8TOETSDOELEN METHODISCH WERKEN
1.a.1 Je kent de kenmerken van agogiek
Agogie = Een geplande verandering in de gewenste richting.
Agogiek = De leer van het doen van veranderen van mensen in de gewenste
richting.
Een agoog probeert altijd mensen te beïnvloeden opdat zij veranderen.
Veranderen en beïnvloeden zijn kernbegrippen in de agogiek.
Er wordt niet bij elke verandering gesproken van agogie. Hier wordt pas van
gesproken als er voldaan is aan de volgende voorwaarden:
Het gaat om een psychosociale verandering.
De beïnvloeding vindt beroepsmatig plaats.
De beïnvloeding is doelgericht.
De veranderaar werkt systematisch.
De beïnvloeding vindt bewust plaats.
De verandering wordt door de betrokkene gewenst.
De beïnvloeding wordt vrijwillig ondergaan.
De beïnvloeding is niet wederzijds.
Het gaat om (jong)volwassenen.
De definitie van agogiek:
Agogiek is de leer van eenzijdige, systematische doelgerichte beroepsmatige
beïnvloeding die gericht is op het bereiken van een meer wenselijke geachte
psychosociale situatie van (jong)volwassenen die zich van deze beïnvloeding
bewust zijn en deze situatie ook nastreven.
1.b.1 Je kent de interventieniveaus
Een cliënt hoeft niet altijd één persoon te zijn. Wanneer het uit meerdere mensen
bestaat noemen we het een cliëntensysteem.
Op basis van de aard van het psychosociale functioneren onderscheiden we vier
cliëntsystemen:
Individuele personen (micro)= Het psychosociale functioneren van een
individu zijn bijvoorbeeld gevoelens, houding, gedrag en zelfbeeld. Hier kunnen
de psychosociale veranderingen op aansluiten. Voorbeeld psychosociale
verandering: sneller kritiek uiten op collega’s en accepteren dat je zoon eigen
keuzes maakt.
Groepen (micro) = Meerdere individuen die elkaar kennen en met elkaar
omgaan. Ook is een groep te herkennen. Omdat de groep uit individuen bestaat
speelt de psychosociale functioneren ook nog een rol bij de individu. Maar in de
groep bestaan ook nog ander psychosociale verschijnselen zoals jaloezie en
vertrouwen. Hier kunnen dus psychosociale veranderingen in optreden.
Voorbeeld psychosociale verandering: Klas begint feedback te geven en een
echtpaar laat elkaar meer los in een gezin.
Organisaties (meso) = Bestaan uit groepen en individuen zodat
bovengenoemde psychosociale ook meespeelt + ook die van een organisatie
zoals besluitvorming en hiërarchie. Voorbeeld psychosociale verandering: een
hogeschool stelt een studentenraad in.
Grotere samenlevingsverbanden (macro) = Grotere groepen mensen (die
elkaar niet kennen), het is lastig om de groep te herkennen. Denk bijvoorbeeld
, aan de Nederlanders en de rokers. Voorbeeld psychosociale verandering:
Opkomst indrinken en meer milieubewustzijn in Nederland.
Micro (klein): Individuen en kleine groepen.
Meso (middel): organisaties en kleine samenlevingsverbanden.
Macro (groot): Grote samenlevingsverbanden of de maatschappij.
2.a.1 Je weet wat de redenen zijn om tot verandering te komen
Eigenontwikkeling, je ontwikkelt en je gedrag veranderd ook met je leeftijd.
Idealen, denk aan vegetariërs.
Innerlijke drang & groei, je raag wilt groeien ontwikkelen.
Onvrede, je bent niet tevreden met de huidige situatie
Gedrag, je wordt overgehaald door informatie. Denk aan roken.
Nieuwe informatie
Verwachtingen, je laat je veranderen door de verwachtingen van anderen.
Belangen
Bedreiging, je krijgt bedreiging van buitenaf en veranderd hiervoor.
Wijziging in omstandigheden, je bent genoodzaakt je aan te passen aan de
nieuwe situatie.
Ervaringen, trauma’s life changing moments.
2.b.1 Je kent de lagen in de persoonlijkheid
Iemand zijn persoonlijkheid is opgebouwd uit verschillende lagen (bouwstenen).
Dit is onder ander alles wat hij weet, gedachte, gedrag, gevoelens, behoeften,
opvattingen, overtuigingen, verwachtingen, wensen, ervaringen en attitudes
(houding tegen over iets of iemand).
Het ene zit diep in je en het andere ligt oppervlakkig. Wat diep in de kern ligt en
dicht bij ‘jezelf’. Raakt je identiteit.
2.b.2 Je weet hoe veranderingen in de persoonlijkheid doorwerken op de
identiteit
Door veranderingen in je persoonlijkheid verander je ook in je identiteit. Alles wat
je identiteit aan kan passen is een bedreiging. Je identiteit is de kern van je
persoonlijkheid.
2.c.1 Je kent de afweermechanismen
Gelijk blijven geeft zekerheid, verandering kan bedreigend zijn. Daarom hebben
we weestand tegen verandering. Deze kracht verschilt van mens tot mens. De
beschermingsmethoden van het ‘ego’ (je ik) noemen we afweermechanismen.
Dit zijn de volgende:
Rationalisatie: Bedenken van rationele argumenten om een situatie of
beslissing (achteraf) beter te maken.
Verdringen: Het wegstoppen van bedreigende en negatieve gevoelens
Ontkenning: De verdringing gaat zo ver dat iets actief wordt genegeerd of
tegengesproken.
Agressie: Buiten verhouding kwaad worden wanneer het psychische evenwicht
wordt verstoord.
Verschuiving: Negatieve gevoelens worden geuit om iemand anders.
Vermijding: Het ontlopen van situaties die bedreigend zijn.
Overdekking door het tegendeel: Bedreigende gevoelens verbergen door ze
te overschreeuwen met een uiting van het tegenovergestelde gevoel.
Projectie: Het toeschrijven van je eigen gevoelens aan iemand anders
Regressie: Terugval naar eerder gedrag zodat je je verantwoordelijkheid
ontloopt.
1.a.1 Je kent de kenmerken van agogiek
Agogie = Een geplande verandering in de gewenste richting.
Agogiek = De leer van het doen van veranderen van mensen in de gewenste
richting.
Een agoog probeert altijd mensen te beïnvloeden opdat zij veranderen.
Veranderen en beïnvloeden zijn kernbegrippen in de agogiek.
Er wordt niet bij elke verandering gesproken van agogie. Hier wordt pas van
gesproken als er voldaan is aan de volgende voorwaarden:
Het gaat om een psychosociale verandering.
De beïnvloeding vindt beroepsmatig plaats.
De beïnvloeding is doelgericht.
De veranderaar werkt systematisch.
De beïnvloeding vindt bewust plaats.
De verandering wordt door de betrokkene gewenst.
De beïnvloeding wordt vrijwillig ondergaan.
De beïnvloeding is niet wederzijds.
Het gaat om (jong)volwassenen.
De definitie van agogiek:
Agogiek is de leer van eenzijdige, systematische doelgerichte beroepsmatige
beïnvloeding die gericht is op het bereiken van een meer wenselijke geachte
psychosociale situatie van (jong)volwassenen die zich van deze beïnvloeding
bewust zijn en deze situatie ook nastreven.
1.b.1 Je kent de interventieniveaus
Een cliënt hoeft niet altijd één persoon te zijn. Wanneer het uit meerdere mensen
bestaat noemen we het een cliëntensysteem.
Op basis van de aard van het psychosociale functioneren onderscheiden we vier
cliëntsystemen:
Individuele personen (micro)= Het psychosociale functioneren van een
individu zijn bijvoorbeeld gevoelens, houding, gedrag en zelfbeeld. Hier kunnen
de psychosociale veranderingen op aansluiten. Voorbeeld psychosociale
verandering: sneller kritiek uiten op collega’s en accepteren dat je zoon eigen
keuzes maakt.
Groepen (micro) = Meerdere individuen die elkaar kennen en met elkaar
omgaan. Ook is een groep te herkennen. Omdat de groep uit individuen bestaat
speelt de psychosociale functioneren ook nog een rol bij de individu. Maar in de
groep bestaan ook nog ander psychosociale verschijnselen zoals jaloezie en
vertrouwen. Hier kunnen dus psychosociale veranderingen in optreden.
Voorbeeld psychosociale verandering: Klas begint feedback te geven en een
echtpaar laat elkaar meer los in een gezin.
Organisaties (meso) = Bestaan uit groepen en individuen zodat
bovengenoemde psychosociale ook meespeelt + ook die van een organisatie
zoals besluitvorming en hiërarchie. Voorbeeld psychosociale verandering: een
hogeschool stelt een studentenraad in.
Grotere samenlevingsverbanden (macro) = Grotere groepen mensen (die
elkaar niet kennen), het is lastig om de groep te herkennen. Denk bijvoorbeeld
, aan de Nederlanders en de rokers. Voorbeeld psychosociale verandering:
Opkomst indrinken en meer milieubewustzijn in Nederland.
Micro (klein): Individuen en kleine groepen.
Meso (middel): organisaties en kleine samenlevingsverbanden.
Macro (groot): Grote samenlevingsverbanden of de maatschappij.
2.a.1 Je weet wat de redenen zijn om tot verandering te komen
Eigenontwikkeling, je ontwikkelt en je gedrag veranderd ook met je leeftijd.
Idealen, denk aan vegetariërs.
Innerlijke drang & groei, je raag wilt groeien ontwikkelen.
Onvrede, je bent niet tevreden met de huidige situatie
Gedrag, je wordt overgehaald door informatie. Denk aan roken.
Nieuwe informatie
Verwachtingen, je laat je veranderen door de verwachtingen van anderen.
Belangen
Bedreiging, je krijgt bedreiging van buitenaf en veranderd hiervoor.
Wijziging in omstandigheden, je bent genoodzaakt je aan te passen aan de
nieuwe situatie.
Ervaringen, trauma’s life changing moments.
2.b.1 Je kent de lagen in de persoonlijkheid
Iemand zijn persoonlijkheid is opgebouwd uit verschillende lagen (bouwstenen).
Dit is onder ander alles wat hij weet, gedachte, gedrag, gevoelens, behoeften,
opvattingen, overtuigingen, verwachtingen, wensen, ervaringen en attitudes
(houding tegen over iets of iemand).
Het ene zit diep in je en het andere ligt oppervlakkig. Wat diep in de kern ligt en
dicht bij ‘jezelf’. Raakt je identiteit.
2.b.2 Je weet hoe veranderingen in de persoonlijkheid doorwerken op de
identiteit
Door veranderingen in je persoonlijkheid verander je ook in je identiteit. Alles wat
je identiteit aan kan passen is een bedreiging. Je identiteit is de kern van je
persoonlijkheid.
2.c.1 Je kent de afweermechanismen
Gelijk blijven geeft zekerheid, verandering kan bedreigend zijn. Daarom hebben
we weestand tegen verandering. Deze kracht verschilt van mens tot mens. De
beschermingsmethoden van het ‘ego’ (je ik) noemen we afweermechanismen.
Dit zijn de volgende:
Rationalisatie: Bedenken van rationele argumenten om een situatie of
beslissing (achteraf) beter te maken.
Verdringen: Het wegstoppen van bedreigende en negatieve gevoelens
Ontkenning: De verdringing gaat zo ver dat iets actief wordt genegeerd of
tegengesproken.
Agressie: Buiten verhouding kwaad worden wanneer het psychische evenwicht
wordt verstoord.
Verschuiving: Negatieve gevoelens worden geuit om iemand anders.
Vermijding: Het ontlopen van situaties die bedreigend zijn.
Overdekking door het tegendeel: Bedreigende gevoelens verbergen door ze
te overschreeuwen met een uiting van het tegenovergestelde gevoel.
Projectie: Het toeschrijven van je eigen gevoelens aan iemand anders
Regressie: Terugval naar eerder gedrag zodat je je verantwoordelijkheid
ontloopt.
