zSociologie h5 cognitieve bindingen
Cognitieve bindingen = de afhankelijkheden die uit de processen van kennisvorming en
kennisoverdracht voortvloeien.
Kennis: alle voorstellingen van de werkelijkheid die mensen als waar beschouwen en waarmee ze
zich oriënteren.
Alledaagse kennis wordt onderschat. Je hebt toch kennis over de gedragsregels, de sociale posities
en de groepjes.
Berger en Luckmann legden in hun boek uit hoe talloze dagelijkse interacties leiden tot het ontstaan
van conventionele kennis: deze wordt sociaal geconstrueerd en door voortdurende herhaling en
bevestiging geïnstitutionaliseerd. De institutionalisering van kennis wil zeggen dat ze uiteindelijk als
vanzelfsprekende en objectieve werkelijkheid wordt ervaren.
Hoe bewust mensen van de alledaagse kennis over de werkelijkheid vormen en gebruiken?
Discursieve kennis: alle kennisvormen die expliciet in woorden worden uitgedrukt. Deze kennis is
volgens sommige sociologen centraal. De nadruk ligt op hoe mensen praten, schrijven en denken
over de wereld en betekenis aan geven. Dit kan bewust of reflexief gaan.
Volgens Archer geven mensen richting aan hun leven door bewust en voortdurend de
verschillende omstandigheden en situaties tegen elkaar af te wegen.
Praktische kennis: Kennis die uit de praktijk voortvloeit en daar onlosmakelijk mee verbonden is.
Bourdieu zegt dat de kennis die mensen in hun alledaagse praktische handelingen hanteren
zelden bewust beredeneerd is.
Sociale ongelijkheid hangt ook samen met andere vormen van alledaagse kennis.
De kennis die mensen opdoen ontlenen zij voor een belangrijk deel aan hun directe sociale
omgeving. In de loop van de geschiedenis zijn mensen steeds meer gaan leren van anderen die niet
in hun fysieke nabijheid verkeren.
Dit ging eerst via boeken vanaf de 1500 ste eeuw en daarna vanaf de 19de eeuw via de telefoon,
telegraaf, tv, radio ect. Tegenwoordig met mobiele telefoon en internet.
Kennisspecialisatie is ook ontwikkeld. Het is modernisering door de opsplitsing van domeinen
en instellingen zoals politiek en justitie. Functionele differentiatie gaat samen met
kennisspecialisatie.
5.2 religie
= een geheel van denkbeelden, symbolen en rituele praktijken waarin een geloof aan het
bovennatuurlijke wordt uitgedrukt. Binnen de wereldreligies kwamen onderverdelingen.
Drukheim zegt dat de deelname aan erediensten en andere rituelen een collectieve roes teweeg
brengt. Ze ervaren saamhorigheid en identificatie.
In de middeleeuwen had de katholieke kerk bijna monopolie. Ze hadden de kennis doordat de
voertaal latijn was. Sinds de 18e eeuw is de politieke macht door religie sterk verminderd. Er heeft
Secularisering plaatsgevonden: de betekenis en de invloed van religie neemt in het maatschappelijk
leven af.
De secularisering zou kunnen komen dat landen ontwikkeld zijn en minder onzekerheden heeft in
verschillende gebieden.
5.3 ideologie
= de partijdige en selectieve visie op de werkelijkheid, samenhangend met de versluiering en of
legitimering van belangen. stelsel van ideeën omtrent de sociale orde, die zowel een interpretatie
geven van de bestaande orde als richtlijnen om deze te veranderen of te behouden.
Cognitieve bindingen = de afhankelijkheden die uit de processen van kennisvorming en
kennisoverdracht voortvloeien.
Kennis: alle voorstellingen van de werkelijkheid die mensen als waar beschouwen en waarmee ze
zich oriënteren.
Alledaagse kennis wordt onderschat. Je hebt toch kennis over de gedragsregels, de sociale posities
en de groepjes.
Berger en Luckmann legden in hun boek uit hoe talloze dagelijkse interacties leiden tot het ontstaan
van conventionele kennis: deze wordt sociaal geconstrueerd en door voortdurende herhaling en
bevestiging geïnstitutionaliseerd. De institutionalisering van kennis wil zeggen dat ze uiteindelijk als
vanzelfsprekende en objectieve werkelijkheid wordt ervaren.
Hoe bewust mensen van de alledaagse kennis over de werkelijkheid vormen en gebruiken?
Discursieve kennis: alle kennisvormen die expliciet in woorden worden uitgedrukt. Deze kennis is
volgens sommige sociologen centraal. De nadruk ligt op hoe mensen praten, schrijven en denken
over de wereld en betekenis aan geven. Dit kan bewust of reflexief gaan.
Volgens Archer geven mensen richting aan hun leven door bewust en voortdurend de
verschillende omstandigheden en situaties tegen elkaar af te wegen.
Praktische kennis: Kennis die uit de praktijk voortvloeit en daar onlosmakelijk mee verbonden is.
Bourdieu zegt dat de kennis die mensen in hun alledaagse praktische handelingen hanteren
zelden bewust beredeneerd is.
Sociale ongelijkheid hangt ook samen met andere vormen van alledaagse kennis.
De kennis die mensen opdoen ontlenen zij voor een belangrijk deel aan hun directe sociale
omgeving. In de loop van de geschiedenis zijn mensen steeds meer gaan leren van anderen die niet
in hun fysieke nabijheid verkeren.
Dit ging eerst via boeken vanaf de 1500 ste eeuw en daarna vanaf de 19de eeuw via de telefoon,
telegraaf, tv, radio ect. Tegenwoordig met mobiele telefoon en internet.
Kennisspecialisatie is ook ontwikkeld. Het is modernisering door de opsplitsing van domeinen
en instellingen zoals politiek en justitie. Functionele differentiatie gaat samen met
kennisspecialisatie.
5.2 religie
= een geheel van denkbeelden, symbolen en rituele praktijken waarin een geloof aan het
bovennatuurlijke wordt uitgedrukt. Binnen de wereldreligies kwamen onderverdelingen.
Drukheim zegt dat de deelname aan erediensten en andere rituelen een collectieve roes teweeg
brengt. Ze ervaren saamhorigheid en identificatie.
In de middeleeuwen had de katholieke kerk bijna monopolie. Ze hadden de kennis doordat de
voertaal latijn was. Sinds de 18e eeuw is de politieke macht door religie sterk verminderd. Er heeft
Secularisering plaatsgevonden: de betekenis en de invloed van religie neemt in het maatschappelijk
leven af.
De secularisering zou kunnen komen dat landen ontwikkeld zijn en minder onzekerheden heeft in
verschillende gebieden.
5.3 ideologie
= de partijdige en selectieve visie op de werkelijkheid, samenhangend met de versluiering en of
legitimering van belangen. stelsel van ideeën omtrent de sociale orde, die zowel een interpretatie
geven van de bestaande orde als richtlijnen om deze te veranderen of te behouden.
