Samenvatting van alle artikelen
Gemaakt door werkgroep 9
ABSTRACT
Een samenvatting van alle artikelen die gelezen en geleerd moeten
worden voor het tentamen van Corporate Communicatie.
,Inhoudsopgave
1.
ANNEMIEKE
LEEK
.......................................................................................................................
5
ELVING,
W.J.L.,
VAN
RULER,
B.,
&
GOODMAN,
M.
(2008).
COMMUNICATION
MANAGEMENT
IN
THE
NETHERLANDS,
TRENDS,
DEVELOPMENTS
AND
BENCHMARK
WITH
US
STUDY.
..................................
5
2.
BERNA
TOPRAK
..........................................................................................................................
7
VERHOEVEN,
P.
&
ZERFASS,
A.
(2010).
REFLECTIEVE
COMMUNICATIE
BIJ
ORGANISATIES:
NEDERLANDS
COMMUNICATIEMANAGEMENT
IN
EUROPEES
PERSPECTIEF.
TIJDSCHRIFT
VOOR
COMMUNICATIEWETENSCHAP,
2,
PP.
156-‐171.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
........................
7
3.
CARLY
WOLLAERT
..................................................................................................................
10
GRUNIG,
J.E.,
&
GRUNIG,
L.
(1992).
MODELS
OF
PUBLIC
RELATIONS
AND
COMMUNICATIONIN
IN
J.E.
GRUNIG
(ED.),
EXCELLENCE
IN
PUBLIC
RELATIONS
AND
COMMUNICATION
MANAGEMENT,
LAWRENCE
ERLBAUM,
HILLSDALE,
PP.
285-‐290.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
...................
10
4.
FABIAN
HOGERS
........................................................................................................................
14
VAN
RULER,
B.
(2004).
THE
COMMUNICATION
GRID:
AN
INTRODUCTION
OF
A
MODEL
OF
FOUR
COMMUNICATION
STRATEGIES.
PUBLIC
RELATIONS
REVIEW,
30,
123-‐143.
DOI:10.1016/J.PUBREV.2004.01.002
.....................................................................................................
14
5.
GRACIËLA
VELASCO
LÁZARO
................................................................................................
16
CARROLL,
C.E.
&
MCCOMBS,
M.
(2003).
AGENDA
SETTING
EFFECTS
OF
BUSINESS
NEWS
ON
THE
PUBLIC’S
IMAGES
AND
OPINIONS
ABOUT
MAJOR
CORPORATIONS.
CORPORATE
REPUTATION
REVIEW,
6
(1),
360-‐46.
DOI:
10.1057/
PALGRAVE.CRR.1540188
...................................................................
16
6.
ILSE
VAN
ECK
.............................................................................................................................
18
HALLAHAN,
K.
(1999).
SEVEN
MODELS
OF
FRAMING:
IMPLICATIONS
FOR
PUBLIC
RELATIONS.
JOURNAL
OF
PUBLIC
RELATIONS
RESEARCH,
11(3),
205-‐242.
DOI:
10.1207/S1532754XJPRR1103_02
.......................................................................................................
18
7.
JASPER
BOSMAN
.......................................................................................................................
22
FORTUNATO,
J.
A.
(2000).
PUBLIC
RELATIONS
STRATEGIES
FOR
CREATING
MASS
MEDIA
CONTENT:
A
CASE
STUDY
OF
THE
NATIONAL
BASKETBALL
ASSOCIATION.
PUBLIC
RELATIONS
REVIEW,
26(4),
481-‐497.
DOI:10.1016/S0363-‐
8111(00)00060-‐6
........................................................................
22
8.
JELLE
VISSER
..............................................................................................................................
23
HEATH,
R.L.,
AND
COUSINO,
K.R.
(1990).
ISSUE
MANAGEMENT:
END
OF
THE
FIRST
DECADE
PROGRESS
REPORT.
PUBLIC
RELATIONS
REVIEW,
16,
6-‐18.
DOI:10.1016/S0363-‐
8111(05)80032-‐3
.......................................................................................................................................
23
9.
KIRSTEN
VAN
KEIMPEMA
......................................................................................................
25
CORNELISSEN,
J.C.
(2005).
CORPORATE
COMMUNICATION:
THEORY
AND
PRACTICE.
LONDON:
SAGE.
PARAGRAAF
4.3:
THE
PROCESS
AND
PRACTICE
OF
STRATEGY.
PP.
102-‐118.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
...........................................................................................................................
25
2
,10.
KRISTEL
VAN
DER
BURGH
..................................................................................................
27
VAN
DEN
BOSCH,
F.A.J.
(1994).
CORPORATE
COMMUNICATION:
EEN
STRATEGISCH
MANAGEMENT
PERSPECTIEF.
IN
C.B.M.
VAN
RIEL
(ED.),
CORPORATE
COMMUNICATION:
GESELECTEERDE
ARTIKELEN
VOOR
HET
HOGER
ONDERWIJS.
HOUTEN:
BOHN
STAFLEU
VAN
LOGHUM.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
...........................................................................................................................
27
11.
LAURIAN
MEESTER
................................................................................................................
33
MINTZBERG,
H.
(1980).
STRUCTURE
IN
5’S:
A
SYNTHESIS
OF
THE
RESEARCH
ON
ORGANIZATION
DESIGN.
MANAGEMENT
SCIENCE,
26(3),
PP.322-‐341.
..........................................................................
33
12.
LISANNE
VAN
SCHIE
..............................................................................................................
37
HOFSTEDE,
G.,
NEUIJEN,
B.,
DAVAL
OHAVY,
D.,
&
SANDERS,
G.
(1990).
MEASURING
ORGANIZATIONAL
CULTURES:
A
QUALITATIVE
AND
QUANTITATIVE
STUDY
ACROSS
TWENTY
CASES.
ADMINISTRATIVE
SCIENCE
QUARTERLY,
35,
286-‐316
..........................................................................
37
13.
LYNNEMORE
VAN
OMMEN
..................................................................................................
39
DE
RIDDER,
J.
(2005).
DOELEN
VAN
INTERNE
COMMUNICATIE.
IN:
A.A.
VAN
RULER
(RED.),
COMMUNICATIEMANAGEMENT
IN
COMMUNICATIE-‐WETENSCHAPPELIJK
PERSPECTIEF.
AMSTERDAM:
BOOM.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
......................................................................
39
14.
MARLOU
JANNINK
..................................................................................................................
42
SER
(2000).
ADVIES:
DE
WINST
VAN
WAARDEN,
NR.
11,
DEN
HAAG.
OPGEHAALD
21
SEPTEMBER
2010
VAN
HTTP://WWW.SER.NL/NL/PUBLICATIES/ADVIEZEN/2000-‐
2007/2000/B19054.ASPX]
[NB:
ALLEEN
HOOFDSTUK
7.
SAMENVATTENDE
SLOTBESCHOUWING,
PP.
85-‐99].
.................................................................................................................
42
15.
MAXIME
VAN
OOIJ
..................................................................................................................
47
VAN
RIEL,
C.B.M.
(1996).
IDENTITEIT
EN
IMAGO:
GRONDSLAGEN
VAN
CORPORATE
COMMUNICATION.
SCHOONHOVEN:
ACADEMIC
SERVICE.
HOOFDSTUK
2.
CORPORATE
IDENTITY.
PP.
37-‐61.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
...............................................................................................
47
16.
MAY
MEPPE
..............................................................................................................................
50
VAN
TULDER,
R.,
&
VAN
DER
ZWART,
A.
(2003).
REPUTATIES
OP
HET
SPEL:
MAATSCHAPPELIJK
VERANTWOORD
ONDERNEMEN
IN
EEN
ONDERHANDELINGSSAMENLEVING.
UTRECHT:
HET
SPECTRUM.
HOOFDSTUK
6.
TITEL.
PP.
139-‐163.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
.....................
50
17.
MICHELLE
VAN
GENNIP
........................................................................................................
53
HATCH,
M.
J.,
&
SCHULTZ,
M.
(2002).
THE
DYNAMICS
OF
ORGANIZATIONAL
IDENTITY.
HUMAN
RELATION,
55,.
989-‐1018.
DOI:
10.1177/0018726702055008181
.........................................
53
18.
NADINE
FISCHER
....................................................................................................................
58
CORNELISSEN,
J.P.,
CARROLL,
C.,
&
ELVING,
W.J.L.
(2009).
MAKING
SENSE
OF
A
CRUCIAL
INTERFACE:
CORPORATE
COMMUNICATION
AND
THE
NEWS
MEDIA.
IN:
C.
CHOULIARAKI,
L.,
&
M.
3
, MORSING
(ED):
MEDIA,
ORGANISATION
AND
IDENTITY.
HAMPSHIRE
(UK):
PALGRAVE
MCMILLAN
.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
...........................................................................................................
58
19.
ROOS
MOSTART
......................................................................................................................
60
DEEPHOUSE,
D.L.
(2000).
MEDIA
REPUTATION
AS
A
STRATEGIC
RESOURCE:
AN
INTEGRATION
OF
MASS
COMMUNICATION
AND
RESOURCE
BASED
THEORIES.
JOURNAL
OF
MANAGEMENT,
26(6),
PP.
1091-‐1112.
....................................................................................................................................................
60
20.
SANNE
AUDENAERT
..............................................................................................................
60
BENTELE,
G.,
&
NOTHHAFT,
H.
(2010).
STRATEGIC
COMMUNICATION
AND
THE
PUBLIC
SPHERE
FROM
A
EUROPEAN
PERSPECTIVE.
INTERNATIONAL
JOURNAL
OF
STRATEGIC
COMMUNICATION,
4,
93-‐116.
[IN
DE
READER
OPGENOMEN]
............................................................................................
60
21.
SARAH
BRAUN
.........................................................................................................................
63
DAVIS,
A.
(2000).
PUBLIC
RELATIONS,
BUSINESS
NEWS
AND
THE
REPRODUCTION
OF
CORPORATE
ELITE
POWER.
JOURNALISM,
1(3),
282-‐304.
DOI:
10.1177
/146488490000100301
............
63
22.
WILLEMIJN
KOPPELMAN
.....................................................................................................
65
SMITH,
J.H.
(2003).
THE
SHAREHOLDERS
VS.
STAKEHOLDERS
DEBATE.
MIT
SLOAN
MANAGEMENT
REVIEW,
44
(4).
85–90.
...................................................................................................
65
23.
YMKE
STEGINK
.......................................................................................................................
67
AANTEKENINGEN
VAN
DE
COLLEGES
...........................................................................................................
67
Artikelen
3
en
8
in
bovenstaande
lijst
zijn
niet
van
toepassing
op
jaar
1
(2011/2012)
Artikelen
NIET
aanwezig
voor
jaar
1
(2011/2012):
Carroll,
C.E.
&
McCombs,
M.
(2003).
Agenda
setting
effects
of
business
news
on
the
public’s
images
and
opinions
about
major
corporations.
Corporate
Reputation
Review,
6(1),
360-‐46.
doi:
10.1057/
palgrave.crr.1540188
Ragas,
M.W,
Kim,
J.,
&
Kiousis,
S.
(2011).
Agenda-‐building
in
the
corporate
sphere:
Analyzing
influence
in
the
2008
Yahoo!–Icahn
proxy
contest.
Public
Relations
Review,
37(3),
257-‐265.
doi:10.1016/j.pubrev.
2011.03.012
Gaunt,
P,
&
Ollenburger,
J.
(1995).
Issues
Management
revisited:
A
Tool
that
deserves
another
look.
Public
Relations
Review,
21(3),
199-‐210.
Meijer,
M.,
&
Kleinnijenhuis,
J.
(2006).
Issue
news
and
corporate
reputation:
Applying
the
theories
of
agenda
setting
and
issue
ownership
in
the
field
of
business
communication.
Journal
of
Communication,
56(3),
543-‐559.
doi:
10.1111/j.1460-‐
2466.2006.00300
4
,1. Annemieke Leek
Elving, W.J.L., Van Ruler, B., & Goodman, M. (2008). Communication
management in the Netherlands, Trends, Developments and Benchmark with US
study.
Van Riel and Hemels (2000): organisationele communicatie is communicatie dat als
doel heeft om een goede reputatie te verkrijgen en een toenemende voldoening met
de organisatie. Waarbij sales niet het doel is, want dit valt onder
marketingcommunicatie.
In NL wordt het ook wel breder gezien: alle communicatie binnen en naar buiten toe
van een organisatie.
In Engelstalige landen heeft corporate communication te maken met PR, crisis en
noodcommunicatie, corporate citizenship, reputatiemanagement, relaties onderhouden
met de gemeenschap, media, investeerders, werknemers en overheid,
marketingcommunicatie, management communicatie, corporate branding, image
building en advertenties (Goodman, 2006).
Trends binnen de communicatie komen vaak voort uit behoeftes van de gemeenschap
of stakeholders. Zoals maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Voor vrouwen is het moeilijk om hogerop te komen binnen
communicatiemanagement vanwege:
Glass ceiling: in meer of mindere mate onzichtbare mechanismes die ervoor zorgen
dat vrouwen niet doordringen tot de top.
Encroachment: toewijzen van topbanen binnen communicatiemanagement aan
personen zonder werkervaring of opleiding binnen dat gebied. Dit leidt ertoe dat PR
eerder een ondersteunende functie is dan een op zichzelf staande functie, vanwege
gebrek aan professionaliteit (bleek uit de literatuur in 1992, lauzen).
Een ontwikkeling binnen communicatiemanagement is dat er meer jonge vrouwen
komen en de oudere mannelijke managers verdwijnen. Het glass ceiling effect
verdwijnt sinds 1999. Tevens neemt het aantal communicatiemanagers die op hoger
niveau werken toe en het aantal communicatiemanagers op lager niveau neemt af.
5
,Er vindt minder encroachment plaats doordat er meer dan 25 communicatie-
opleidingen zijn. Dit heeft ervoor gezorgd dat er in de periode 1999-2006 een stijging
van het aantal professionals is met een master of bachelor in communicatie. Er vindt
tevens minder encroachment plaats doordat de gemiddelde leeftijd voor
communicatieprofessionals zonder communicatie-opleiding hoger ligt dan de
gemiddelde leeftijd voor professionals met een communicatie-opleiding.
Het verschil tussen een overheidsorganisatie en een commerciële organisatie is dat de
voornaamste taak voor overheidsorganisaties ‘de dialoog met de samenleving
aangaan’ is, en voor commerciële organisaties is het ‘sponsoractiviteiten’. Sinds 1995
is er een trend binnen de communicatiedepartementen. Zij zijn niet alleen maar goed
voor de nieuwsbrieven, maar krijgen grotere verantwoordelijkheden. Zoals beleid
ontwikkelen op het gebied van MVO.
De meeste communicatieprofessionals verwachten dat de hoeveelheid professionals
en het budget in de toekomst hetzelfde blijft als in 2008. Minder professionals
verwachten dat beide toeneemt en nog minder professionals verwachten dat beide
afnemen. Een ander opvallend resultaat uit het onderzoek was dat professionals met
een opleiding in communicatie zich meer identificeerden met het vak dan
professionals zonder een communicatie-opleiding. De professionals van een
overheidsorganisatie gaven hun communicatiemanagement een lagere waardering dan
professionals binnen een commerciële organisatie.
De 3 issues waarvan werknemers denken dat die het meest spelen de komende 5 jaar
(sinds 2008):
- positie en vormgeving van de communicatieprofessie
- het vakgebied professionaliseren door kennisontwikkeling, uitwisseling en
gebruik van de kennis
- meer omgevingsgeoriënteerd worden. Vooral voor overheidsorganisaties
betekent dit de kloof tussen de samenleving en overheid verkleinen dmv
communicatie, daarnaast nog issuemanagement en interactieve
beleidsontwikkeling.
Conclusie
6
,Glass ceiling voor vrouwen lijkt te zijn verdwenen. Tegenwoordig zijn er evenveel
vrouwelijke als mannelijke communicatiemanagers, en in de toekomst zullen
vrouwelijke managers zelfs in de meerderheid zijn. Encroachment in NL is nog steeds
aanwezig, maar dit neemt wel af. Van de communicatieprofessionals heeft 45% een
communicatie-opleiding gevolgd. Van de 55% (voornamelijk ouderen) die geen
communicatie-opleiding heeft gevolgd, zegt 50% een voorgaande baan te hebben
gehad in de communicatieprofessie. De verantwoordelijkheden voor de
communicatieprofessional zal toenemen. Al met al kan gezegd worden dat
communicatie binnen organisaties een van de belangrijkste functies wordt.
2. Berna Toprak
Verhoeven, P. & Zerfass, A. (2010). Reflectieve communicatie bij organisaties:
Nederlands communicatiemanagement in Europees perspectief. Tijdschrift voor
Communicatiewetenschap, 2, pp. 156-171. [IN DE READER OPGENOMEN]
In dit artikel wordt er een onderzoek naar het communicatiemanagement (aka PR) in
Nederland en Europa besproken. Er wordt veel gebruik gemaakt van resultaten uit
eerder onderzoek. Zo bleek dat communicatiemanagement op grote schaal en op een
gevarieerde manier wordt toegepast in Europa. Ook bleek dat Europees
communicatiemanagement geen kopie is van de Anglo-Amerikaanse manier van
werken op dit gebied, maar wordt gekenmerkt door zogenoemde reflectiviteit. De
onderzoeksvragen die centraal staan in dit artikel zijn:
1- In welke mate worden communicatieprofessionals serieus genomen door het
management van organisaties en in hoeverre worden hun adviezen
meegewogen bij de strategische besluitvorming en de strategische planning
van de organisatie?
2- Zijn communicatieprofessionals betrokken bij maatschappelijk verantwoord
ondernemen (mvo) en zo ja in welke mate?
3- Welke kwesties zijn voor communicatieprofessionals van strategisch belang
boot de toekomst van de professie?
4- Hoe wordt communicatieonderzoek binnen organisaties gebruikt?
7
, Theoretisch kader
Volgens Van Ruler en Vercic wordt de Europese beroepspraktijk van
communicatiemanagement en public relations gekenmerkt door een zogenoemde
reflectieve dimensie. Dat is een dimensie waarbij de organisatie naar zichzelf kijkt
vanuit het perspectief van een buitenstaander of, breder geformuleerd, vanuit het
perspectief van de publieke sfeer. Bij het conceptueel idee van een reflectief
paradigma voor communicatiemanagement en public relations staat reflectiviteit
centraal en is de zorg voor de legitimiteit van de organisatie in de actuele
maatschappelijke context de belangrijkste functie van communicatiemanagement.
Deze reflectiviteit is het onderscheidende aspect tussen Europese en Amerikaanse
communicatiemanagement en PR. Reflectief communicatiemanagement wordt
gedefinieerd als:
“een specialisme dat de organisaties helpt door het counselen van het overleg
over legitimiteit, door het coachen van de leden bij ontwikkelingen van hun
communicatieve competenties, door het conceptualiseren van
communicatieplannen en door het uitvoeren van communicatiemiddelen
waarbij gebruik wordt gemaakt van informationele, persuasieve, rationele en
discussieveinterventies…”
Uit deze definitie vloeien 4 rollen die belangrijk zijn in het model van reflectief
communicatiemanagement: counselen, coachen, conceptualiseren en uitvoeren. De
eerste en belangrijkste is counselen en omvat het analyseren van de veranderingen in
normen, waarden en maatschappelijke kwesties in de omgevingvan de organisatie en
daarover management en medewerkers adviseren. De tweede rol is coachen en houdt
in dat communicatieprofessionals de taak hebben m de leden van de organisatie
communicatief te begeleiden. De derde rol is conceptualiseren en dat betekent dat
communicatieprofessionals plannen ontwikkelen om te communiceren met
publieksgroepen mat als doel vertrouwen te wekken en te behouden. De vierde rol is
uitvoering en omvat het voorbereiden en produceren van de communicatiemiddelen
van de organisatie en haar medewerkers.
Een belangrijk onderdeel van reflectief communicatiemanagement is maatschappelijk
verantwoord ondernemen (mvo), volgens Holmström de kern van
communicatiemanagement en PR. Bij mvo gaat het om de legitimiteit van de
8