Abnormal Child and Adolescent Psychology – H.10
Language and Learning Disabilities – Wicks-Nelson &
Israel (2013)
A Bit of History: Unexpected Disabilities, Unmet Needs
Specifieke taal- en leerproblemen worden al geruime tijd onderkend. 2 belangrijke thema's hebben
een sterke stempel gedrukt op het vakgebied. Het ene is de wetenschappelijke en klinische
belangstelling voor het begrijpen van personen die specifieke tekorten vertonen die niet in
overeenstemming lijken te zijn met hun intelligentie of andere capaciteiten. Het andere, meer
toegepaste, thema is de nadruk op de noodzaak om de dienstverlening aan jongeren die dergelijke
tekortkomingen vertonen, te verbeteren. De nieuwsgierigheid naar afwijkende, of onverwachte,
tekortkomingen in de capaciteiten van individuen kan worden teruggevoerd op het werk in Europa in
de jaren 1800.
Definitional Concerns
De definitie van leerstoornissen heeft gevolgen gehad voor het onderwijsstelsel, kinderen en
gezinnen, clinici en onderzoekers.
Een specifieke leerstoornis is een stoornis in een of meer van de psychologische
basisprocessen die betrokken zijn bij het begrijpen of gebruiken van gesproken of geschreven
taal, waarbij de stoornis zich kan uiten in een onvolmaakt vermogen om te luisteren, te
denken, te spreken, te lezen, te schrijven, te spellen, of wiskundige berekeningen uit te
voeren. De term omvat aandoeningen als perceptuele handicaps, hersenletsel, minimale
hersendisfunctie, dyslexie en ontwikkelingsafasie. De term omvat geen kinderen met
leerproblemen die hoofdzakelijk het gevolg zijn van visuele, auditieve of motorische
handicaps, mentale retardatie of emotionele stoornissen, of van milieutechnische, culturele
of economische achterstand.
Dit is een algemene definitie die verwijst naar stoornissen in fundamentele psychologische
processen, maar deze niet identificeert. De aanwezigheid van uitsluitingscriteria, in combinatie met
het gebrek aan specifieke criteria om leerstoornissen te definiëren, heeft geleid tot de stelling dat
leerstoornissen meer gedefinieerd worden door wat ze niet zijn dan door wat ze wel zijn.
Bezorgdheid over definities heeft geleid tot verschillende, zij het overlappende, definities en
manieren om handicaps te identificeren.
1
, Education for All Handicapped Children Act van 1975 = Public Law 94-142, waarin de federale
richtlijnen voor het recht van gehandicapte kinderen op passend openbaar onderwijs werden
vastgelegd. De wet is opnieuw goedgekeurd en uitgebreid en heet nu de Individuals with Disabilities
Education Act (IDEA).
Individual with Disabilities Education Act (IDEA) = Huidige federale wet die de rechten van
gehandicapten vanaf de geboorte tot 21 jaar op passend openbaar onderwijs waarborgt.
Identifying Specific Disabilities
Het ontbreken van algemeen aanvaarde criteria voor het vaststellen van leermoeilijkheden is een
aanhoudend probleem geweest.
IQ-Achievement Discrepancy
Een gebruikelijke manier om handicaps vast te stellen is door een discrepantie tussen de intellectuele
capaciteiten van het individu en het specifieke prestatieniveau. Aangenomen wordt dat als er een
specifieke handicap bestaat, de prestaties op metingen van algemene bekwaamheid (meestal IQ-
tests, 2 standaarddeviaties) hoger zullen zijn dan de prestaties op prestatie-tests van de
veronderstelde specifieke stoornis.
Below Average Achievement: Grade Or Age
Bij een andere benadering worden handicaps vastgesteld door vast te stellen dat de jongere op ten
minste 1 academisch gebied onder het verwachte niveau presteert. Er zijn echter verschillen in het
specifieke criterium. Een algemeen probleem met deze methode van identificatie is dat een grote
achterstand ernstiger is voor een jonger dan voor een ouder kind: een achterstand van 2 jaar is
ernstiger voor een derde dan voor een zesde klasser.
Response To Intervention (RTI)
Een betrekkelijk recente innovatieve benadering van het definiëren van leermoeilijkheden is
gebaseerd op het blootstellen van kinderen aan interventie voordat de diagnose van een handicap
wordt gesteld. De achterliggende gedachte is dat bij kinderen die minder goed op een geldige
interventie reageren dan hun leeftijdgenoten, kan worden vastgesteld dat zij een leerstoornis
hebben.
Language Disabilities
De studie en behandeling van taalstoornissen is zowel onafhankelijk van als geïntegreerd met de
studie en behandeling van "leerstoornissen", die gewoonlijk betrekking hebben op lezen, schrijven
en rekenen. Taalstoornissen zijn van oudsher bekend onder de naam afasie, een term die staat voor
verlies van taal door hersenbeschadiging of -stoornis. Wanneer het gaat om een
ontwikkelingsstoornis bij jongeren past afasie niet goed, en werden vroeger de termen
ontwikkelingsafasie en ontwikkelingsdysfasie gebruikt. Deze termen hebben grotendeels
plaatsgemaakt voor language impairment (LI), specific language impairment (SLI), of language
disorder (LD).
2
Language and Learning Disabilities – Wicks-Nelson &
Israel (2013)
A Bit of History: Unexpected Disabilities, Unmet Needs
Specifieke taal- en leerproblemen worden al geruime tijd onderkend. 2 belangrijke thema's hebben
een sterke stempel gedrukt op het vakgebied. Het ene is de wetenschappelijke en klinische
belangstelling voor het begrijpen van personen die specifieke tekorten vertonen die niet in
overeenstemming lijken te zijn met hun intelligentie of andere capaciteiten. Het andere, meer
toegepaste, thema is de nadruk op de noodzaak om de dienstverlening aan jongeren die dergelijke
tekortkomingen vertonen, te verbeteren. De nieuwsgierigheid naar afwijkende, of onverwachte,
tekortkomingen in de capaciteiten van individuen kan worden teruggevoerd op het werk in Europa in
de jaren 1800.
Definitional Concerns
De definitie van leerstoornissen heeft gevolgen gehad voor het onderwijsstelsel, kinderen en
gezinnen, clinici en onderzoekers.
Een specifieke leerstoornis is een stoornis in een of meer van de psychologische
basisprocessen die betrokken zijn bij het begrijpen of gebruiken van gesproken of geschreven
taal, waarbij de stoornis zich kan uiten in een onvolmaakt vermogen om te luisteren, te
denken, te spreken, te lezen, te schrijven, te spellen, of wiskundige berekeningen uit te
voeren. De term omvat aandoeningen als perceptuele handicaps, hersenletsel, minimale
hersendisfunctie, dyslexie en ontwikkelingsafasie. De term omvat geen kinderen met
leerproblemen die hoofdzakelijk het gevolg zijn van visuele, auditieve of motorische
handicaps, mentale retardatie of emotionele stoornissen, of van milieutechnische, culturele
of economische achterstand.
Dit is een algemene definitie die verwijst naar stoornissen in fundamentele psychologische
processen, maar deze niet identificeert. De aanwezigheid van uitsluitingscriteria, in combinatie met
het gebrek aan specifieke criteria om leerstoornissen te definiëren, heeft geleid tot de stelling dat
leerstoornissen meer gedefinieerd worden door wat ze niet zijn dan door wat ze wel zijn.
Bezorgdheid over definities heeft geleid tot verschillende, zij het overlappende, definities en
manieren om handicaps te identificeren.
1
, Education for All Handicapped Children Act van 1975 = Public Law 94-142, waarin de federale
richtlijnen voor het recht van gehandicapte kinderen op passend openbaar onderwijs werden
vastgelegd. De wet is opnieuw goedgekeurd en uitgebreid en heet nu de Individuals with Disabilities
Education Act (IDEA).
Individual with Disabilities Education Act (IDEA) = Huidige federale wet die de rechten van
gehandicapten vanaf de geboorte tot 21 jaar op passend openbaar onderwijs waarborgt.
Identifying Specific Disabilities
Het ontbreken van algemeen aanvaarde criteria voor het vaststellen van leermoeilijkheden is een
aanhoudend probleem geweest.
IQ-Achievement Discrepancy
Een gebruikelijke manier om handicaps vast te stellen is door een discrepantie tussen de intellectuele
capaciteiten van het individu en het specifieke prestatieniveau. Aangenomen wordt dat als er een
specifieke handicap bestaat, de prestaties op metingen van algemene bekwaamheid (meestal IQ-
tests, 2 standaarddeviaties) hoger zullen zijn dan de prestaties op prestatie-tests van de
veronderstelde specifieke stoornis.
Below Average Achievement: Grade Or Age
Bij een andere benadering worden handicaps vastgesteld door vast te stellen dat de jongere op ten
minste 1 academisch gebied onder het verwachte niveau presteert. Er zijn echter verschillen in het
specifieke criterium. Een algemeen probleem met deze methode van identificatie is dat een grote
achterstand ernstiger is voor een jonger dan voor een ouder kind: een achterstand van 2 jaar is
ernstiger voor een derde dan voor een zesde klasser.
Response To Intervention (RTI)
Een betrekkelijk recente innovatieve benadering van het definiëren van leermoeilijkheden is
gebaseerd op het blootstellen van kinderen aan interventie voordat de diagnose van een handicap
wordt gesteld. De achterliggende gedachte is dat bij kinderen die minder goed op een geldige
interventie reageren dan hun leeftijdgenoten, kan worden vastgesteld dat zij een leerstoornis
hebben.
Language Disabilities
De studie en behandeling van taalstoornissen is zowel onafhankelijk van als geïntegreerd met de
studie en behandeling van "leerstoornissen", die gewoonlijk betrekking hebben op lezen, schrijven
en rekenen. Taalstoornissen zijn van oudsher bekend onder de naam afasie, een term die staat voor
verlies van taal door hersenbeschadiging of -stoornis. Wanneer het gaat om een
ontwikkelingsstoornis bij jongeren past afasie niet goed, en werden vroeger de termen
ontwikkelingsafasie en ontwikkelingsdysfasie gebruikt. Deze termen hebben grotendeels
plaatsgemaakt voor language impairment (LI), specific language impairment (SLI), of language
disorder (LD).
2
