Samenvatting Motiverende gespreksvoering

Motiverende gespreksvoering

Doel:
 Je begrijpt de methode van motiverende gespreksvoering, welke stappen en welke
vaardigheden daarbij van belang zijn en kan benoemen hoe deze methode ingezet
kan worden in het motiveren van patiënten.


Hfst. 7 uit Allemaal mensen

Gedragstheorieën
Verklaring Verandering
Theory of planned behavior Social Cognitive Transtheoretisch Model
theory Health Belief Model

Transtheoretical Model
1. Precontemplatie: geen intentie om binnen 6 maanden het ongezonde gedrag te
veranderen,
2. Contemplatie: Intentie om binnen 6 maanden het ongezonde gedrag te
veranderen
3. Voorbereiding: intentie om binnen 1 maand het ongezonde gedrag te veranderen
4. Actie: Echte verandering van ongezond naar gezond gedrag
5. Behoud (maintenance): Langer dan zes maanden volhouden van het nieuwe
gezonde gedrag

Wens:
 Een actieve patiënt
 Blijvende gedragsverandering
 Een gemotiveerde en tevreden patiënt

Stereotype benadering
 Confrontatie met het gedrag en de consequenties daarvan
 Negatieve consequenties en het overtuigen van patiënten van het slechte van het
gedrag blijkt ineffectief te zijn en geen verandering teweeg te brengen.

Weerstand bij:
 Gedragsverandering
 Angst
 Confrontatie
 Irritatie
 Onduidelijkheid
 Financiële zorgen
 Op basis van ervaring
 ‘’Waarom?’’ Kan voor weerstand zorgen! Verantwoording
o Heeft iemand ervaring?

, Deel 1: basis motiverende gespreksvoering
 Wat is motiverende gesprekvoering (motivational interviewing)
o Gesprekstechniek op het vergroten van de eigen motivatie van patiënt om
ongezond gedrag te veranderen in gezond gedrag.

Soorten communicatie:
1. Directieve stijl
2. Volgende stijl
3. Gidsende stijl

Motivatie en ambivalentie
 Motivatie: waarom voert de patiënt bepaald gedrag uit? Zodat hij bij controle voldoet
aan de wens van de behandelaar (extrinsiek) of omdat hij zelf wil veranderen
(intrinsiek)?
 Eigen argumenten zijn krachtiger
 Ambivalentie: tegenstrijdigheden in wens ‘’ik wil wel gezonder worden, maar ik weet
niet of ik wil veranderen’’
 ‘’Ik weet wel dat roken slecht is, maar het is zo lekker’’
 Als behandelaar aan een kant van de ambivalentie gaat zitten, heeft patiënt de
neiging om de andere kant te verdedigen > ongewenst effect. Daarom eigen
argumenten!

Uitgangspunt MI (onder begeleiding van de zorgverlener):
 Beslist de patiënt of en hoe hij het probleem zal aanpakken
 Voert de patiënt het plan uit
 Bedenkt de patiënt een plan van aanpak