Hoofdstuk 2.1; verhuizen naar het Mexicaanse grensgebied
Enorme groei
Al tientallen jaren trekt het grensgebied van Mexico mensen aan. De belangrijkste
vertrekgebieden vormen momenteel de droge landouwgebieden van Midden- Mexico. De
migratie verloopt vaak stapsgewijs. Vooral vrouwen in de leeftijdsgroep van 15 tot 35 jaar
doen aan de migratie mee. Het geboortecijfer is daardoor hoger dan het landelijke gemiddelde
en het sterfte cijfer is lager.
Weggaan of blijven?
Er zijn twee type migranten: economische en niet economische. Iemand vertrekt alleen als er
push- of pullfactoren zijn. Ook de netwerken waar een migrant deel van uitmaakt spelen een
rol bij de beslissing wel of niet migreren. Zo ontstaat kettingmigratie.
Nogmaals Ciudad Juárez
Een voorbeeld van groei die bijna uit de hand loopt, is de stad Ciudad Juárez. Naast de
huisvestingsproblemen (en gebrek aan woonruimte en krottenwijken), zijn de voorzieningen
op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg slecht. Reizen tussen wonen en werk kost
veel tijd en geld en is niet zonder gevaren.
Inwoners van krottenwijken knappen deze vaak op. Door de sterke groei is het oude
stadscentrum niet meegegroeid het is een stad zonder hart.
Er zijn ook grote milieuproblemen. De lucht is verontreinigd door de industrieën en het
verkeer. De groei leidt ook tot steeds meer watergebruik. Er wordt al jaren meer watergebruik
dan op natuurlijke wijzen wordt aangevuld
De vertrekgebieden
De leegloop van gebieden waar mensen wegrekken heeft grote gevolgen. Allereerst is er een
verlies aan arbeidskrachten voor de landbouw. De achterblijvers, vaak ouderen, zijn voor hun
inkomen vaak afhankelijk van het geld dat vertrekkers toesturen. Het ontvangen geld wordt
meestal niet geïnvesteerd in de lokale economie. Terugkomers gebruiken hun opgedane
werkervaring ook nauwelijks in het eigen dorp ( ervaring in de industrie is niet zo bruikbaar
op het platteland). Tot slot worden de sociaal- culturele waarden en normen van de stad steeds
meer gemengd met die van het platteland, als migranten eenmaal in contact zijn geweest met
de stad en het westen. Oude waarden verdwijnen op die manier.
Hoofdstuk 2.2; migratie naar de VS
noodzakelijke hulp
In 1848 werden grote delen van Mexico ingelijfd bij de VS. Hun inwoners kregen zo
onvrijwillig het Amerikaanse staatsburgerschap. Rond 1880 waren er in de VS goedkope
arbeidskrachten nodig om spoorlijnen aan te leggen. Dit trok veel migranten aan. Na het werk
bij de spoorwegen volgde ander werk: katoenpluk, koper delven in de mijnen en oosten in de
tuinbouw. Vooral het westen van de VS had grote vraag naar arbeidskrachten.
Tijdens de WO l namen de Mexicaanse arbeidskrachten de plaats in van Amerikaanse
Enorme groei
Al tientallen jaren trekt het grensgebied van Mexico mensen aan. De belangrijkste
vertrekgebieden vormen momenteel de droge landouwgebieden van Midden- Mexico. De
migratie verloopt vaak stapsgewijs. Vooral vrouwen in de leeftijdsgroep van 15 tot 35 jaar
doen aan de migratie mee. Het geboortecijfer is daardoor hoger dan het landelijke gemiddelde
en het sterfte cijfer is lager.
Weggaan of blijven?
Er zijn twee type migranten: economische en niet economische. Iemand vertrekt alleen als er
push- of pullfactoren zijn. Ook de netwerken waar een migrant deel van uitmaakt spelen een
rol bij de beslissing wel of niet migreren. Zo ontstaat kettingmigratie.
Nogmaals Ciudad Juárez
Een voorbeeld van groei die bijna uit de hand loopt, is de stad Ciudad Juárez. Naast de
huisvestingsproblemen (en gebrek aan woonruimte en krottenwijken), zijn de voorzieningen
op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg slecht. Reizen tussen wonen en werk kost
veel tijd en geld en is niet zonder gevaren.
Inwoners van krottenwijken knappen deze vaak op. Door de sterke groei is het oude
stadscentrum niet meegegroeid het is een stad zonder hart.
Er zijn ook grote milieuproblemen. De lucht is verontreinigd door de industrieën en het
verkeer. De groei leidt ook tot steeds meer watergebruik. Er wordt al jaren meer watergebruik
dan op natuurlijke wijzen wordt aangevuld
De vertrekgebieden
De leegloop van gebieden waar mensen wegrekken heeft grote gevolgen. Allereerst is er een
verlies aan arbeidskrachten voor de landbouw. De achterblijvers, vaak ouderen, zijn voor hun
inkomen vaak afhankelijk van het geld dat vertrekkers toesturen. Het ontvangen geld wordt
meestal niet geïnvesteerd in de lokale economie. Terugkomers gebruiken hun opgedane
werkervaring ook nauwelijks in het eigen dorp ( ervaring in de industrie is niet zo bruikbaar
op het platteland). Tot slot worden de sociaal- culturele waarden en normen van de stad steeds
meer gemengd met die van het platteland, als migranten eenmaal in contact zijn geweest met
de stad en het westen. Oude waarden verdwijnen op die manier.
Hoofdstuk 2.2; migratie naar de VS
noodzakelijke hulp
In 1848 werden grote delen van Mexico ingelijfd bij de VS. Hun inwoners kregen zo
onvrijwillig het Amerikaanse staatsburgerschap. Rond 1880 waren er in de VS goedkope
arbeidskrachten nodig om spoorlijnen aan te leggen. Dit trok veel migranten aan. Na het werk
bij de spoorwegen volgde ander werk: katoenpluk, koper delven in de mijnen en oosten in de
tuinbouw. Vooral het westen van de VS had grote vraag naar arbeidskrachten.
Tijdens de WO l namen de Mexicaanse arbeidskrachten de plaats in van Amerikaanse
