Afwegingen in het gebruik van medicamenteuze en
recreatieve drugs
Naam: Laura Renkema
Studentnummer: 7015162
Werkgroep 30
Docent: Maxime Profijt
Datum: 19/10/2020
Aantal woorden: 1096 (Exclusief referenties & reflectieformulier)
, In Nederland heeft ongeveer een kwart van de bevolking met de leeftijd van 15 tot en met 64
jaar wel eens Cannabis gebruikt (Van der Pol & Van Laar, 2014). Cannabis is een van de
meest gebruikte drugs ter wereld en wordt voornamelijk geconsumeerd als recreatief middel.
Toch kan het intensieve gebruik van deze drug het risico vergroten op psychotische
stoornissen en kan men verslaafd raken (Sharma, Murthy, & Bharath, 2012). Niet alleen
recreatieve drugs, maar ook medicamenteus drugs gebruik kan overgaan tot problematischer
gebruik met als verslaving tot gevolg (Ramos-Matos, Bistas & Lopez-Ojeda, 2020). Dit roept
de vraag op waarom medicamenteuze en recreatieve drugs gebruikt worden, ondanks het
risico op verslaving?
Om een antwoord te formuleren op deze vraag is het noodzakelijk om een beter begrip
te krijgen van verslavingen. Een verslaving wordt beschouwd als de voortdurende,
dwangmatige drang om een bepaald middel te
gebruiken. Het controleren van de drang is voor
verslaafden vrijwel onmogelijk en de
aandoening gaat gepaard met zogenaamde
cravings (O’Brien, 2006). Een craving is de
aanhoudende zoektocht naar de verslaafde stof, die zelfs na een periode van onthouding,
signalen kan opwekken en daarmee een hernieuwd verlangen aanwakkert (Kalat, Cacioppo, &
Freberg, 2019). Bij inname van drugs, neemt de afgifte van dopamine toe en versterkt het de
geluksbelevenis (Kalat et al., 2019; Carlezon & Thomas, 2009). Naarmate een verslaving zich
ontwikkelt, nemen de plezierige effecten die gepaard gaan met de inname van de drug, veelal
af en is steeds meer drug nodig om hetzelfde geluksgevoel te ervaren (Kalat et al., 2019).
Deze afname in plezierige effecten wordt tolerantie genoemd en dit verschijnsel doet zich
voor in de nucleus accumbens (NA) (Kalat et al., 2019). De NA bevindt zich in de prefrontale
recreatieve drugs
Naam: Laura Renkema
Studentnummer: 7015162
Werkgroep 30
Docent: Maxime Profijt
Datum: 19/10/2020
Aantal woorden: 1096 (Exclusief referenties & reflectieformulier)
, In Nederland heeft ongeveer een kwart van de bevolking met de leeftijd van 15 tot en met 64
jaar wel eens Cannabis gebruikt (Van der Pol & Van Laar, 2014). Cannabis is een van de
meest gebruikte drugs ter wereld en wordt voornamelijk geconsumeerd als recreatief middel.
Toch kan het intensieve gebruik van deze drug het risico vergroten op psychotische
stoornissen en kan men verslaafd raken (Sharma, Murthy, & Bharath, 2012). Niet alleen
recreatieve drugs, maar ook medicamenteus drugs gebruik kan overgaan tot problematischer
gebruik met als verslaving tot gevolg (Ramos-Matos, Bistas & Lopez-Ojeda, 2020). Dit roept
de vraag op waarom medicamenteuze en recreatieve drugs gebruikt worden, ondanks het
risico op verslaving?
Om een antwoord te formuleren op deze vraag is het noodzakelijk om een beter begrip
te krijgen van verslavingen. Een verslaving wordt beschouwd als de voortdurende,
dwangmatige drang om een bepaald middel te
gebruiken. Het controleren van de drang is voor
verslaafden vrijwel onmogelijk en de
aandoening gaat gepaard met zogenaamde
cravings (O’Brien, 2006). Een craving is de
aanhoudende zoektocht naar de verslaafde stof, die zelfs na een periode van onthouding,
signalen kan opwekken en daarmee een hernieuwd verlangen aanwakkert (Kalat, Cacioppo, &
Freberg, 2019). Bij inname van drugs, neemt de afgifte van dopamine toe en versterkt het de
geluksbelevenis (Kalat et al., 2019; Carlezon & Thomas, 2009). Naarmate een verslaving zich
ontwikkelt, nemen de plezierige effecten die gepaard gaan met de inname van de drug, veelal
af en is steeds meer drug nodig om hetzelfde geluksgevoel te ervaren (Kalat et al., 2019).
Deze afname in plezierige effecten wordt tolerantie genoemd en dit verschijnsel doet zich
voor in de nucleus accumbens (NA) (Kalat et al., 2019). De NA bevindt zich in de prefrontale
