Hoofdstuk 3
Kenmerkende aspecten
- Het ontstaan en de verspreiding van de islam
- De vrijwel volledige vervanging in West-Europa van
de agrarische-urbane cultuur door een
zelfvoorzienende agrarische cultuur, georganiseerd
via het hofstelsel en horigheid.
- Het ontstaan van feodale verhoudingen in het
bestuur.
- De verspreiding van het christendom in het geheel
Europa.
§3.1 Leenheren, leenmannen en horigen
Krijgsheer = Een legeraanvoerder die zijn militaire
gezag gebruikt om politieke macht uit te oefenen.
Germanen drongen tijdens volksverhuizingen het
Romeinse Rijk binnen onder leiding van krijgsheren.
Deze Germaanse volken stichtten in het Romeinse Rijk
hun eigen staten (ontstaan koningschap).
Karel de Grote was koning van de Franken, later werd
hij gekroond tot keizer. Vazallen zijn ridders die hun
koning trouw hebben gezworen. De Germaanse
koningen hadden veel vazallen die hen beschermden
en voor hun vochten. De koning beloonde hun door de
gewonnen buit met hun te delen. De Frankische
hofmeier Karel Martel beloonde zijn vazallen met
stukken land. Een hofmeier is iemand een eigenaar van
landgoed, hij bepaald wie het landgoed krijgt. Het land
die de vazal kreeg was wel in leen. Het stuk land bleef
dus eigenlijk van de koning. Vazallen bleven alleen
trouw aan hun heer als ze genoeg beloond werden.
Karel de Grote, de kleinzoon van Karel Martel beloonde
ook de graven, hertogen en andere bestuurders met
stukken leenland. Zo ontstonden er in het bestuur
feodale verhoudingen. (Kenmerkend aspect). Een
gevolg op lange termijn van dit was dat de macht
hierdoor verminderde.
, In de 9e eeuw werd het Frankische Rijk steeds verder
opgedeeld. De 3 kleinzonen van Karel de Grote
verdeelden het rijk onder elkaar. De oudste zoon die
het Middenrijk nam, werd keizer. Dit rijk viel al snel
uiteen. De horigen(vazallen) die stukken land in leen
hadden probeerde hierdoor gelijk hun zelfstandigheid te
vergroten. Ze deden alsof de grond van hun was en
lieten zonder toestemming van de koning hun zonen
het stuk land overnemen. Zo werd de macht in het rijk
nog slechter. Ook kwamen er nieuwe invallers in het
rijk: de Noormannen, Hongaren en moslimpiraten.
Omdat de kleinzonen van Karel niks konden kwamen er
adelijke families aan de macht. Hun konden ook niet
zoveel omdat ze weinig macht hadden.
Oorzaken verbrokkeling van de macht in Romeinse Rijk:
- Rijk werd opgedeeld voor kleinzonen Karel
- Noormannen, Hongaren en moslimpiraten vielen
Rijk binnen
- Hofstelsel. Door ^^ gingen horigen land doorgeven
aan hun zonen.
In de klassieke oudheid was er een landbouw stedelijke
samenleving. Door verschillende oorzaken werd dit een
landbouw samenleving (kenmerkend aspect).
Oorzaken van landbouwstedelijke samenleving naar
landbouwsamenleving in West Europa:
- Door epidemieën en oorlogsgeweld daalde aantal
inwoners
- Werd onveilig in West-Europa
- Handel en nijverheid nam af
Pachtboeren zijn niet vrije boeren die niet weg mogen.
Ze probeerden hun akkers te verlaten maar omdat de
landbouwproductie daalde en er voedseltekorten
kwamen was het voor hun verboden van hun grond te
gaan.
Kenmerkende aspecten
- Het ontstaan en de verspreiding van de islam
- De vrijwel volledige vervanging in West-Europa van
de agrarische-urbane cultuur door een
zelfvoorzienende agrarische cultuur, georganiseerd
via het hofstelsel en horigheid.
- Het ontstaan van feodale verhoudingen in het
bestuur.
- De verspreiding van het christendom in het geheel
Europa.
§3.1 Leenheren, leenmannen en horigen
Krijgsheer = Een legeraanvoerder die zijn militaire
gezag gebruikt om politieke macht uit te oefenen.
Germanen drongen tijdens volksverhuizingen het
Romeinse Rijk binnen onder leiding van krijgsheren.
Deze Germaanse volken stichtten in het Romeinse Rijk
hun eigen staten (ontstaan koningschap).
Karel de Grote was koning van de Franken, later werd
hij gekroond tot keizer. Vazallen zijn ridders die hun
koning trouw hebben gezworen. De Germaanse
koningen hadden veel vazallen die hen beschermden
en voor hun vochten. De koning beloonde hun door de
gewonnen buit met hun te delen. De Frankische
hofmeier Karel Martel beloonde zijn vazallen met
stukken land. Een hofmeier is iemand een eigenaar van
landgoed, hij bepaald wie het landgoed krijgt. Het land
die de vazal kreeg was wel in leen. Het stuk land bleef
dus eigenlijk van de koning. Vazallen bleven alleen
trouw aan hun heer als ze genoeg beloond werden.
Karel de Grote, de kleinzoon van Karel Martel beloonde
ook de graven, hertogen en andere bestuurders met
stukken leenland. Zo ontstonden er in het bestuur
feodale verhoudingen. (Kenmerkend aspect). Een
gevolg op lange termijn van dit was dat de macht
hierdoor verminderde.
, In de 9e eeuw werd het Frankische Rijk steeds verder
opgedeeld. De 3 kleinzonen van Karel de Grote
verdeelden het rijk onder elkaar. De oudste zoon die
het Middenrijk nam, werd keizer. Dit rijk viel al snel
uiteen. De horigen(vazallen) die stukken land in leen
hadden probeerde hierdoor gelijk hun zelfstandigheid te
vergroten. Ze deden alsof de grond van hun was en
lieten zonder toestemming van de koning hun zonen
het stuk land overnemen. Zo werd de macht in het rijk
nog slechter. Ook kwamen er nieuwe invallers in het
rijk: de Noormannen, Hongaren en moslimpiraten.
Omdat de kleinzonen van Karel niks konden kwamen er
adelijke families aan de macht. Hun konden ook niet
zoveel omdat ze weinig macht hadden.
Oorzaken verbrokkeling van de macht in Romeinse Rijk:
- Rijk werd opgedeeld voor kleinzonen Karel
- Noormannen, Hongaren en moslimpiraten vielen
Rijk binnen
- Hofstelsel. Door ^^ gingen horigen land doorgeven
aan hun zonen.
In de klassieke oudheid was er een landbouw stedelijke
samenleving. Door verschillende oorzaken werd dit een
landbouw samenleving (kenmerkend aspect).
Oorzaken van landbouwstedelijke samenleving naar
landbouwsamenleving in West Europa:
- Door epidemieën en oorlogsgeweld daalde aantal
inwoners
- Werd onveilig in West-Europa
- Handel en nijverheid nam af
Pachtboeren zijn niet vrije boeren die niet weg mogen.
Ze probeerden hun akkers te verlaten maar omdat de
landbouwproductie daalde en er voedseltekorten
kwamen was het voor hun verboden van hun grond te
gaan.
