ANATOMIE thermoregulatie
Is het systeem voor behoud en regulering van lichaamstemperatuur.
De mens is warmbloedig (homeotherm). Hierdoor wilt het lichaam de gemiddelde
lichaamstemperatuur (37°C) op peil houden, zelfs is extreem wisselende
omgevingstemperatuur. De reden dat het lichaam dit doet is omdat enzymen slechts
werkzaam zijn tussen bepaalde temperaturen. Onder 32 -> (dodelijke) hartritmestoornissen.
Boven 40 -> verhoogt kans op epileptisch insult en irreversibele hersenschade.
Onze lichaamstemperatuur is gemiddeld 36.8. maar het is niet overal even warm -> bij een
omgevingstemperatuur van 20 zullen de extremiteiten (armen en benen) 28 zijn en zal de lever 39
zijn. Een hogere omgevingstemperatuur of een zware fysieke inspanning zal de temperatuur doen
stijgen.
Kerntemperatuur is de temperatuur in het centraal gelegen deel (lichaamskern) en is een vrij
constante temperatuur van ongv. 36.8. Dit wordt beschouwd als onze echte lichaamstemperatuur.
Bij deze temperatuur verlopen de biochemische processen optimaal.
Lichaamscellen leggen slechts een deel van de energie vast inde vorm van ATP, de rest gaat verloren
in de vorm van warmteverlies -> belangrijk voor de homeostase.
Hoe hoger celmetabolisme – hoe meer energie ->bv: lever permanent hoog celmetabolisme.
Mechanismen van warmteoverdracht:
- Straling: Afgifte van warmte aan koudere omgeving. In koudere omgeving kan lichaam ongv.
60% warmte wegstralen. Omgekeerd zal lichaam warmte opnemen bij hogere
omgevingstemperaturen. Dit is een effectieve methode.
- Geleiding: Directe overdracht van energie door rechtstreeks fysiek contact. Contact met koud
object (bv koude vloer) ->warmte afgeven. Dit is een weinig effectieve methode.
- Convectie: lucht rondom onze huid warmt op en stijgt. Deze wordt vervangen door nieuwe
koudere lucht -> proces herhaalt zich.
- Verdamping: Verdamping van vocht geeft een koelend effect op plaats verdamping.
Verdamping Kost veel energie (580 cal). De effectiviteit hangt af van de relatieve
luchtvochtigheid -> Hoe hoger de luchtvochtigheid – hoe verzadigder de lucht al is met vocht.
Perspiratio insensibilis = verdamping via longen -> elk uur gaat 20-25 ml water door onze
dekweefsels heen en verdampt bij de respiratorische membraan van de longen en et
oppervlak van de huid. -> deze vorm van verdamping blijft redelijk constant en is
verantwoordelijk voor een vijfde van het warmte verlies van een lichaam in rust.
Perspiratio sensibilis = verdamping zweet huidoppervlak -> kunnen vrijwel inactief zijn tot
een afgifte van 2 tot 4 liter per uur hebben.
Om een constante lichaamstemperatuur te hebben moet iemand per uur evenveel warmte verliezen
als er per uur geproduceerd wordt. Er is dus een evenwicht tussen warmte verlies en warmte
productie. Om de snelheid van warmteverlies en warmteproductie te wijzigen, moeten veel
verschillende orgaanstelsels gecoördineerd samenwerken -> dit gebeurd door het centrum voor
warmteverlies en warmteproductie in de hypothalamus (grote hersenen). Deze processen kunnen
verder worden onderstuend door de verandering in gedrag (bv trui aandoen, in de schaduw staan)
Het centrum voor warmte verlies past de warmteproductie aan via het parasympatische deel
van het autonome zenuwstelsel.
Is het systeem voor behoud en regulering van lichaamstemperatuur.
De mens is warmbloedig (homeotherm). Hierdoor wilt het lichaam de gemiddelde
lichaamstemperatuur (37°C) op peil houden, zelfs is extreem wisselende
omgevingstemperatuur. De reden dat het lichaam dit doet is omdat enzymen slechts
werkzaam zijn tussen bepaalde temperaturen. Onder 32 -> (dodelijke) hartritmestoornissen.
Boven 40 -> verhoogt kans op epileptisch insult en irreversibele hersenschade.
Onze lichaamstemperatuur is gemiddeld 36.8. maar het is niet overal even warm -> bij een
omgevingstemperatuur van 20 zullen de extremiteiten (armen en benen) 28 zijn en zal de lever 39
zijn. Een hogere omgevingstemperatuur of een zware fysieke inspanning zal de temperatuur doen
stijgen.
Kerntemperatuur is de temperatuur in het centraal gelegen deel (lichaamskern) en is een vrij
constante temperatuur van ongv. 36.8. Dit wordt beschouwd als onze echte lichaamstemperatuur.
Bij deze temperatuur verlopen de biochemische processen optimaal.
Lichaamscellen leggen slechts een deel van de energie vast inde vorm van ATP, de rest gaat verloren
in de vorm van warmteverlies -> belangrijk voor de homeostase.
Hoe hoger celmetabolisme – hoe meer energie ->bv: lever permanent hoog celmetabolisme.
Mechanismen van warmteoverdracht:
- Straling: Afgifte van warmte aan koudere omgeving. In koudere omgeving kan lichaam ongv.
60% warmte wegstralen. Omgekeerd zal lichaam warmte opnemen bij hogere
omgevingstemperaturen. Dit is een effectieve methode.
- Geleiding: Directe overdracht van energie door rechtstreeks fysiek contact. Contact met koud
object (bv koude vloer) ->warmte afgeven. Dit is een weinig effectieve methode.
- Convectie: lucht rondom onze huid warmt op en stijgt. Deze wordt vervangen door nieuwe
koudere lucht -> proces herhaalt zich.
- Verdamping: Verdamping van vocht geeft een koelend effect op plaats verdamping.
Verdamping Kost veel energie (580 cal). De effectiviteit hangt af van de relatieve
luchtvochtigheid -> Hoe hoger de luchtvochtigheid – hoe verzadigder de lucht al is met vocht.
Perspiratio insensibilis = verdamping via longen -> elk uur gaat 20-25 ml water door onze
dekweefsels heen en verdampt bij de respiratorische membraan van de longen en et
oppervlak van de huid. -> deze vorm van verdamping blijft redelijk constant en is
verantwoordelijk voor een vijfde van het warmte verlies van een lichaam in rust.
Perspiratio sensibilis = verdamping zweet huidoppervlak -> kunnen vrijwel inactief zijn tot
een afgifte van 2 tot 4 liter per uur hebben.
Om een constante lichaamstemperatuur te hebben moet iemand per uur evenveel warmte verliezen
als er per uur geproduceerd wordt. Er is dus een evenwicht tussen warmte verlies en warmte
productie. Om de snelheid van warmteverlies en warmteproductie te wijzigen, moeten veel
verschillende orgaanstelsels gecoördineerd samenwerken -> dit gebeurd door het centrum voor
warmteverlies en warmteproductie in de hypothalamus (grote hersenen). Deze processen kunnen
verder worden onderstuend door de verandering in gedrag (bv trui aandoen, in de schaduw staan)
Het centrum voor warmte verlies past de warmteproductie aan via het parasympatische deel
van het autonome zenuwstelsel.
