ACIB 1 2014 -2015
ARABISCHE CULTUUR EN
ISLAMITISCHE BESCHAVING (600-1600)
, HOORCOLLEGE 1
INLEIDING TOT DE STUDIE VAN DE ARABISCHE
WERELD EN DE ISLAM
Waarom 600 tot 1600?
Rond 600 kwam de islam (via profeet Mohammed) naar het Arabisch schiereiland en dit was
het begin van de islamitische beschaving. Rond 1600 ging er een nieuw tijdperk in van
ontdekkingsreizen (bijv. Amerika), de herverovering van Moors Spanje door christenen en het
hoogtepunt van het Ottomaanse Rijk. Militaire technieken waren veranderd en de algehele
wereldpolitiek en internationale situatie kreeg een ander karakter.
Waarom geschiedenis bestuderen?
Met gebruik van Middeleeuwse en moderne bronnen wordt er vanuit modern
wetenschappelijk oogpunt geprobeerd met een kritische benadering te komen over de
arabische cultuur en islamitische beschaving. Het is belangrijk om dan veel/kwalitatief goede
achtergrond kennis te hebben.
Orientalisme
De manier waarop het Westen naar het Oosten kijkt. Vaak een veroordelende manier van
kijken en een beetje een wij-zij gevoel, waarbij het Westen (wij) zichzelf vaak wat hoger
plaatst. Voorbeeld boek Orientalism van Edward Said die zich tegen het Europese denken
verzet.
Arabistiek in Europa
Studie van islam of het arabisch was nauwelijks aanwezig in Europa. Veel contact met de
Arabische wereld voor 1300 n.C. was er ook niet. Het Iberisch schiereiland speelde wel een
sleutelrol. Rond 700 veroverde de moslims het Iberisch schiereiland en kwam het onder
islamitisch bestuur te staan. De rijke hoven onderhielden veel productie en bestudering van
literatuur en poezie. Er was veel gedetailleerde kennis van het Arabisch en de islam en er
woonden denkers zoals Ibn Sina (Avicenna) en Ibn Rushd (Avoerres).
Er werden Griekse werken naar het Arabisch vertaald en er kwam een hele vertaalbeweging
op gang. Vergeten Griekse en Latijnse werken werden zo nieuw leven ingeblazen.
Vanaf 1300 wilden de christenen van Europa de Arabieren/Moslims verdrijven. Zij kregen de
Arabische vertalingen in handen van werken waarvan het origineel soms al verloren was
gegaan.
Al-Hassan Al-Muhammad Al-Wazaan / Leo Africanus
Geboren op het Iberisch schiereiland net na de reconquista in een milieu van Spaanse Moren
die weg willen vanwege de onderdrukking in Spanje. Hij gaat naar Fez en zet de traditie van
kennis opdoen/studies/vertalen voort (met anderen). De vraag naar kennis blijft. Hij woont het
grootste gedeelte van zijn leven in Marokko, maar behoud een sterke relatie met Europa. Hij
vormt zo een brug. Hij bekeert zich naar het katholicisme en laat zich Leo noemen. Als
Arabier had hij kennis van het Arabisch en wist hij bronnen te vertalen naar het Latijn en zijn
kennis op die manier over te dragen op de Europeanen. Leo Africanus (Al-Wazaan) verwees
naar Arabische bronnen, gebruikte Latijnse namen, en wekte door ernaar te verwijzen
interesse in de originele werken.
, Religieuze interesse Arabisch/islam/MO
Voor en rond Leo Africanus was er vooral religieuze interesse in de Arabische wereld. Van
Petten (Ketten?) wilde aantonen wat er allemaal niet klopt aan de islamitische ideologie.
(Apologisme). De Koran en daarmee de islam is waardeloos, dat is min of meer de boodschap
uit deze tijd. De ins en outs van het islamitische geloof waren echter niet helemaal bekend
waardoor de argumentatie gebrekkig was. Het boek van van Petten (Ketten?) was in het Latijn
zodat Europeanen kennis konden krijgen van het Midden-Oosten (op een orientalistische
manier). Vanaf de 13e eeuw krijg je veel boeken bedoeld voor moslims en voor Europeanen
om daarmee naar het Midden-Oosten te gaan.
De 16e eeuw is een keerpunt in de geschiedenis van de Arabistiek. Men wilt eerst moslims
bekeren tot het christendom (contra-reformatie). Echter, handel tussen Europa en het MO
werd sterker. Europeanen kwamen in contact met Christelijke Arabieren. Drang om de
katholieke leer te verspreiden aan andere christenen. De Medici familie in Rome richten de
eerste uitgever op in Europa die ook in het Arabisch drukt. In 1622 wordt er propaganda
gevoerd en komen de eerste Arabische Bijbels van goede kwaliteit met Latijnse vertaling en
plaatjes.
Bestudering van het Arabisch en de islam.
Er was nog geen leerstoel Arabisch of Islam. Er was correspondentie nodig met Europa en
vanuit consulaten in Arabische steden, bestudering had dus praktisch nut.
Guilleaum Postel was de eerste docent Arabisch in Parijs (16e eeuw).
Nicolaus Leonardes was een Nederlander die in Leuven Arabisch deed. Postel en Leonardes
waren voorlopers. Er werden wel reisverhalen gepubliceerd over het MO, bijvoorbeeld door
mensen die op pelgrimage naar Jersualem gingen.
Men dacht in Europa dat het Hebreeuws de taal van god was. Hebreeuws was echter zo oud
en moeilijk dat men andere semitische talen wilden bestudeerden. Men kwam er zo achter dat
het Arabisch ook oud was en via het Arabisch het Hebreeuws (Oude Testament) misschien
beter te begrijpen was. Toen literatuur en woordenboeken beschikbaar kwamen werd de
interesse steeds groter. Postel bestuurde het Arabisch ook vanwege Hebreeuws.
Reewijk van Utreg schreef reisverhalen en maakte afbeeldingen van dingen die hij zelf gezien
had. Dit zijn een van de eerste ooggetuigen afbeeldingen van het Midden Oosten.
Begin van het Arabisch
Franciscus Ravel was de eerste officiele professor die in Nederland Arabisch doceerde.
Leiden was en protestantse universiteit en religie speelt daar een grote rol. Hij was professor
Hebreeuws en Arabisch. Na zijn dood is zijn lexicon in het Arabisch uitgekomen. Hij houdt
echter geen rekening met diakritische tekens en tashkiil: hij neemt een Hebreeuwse indeling
van een woordenboek over en plakt het op het Arabisch, daardoor kun je eigenlijk niets terug
vinden in het woordenboek, omdat het Arabisch een ander systeem kent.
Scaliger studeerde in Parijs en ontmoette daar Postel. Hij maakt een boek over
tijdsberekeningen en gebruikt daarvoor o.a. islamitische en bijbelse kalenders. Hij
concludeerde dat de bijbelse datum van de schepping niet klopte en de islamitische cultuur
werd serieus genomen. Hij vond niet dat 632 als eerste jaar erkent moest worden, maar het
moest anders aangepakt worden. Hij deed onderzoek als hoogleraar in Leiden. Hij kon
Arabisch schrijven wat nog niet veel voorkwam. Er was ook een spreekwoordenboek wat
hielp om de Arabische (/islamitische) cultuur te leren kennen.
ARABISCHE CULTUUR EN
ISLAMITISCHE BESCHAVING (600-1600)
, HOORCOLLEGE 1
INLEIDING TOT DE STUDIE VAN DE ARABISCHE
WERELD EN DE ISLAM
Waarom 600 tot 1600?
Rond 600 kwam de islam (via profeet Mohammed) naar het Arabisch schiereiland en dit was
het begin van de islamitische beschaving. Rond 1600 ging er een nieuw tijdperk in van
ontdekkingsreizen (bijv. Amerika), de herverovering van Moors Spanje door christenen en het
hoogtepunt van het Ottomaanse Rijk. Militaire technieken waren veranderd en de algehele
wereldpolitiek en internationale situatie kreeg een ander karakter.
Waarom geschiedenis bestuderen?
Met gebruik van Middeleeuwse en moderne bronnen wordt er vanuit modern
wetenschappelijk oogpunt geprobeerd met een kritische benadering te komen over de
arabische cultuur en islamitische beschaving. Het is belangrijk om dan veel/kwalitatief goede
achtergrond kennis te hebben.
Orientalisme
De manier waarop het Westen naar het Oosten kijkt. Vaak een veroordelende manier van
kijken en een beetje een wij-zij gevoel, waarbij het Westen (wij) zichzelf vaak wat hoger
plaatst. Voorbeeld boek Orientalism van Edward Said die zich tegen het Europese denken
verzet.
Arabistiek in Europa
Studie van islam of het arabisch was nauwelijks aanwezig in Europa. Veel contact met de
Arabische wereld voor 1300 n.C. was er ook niet. Het Iberisch schiereiland speelde wel een
sleutelrol. Rond 700 veroverde de moslims het Iberisch schiereiland en kwam het onder
islamitisch bestuur te staan. De rijke hoven onderhielden veel productie en bestudering van
literatuur en poezie. Er was veel gedetailleerde kennis van het Arabisch en de islam en er
woonden denkers zoals Ibn Sina (Avicenna) en Ibn Rushd (Avoerres).
Er werden Griekse werken naar het Arabisch vertaald en er kwam een hele vertaalbeweging
op gang. Vergeten Griekse en Latijnse werken werden zo nieuw leven ingeblazen.
Vanaf 1300 wilden de christenen van Europa de Arabieren/Moslims verdrijven. Zij kregen de
Arabische vertalingen in handen van werken waarvan het origineel soms al verloren was
gegaan.
Al-Hassan Al-Muhammad Al-Wazaan / Leo Africanus
Geboren op het Iberisch schiereiland net na de reconquista in een milieu van Spaanse Moren
die weg willen vanwege de onderdrukking in Spanje. Hij gaat naar Fez en zet de traditie van
kennis opdoen/studies/vertalen voort (met anderen). De vraag naar kennis blijft. Hij woont het
grootste gedeelte van zijn leven in Marokko, maar behoud een sterke relatie met Europa. Hij
vormt zo een brug. Hij bekeert zich naar het katholicisme en laat zich Leo noemen. Als
Arabier had hij kennis van het Arabisch en wist hij bronnen te vertalen naar het Latijn en zijn
kennis op die manier over te dragen op de Europeanen. Leo Africanus (Al-Wazaan) verwees
naar Arabische bronnen, gebruikte Latijnse namen, en wekte door ernaar te verwijzen
interesse in de originele werken.
, Religieuze interesse Arabisch/islam/MO
Voor en rond Leo Africanus was er vooral religieuze interesse in de Arabische wereld. Van
Petten (Ketten?) wilde aantonen wat er allemaal niet klopt aan de islamitische ideologie.
(Apologisme). De Koran en daarmee de islam is waardeloos, dat is min of meer de boodschap
uit deze tijd. De ins en outs van het islamitische geloof waren echter niet helemaal bekend
waardoor de argumentatie gebrekkig was. Het boek van van Petten (Ketten?) was in het Latijn
zodat Europeanen kennis konden krijgen van het Midden-Oosten (op een orientalistische
manier). Vanaf de 13e eeuw krijg je veel boeken bedoeld voor moslims en voor Europeanen
om daarmee naar het Midden-Oosten te gaan.
De 16e eeuw is een keerpunt in de geschiedenis van de Arabistiek. Men wilt eerst moslims
bekeren tot het christendom (contra-reformatie). Echter, handel tussen Europa en het MO
werd sterker. Europeanen kwamen in contact met Christelijke Arabieren. Drang om de
katholieke leer te verspreiden aan andere christenen. De Medici familie in Rome richten de
eerste uitgever op in Europa die ook in het Arabisch drukt. In 1622 wordt er propaganda
gevoerd en komen de eerste Arabische Bijbels van goede kwaliteit met Latijnse vertaling en
plaatjes.
Bestudering van het Arabisch en de islam.
Er was nog geen leerstoel Arabisch of Islam. Er was correspondentie nodig met Europa en
vanuit consulaten in Arabische steden, bestudering had dus praktisch nut.
Guilleaum Postel was de eerste docent Arabisch in Parijs (16e eeuw).
Nicolaus Leonardes was een Nederlander die in Leuven Arabisch deed. Postel en Leonardes
waren voorlopers. Er werden wel reisverhalen gepubliceerd over het MO, bijvoorbeeld door
mensen die op pelgrimage naar Jersualem gingen.
Men dacht in Europa dat het Hebreeuws de taal van god was. Hebreeuws was echter zo oud
en moeilijk dat men andere semitische talen wilden bestudeerden. Men kwam er zo achter dat
het Arabisch ook oud was en via het Arabisch het Hebreeuws (Oude Testament) misschien
beter te begrijpen was. Toen literatuur en woordenboeken beschikbaar kwamen werd de
interesse steeds groter. Postel bestuurde het Arabisch ook vanwege Hebreeuws.
Reewijk van Utreg schreef reisverhalen en maakte afbeeldingen van dingen die hij zelf gezien
had. Dit zijn een van de eerste ooggetuigen afbeeldingen van het Midden Oosten.
Begin van het Arabisch
Franciscus Ravel was de eerste officiele professor die in Nederland Arabisch doceerde.
Leiden was en protestantse universiteit en religie speelt daar een grote rol. Hij was professor
Hebreeuws en Arabisch. Na zijn dood is zijn lexicon in het Arabisch uitgekomen. Hij houdt
echter geen rekening met diakritische tekens en tashkiil: hij neemt een Hebreeuwse indeling
van een woordenboek over en plakt het op het Arabisch, daardoor kun je eigenlijk niets terug
vinden in het woordenboek, omdat het Arabisch een ander systeem kent.
Scaliger studeerde in Parijs en ontmoette daar Postel. Hij maakt een boek over
tijdsberekeningen en gebruikt daarvoor o.a. islamitische en bijbelse kalenders. Hij
concludeerde dat de bijbelse datum van de schepping niet klopte en de islamitische cultuur
werd serieus genomen. Hij vond niet dat 632 als eerste jaar erkent moest worden, maar het
moest anders aangepakt worden. Hij deed onderzoek als hoogleraar in Leiden. Hij kon
Arabisch schrijven wat nog niet veel voorkwam. Er was ook een spreekwoordenboek wat
hielp om de Arabische (/islamitische) cultuur te leren kennen.
