Hoorcollege 1 – Totstandkoming van overeenkomsten (verdieping)
3:33 - Geldige rechtshandeling (in dit geval aanbod)
De wil van een aanbod wordt geuit door een verklaring. Als de wil en verklaring overeenstemmen
dan is er sprake van een geldig aanbod.
Dan de aanvaarding. Ook die aanvaarding is een rechtshandeling. Er is sprake van een geldige
aanvaarding als de wil en verklaring overeenstemmen.
6:217 - Aanbod en aanvaarding: overeenkomst
Als het allemaal goed op elkaar is afgestemd, dus als beide partijen hetzelfde willen en ook allebei
hetzelfde verklaren, betekent het dat er een loepzuivere overeenkomst tot stand is gekomen.
Bij contractenrecht gaan we er vanuit dat er een geldige overeenkomst tot stand is gekomen, dat er
geen beroep gedaan wordt op een van de leerstukken van het eerste jaar, zodat de nietigheid of
vernietigbaarheid verder geen issue is.
Dat laat onverlet dat we wel nog wat van die leerstukken van het eerste jaar bij de kop moeten
pakken als we het nieuwe onderwerp 'algemene voorwaarden' gaan introduceren.
Algemene voorwaarden
Wat zijn dat? Kleine lettertjes die bij het contract gevoegd worden. Gespecificeerde,
gedetailleerde, nadere afspraken die opgesteld zijn en eveneens op de overeenkomst van
toepassing zijn. Relevantie speelt niet alleen maar in belangrijke mate in het kader van
contractuele geschillen en consumenten .
Wanneer spreek je van algemene voorwaarden?
o 6:231 sub a: bestemmingscriterium en kernbedingen.
o Een of meer bedingen die door de gebruiker zijn opgesteld om in een aantal
overeenkomsten te worden opgenomen. Daarvan zijn uitgesloten kernbedingen: die
geven de kern van de prestatie aan. Waarom van belang om te weten of je er mee te
maken hebt? Als het binnen de definitie valt weet je of je als wederpartij van de
gebruiker bescherming kunt ontlenen aan afdeling 6.5.3. Als het zo is dat het geen av
zijn in de zin van die definitiebepaling, dan is afdeling 6.5.3 niet van toepassing en
dan zal je moeten terugvallen op de algemene leerstukken van het contractenrecht.
Er zijn twee zaken waarop je bedacht moet zijn:
o Het zijn alleen av als ze voor meermalig gebruik bestemd zijn, bestemmingscriterium.
o De bedingen die kern van de prestatie aangeven zijn uitgezonderd. Bedingen die de
essentiële punten van de overeenkomst betreffen.
Wat zijn de voor- en nadelen?
o Voordeel: handig want faciliteert de handelspraktijk, je hoeft als partijen niet alles te
onderhandelen met elkaar. Dan hoef je alleen nog maar te handelen over de
kernprestaties.
o Nadeel: als je te maken hebt met een niet-professionele wederpartij, consument, die
laat zich in slaap sussen door die kleine lettertjes, kan ertoe leiden dat de gebruikers
van de av bepalingen opnemen die in het nadeel zijn van de wederpartij.
Wat zijn regelmatig terugkerende discussies? Daarover gaan de casusposities in het
algemeen.
o Zijn algemene voorwaarden overeengekomen (en zo ja: welke dan?).
Pas hier de algemene regels toe die gelden voor totstandkoming van
overeenkomsten (let in het bijzonder op 6:225 lid 3).
o Indien algemene voorwaarden zijn overeengekomen, is een beding in die algemene
voorwaarden dan vernietigbaar (6:233)? Twee gronden.
, Omdat gebruiker zijn informatieplicht niet goed heeft nageleefd? Je kijkt
ervan op, ook over wat erin staat. 233 sub b jo. 234.
Omdat het beding onredelijk bezwarend is voor de wederpartij? 233 sub a jo.
(evt.) 236 en 237.
Houdt deze discussies goed uit elkaar! Of ze zijn overeengekomen is een ander verhaal dan:
als ze zijn overeengekomen, is er dan een mogelijkheid om vernietiging in te roepen?
Vernietigbaarheidsdiscussie veronderstelt dat av zijn overeengekomen. Anders kom je niet
toe aan de tweede vraag over de vernietigbaarheid van het beding.
De relevantie om te kunnen duiden of iets een algemene voorwaarde is, of niet, heeft te
maken met de mogelijkheid om eventueel bescherming te ontlenen aan afdeling 6.5.3.
Kan de wederpartij (en welke dan) van de gebruiker van algemene voorwaarden een beroep
doen op afdeling 6.5.3, en wanneer?
o Eerst nagaan: is de wederpartij een consument? Of een grote dan wel kleine
onderneming. Wat een consument is, is gedefinieerd in afdeling 6.5.3.
Zie definitie in 236 en 237 (aanhef). De lijsten. Natuurlijk persoon die niet
handelt in de uitoefening van een beroep of een bedrijf.
Indien ja: dan geniet de wederpartij, dus de consument, maximale
bescherming op basis van afdeling 6.5.3 (in het bijzonder 236 en 237).
o Is de wederpartij geen consument, dan vervolgens nagaan of zij een 'grote' dan wel
'kleine' onderneming is: voldoet zij aan een van de criteria van 6:235 lid 1? Uit die
regels kun je afleiden dat in twee gevallen een wederpartij van een gebruiker van av
een grote onderneming is. Ofwel omdat hij een rechtspersoon is volgens 2:260 en
een jaarrekening openbaar heeft gemaakt of omdat je te maken hebt met een
wederpartij waar meer dan 50 personen werkzaam waren. Als 235 anders uitwijst
dan heb je niet te maken met een grote onderneming maar met een kleine
onderneming.
Indien nee: dan is de wederpartij een 'kleine' onderneming en kan zij een
beroep doen op alle bepalingen van afdeling 6.5.3, net als de consument,
maar er vallen er wel een paar af. Dus nog een redelijke bescherming.
Behalve op 236 en 237, tenzij 'reflexwerking' mogelijk is.
Indien de uitzondering van 235 lid 3 van toepassing is: geen beroep
mogelijk op 233 en 234, de algemene beschermende bepalingen.
Kan zijn dat de kleine onderneming vergelijkende voorwaarden
gebruikt in vergelijkbare situaties.
Indien ja: dan is de wederpartij een 'grote' onderneming en kan zij geen
beroep doen op 233, 234, 236 of 237, de kernbepalingen. Zijn niet
geschreven voor grote ondernemingen. Niet helemaal vogelvrij. Kunnen
gewoon gebruik maken van de algemene beschermingsbepalingen van het
algemene contractenrecht. Denk aan 248 lid 2. Zie week 3.
Zijn algemene voorwaarden overeengekomen?
Gebruik maken van de algemene regels van de totstandkoming van overeenkomsten uit jaar
1.
Geldige rechtshandeling aan de aanbodkant en de aanvaardingskant?
Stemmen de willen van beide partijen overeen? Is er wilsovereenstemming in de zin van
6:217.
Wilsovereenstemming kan ook zien op het feit dat beide partijen willen dat deze algemene
voorwaarden op de overeenkomst van toepassing is.
Als wilsovereenstemming bereikt wordt zijn partijen het eens over de gebondenheid aan de
algemene voorwaarden.
A doet een aanbod om met B te contracteren. A zegt: ik wil contracteren op basis van mijn
av. Kan expliciet, schriftelijk, staat vaak voorbedrukt op het briefpapier van A, verwijzing. Als
3:33 - Geldige rechtshandeling (in dit geval aanbod)
De wil van een aanbod wordt geuit door een verklaring. Als de wil en verklaring overeenstemmen
dan is er sprake van een geldig aanbod.
Dan de aanvaarding. Ook die aanvaarding is een rechtshandeling. Er is sprake van een geldige
aanvaarding als de wil en verklaring overeenstemmen.
6:217 - Aanbod en aanvaarding: overeenkomst
Als het allemaal goed op elkaar is afgestemd, dus als beide partijen hetzelfde willen en ook allebei
hetzelfde verklaren, betekent het dat er een loepzuivere overeenkomst tot stand is gekomen.
Bij contractenrecht gaan we er vanuit dat er een geldige overeenkomst tot stand is gekomen, dat er
geen beroep gedaan wordt op een van de leerstukken van het eerste jaar, zodat de nietigheid of
vernietigbaarheid verder geen issue is.
Dat laat onverlet dat we wel nog wat van die leerstukken van het eerste jaar bij de kop moeten
pakken als we het nieuwe onderwerp 'algemene voorwaarden' gaan introduceren.
Algemene voorwaarden
Wat zijn dat? Kleine lettertjes die bij het contract gevoegd worden. Gespecificeerde,
gedetailleerde, nadere afspraken die opgesteld zijn en eveneens op de overeenkomst van
toepassing zijn. Relevantie speelt niet alleen maar in belangrijke mate in het kader van
contractuele geschillen en consumenten .
Wanneer spreek je van algemene voorwaarden?
o 6:231 sub a: bestemmingscriterium en kernbedingen.
o Een of meer bedingen die door de gebruiker zijn opgesteld om in een aantal
overeenkomsten te worden opgenomen. Daarvan zijn uitgesloten kernbedingen: die
geven de kern van de prestatie aan. Waarom van belang om te weten of je er mee te
maken hebt? Als het binnen de definitie valt weet je of je als wederpartij van de
gebruiker bescherming kunt ontlenen aan afdeling 6.5.3. Als het zo is dat het geen av
zijn in de zin van die definitiebepaling, dan is afdeling 6.5.3 niet van toepassing en
dan zal je moeten terugvallen op de algemene leerstukken van het contractenrecht.
Er zijn twee zaken waarop je bedacht moet zijn:
o Het zijn alleen av als ze voor meermalig gebruik bestemd zijn, bestemmingscriterium.
o De bedingen die kern van de prestatie aangeven zijn uitgezonderd. Bedingen die de
essentiële punten van de overeenkomst betreffen.
Wat zijn de voor- en nadelen?
o Voordeel: handig want faciliteert de handelspraktijk, je hoeft als partijen niet alles te
onderhandelen met elkaar. Dan hoef je alleen nog maar te handelen over de
kernprestaties.
o Nadeel: als je te maken hebt met een niet-professionele wederpartij, consument, die
laat zich in slaap sussen door die kleine lettertjes, kan ertoe leiden dat de gebruikers
van de av bepalingen opnemen die in het nadeel zijn van de wederpartij.
Wat zijn regelmatig terugkerende discussies? Daarover gaan de casusposities in het
algemeen.
o Zijn algemene voorwaarden overeengekomen (en zo ja: welke dan?).
Pas hier de algemene regels toe die gelden voor totstandkoming van
overeenkomsten (let in het bijzonder op 6:225 lid 3).
o Indien algemene voorwaarden zijn overeengekomen, is een beding in die algemene
voorwaarden dan vernietigbaar (6:233)? Twee gronden.
, Omdat gebruiker zijn informatieplicht niet goed heeft nageleefd? Je kijkt
ervan op, ook over wat erin staat. 233 sub b jo. 234.
Omdat het beding onredelijk bezwarend is voor de wederpartij? 233 sub a jo.
(evt.) 236 en 237.
Houdt deze discussies goed uit elkaar! Of ze zijn overeengekomen is een ander verhaal dan:
als ze zijn overeengekomen, is er dan een mogelijkheid om vernietiging in te roepen?
Vernietigbaarheidsdiscussie veronderstelt dat av zijn overeengekomen. Anders kom je niet
toe aan de tweede vraag over de vernietigbaarheid van het beding.
De relevantie om te kunnen duiden of iets een algemene voorwaarde is, of niet, heeft te
maken met de mogelijkheid om eventueel bescherming te ontlenen aan afdeling 6.5.3.
Kan de wederpartij (en welke dan) van de gebruiker van algemene voorwaarden een beroep
doen op afdeling 6.5.3, en wanneer?
o Eerst nagaan: is de wederpartij een consument? Of een grote dan wel kleine
onderneming. Wat een consument is, is gedefinieerd in afdeling 6.5.3.
Zie definitie in 236 en 237 (aanhef). De lijsten. Natuurlijk persoon die niet
handelt in de uitoefening van een beroep of een bedrijf.
Indien ja: dan geniet de wederpartij, dus de consument, maximale
bescherming op basis van afdeling 6.5.3 (in het bijzonder 236 en 237).
o Is de wederpartij geen consument, dan vervolgens nagaan of zij een 'grote' dan wel
'kleine' onderneming is: voldoet zij aan een van de criteria van 6:235 lid 1? Uit die
regels kun je afleiden dat in twee gevallen een wederpartij van een gebruiker van av
een grote onderneming is. Ofwel omdat hij een rechtspersoon is volgens 2:260 en
een jaarrekening openbaar heeft gemaakt of omdat je te maken hebt met een
wederpartij waar meer dan 50 personen werkzaam waren. Als 235 anders uitwijst
dan heb je niet te maken met een grote onderneming maar met een kleine
onderneming.
Indien nee: dan is de wederpartij een 'kleine' onderneming en kan zij een
beroep doen op alle bepalingen van afdeling 6.5.3, net als de consument,
maar er vallen er wel een paar af. Dus nog een redelijke bescherming.
Behalve op 236 en 237, tenzij 'reflexwerking' mogelijk is.
Indien de uitzondering van 235 lid 3 van toepassing is: geen beroep
mogelijk op 233 en 234, de algemene beschermende bepalingen.
Kan zijn dat de kleine onderneming vergelijkende voorwaarden
gebruikt in vergelijkbare situaties.
Indien ja: dan is de wederpartij een 'grote' onderneming en kan zij geen
beroep doen op 233, 234, 236 of 237, de kernbepalingen. Zijn niet
geschreven voor grote ondernemingen. Niet helemaal vogelvrij. Kunnen
gewoon gebruik maken van de algemene beschermingsbepalingen van het
algemene contractenrecht. Denk aan 248 lid 2. Zie week 3.
Zijn algemene voorwaarden overeengekomen?
Gebruik maken van de algemene regels van de totstandkoming van overeenkomsten uit jaar
1.
Geldige rechtshandeling aan de aanbodkant en de aanvaardingskant?
Stemmen de willen van beide partijen overeen? Is er wilsovereenstemming in de zin van
6:217.
Wilsovereenstemming kan ook zien op het feit dat beide partijen willen dat deze algemene
voorwaarden op de overeenkomst van toepassing is.
Als wilsovereenstemming bereikt wordt zijn partijen het eens over de gebondenheid aan de
algemene voorwaarden.
A doet een aanbod om met B te contracteren. A zegt: ik wil contracteren op basis van mijn
av. Kan expliciet, schriftelijk, staat vaak voorbedrukt op het briefpapier van A, verwijzing. Als
