TOETS KTF 1
Lesweek 1 Kennis maken met klinisch redeneren.
Leerdoelen
De student:
1. Verwoordt welke deelvaardigheden nodig zijn voor een verantwoorde klinische redenatie.
2. Laat zien welke leermiddelen mogelijk gebruikt kunnen worden binnen de lessen AFP.
3. Benoemt de relatie tussen klinisch redeneren en methodisch handelen.
4. Is zich bewust van de relatie tussen kennis van biomedisch domein en het klinische
besluitvormingsproces.
Klinisch redenen
Klinisch redeneren is een continu proces van gegevens verzamelen en analyse
gericht op de vragen van de patiënt. Dit is het denkproces vooraf aan het
methodisch handelen. Om goed klinisch te kunnen redeneren is het nodig te
kunnen redeneren. Klinisch betekent patiëntenzorg.
Methodisch handelen
Na het klinisch redeneren wordt er methodisch gehandeld. Dit is handelen op een
wel overdachte manier. Methodisch handelen focust zich op handelingen, klinisch
redeneren focust zich op het denkproces voorafgaand aan de handelingen. Bij
methodisch handelen ben je bezig om analytisch te reageren. Dit is dus reageren
door eerst de situatie te analyseren. Dit is beter dan intuïtief reageren, waarbij
men niet klinisch heeft geredeneerd. Voorbeeld: iemand van 30 jaar die pijn op
de borst heeft, heeft niet per se een hartaanval. Dit is je eerste ingeving
(intuïtief). Als je verder nadenkt kunnen er ook andere dingen aan de hand zijn
(analytisch).
Biomedisch domein
Psychisch
Bewustzijnsstoornissen: gestoorde hersenwerking. Als iemand geen
antwoord meer geeft of een onsamenhangend antwoord. Bv bij
bewusteloosheid, epilepsie of verminderd bewustzijn.
Stemmingsstoornis: als de stemming van de patiënt is verstoord of niet
past bij zijn situatie. Bv depressie of manie.
Stoornissen in het geheugen: als het geheugen niet of verkeerd werkt.
Bv geheugenverlies na een val, dementie of tijdelijk geheugenverlies door
schrik.
Stoornissen in denken en waarnemen: verstoring van denken en
waarnemen. Waarnemen: bv hallucineren (kan bij alle vijf de zintuigen).
Denken: wanen (denkbeelden die niet kloppen).
Persoonlijkheidsstoornis: bv borderline, narcisme.
Agitatie: onrust of opwinding (in negatieve zin).
Agressie: gewelddadig
Claimen: iets opeisen
, Obsessie: als iets je heel in beslag nemen
Automutilatie: zelfverwonding
Ineffectieve coping: niet goed met dingen omgaan. Bv niet goed
voorbereid naar de les komen.
Zingevingsproblemen: moeite om zin te geven aan dingen.
Lichamelijk
Smetten: als iets warm wordt en schuurt bv. Dan krijg je smetplekken,
rode plekken. Vooral bij huid op huid contact. En vooral als er dan vocht bij
komt en het warm is. Bv onder de borst of bij je liezen. - Mictie: plassen.
Diarree: 3x of vaker per dag dunne ontlasting.
Incontinentie: onbewust verliezen van urine of ontlasting.
Circulatie: bloedsomloop bv.
Functioneel
Tekort zelfredzaamheid: jezelf niet kunnen
ADL: algemene dagelijkse levensverrichtingen. Bv eten en
zelfverzorging.
IADL: instrumentele dagelijkse levensverrichtingen. Bv
medicijngebruik.
HDL: hogere/huishoudelijke dagelijkse levensverrichtingen. Bv
koken, strijken, boodschappen doen.
Sociaal
Participatieproblemen: als je niet mee kan draaien in de maatschappij.
Sociale incompetentie: als je het lastig vindt om je sociaal wenselijk te gedragen.
,Lesweek 2 Basis parameters.
Leerdoelen
De student:
1. Heeft kennis en maakt gebruik van medische terminologie
2. Selecteert relevante observatieparameters aan de hand van aangeboden casus
3. Relateert observatieparameters aan orgaanfuncties
4. Onderkent het gebruik van redeneerhulpmiddelen
Medische terminologie
Reactiepatroon
AVPU: A = reageert alert
V = reageert op verbaal
P = reageert op pijn
U = unresponsive/geen reactie.
Reactiepatroon
EMV: E = ogen openen
M = motorische reactie
V = verbale reactie.
Oriëntatievermogen:
Wie, wat, waar.
Wie ben ik?
Waar ben ik? Etc. (Tijd, plaats, persoon)
Pijnscore:
Cijfer tussen 0 en 10.
Bij kleine kinderen met plaatjes van gezicht. Blij of verdrietig.
Saturatie SpO2:
Zuurstofgehalte in je bloed. Dit meet je door te kijken hoeveel
NIBP: bloeddruk.
Niet invasieve manier. Met zo min mogelijk schade aan de patiënt. Hoe
invasiever, hoe meer schade aan de patiënt.
Bovendruk/onderdruk. Normaal: RR 120/80 mmHg.
Bovengrenzen: RR = 140/90 mm HG.
Ondergrenzen: RR = 110/70 mm HG
MAP, Mean arterial pressure:
Een gewogen gemiddelde van de systolische druk en de diastolische druk.
Dus gemiddelde van bovendruk en onderdruk.
Halsvenen:
Aderen in de hals. CVD: centraal-veneuze druk > bloeddruk in de gewone
aderen.
, Capillaire refilltijd:
Bij je borstbeen drukken ongeveer 5 seconden. Moet binnen 2 seconden
weer mooi van kleur teruggekeerd zijn. Borstbeen is de beste plek om op
te ‘meten’ omdat in de winter je handen bv erg koud zijn. Dan kijk je hoe
snel het bloed terugstroomt. Zegt iets over de doorbloeding.
Huidturgor:
Aan het vel trekken en kijken hoe snel het terugveert. Zegt iets over de
hoeveelheid vocht.
Peristaltiek:
Darmbewegingen. Kun je naar luisteren met een stethoscoop.
Defecatiepatroon:
Hoe vaak ontlasting. Is voor iedereen anders. Dus kijken of het voor
diegene afwijkt.
Parameters Normaalwaarde
Reactiepatroon AVPU Alert
Oriëntatievermogen Tijd, plaats en persoon. Als diegene
alles kan
beantwoorden.
Pupilreactie Bij licht wordt pupil kleiner, bij
donker wordt pupil groter.
Ademfrequentie 12 – 16 keer per minuut.
Ademhalingspatroon Regelmatig Inademing: 1s,
uitademing: 1,5 s.
Ademgeruis Als je met een stethoscoop luistert
moet je een normale ademhaling
horen. Vesiculair ademgeruis is
normaal.
Saturatie: SpO2 95% - 100%
Kleur Normaal / roze; niet bleek, rood of
blauw.
NIBP; MAP RR = 120/80 mmHg (in rust)
Hartfrequentie; pulsaties 60 – 100 bpm
Hartritme Regelmatig. Een sinusritme
Halsvenen / CVD Normaal zie je deze niet. Als ze
gestuwd zijn is het niet normaal.
Capillaire refillitijd 2 seconde
Diurese 1 mL per kg per uur (urine)
Huidturgor Huid schiet meteen terug
Slijmvliezencontrole Roze van kleir
Acute gewichtsveranderingen Minder dan 5% verschil in een
maand
Kerntemperatuur 37 graden
Peristaltiek / defecatiepatroon Peristaltiek = als je iets hoort, dan is
er een samentrekking is goed.
Als je niks hoort liggen de darmen
Lesweek 1 Kennis maken met klinisch redeneren.
Leerdoelen
De student:
1. Verwoordt welke deelvaardigheden nodig zijn voor een verantwoorde klinische redenatie.
2. Laat zien welke leermiddelen mogelijk gebruikt kunnen worden binnen de lessen AFP.
3. Benoemt de relatie tussen klinisch redeneren en methodisch handelen.
4. Is zich bewust van de relatie tussen kennis van biomedisch domein en het klinische
besluitvormingsproces.
Klinisch redenen
Klinisch redeneren is een continu proces van gegevens verzamelen en analyse
gericht op de vragen van de patiënt. Dit is het denkproces vooraf aan het
methodisch handelen. Om goed klinisch te kunnen redeneren is het nodig te
kunnen redeneren. Klinisch betekent patiëntenzorg.
Methodisch handelen
Na het klinisch redeneren wordt er methodisch gehandeld. Dit is handelen op een
wel overdachte manier. Methodisch handelen focust zich op handelingen, klinisch
redeneren focust zich op het denkproces voorafgaand aan de handelingen. Bij
methodisch handelen ben je bezig om analytisch te reageren. Dit is dus reageren
door eerst de situatie te analyseren. Dit is beter dan intuïtief reageren, waarbij
men niet klinisch heeft geredeneerd. Voorbeeld: iemand van 30 jaar die pijn op
de borst heeft, heeft niet per se een hartaanval. Dit is je eerste ingeving
(intuïtief). Als je verder nadenkt kunnen er ook andere dingen aan de hand zijn
(analytisch).
Biomedisch domein
Psychisch
Bewustzijnsstoornissen: gestoorde hersenwerking. Als iemand geen
antwoord meer geeft of een onsamenhangend antwoord. Bv bij
bewusteloosheid, epilepsie of verminderd bewustzijn.
Stemmingsstoornis: als de stemming van de patiënt is verstoord of niet
past bij zijn situatie. Bv depressie of manie.
Stoornissen in het geheugen: als het geheugen niet of verkeerd werkt.
Bv geheugenverlies na een val, dementie of tijdelijk geheugenverlies door
schrik.
Stoornissen in denken en waarnemen: verstoring van denken en
waarnemen. Waarnemen: bv hallucineren (kan bij alle vijf de zintuigen).
Denken: wanen (denkbeelden die niet kloppen).
Persoonlijkheidsstoornis: bv borderline, narcisme.
Agitatie: onrust of opwinding (in negatieve zin).
Agressie: gewelddadig
Claimen: iets opeisen
, Obsessie: als iets je heel in beslag nemen
Automutilatie: zelfverwonding
Ineffectieve coping: niet goed met dingen omgaan. Bv niet goed
voorbereid naar de les komen.
Zingevingsproblemen: moeite om zin te geven aan dingen.
Lichamelijk
Smetten: als iets warm wordt en schuurt bv. Dan krijg je smetplekken,
rode plekken. Vooral bij huid op huid contact. En vooral als er dan vocht bij
komt en het warm is. Bv onder de borst of bij je liezen. - Mictie: plassen.
Diarree: 3x of vaker per dag dunne ontlasting.
Incontinentie: onbewust verliezen van urine of ontlasting.
Circulatie: bloedsomloop bv.
Functioneel
Tekort zelfredzaamheid: jezelf niet kunnen
ADL: algemene dagelijkse levensverrichtingen. Bv eten en
zelfverzorging.
IADL: instrumentele dagelijkse levensverrichtingen. Bv
medicijngebruik.
HDL: hogere/huishoudelijke dagelijkse levensverrichtingen. Bv
koken, strijken, boodschappen doen.
Sociaal
Participatieproblemen: als je niet mee kan draaien in de maatschappij.
Sociale incompetentie: als je het lastig vindt om je sociaal wenselijk te gedragen.
,Lesweek 2 Basis parameters.
Leerdoelen
De student:
1. Heeft kennis en maakt gebruik van medische terminologie
2. Selecteert relevante observatieparameters aan de hand van aangeboden casus
3. Relateert observatieparameters aan orgaanfuncties
4. Onderkent het gebruik van redeneerhulpmiddelen
Medische terminologie
Reactiepatroon
AVPU: A = reageert alert
V = reageert op verbaal
P = reageert op pijn
U = unresponsive/geen reactie.
Reactiepatroon
EMV: E = ogen openen
M = motorische reactie
V = verbale reactie.
Oriëntatievermogen:
Wie, wat, waar.
Wie ben ik?
Waar ben ik? Etc. (Tijd, plaats, persoon)
Pijnscore:
Cijfer tussen 0 en 10.
Bij kleine kinderen met plaatjes van gezicht. Blij of verdrietig.
Saturatie SpO2:
Zuurstofgehalte in je bloed. Dit meet je door te kijken hoeveel
NIBP: bloeddruk.
Niet invasieve manier. Met zo min mogelijk schade aan de patiënt. Hoe
invasiever, hoe meer schade aan de patiënt.
Bovendruk/onderdruk. Normaal: RR 120/80 mmHg.
Bovengrenzen: RR = 140/90 mm HG.
Ondergrenzen: RR = 110/70 mm HG
MAP, Mean arterial pressure:
Een gewogen gemiddelde van de systolische druk en de diastolische druk.
Dus gemiddelde van bovendruk en onderdruk.
Halsvenen:
Aderen in de hals. CVD: centraal-veneuze druk > bloeddruk in de gewone
aderen.
, Capillaire refilltijd:
Bij je borstbeen drukken ongeveer 5 seconden. Moet binnen 2 seconden
weer mooi van kleur teruggekeerd zijn. Borstbeen is de beste plek om op
te ‘meten’ omdat in de winter je handen bv erg koud zijn. Dan kijk je hoe
snel het bloed terugstroomt. Zegt iets over de doorbloeding.
Huidturgor:
Aan het vel trekken en kijken hoe snel het terugveert. Zegt iets over de
hoeveelheid vocht.
Peristaltiek:
Darmbewegingen. Kun je naar luisteren met een stethoscoop.
Defecatiepatroon:
Hoe vaak ontlasting. Is voor iedereen anders. Dus kijken of het voor
diegene afwijkt.
Parameters Normaalwaarde
Reactiepatroon AVPU Alert
Oriëntatievermogen Tijd, plaats en persoon. Als diegene
alles kan
beantwoorden.
Pupilreactie Bij licht wordt pupil kleiner, bij
donker wordt pupil groter.
Ademfrequentie 12 – 16 keer per minuut.
Ademhalingspatroon Regelmatig Inademing: 1s,
uitademing: 1,5 s.
Ademgeruis Als je met een stethoscoop luistert
moet je een normale ademhaling
horen. Vesiculair ademgeruis is
normaal.
Saturatie: SpO2 95% - 100%
Kleur Normaal / roze; niet bleek, rood of
blauw.
NIBP; MAP RR = 120/80 mmHg (in rust)
Hartfrequentie; pulsaties 60 – 100 bpm
Hartritme Regelmatig. Een sinusritme
Halsvenen / CVD Normaal zie je deze niet. Als ze
gestuwd zijn is het niet normaal.
Capillaire refillitijd 2 seconde
Diurese 1 mL per kg per uur (urine)
Huidturgor Huid schiet meteen terug
Slijmvliezencontrole Roze van kleir
Acute gewichtsveranderingen Minder dan 5% verschil in een
maand
Kerntemperatuur 37 graden
Peristaltiek / defecatiepatroon Peristaltiek = als je iets hoort, dan is
er een samentrekking is goed.
Als je niks hoort liggen de darmen
