1
Hoofdlijnen Nederlands Recht – Loonstra
, Hoofdstuk 3 ‘De arbeidsovereenkomst en de koopovereenkomst’
De wetsartikelen met betrekking tot de overeenkomst zijn in de boeken 3 en 6 van het BW
opgenomen. Hiernaast zijn in boek 7 BW de bijzondere overeenkomsten opgenomen en geregeld.
Het zijn bijzondere overeenkomsten omdat ze een afzonderlijke plek in de wet hebben gekregen.
Een bijzondere regel gaat voor boven een algemene regel.
Arbeidsovereenkomst
De arbeidsovereenkomst is de overeenkomst waarbij de ene partij, de werknemer, zich verbindt in
dienst van de andere partij, de werkgever, tegen loon gedurende zeker tijd arbeid te verrichten.
Voorwaarden:
- De ene partij, de werknemer, verbindt zich gedurende
zekere tijd arbeid te verrichten
- Dit gebeurt in dienst van de andere partij, de
werkgever
‘in dienst van’ duidt op de noodzakelijke aanwezigheid van een gezagsverhouding, deze is
aanwezig als de werkgever bevoegd is tijdens het werk eenzijdig instructies aan de
werknemer te geven.
- Deze andere partij, de werkgever verbindt zich loon aan de werknemer te betalen
Titel 10 van boek 7 BW bevat veel dwingend recht, hiervan mag niet worden afgeweken. De
wettelijke regels zijn hierbij doorslaggevend, ook als de ondernemer een andere afspraak heeft
gemaakt. Naast de arbeidsovereenkomst zijn er nog twee overeenkomsten waarbij de factor arbeid
centraal staat; de overeenkomst van opdracht en de overeenkomst tot aanneming van werk. Deze
bevatten voornamelijk aanvullend recht, waarvan partijen altijd (samen) kunnen afwijken.
De meeste arbeidsovereenkomsten bevatten afspraken over:
- Het loon
De hoogte van het te verdienen loon is voor een werknemer belangrijk, daarnaast is het ook
van belang dat de werkgever de loon ook daadwerkelijk uitbetaalt.
De wetgever zwijgt echter over de hoogte van het loon, in de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag (WML) zijn er wel regels gesteld. Deze regels hebben alleen
betrekking op de basisbedragen (minimumlonen). Een werknemer heeft altijd recht op het
minimumloon, daarnaast moet er een gelijk loon worden betaald aan werknemers die in
dezelfde omstandigheden dezelfde werkzaamheden verrichten.
De werkgever moet de wettelijke verhoging van maximaal de helft van het loon
betalen aan de werknemer, die te laat zijn loon ontvangt.
Een werknemer moet gedurende maximaal 104 weken 70% van zijn laatstverdiende
loon krijgen als hij wegens ziekte ongeschikt is tot het verrichten van de afgesproken
arbeid.
De werkgever moet het loon doorbetalen als de werknemer niet kan werken door
een oorzaak die in redelijkheid voor de rekening van de werkgever behoort te
komen.
- De functie
Werkgever en werknemer leggen meestal de functie vast waarin de werknemer zal gaan
werken. In de arbeidsovereenkomst worden de werkzaamheden omschreven die de
betrokken werknemer zal gaan vervullen. Hierover wordt niks in de wet gezegd, maar dit
mag niet in strijd komen met de bepalingen van het verbintenissenrecht. Zo mag de inhoud
van de arbeidsovereenkomst (en dus ook de functie/werkzaamheden) niet strijdig zijn met
de goede zeden of de openbare orde.
2
Hoofdlijnen Nederlands Recht – Loonstra
Hoofdlijnen Nederlands Recht – Loonstra
, Hoofdstuk 3 ‘De arbeidsovereenkomst en de koopovereenkomst’
De wetsartikelen met betrekking tot de overeenkomst zijn in de boeken 3 en 6 van het BW
opgenomen. Hiernaast zijn in boek 7 BW de bijzondere overeenkomsten opgenomen en geregeld.
Het zijn bijzondere overeenkomsten omdat ze een afzonderlijke plek in de wet hebben gekregen.
Een bijzondere regel gaat voor boven een algemene regel.
Arbeidsovereenkomst
De arbeidsovereenkomst is de overeenkomst waarbij de ene partij, de werknemer, zich verbindt in
dienst van de andere partij, de werkgever, tegen loon gedurende zeker tijd arbeid te verrichten.
Voorwaarden:
- De ene partij, de werknemer, verbindt zich gedurende
zekere tijd arbeid te verrichten
- Dit gebeurt in dienst van de andere partij, de
werkgever
‘in dienst van’ duidt op de noodzakelijke aanwezigheid van een gezagsverhouding, deze is
aanwezig als de werkgever bevoegd is tijdens het werk eenzijdig instructies aan de
werknemer te geven.
- Deze andere partij, de werkgever verbindt zich loon aan de werknemer te betalen
Titel 10 van boek 7 BW bevat veel dwingend recht, hiervan mag niet worden afgeweken. De
wettelijke regels zijn hierbij doorslaggevend, ook als de ondernemer een andere afspraak heeft
gemaakt. Naast de arbeidsovereenkomst zijn er nog twee overeenkomsten waarbij de factor arbeid
centraal staat; de overeenkomst van opdracht en de overeenkomst tot aanneming van werk. Deze
bevatten voornamelijk aanvullend recht, waarvan partijen altijd (samen) kunnen afwijken.
De meeste arbeidsovereenkomsten bevatten afspraken over:
- Het loon
De hoogte van het te verdienen loon is voor een werknemer belangrijk, daarnaast is het ook
van belang dat de werkgever de loon ook daadwerkelijk uitbetaalt.
De wetgever zwijgt echter over de hoogte van het loon, in de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag (WML) zijn er wel regels gesteld. Deze regels hebben alleen
betrekking op de basisbedragen (minimumlonen). Een werknemer heeft altijd recht op het
minimumloon, daarnaast moet er een gelijk loon worden betaald aan werknemers die in
dezelfde omstandigheden dezelfde werkzaamheden verrichten.
De werkgever moet de wettelijke verhoging van maximaal de helft van het loon
betalen aan de werknemer, die te laat zijn loon ontvangt.
Een werknemer moet gedurende maximaal 104 weken 70% van zijn laatstverdiende
loon krijgen als hij wegens ziekte ongeschikt is tot het verrichten van de afgesproken
arbeid.
De werkgever moet het loon doorbetalen als de werknemer niet kan werken door
een oorzaak die in redelijkheid voor de rekening van de werkgever behoort te
komen.
- De functie
Werkgever en werknemer leggen meestal de functie vast waarin de werknemer zal gaan
werken. In de arbeidsovereenkomst worden de werkzaamheden omschreven die de
betrokken werknemer zal gaan vervullen. Hierover wordt niks in de wet gezegd, maar dit
mag niet in strijd komen met de bepalingen van het verbintenissenrecht. Zo mag de inhoud
van de arbeidsovereenkomst (en dus ook de functie/werkzaamheden) niet strijdig zijn met
de goede zeden of de openbare orde.
2
Hoofdlijnen Nederlands Recht – Loonstra
