Ching samenvatting H1-4 Interior Design Illustrated
Hoofdstuk 1 Interieur ruimtes
‘
Ruimte
De geometrische elementen punt, lijn, vlak en volume kunnen worden gearrangeerd om een ruimte
te definiëren.
- Een kolom markeert een punt in de ruimte en maakt dit zichtbaar in 3 dimensies
- Twee kolommen definiëren een ruimtelijk membraan die we kunnen passeren
- Bij het ondersteunen van een balk, omlijnen de kolommen de randen van een transparant
vlak
- Een muur, een ondoorzichtig vlak, markeert een deel van de ruimte en scheidt hier van daar.
- Een verdieping definiëert een ruimte met territoriale grenzen.
- Een dak biedt beschutting voor het volume van de ruimte eronder.
In architectonisch ontwerp zijn deze elementen georganiseerd om een gebouw vorm te geven,
onderscheid te maken tussen binnen en buiten en de grenzen van een binnenruimte te bepalen.
Een gebouw kan versmelten met de buiten omgeving of het kan domineren. Er moet rekening
worden gehouden met de potentiële relatie tussen buiten- en binnenruimten (vaak bepaald door de
aard van de buitenmuren).
De buitenmuren van een gebouw vormen de interface tussen onze binnen- en buitenomgevingen.
Ramen en deuropeningen zijn de ruimtelijke overgangen tussen buiten en binnenruimtes.
Speciale overgangsruimtes (veranda, arcadengalerij bijv) die zowel tot de buiten als binnenwereld
horen, kunnen worden gebruikt om te bemiddelen tussen de twee omgevingen.
Veel huizen hebben trappen voor de ingang van hun woning niet uitnodigend voor mensen met
handicap. Visitability = beweging die zich hiermee bezig houdt bij het bouwen van nieuwe woningen
Vloeren, wanden en plafonds doen meer dan een simpele hoeveelheid ruimte afbakenen. Hun vorm
en patroon van raam en deur openingen doordrenken de afgebakende ruimte ook met bepaalde
ruimtelijke of architecturale kwaliteiten.
Het ontwerp van binnen ruimten vereist een goed begrip van hoe ze worden gevormd door de
bouwsystemen van structuur en behuizing. Met dit inzicht kan de interieurontwerper er effectief
voor kiezen om met de essentiële kwaliteiten van een architecturale ruimte te werken, deze voort te
zetten of zelfs een contrapunt te
bieden.
Een ruimte structureren
De bovenbouw (superstructure) is het verticale verlengstuk van het funderingssysteem en bestaat uit
kolommen, balken en dragende wanden die de vloer en dakconstructies ondersteunen.
Het funderingssysteem (foundation) is de onderconstructie die de basis van een gebouw vormt, het
stevig aan de grond verankert en de ruimtes erboven ondersteunt.
, - Dead loads (dode belasting) = een statische verticale belasting die het gewicht omvat van zijn
structurele en niet structurele componenten (ook uitrusting wat hier aan vast zit)
- Live loads = hoe een gebouw gebruikt wordt bepaalt de live belasting. Beweegbare of
bewegende lading (mensen, mobiele apparatuur, meubilair etc.) Ook weersinvloeden zoals
een pak sneeuw
- Dynamic loads (dynamische belastingen) = waar een gebouw zich bevindt bepaalt zijn
potentieel om een dynamische belasting te dragen die plotseling kan veranderen door bijv
wind of aardbevingen.
Behuizingssysteem:
- Building envelope (gebouwschil) bestaat uit buiten muren, ramen, deuren en dak. Zij
beschermen het interieur en beschutten de ruimtes van de buitenomgeving.
Building services = bouwbedrijven
- Mechanische systemen leveren essentiële diensten aan een gebouw zoals de verwarming en
ventilatie van binnenruimtes.
- Sanitair systemen leveren water dat geschikt is voor mensen
- Elektrische systemen regelen en verdelen veilig stroom voor verlichting, apparatuur,
beveiliging en communicatie.
Een structureel systeem is gevormd door de geometrie van de materialen en de manier waarop zij
reageren op elkaars krachten. Kolommen (verticaal) en balken (horizontaal) zijn de basis.
Lineaire structurele systemen zijn van nature cumulatief en bij uitstek flexibel. Ze zorgen voor groei,
verandering en aanpassing van individuele ruimtes aan hun specifieke gebruik.
De twee belangrijkste soorten vlakke structurele elementen zijn de dragende muur en de horizontale
plaat (slab).
Raam- en deuropeningen binnen een dragende muur hebben de neiging om de structurele integriteit
ervan te verzwakken. Elke opening moet worden overspannen door een boog of een korte balk die
een "latei" wordt genoemd om de muurbelasting erboven te ondersteunen en drukspanningen rond
de opening naar aangrenzende delen van de muur te laten vloeien.
Een veelgebruikt patroon voor dragende muren is een parallelle lay-out die wordt overspannen door
vloerbalken en dakspanten, of door horizontale platen. Voor zijdelingse stabiliteit worden vaak
pilasters en dwarswanden gebruikt om dragende muren te ondersteunen.
Het volume van de binnenruimte is uit de massa gesneden. De efficiëntie van technische methoden
en de kracht van moderne bouwmaterialen hebben het gebruik van pure volumetrische structurele
systemen beperkt, hoewel driedimensionaal computerontwerp dit verandert; een voorbeeld is de
Walt Disney Concert Hall (Frank Gehry). Op kleine schaal kunnen metsel- en leemstenen eenheden
worden gezien als volumetrische structurele elementen. Op grotere schaal kan elk gebouw dat
binnenruimten omsluit, worden gezien als een driedimensionale structuur die sterkte moet hebben
in de breedte, lengte en diepte.
Binnenruimtes vormgeven
Niet-dragende scheidingswanden en verlaagde plafonds worden vaak gebruikt om de ruimte binnen
het structurele raamwerk of de schil van een gebouw te definiëren of aan te passen.
, De kleur, textuur en het patroon van wand-, vloer- en plafondoppervlakken beïnvloeden onze
perceptie van hun relatieve posities in de ruimte en ons bewustzijn van de afmetingen, schaal en
proporties van de kamer.
Verlichting, en de lichte en donkere patronen die het creëert, kunnen onze aandacht vestigen op één
gebied van een kamer, andere minder benadrukken en daardoor ruimteverdelingen creëren.
Ruimte is gestructureerd door de manier waarop we het gebruiken. De aard van onze activiteiten en
de rituelen die we ontwikkelen bij het uitvoeren ervan, beïnvloeden hoe we de binnenruimte
plannen, inrichten en organiseren.
Ruimtelijke vormen
Binnenruimten worden eerst gevormd door het structurele systeem van een gebouw, hierna
gedefinieerd door wand- en plafondvlakken en vervolgens gerelateerd aan andere ruimtes door
ramen en deuropeningen. Elk gebouw heeft een herkenbaar patroon van deze elementen en
systemen. Elk patroon heeft een inherente geometrie die een ruimtevolume in zijn gelijkenis vormt
of uitsnijdt.
Wanneer een stoel in een kamer wordt geplaatst, neemt deze niet alleen ruimte in beslag, maar
creëert hij ook een ruimtelijke relatie tussen zichzelf en de omringende ruimte. We zouden meer
moeten zien dan de vorm van de stoel. We moeten ook de vorm van de ruimte rondom de stoel
herkennen nadat deze een deel van de leegte heeft opgevuld.
Wanneer de lengte van een ruimte groter is dan tweemaal de breedte, heeft deze de neiging de
indeling en het gebruik van de ruimte te domineren en te beheersen. Bij voldoende breedte kan de
ruimte worden opgedeeld in een aantal afzonderlijke maar gerelateerde ruimtes.
Zowel vierkante als rechthoekige ruimtes kunnen worden gewijzigd door optellen of aftrekken, of
door samen te voegen met aangrenzende ruimtes. Deze aanpassingen kunnen worden gebruikt om
een alkoofruimte te creëren of om een aangrenzend element of sitekenmerk weer te geven.
Merging =
samenvoegen
Kromlijnige ruimtes zijn uitzonderlijk en meestal gereserveerd voor speciale omstandigheden. De
komst van 3D CAD-systemen heeft het ontwerp en de constructie van kromlijnige ruimtes echter
haalbaarder gemaakt.
Binnen een rechtlijnige context is een kromlijnige ruimte goed zichtbaar. De contrasterende
geometrie kan worden gebruikt om het belang of de uniciteit van zijn functie uit te drukken. Het kan
een vrijstaand volume definiëren in een grotere ruimte. Het kan dienen als een centrale ruimte
waarover andere kamers zijn verzameld. Het kan de randen van een ruimte articuleren en een
uitwendige toestand van de bouwplaats weerspiegelen.
Hoofdstuk 1 Interieur ruimtes
‘
Ruimte
De geometrische elementen punt, lijn, vlak en volume kunnen worden gearrangeerd om een ruimte
te definiëren.
- Een kolom markeert een punt in de ruimte en maakt dit zichtbaar in 3 dimensies
- Twee kolommen definiëren een ruimtelijk membraan die we kunnen passeren
- Bij het ondersteunen van een balk, omlijnen de kolommen de randen van een transparant
vlak
- Een muur, een ondoorzichtig vlak, markeert een deel van de ruimte en scheidt hier van daar.
- Een verdieping definiëert een ruimte met territoriale grenzen.
- Een dak biedt beschutting voor het volume van de ruimte eronder.
In architectonisch ontwerp zijn deze elementen georganiseerd om een gebouw vorm te geven,
onderscheid te maken tussen binnen en buiten en de grenzen van een binnenruimte te bepalen.
Een gebouw kan versmelten met de buiten omgeving of het kan domineren. Er moet rekening
worden gehouden met de potentiële relatie tussen buiten- en binnenruimten (vaak bepaald door de
aard van de buitenmuren).
De buitenmuren van een gebouw vormen de interface tussen onze binnen- en buitenomgevingen.
Ramen en deuropeningen zijn de ruimtelijke overgangen tussen buiten en binnenruimtes.
Speciale overgangsruimtes (veranda, arcadengalerij bijv) die zowel tot de buiten als binnenwereld
horen, kunnen worden gebruikt om te bemiddelen tussen de twee omgevingen.
Veel huizen hebben trappen voor de ingang van hun woning niet uitnodigend voor mensen met
handicap. Visitability = beweging die zich hiermee bezig houdt bij het bouwen van nieuwe woningen
Vloeren, wanden en plafonds doen meer dan een simpele hoeveelheid ruimte afbakenen. Hun vorm
en patroon van raam en deur openingen doordrenken de afgebakende ruimte ook met bepaalde
ruimtelijke of architecturale kwaliteiten.
Het ontwerp van binnen ruimten vereist een goed begrip van hoe ze worden gevormd door de
bouwsystemen van structuur en behuizing. Met dit inzicht kan de interieurontwerper er effectief
voor kiezen om met de essentiële kwaliteiten van een architecturale ruimte te werken, deze voort te
zetten of zelfs een contrapunt te
bieden.
Een ruimte structureren
De bovenbouw (superstructure) is het verticale verlengstuk van het funderingssysteem en bestaat uit
kolommen, balken en dragende wanden die de vloer en dakconstructies ondersteunen.
Het funderingssysteem (foundation) is de onderconstructie die de basis van een gebouw vormt, het
stevig aan de grond verankert en de ruimtes erboven ondersteunt.
, - Dead loads (dode belasting) = een statische verticale belasting die het gewicht omvat van zijn
structurele en niet structurele componenten (ook uitrusting wat hier aan vast zit)
- Live loads = hoe een gebouw gebruikt wordt bepaalt de live belasting. Beweegbare of
bewegende lading (mensen, mobiele apparatuur, meubilair etc.) Ook weersinvloeden zoals
een pak sneeuw
- Dynamic loads (dynamische belastingen) = waar een gebouw zich bevindt bepaalt zijn
potentieel om een dynamische belasting te dragen die plotseling kan veranderen door bijv
wind of aardbevingen.
Behuizingssysteem:
- Building envelope (gebouwschil) bestaat uit buiten muren, ramen, deuren en dak. Zij
beschermen het interieur en beschutten de ruimtes van de buitenomgeving.
Building services = bouwbedrijven
- Mechanische systemen leveren essentiële diensten aan een gebouw zoals de verwarming en
ventilatie van binnenruimtes.
- Sanitair systemen leveren water dat geschikt is voor mensen
- Elektrische systemen regelen en verdelen veilig stroom voor verlichting, apparatuur,
beveiliging en communicatie.
Een structureel systeem is gevormd door de geometrie van de materialen en de manier waarop zij
reageren op elkaars krachten. Kolommen (verticaal) en balken (horizontaal) zijn de basis.
Lineaire structurele systemen zijn van nature cumulatief en bij uitstek flexibel. Ze zorgen voor groei,
verandering en aanpassing van individuele ruimtes aan hun specifieke gebruik.
De twee belangrijkste soorten vlakke structurele elementen zijn de dragende muur en de horizontale
plaat (slab).
Raam- en deuropeningen binnen een dragende muur hebben de neiging om de structurele integriteit
ervan te verzwakken. Elke opening moet worden overspannen door een boog of een korte balk die
een "latei" wordt genoemd om de muurbelasting erboven te ondersteunen en drukspanningen rond
de opening naar aangrenzende delen van de muur te laten vloeien.
Een veelgebruikt patroon voor dragende muren is een parallelle lay-out die wordt overspannen door
vloerbalken en dakspanten, of door horizontale platen. Voor zijdelingse stabiliteit worden vaak
pilasters en dwarswanden gebruikt om dragende muren te ondersteunen.
Het volume van de binnenruimte is uit de massa gesneden. De efficiëntie van technische methoden
en de kracht van moderne bouwmaterialen hebben het gebruik van pure volumetrische structurele
systemen beperkt, hoewel driedimensionaal computerontwerp dit verandert; een voorbeeld is de
Walt Disney Concert Hall (Frank Gehry). Op kleine schaal kunnen metsel- en leemstenen eenheden
worden gezien als volumetrische structurele elementen. Op grotere schaal kan elk gebouw dat
binnenruimten omsluit, worden gezien als een driedimensionale structuur die sterkte moet hebben
in de breedte, lengte en diepte.
Binnenruimtes vormgeven
Niet-dragende scheidingswanden en verlaagde plafonds worden vaak gebruikt om de ruimte binnen
het structurele raamwerk of de schil van een gebouw te definiëren of aan te passen.
, De kleur, textuur en het patroon van wand-, vloer- en plafondoppervlakken beïnvloeden onze
perceptie van hun relatieve posities in de ruimte en ons bewustzijn van de afmetingen, schaal en
proporties van de kamer.
Verlichting, en de lichte en donkere patronen die het creëert, kunnen onze aandacht vestigen op één
gebied van een kamer, andere minder benadrukken en daardoor ruimteverdelingen creëren.
Ruimte is gestructureerd door de manier waarop we het gebruiken. De aard van onze activiteiten en
de rituelen die we ontwikkelen bij het uitvoeren ervan, beïnvloeden hoe we de binnenruimte
plannen, inrichten en organiseren.
Ruimtelijke vormen
Binnenruimten worden eerst gevormd door het structurele systeem van een gebouw, hierna
gedefinieerd door wand- en plafondvlakken en vervolgens gerelateerd aan andere ruimtes door
ramen en deuropeningen. Elk gebouw heeft een herkenbaar patroon van deze elementen en
systemen. Elk patroon heeft een inherente geometrie die een ruimtevolume in zijn gelijkenis vormt
of uitsnijdt.
Wanneer een stoel in een kamer wordt geplaatst, neemt deze niet alleen ruimte in beslag, maar
creëert hij ook een ruimtelijke relatie tussen zichzelf en de omringende ruimte. We zouden meer
moeten zien dan de vorm van de stoel. We moeten ook de vorm van de ruimte rondom de stoel
herkennen nadat deze een deel van de leegte heeft opgevuld.
Wanneer de lengte van een ruimte groter is dan tweemaal de breedte, heeft deze de neiging de
indeling en het gebruik van de ruimte te domineren en te beheersen. Bij voldoende breedte kan de
ruimte worden opgedeeld in een aantal afzonderlijke maar gerelateerde ruimtes.
Zowel vierkante als rechthoekige ruimtes kunnen worden gewijzigd door optellen of aftrekken, of
door samen te voegen met aangrenzende ruimtes. Deze aanpassingen kunnen worden gebruikt om
een alkoofruimte te creëren of om een aangrenzend element of sitekenmerk weer te geven.
Merging =
samenvoegen
Kromlijnige ruimtes zijn uitzonderlijk en meestal gereserveerd voor speciale omstandigheden. De
komst van 3D CAD-systemen heeft het ontwerp en de constructie van kromlijnige ruimtes echter
haalbaarder gemaakt.
Binnen een rechtlijnige context is een kromlijnige ruimte goed zichtbaar. De contrasterende
geometrie kan worden gebruikt om het belang of de uniciteit van zijn functie uit te drukken. Het kan
een vrijstaand volume definiëren in een grotere ruimte. Het kan dienen als een centrale ruimte
waarover andere kamers zijn verzameld. Het kan de randen van een ruimte articuleren en een
uitwendige toestand van de bouwplaats weerspiegelen.
