Nederlands Moederkruid
Hoofdstuk 1: Het eerste hoofdstuk is een soort van inleiding op het echte verhaal. Er wordt verteld
hoe de ouders van de ik-persoon en haar zusje elkaar hebben ontmoet. De moeder kwam op 17-
jarige leeftijd in het naaiatelier werken van hun vader. Het was dus haar baas. Hij wordt verliefd en
verlaat voor haar zijn vrouw. Ook wordt er gezegd hoe de opa en oma van de meisjes met elkaar
omgaan.
Hoofdstuk 2: De zusjes verhuizen met hun ouders naar een achterbuurt omdat het naaiatelier van
hun vader failliet is gegaan. Ze hebben het moeilijk. Dat komt vooral door hun ouders. Hun vader
behandelt de ik-persoon als jongen in plaats van een meisje. Dat komt omdat hij liever nog een zoon
had gehad dan twee dochters (hij misbruikt haar ook als ze samen gaan douchen in het badhuis). Ze
mogen niets van hun moeder. Ze mogen niet buitenspelen, omdat de moeder van de ik-persoon en
haar zusje vindt dat ze daar beneden hun stand wonen. Ze horen daar niet thuis. Ze zijn een veel
rijkere omgeving gewend en daarom schaamt ze zich voor de plaats waar ze nu wonen. Niets is er
goed en daarom schaamt ze zich voor de plaats waar ze nu wonen. Niets is er goed en daarom
mogen ze ook daar niet naar school. Dat moet in een andere plaats dat minstens een half uur lopen
is. Dat doen ze samen met hun moeder want ze mogen niet alleen. Zelfs de winkels zijn volgens de
moeder van de zusjes te min. Ze mogen geen groente halen bij de ‘verkeerde ‘groenteboer. Dat zou
eventueel een verkeerd beeld geven van de familie. Als na een tijdje duidelijk wordt dat ze er
voorlopig nog niet weggaan, wordt de moeder van de ik-persoon en haar zusje iets soepeler. Ze
mogen naar buiten en bij andere kinderen thuiskomen om te spelen. Maar hun moeder verbiedt hun
om daar iets te eten of daar op de wc-bril te gaan zitten. Maar bij de eerste keer gaat het al niet
goed. De ik-persoon doet het per ongeluk toch en dan slaat haar moeder meteen helemaal door en
begint alles gelijk te ontsmetten. Ze gaat snel naar de moeder van een vriendinnetje die haar van
buikpijn afhelpt, want daar denkt moeder niet aan. Een tijdje daarna, plast de ik-persoon bloed en
moet gelijk naar de dokter die constateert dat ze een ernstige nierbekkenontsteking heeft. Ze moet
zes weken lang op bed liggen en mag niets eten waar zout inzit. Haar moeder denkt alleen maar aan
zichzelf, want ze vindt het voor zichzelf vervelend dat ze haar jongste dochter moet verplegen en
speciaal eten voor haar moet kopen en maken. Niemand mag weten wat de ik-persoon heeft. Dat
moet geheimgehouden worden van de moeder. Moeder heeft altijd last van lichamelijke klachten. Ze
heeft het bijvoorbeeld altijd koud. Ook heeft ze voortdurende hoofdpijn en ze lijdt aan smetvrees.
Elsje (is het twee jaar oudere zusje van de ik-persoon) en de ik-persoon zitten samen op de
zondagsschool, terwijl ze niet gelovig zijn. Als de juf en een vriendinnetje langskomen op
ziekenbezoek wordt de moeder heel erg boos op Elsje. Want niemand mocht weten dat de ik-
persoon ziek was en ze mocht het aan niemand vertellen. Het gaat steeds slechter met de relatie
tussen hun ouders. Als er dan na een tijdje ook nog eens een deurwaarder op de stoep staat om alle
kostbare spullen mee te nemen omdat de schulden niet zijn betaald, slaan bij moeder de stoppen
door. Dat komt ook vooral omdat zij van niets wist. Dan besluit de vader van de ik-persoon en Elsje
opnieuw te beginnen en vanaf dat moment verandert alles. Vader start een nieuw naaiatelier en dat
komt in de slaapkamer waardoor het bed dus naar de woonkamer moet. En de flat is toch al zo klein
en nu lopen er constant vreemde mensen door het huis heen. Daar kan de moeder niet tegen en
jaagt haar de stuipen op het lijf. Na een maand zit het atelier vol met naaisters en op eentje wordt
vader verliefd. Hierdoor ontstaan nog meer ruzies. Moeder geeft de zusjes overal de schuld van en
kleineert ze heel de dag. Er komt een hoogtepunt als moeder en haar dochters uit school komen en
ze vader in bed aantreffen met één van de vrouwen uit de kleermakerij.
Hoofdstuk 1: Het eerste hoofdstuk is een soort van inleiding op het echte verhaal. Er wordt verteld
hoe de ouders van de ik-persoon en haar zusje elkaar hebben ontmoet. De moeder kwam op 17-
jarige leeftijd in het naaiatelier werken van hun vader. Het was dus haar baas. Hij wordt verliefd en
verlaat voor haar zijn vrouw. Ook wordt er gezegd hoe de opa en oma van de meisjes met elkaar
omgaan.
Hoofdstuk 2: De zusjes verhuizen met hun ouders naar een achterbuurt omdat het naaiatelier van
hun vader failliet is gegaan. Ze hebben het moeilijk. Dat komt vooral door hun ouders. Hun vader
behandelt de ik-persoon als jongen in plaats van een meisje. Dat komt omdat hij liever nog een zoon
had gehad dan twee dochters (hij misbruikt haar ook als ze samen gaan douchen in het badhuis). Ze
mogen niets van hun moeder. Ze mogen niet buitenspelen, omdat de moeder van de ik-persoon en
haar zusje vindt dat ze daar beneden hun stand wonen. Ze horen daar niet thuis. Ze zijn een veel
rijkere omgeving gewend en daarom schaamt ze zich voor de plaats waar ze nu wonen. Niets is er
goed en daarom schaamt ze zich voor de plaats waar ze nu wonen. Niets is er goed en daarom
mogen ze ook daar niet naar school. Dat moet in een andere plaats dat minstens een half uur lopen
is. Dat doen ze samen met hun moeder want ze mogen niet alleen. Zelfs de winkels zijn volgens de
moeder van de zusjes te min. Ze mogen geen groente halen bij de ‘verkeerde ‘groenteboer. Dat zou
eventueel een verkeerd beeld geven van de familie. Als na een tijdje duidelijk wordt dat ze er
voorlopig nog niet weggaan, wordt de moeder van de ik-persoon en haar zusje iets soepeler. Ze
mogen naar buiten en bij andere kinderen thuiskomen om te spelen. Maar hun moeder verbiedt hun
om daar iets te eten of daar op de wc-bril te gaan zitten. Maar bij de eerste keer gaat het al niet
goed. De ik-persoon doet het per ongeluk toch en dan slaat haar moeder meteen helemaal door en
begint alles gelijk te ontsmetten. Ze gaat snel naar de moeder van een vriendinnetje die haar van
buikpijn afhelpt, want daar denkt moeder niet aan. Een tijdje daarna, plast de ik-persoon bloed en
moet gelijk naar de dokter die constateert dat ze een ernstige nierbekkenontsteking heeft. Ze moet
zes weken lang op bed liggen en mag niets eten waar zout inzit. Haar moeder denkt alleen maar aan
zichzelf, want ze vindt het voor zichzelf vervelend dat ze haar jongste dochter moet verplegen en
speciaal eten voor haar moet kopen en maken. Niemand mag weten wat de ik-persoon heeft. Dat
moet geheimgehouden worden van de moeder. Moeder heeft altijd last van lichamelijke klachten. Ze
heeft het bijvoorbeeld altijd koud. Ook heeft ze voortdurende hoofdpijn en ze lijdt aan smetvrees.
Elsje (is het twee jaar oudere zusje van de ik-persoon) en de ik-persoon zitten samen op de
zondagsschool, terwijl ze niet gelovig zijn. Als de juf en een vriendinnetje langskomen op
ziekenbezoek wordt de moeder heel erg boos op Elsje. Want niemand mocht weten dat de ik-
persoon ziek was en ze mocht het aan niemand vertellen. Het gaat steeds slechter met de relatie
tussen hun ouders. Als er dan na een tijdje ook nog eens een deurwaarder op de stoep staat om alle
kostbare spullen mee te nemen omdat de schulden niet zijn betaald, slaan bij moeder de stoppen
door. Dat komt ook vooral omdat zij van niets wist. Dan besluit de vader van de ik-persoon en Elsje
opnieuw te beginnen en vanaf dat moment verandert alles. Vader start een nieuw naaiatelier en dat
komt in de slaapkamer waardoor het bed dus naar de woonkamer moet. En de flat is toch al zo klein
en nu lopen er constant vreemde mensen door het huis heen. Daar kan de moeder niet tegen en
jaagt haar de stuipen op het lijf. Na een maand zit het atelier vol met naaisters en op eentje wordt
vader verliefd. Hierdoor ontstaan nog meer ruzies. Moeder geeft de zusjes overal de schuld van en
kleineert ze heel de dag. Er komt een hoogtepunt als moeder en haar dochters uit school komen en
ze vader in bed aantreffen met één van de vrouwen uit de kleermakerij.
