompen, doordat ze voorkomen dat het bloed vanuit
de ventrikels terug naar de atria stroomt tijdens de systole van de
ventrikels.
De aortaklep en de pulmonaalklep zijn tweelingbroertjes die kleiner en
eenvoudiger van vorm zijn dan de atrioventriculaire kleppen. De locatie
van de aortaklep is niet moeilijk te raden. Die zit inderdaad aan de basis
van de aorta, waar het zuurstofrijke bloed het hart verlaat. De
pulmonaalklep ligt tussen de rechterkamer en de longslagader, waar het
zuurstofarme bloed richting longen gaat (pulmo = long).
, Kan de hartcyclus beschrijven;
Bij een persoon in rust is het hart, onder invloed van sinusritme, ongeveer
75 keer per minuut actief. Daarbij wordt een systole (actiefase) steeds
gevolgd door een diastole (rustfase). Elke hartactie bestaat uit systole +
diastole en duurt 0,8 seconde. Deze hartactie bestaat uit 3 fasen:
1. Passieve vullingsfase (0,0 – 0,4 seconde)
Dit is de rustfase van het hele hart. Zowel boezems als kamers
zijn in diastole (ontspannen). Net ervoor hebben de kamers zich
leeggepompt. Op het tijdstip van rust (bij 0,0 seconde) zijn de
wanden ontspannen is de druk overal in het hart heel laag.
Hierdoor heeft het hart een zuigende werking en kan er bloed
instromen. De hartkleppen zijn gedeeltelijk open, zodat het bloed
vanuit de boezems ook al in de kamers terechtkomt. De
halvemaanvormige kleppen in de slagaders zijn dicht. Als de
kamers zich ontspannen dreigt het bloed namelijk vanuit de
slagaders terug te stromen naar het hart, naar de plaats met de
laagste druk. De kleppen vallen dicht doordat bloed in de
zakvormige kleppen zakt. De kleppen vallen tegen elkaar aan en
sluiten de opening naar de kamers af. Het dichtvallen van de
kleppen veroorzaakt een korte, heldere (eerste) harttoon.
2. Actieve vullingsfase (0,4 – 0.5 seconde)
Na 0,4 seconde wekt de sinusknoop een prikkel op die een fractie
van een seconde later de beide boezems doet samentrekken. Dit
is de boezemsystole (inspanning). Door de samentrekking
worden de holle aders en longaders dichtgeknepen en wordt het
bloed de kamers in gestuwd. Door de stuwing worden de
hartkleppen meer opengeduwd: ze klappen naar beneden toe.
De kamers zijn nu maximaal gevuld.
3. Ventrikelsystolische fase (0,5 – 0,8 seconde)
In deze fase ontspannen de boezems zich (boezemdiastole). De
sinusprikkel bereikt nu de kamerwand (via de AV-knoop en
bundel van His). De kamers beginnen zich samen te trekken en
door de bloedstuwing klappen de hartkleppen dicht en beweegt
het bloed zich in de goede richting, namelijk de slagaders. De
Kent de anatomie van het hart;
Het hart bestaat functioneel uit 2 zuigperspompen: de rechter harthelft en
de linker harthelft. Deze twee zuigperspompen werken tegelijkertijd. De
harthelften persen het bloed aan de ene kant weg en zuigen het bloed
aan de andere kant aan. In de bloedvaten ontstaat daardoor daardoor een
drukverschil dat stroming van het bloed tot gevolg heeft.
Elke harthelft is verdeeld in 2 holtes. De bovenste holte is het atrium
(boezem) en daaronder ligt het ventrikel (kamer). In totaal heeft het hart
dus 4 holtes. Rechteratrium, rechterventrikel, linkeratrium en
linkerventrikel. Het bloed
circuleert in 2 gescheiden
systemen, die in het hart bij
elkaar komen. Het zijn de
lichaamscirculatie (grote
bloedsomloop) en de
longcirculatie (de kleine
bloedsomloop)
de route van het bloed naar de
lichaamscirculatie is:
linkerventrikel – aorta –
slagaders – organen en weefsels –
aders – holle aders –
rechteratrium (-
rechterventrikel; aansluiting op longcirculatie.
De route van het bloed in de longcirculatie is als volgt: rechterventrikel –
longslagaders – longen – longaders – linkeratrium (- linkerventrikel;
aansluiting op lichaamscirculatie)
Dit dubbele circulatiesysteem noem je de dubbele bloedsomloop.
, Begrijpt de werking van de hartkleppen;
Het septum verdeelt het hart in links en rechts. De anuli fibrosi cordis
liggen tussen de atria en de ventrikels. De anuli hebben elk 2 openingen,
die afsluitbaar zijn door middel van vliezige kleppen die aan de randen
vastzitten. Aan de binnenranden van de 2 anuli fibrosi zitten
bindweefselvliezen vast. Dat zijn de hartkleppen. In gesloten toestand
verhinderen ze dat het bloed tegen de eerdere stroomrichting in
terugstroomt. De 2 hartkleppen tussen atria en ventrikels heten
atrioventriculaire kleppen. Tussen de ventrikels en de grote slagaders
(aorta en longslagaders) zitten de 2 arteriële kleppen.
De atrioventriculaire kleppen liggen tussen de atria en ventrikels;
Rechts heb je de: valva tricuspidalis (drieslippige klep)
Links heb je de valva bicuspidalis (tweeslippige klep)
De arteriële kleppen liggen tussen ventrikels en grote slagaders,
dus aan de basis van de truncus pulmonalis en van de aorta;
Rechts heb je de valva trunci pulmonalis (pulmonaalklep) deze bevindt
zich tussen de rechterventrikel en de truncus pulmonalis
Links heb je de valva aortae (aorta klep( deze bevindt zich tussen de
linkerventrikel en de aorta.
De AV-kleppen (de tricuspidalis- en mitralisklep) zorgen ervoor dat de
ventrikels efficiënt pompen, doordat ze voorkomen dat het bloed vanuit
de ventrikels terug naar de atria stroomt tijdens de systole van de
ventrikels.
De aortaklep en de pulmonaalklep zijn tweelingbroertjes die kleiner en
eenvoudiger van vorm zijn dan de atrioventriculaire kleppen. De locatie
van de aortaklep is niet moeilijk te raden. Die zit inderdaad aan de basis
van de aorta, waar het zuurstofrijke bloed het hart verlaat. De
pulmonaalklep ligt tussen de rechterkamer en de longslagader, waar het
zuurstofarme bloed richting longen gaat (pulmo = long).
, Kan de hartcyclus beschrijven;
Bij een persoon in rust is het hart, onder invloed van sinusritme, ongeveer
75 keer per minuut actief. Daarbij wordt een systole (actiefase) steeds
gevolgd door een diastole (rustfase). Elke hartactie bestaat uit systole +
diastole en duurt 0,8 seconde. Deze hartactie bestaat uit 3 fasen:
1. Passieve vullingsfase (0,0 – 0,4 seconde)
Dit is de rustfase van het hele hart. Zowel boezems als kamers
zijn in diastole (ontspannen). Net ervoor hebben de kamers zich
leeggepompt. Op het tijdstip van rust (bij 0,0 seconde) zijn de
wanden ontspannen is de druk overal in het hart heel laag.
Hierdoor heeft het hart een zuigende werking en kan er bloed
instromen. De hartkleppen zijn gedeeltelijk open, zodat het bloed
vanuit de boezems ook al in de kamers terechtkomt. De
halvemaanvormige kleppen in de slagaders zijn dicht. Als de
kamers zich ontspannen dreigt het bloed namelijk vanuit de
slagaders terug te stromen naar het hart, naar de plaats met de
laagste druk. De kleppen vallen dicht doordat bloed in de
zakvormige kleppen zakt. De kleppen vallen tegen elkaar aan en
sluiten de opening naar de kamers af. Het dichtvallen van de
kleppen veroorzaakt een korte, heldere (eerste) harttoon.
2. Actieve vullingsfase (0,4 – 0.5 seconde)
Na 0,4 seconde wekt de sinusknoop een prikkel op die een fractie
van een seconde later de beide boezems doet samentrekken. Dit
is de boezemsystole (inspanning). Door de samentrekking
worden de holle aders en longaders dichtgeknepen en wordt het
bloed de kamers in gestuwd. Door de stuwing worden de
hartkleppen meer opengeduwd: ze klappen naar beneden toe.
De kamers zijn nu maximaal gevuld.
3. Ventrikelsystolische fase (0,5 – 0,8 seconde)
In deze fase ontspannen de boezems zich (boezemdiastole). De
sinusprikkel bereikt nu de kamerwand (via de AV-knoop en
bundel van His). De kamers beginnen zich samen te trekken en
door de bloedstuwing klappen de hartkleppen dicht en beweegt
het bloed zich in de goede richting, namelijk de slagaders. De
