Theorie en training jeugd
Les 1: Aftrap
Professionals met het meeste cliëntcontact vertrouwen het minst op evidence. En minst gebruiken.
Dus meeste professionals gebruiken hun kennis niet.
Evidence based; bewezen effectieve interventies, jeugdhulp etc.
Cliëntenfeedback is vaak meer betrouwbaar dan oordeel professional.
Alliantie in de zorg voor jeugd; meeste onderzoek gedaan in volwassenzorg. Laatste tijd ook meer
onderzoek voor jeugd.
Werkalliantie is hoog, erg werkzaam. Dus investeer vooral hierin.
• Richting en kader
• Binding
• Vertrouwen
Allemaal invloed op interactie.
Microniveau:
,Microniveau: de directe invloedsfeer van samenwerkende cliënten en beroepskrachten.
Mesoniveau: het samenstel van sociale en professionele instituties die in het dagelijks leven van
jeugdzorgcliënten een rol spelen, door Hermanns (2009) community genoemd.
Macroniveau: het domein van beleidskaders en ontwikkelingen daarin, mede beïnvloed door
maatschappelijke normen en veranderingen. Hierbij onderscheiden we enerzijds de complexe
context van beleid en praktijk (zorgvisie/-beleid, moraal, zorgstelsel, beroeps- en
brancheorganisaties en opleidingspraktijk) en anderzijds de context van ontwikkeling en verspreiding
van wetenschappelijke kennis, en bewaking en verantwoording van kwaliteit van zorg en werkers.
Beide contexten beïnvloeden elkaar.
Integratief werkzame factoren-model voor jeugdsector. Macro en mesoniveau. Al deze factoren
hebben invloed. Positief en negatief. Ook kijken wat er bv op macroniveau gebeurd.
Marconiveau; overheid heeft visie over hoe we onze kinderen moeten opvoeden etc.
Gebruik dit model om je eigen organisatie te analyseren.
IWF model: Heel kort samengevat laat het hart van het model duidelijk zien dat het voornamelijk
draait om het smeden van een positieve alliantie in een vroegtijdig stadium van zorg. Professionals
die dat lukt zijn effectiever dan professionals die dat niet lukt. Het begrip Alliantie is het hart van het
model. Het microniveau is eigenlijk het belangrijkste niveau binnen dit model. De rest van de
factoren die invloed hebben in de zorg voor jeugd, vindt je terug op het meso- en macroniveau.
Belangrijke situaties t.a.v. het begeleiden van kinderen en ouders:
• Grenzen stellen
• Conflictsituaties oplossen
• Motiveren van jeugdigen en ouders
• Cliëntfeedback
• Beperktheid van mogelijkheden accepteren
• Afstand en nabijheid, integriteit
, • Afspraak en afstemming tussen collega’s
• Omgaan met emoties
• Professioneel handelen bij escalatie
Monitoring:
• Focused routine care monitoring draagt bij aan de kwaliteit van zorg
• Veel innovatie, we weten onvoldoende of deze ook leiden tot positieve uitkomsten
voor ouders en kinderen
Monitoring is nodig:
• Niet alleen monitoring aan het eind, maar ook gedurende het proces van hulp. In
sommige gevallen leidt dit tot een verdubbeling van het effect, zeker voor de cliënten
die Not On Track zijn (Van Yperen, 2013)
• Nog beter: wanneer professionals informatie verzamelen over hoe ze samenwerken
met de cliënt (Van Yperen, 2013)
• Nóg beter: de effecten zijn nog beter wanneer zowel de cliënt als de hulpverlener
feedback krijgen op gedrag (Van Yperen, 2013)
• Pas op de plaats: Veel research naar monitoring dat gedaan is, is gedaan in
psychotherapie/ GGz voor volwassenen. In de jeugdzorg hebben we te maken met
meer participanten waarvan de feedback ook waardevol is.
• Conclusie: Routine Outcome en Proces Monitoring werkt, alleen we praktiseren we
het onvoldoende.
Les 1: Aftrap
Professionals met het meeste cliëntcontact vertrouwen het minst op evidence. En minst gebruiken.
Dus meeste professionals gebruiken hun kennis niet.
Evidence based; bewezen effectieve interventies, jeugdhulp etc.
Cliëntenfeedback is vaak meer betrouwbaar dan oordeel professional.
Alliantie in de zorg voor jeugd; meeste onderzoek gedaan in volwassenzorg. Laatste tijd ook meer
onderzoek voor jeugd.
Werkalliantie is hoog, erg werkzaam. Dus investeer vooral hierin.
• Richting en kader
• Binding
• Vertrouwen
Allemaal invloed op interactie.
Microniveau:
,Microniveau: de directe invloedsfeer van samenwerkende cliënten en beroepskrachten.
Mesoniveau: het samenstel van sociale en professionele instituties die in het dagelijks leven van
jeugdzorgcliënten een rol spelen, door Hermanns (2009) community genoemd.
Macroniveau: het domein van beleidskaders en ontwikkelingen daarin, mede beïnvloed door
maatschappelijke normen en veranderingen. Hierbij onderscheiden we enerzijds de complexe
context van beleid en praktijk (zorgvisie/-beleid, moraal, zorgstelsel, beroeps- en
brancheorganisaties en opleidingspraktijk) en anderzijds de context van ontwikkeling en verspreiding
van wetenschappelijke kennis, en bewaking en verantwoording van kwaliteit van zorg en werkers.
Beide contexten beïnvloeden elkaar.
Integratief werkzame factoren-model voor jeugdsector. Macro en mesoniveau. Al deze factoren
hebben invloed. Positief en negatief. Ook kijken wat er bv op macroniveau gebeurd.
Marconiveau; overheid heeft visie over hoe we onze kinderen moeten opvoeden etc.
Gebruik dit model om je eigen organisatie te analyseren.
IWF model: Heel kort samengevat laat het hart van het model duidelijk zien dat het voornamelijk
draait om het smeden van een positieve alliantie in een vroegtijdig stadium van zorg. Professionals
die dat lukt zijn effectiever dan professionals die dat niet lukt. Het begrip Alliantie is het hart van het
model. Het microniveau is eigenlijk het belangrijkste niveau binnen dit model. De rest van de
factoren die invloed hebben in de zorg voor jeugd, vindt je terug op het meso- en macroniveau.
Belangrijke situaties t.a.v. het begeleiden van kinderen en ouders:
• Grenzen stellen
• Conflictsituaties oplossen
• Motiveren van jeugdigen en ouders
• Cliëntfeedback
• Beperktheid van mogelijkheden accepteren
• Afstand en nabijheid, integriteit
, • Afspraak en afstemming tussen collega’s
• Omgaan met emoties
• Professioneel handelen bij escalatie
Monitoring:
• Focused routine care monitoring draagt bij aan de kwaliteit van zorg
• Veel innovatie, we weten onvoldoende of deze ook leiden tot positieve uitkomsten
voor ouders en kinderen
Monitoring is nodig:
• Niet alleen monitoring aan het eind, maar ook gedurende het proces van hulp. In
sommige gevallen leidt dit tot een verdubbeling van het effect, zeker voor de cliënten
die Not On Track zijn (Van Yperen, 2013)
• Nog beter: wanneer professionals informatie verzamelen over hoe ze samenwerken
met de cliënt (Van Yperen, 2013)
• Nóg beter: de effecten zijn nog beter wanneer zowel de cliënt als de hulpverlener
feedback krijgen op gedrag (Van Yperen, 2013)
• Pas op de plaats: Veel research naar monitoring dat gedaan is, is gedaan in
psychotherapie/ GGz voor volwassenen. In de jeugdzorg hebben we te maken met
meer participanten waarvan de feedback ook waardevol is.
• Conclusie: Routine Outcome en Proces Monitoring werkt, alleen we praktiseren we
het onvoldoende.
