Inleiding
In deze paper gaan we kijken naar een deel van een psychologisch gesprek. Hierin wordt
gekeken naar een dilemma en zal de psychosociale hulpverlener zo goed mogelijk
proberen de cliënt te helpen.
De gesprekstechnieken van de psychosociale hulpverlener worden besproken en zo nodig
bekritiseerd.
Vervolgens in hoofdstuk twee wordt aan de hand van een wetenschappelijk artikel de
therapeutische relatie tussen cliënt en hulpverlener besproken. Waar moeten we aan
denken bij deze relatie? Hoe wordt het opgebouwd?
En tot slot eindigen we met een reflectieverslag over de praktijkbijeenkomsten. Hierin
wordt vooral weergegeven hoe feedback werd gegeven en ontvangen.
,H1: Opgenomen gesprek
De video is te zien op https://www.dropbox.com/h
Inlognaam: Wachtwoord: psychologie
Opdracht 1: Uitwerking van het gesprek
Opening: [00:02]
Psychosociale hulpverlener(ik): Hoi!
Cliënt: Hoi!
Psychosociale hulpverlener(ik): Naam van Jezelf.
Cliënt: Naam cliënt.
Psychosociale hulpverlener(ik): Ehh, voordat we beginnen wil ik aan je vragen of je het
oké vind als we het gesprek opnemen. Zodat ik daarna nog even kan kijken of ik
dingetjes heb gemist uit het gesprek en kan ik dit nog even terug vinden. (gesloten vraag)
Cliënt: Ja, tuurlijk.
Psychosociale hulpverlener(ik): Heb je er iets op tegen als ik iets opschrijf? Of vind je
dat prima? (gesloten vraag)
Cliënt: Nee hoor, prima.
Psychosociale hulpverlener(ik): Nou ...., vertel. Wat is er aan de hand? (open vraag)
Cliënt: Ehh, nou ik studeer toegepaste psychologie. Ik zit nu in mijn tweede jaartje. En
ja, in de studie toegepaste psychologie heb je vier verschillende werkvelden. En met
allemaal best wel een eigen richting. En, ja de werkzaamheden komen wel een beetje
overeen. Alleen ja, zijn het wel echt verschillende groepen mensen waar je mee werkt. En
nu moet ik aan het eind van het jaar een werkveld kiezen. En ja ik weet het eigenlijk
gewoon nog niet. […]
De cliënt geeft hierna aan dat de studie is opgebouwd uit vier werkvelden. Ik wil iets
meer weten over deze werkvelden dus vraag hiernaar. De cliënt legt dit uit en daarna
volgt mijn volgende belangrijke fragment:
PAGE 1
, Fragment 1 vanaf: [03:55]
Psychosociale hulpverlener(ik): Oké, ja vier hele brede werkvelden. Die toch allemaal
een beetje iets anders belichten. Het lijkt me inderdaad heel erg lastig voor je om deze
keuze te maken. Heb je al ervaring in één van die werkvelden? (parafraseren, open
vraag)
De cliënt heeft dus net een lang verhaal verteld het leek mij goed om even heel kort aan
te geven dat ik begrijp dat het lastig is en dit verhaal te parafraseren. Daarna vraag ik of
de cliënt al ervaring heeft in de werkvelden om zo een beter beeld te krijgen van zijn
motivatie.
Cliënt: Eh ja, we moeten best wel veel stage lopen. Dat realiseer ik me eigenlijk net dat
ik op de middelbare school ook stage heb gelopen wat meer betrekking had op consument
en maatschappij, naja dat was ook wel een beetje O en O. Maar dat ik ging kijken hoe
kinderen meer beweging kunnen krijgen en dat had dan veel weg van een campagne. Dus
die linkte ik dan daaraan. En toen heb ik op mijn vorige opleiding nog gymles gegeven
aan kinderen op middelbare scholen en basisscholen. En dat valt dan onder de motorische
ontwikkeling van kinderen maar ook in zo'n les kom je wel achter bepaalde
gedragsproblematieken. Zeker met kinderen die voelen zich in de gymles natuurlijk erg
vrij. Dus ja, dit vond ik dan ook wel goed passen bij O en O. En vorig jaar heb ik ook een
soort O en O stage gelopen en dat was met vluchtelingen die ik Nederlands, die
Nederlandse lessen volgde eigenlijk en ik was in de les daar als soort assistent van de
docent om niet alleen hun huiswerkopdrachten te verbeteren maar ook om hun mee te
nemen in bepaalde activiteiten. Zodat zij zich beter konden participeren in onze
maatschappij. En daar kwam bijvoorbeeld ook bij kijken dat ik dossiers ging maken van,
bijhouden van de studenten die bijvoorbeeld met trauma's rondliepen. Waardoor zij een
beetje stagneerde in een bepaalde ontwikkeling. Dus ja het was een beetje O en O maar
ook wel GZ en W. En nu dit jaar loop ik stage bij een zelfmoordpreventielijn, 113. En dat
heeft heel veel te maken met hulpverlening natuurlijk. En er komen ook veel stoornissen
langs, vaak ook mensen die in de zorg zitten en zijn daar vaak niet tevreden over of ja ik
merk dan toch wel dat zo'n stoornis een partte speelt waardoor ze heel eenzaam kunnen
PAGE 2
In deze paper gaan we kijken naar een deel van een psychologisch gesprek. Hierin wordt
gekeken naar een dilemma en zal de psychosociale hulpverlener zo goed mogelijk
proberen de cliënt te helpen.
De gesprekstechnieken van de psychosociale hulpverlener worden besproken en zo nodig
bekritiseerd.
Vervolgens in hoofdstuk twee wordt aan de hand van een wetenschappelijk artikel de
therapeutische relatie tussen cliënt en hulpverlener besproken. Waar moeten we aan
denken bij deze relatie? Hoe wordt het opgebouwd?
En tot slot eindigen we met een reflectieverslag over de praktijkbijeenkomsten. Hierin
wordt vooral weergegeven hoe feedback werd gegeven en ontvangen.
,H1: Opgenomen gesprek
De video is te zien op https://www.dropbox.com/h
Inlognaam: Wachtwoord: psychologie
Opdracht 1: Uitwerking van het gesprek
Opening: [00:02]
Psychosociale hulpverlener(ik): Hoi!
Cliënt: Hoi!
Psychosociale hulpverlener(ik): Naam van Jezelf.
Cliënt: Naam cliënt.
Psychosociale hulpverlener(ik): Ehh, voordat we beginnen wil ik aan je vragen of je het
oké vind als we het gesprek opnemen. Zodat ik daarna nog even kan kijken of ik
dingetjes heb gemist uit het gesprek en kan ik dit nog even terug vinden. (gesloten vraag)
Cliënt: Ja, tuurlijk.
Psychosociale hulpverlener(ik): Heb je er iets op tegen als ik iets opschrijf? Of vind je
dat prima? (gesloten vraag)
Cliënt: Nee hoor, prima.
Psychosociale hulpverlener(ik): Nou ...., vertel. Wat is er aan de hand? (open vraag)
Cliënt: Ehh, nou ik studeer toegepaste psychologie. Ik zit nu in mijn tweede jaartje. En
ja, in de studie toegepaste psychologie heb je vier verschillende werkvelden. En met
allemaal best wel een eigen richting. En, ja de werkzaamheden komen wel een beetje
overeen. Alleen ja, zijn het wel echt verschillende groepen mensen waar je mee werkt. En
nu moet ik aan het eind van het jaar een werkveld kiezen. En ja ik weet het eigenlijk
gewoon nog niet. […]
De cliënt geeft hierna aan dat de studie is opgebouwd uit vier werkvelden. Ik wil iets
meer weten over deze werkvelden dus vraag hiernaar. De cliënt legt dit uit en daarna
volgt mijn volgende belangrijke fragment:
PAGE 1
, Fragment 1 vanaf: [03:55]
Psychosociale hulpverlener(ik): Oké, ja vier hele brede werkvelden. Die toch allemaal
een beetje iets anders belichten. Het lijkt me inderdaad heel erg lastig voor je om deze
keuze te maken. Heb je al ervaring in één van die werkvelden? (parafraseren, open
vraag)
De cliënt heeft dus net een lang verhaal verteld het leek mij goed om even heel kort aan
te geven dat ik begrijp dat het lastig is en dit verhaal te parafraseren. Daarna vraag ik of
de cliënt al ervaring heeft in de werkvelden om zo een beter beeld te krijgen van zijn
motivatie.
Cliënt: Eh ja, we moeten best wel veel stage lopen. Dat realiseer ik me eigenlijk net dat
ik op de middelbare school ook stage heb gelopen wat meer betrekking had op consument
en maatschappij, naja dat was ook wel een beetje O en O. Maar dat ik ging kijken hoe
kinderen meer beweging kunnen krijgen en dat had dan veel weg van een campagne. Dus
die linkte ik dan daaraan. En toen heb ik op mijn vorige opleiding nog gymles gegeven
aan kinderen op middelbare scholen en basisscholen. En dat valt dan onder de motorische
ontwikkeling van kinderen maar ook in zo'n les kom je wel achter bepaalde
gedragsproblematieken. Zeker met kinderen die voelen zich in de gymles natuurlijk erg
vrij. Dus ja, dit vond ik dan ook wel goed passen bij O en O. En vorig jaar heb ik ook een
soort O en O stage gelopen en dat was met vluchtelingen die ik Nederlands, die
Nederlandse lessen volgde eigenlijk en ik was in de les daar als soort assistent van de
docent om niet alleen hun huiswerkopdrachten te verbeteren maar ook om hun mee te
nemen in bepaalde activiteiten. Zodat zij zich beter konden participeren in onze
maatschappij. En daar kwam bijvoorbeeld ook bij kijken dat ik dossiers ging maken van,
bijhouden van de studenten die bijvoorbeeld met trauma's rondliepen. Waardoor zij een
beetje stagneerde in een bepaalde ontwikkeling. Dus ja het was een beetje O en O maar
ook wel GZ en W. En nu dit jaar loop ik stage bij een zelfmoordpreventielijn, 113. En dat
heeft heel veel te maken met hulpverlening natuurlijk. En er komen ook veel stoornissen
langs, vaak ook mensen die in de zorg zitten en zijn daar vaak niet tevreden over of ja ik
merk dan toch wel dat zo'n stoornis een partte speelt waardoor ze heel eenzaam kunnen
PAGE 2
