Inleiding tot criminologie
Les 3- sociale interactie theorieën
Voortbouwend op sociaal positivisme:
1. Sociale interactie theorieën
a. Micro niveau: elementen dichtbij het individu : directe sociale omgeving
bepalen gedrag van mensen
i. Sutherland, matza & skyes, burgess & akers, hirschi
ii. Welke kenmerken van persoon leiden tot criminaliteit
2. Sociale structurele theorieën
a. Macro niveau: algemene sociale condities bepalen gedrag van mensen =
MY maakt de mensen (My- structuur beïnvloed gedrag mensen)
i. Durkheim, Merton, Cohen, Parks & Burgess, Shaw & Mckay
ii. Crimineel gedrag is aangeleerd
iii. Sociale interactie : gedrag gaat aanleren tussen een individu en een
directe sociale omgeving
iv. My maakt mensen
Looking glass self
- We leren wie we zijn door de bril van iemand anders
1. We beelden ons in hoe we overkomen
2. Beelden ons in wat het oordeel van die mensen zijn over ons
3. We ontwikkelen ons eigen gevoel
De leertheorieën
We zien drie vormen van leren:
1. Klassieke conditionering (Pavlov):
a. Aanbieden van eten (stimulus) kwijlen hond (reactie)
b. Aanbieden van eten( stimulus) + rinkelen van bel (neutrale prikkel)
kwijlen hond
c. Rinkelen bel kwijlen hond
i. Associatief leren
2. Operante conditionering/ instrumenteel leren:
a. Gedrag wort versterkt of verzwakt door de gevolgen van de omgeving
i. Bekrachtigers die +/- zijn
ii. Door bekrachtiger ga je gedrag wel/niet stellen
b. Gedrag houdt rekening met gevolgen
3. Sociaal leren:
a. Nadruk op cognitieve & sociale processen van leren
b. Mensen worden beinvloed door hun omgeving via observatie & imitatie
i. Ze leren zo het gedrag (conditioneren)
c. Ze beinvloeden zelf de omgeving
, i. Zijn in staat zelf verwachtingen in te schatten en situaties te
beoordelen
1. Ziet in zijn omgeving welke vormen van gedrag beloond
worden en welke gestraft
2. Geen passieve ontvanger van prikkel
Edwin Sutherland: differentiële associatietheorie
- 1947
- Differentiële associatie: men associeert zich met het gedrag dat het meeste wordt
waargenomen
- Crimineel gedrag wordt dus aangeleerd door de interactie met andere en als je dit
gedrag het meeste waarneemt
- Verzet: individueel positivisme
- Principes algemene verklaring crimineel gedrag:
1. Crimineel gedrag is aangeleerd
2. Crimineel gedrag wordt geleerd in interactie & communicatieprocessen
met andere
3. Wanneer crimineel gedrag wordt aangeleerd dan omvat dat leren:
a. Technieken: hoe moet ik criminaliteit plegen?
b. Motieven, rationalisaties, attitudes: hoe moet ik denken over
crimineel gedrag? Hoe kan ik dit rechtvaardigen?
4. Motieven worden gevormd door definities (opvattingen/houdingen) van
regels die +/- zijn (hoe mensen denken over regels definities)
5. Iemand wordt crimineel door een overmaat aan positieve definities
over regelovertreding ivm met negatieve definities over
regelovertreding ( criminele versus niet criminele associaties)
a. Als je vaak vertoeft in omgeving van mensen die crimi
oke vinden kans is groot dat je zelf crimi wordt
b. Groep waar het niet oke is: minder groot
6. Associaties met andere kunnen variëren in frequentie (hoevaak), duur,
prioriteit (op welke leeftijd?), intensiteit (hoe waardevol is dat contact?)
7. Het leerproces van crimineel gedrag door associaties met criminele/
niet criminele gedragspatronen dezelfde mechanisme als andere
leerprocessen
8. Crimineel gedrag: algemene behoeften en waarden
a. Wordt niet verklaard vanuit deze behoefte
i. Ook niet crimineel gedrag komt hieruit voor
b. De algemene behoefte verklaren crimi niet
Crimi en geen crimi: zijn dezelfde behoeftes (bv. Ik wil geld
verdienen behoefte maar niet perse crimi) behoefte zelf is
niet perse crimineel
De wijze waarop je leert om de nehoefte te beheren
criminaliteit
- In het begin: blootstelling aan definities ga je jezelf associëren met mensen die
+/- over regel overtreden gedrag denken
- Later: is niet enkel blootstelling maar ook balans definities en kwaliteit van je
relaties belangrijk (intensiteit & prioriteit)
Robert Burgess & Ronald Akers – sociale leertheorie
Les 3- sociale interactie theorieën
Voortbouwend op sociaal positivisme:
1. Sociale interactie theorieën
a. Micro niveau: elementen dichtbij het individu : directe sociale omgeving
bepalen gedrag van mensen
i. Sutherland, matza & skyes, burgess & akers, hirschi
ii. Welke kenmerken van persoon leiden tot criminaliteit
2. Sociale structurele theorieën
a. Macro niveau: algemene sociale condities bepalen gedrag van mensen =
MY maakt de mensen (My- structuur beïnvloed gedrag mensen)
i. Durkheim, Merton, Cohen, Parks & Burgess, Shaw & Mckay
ii. Crimineel gedrag is aangeleerd
iii. Sociale interactie : gedrag gaat aanleren tussen een individu en een
directe sociale omgeving
iv. My maakt mensen
Looking glass self
- We leren wie we zijn door de bril van iemand anders
1. We beelden ons in hoe we overkomen
2. Beelden ons in wat het oordeel van die mensen zijn over ons
3. We ontwikkelen ons eigen gevoel
De leertheorieën
We zien drie vormen van leren:
1. Klassieke conditionering (Pavlov):
a. Aanbieden van eten (stimulus) kwijlen hond (reactie)
b. Aanbieden van eten( stimulus) + rinkelen van bel (neutrale prikkel)
kwijlen hond
c. Rinkelen bel kwijlen hond
i. Associatief leren
2. Operante conditionering/ instrumenteel leren:
a. Gedrag wort versterkt of verzwakt door de gevolgen van de omgeving
i. Bekrachtigers die +/- zijn
ii. Door bekrachtiger ga je gedrag wel/niet stellen
b. Gedrag houdt rekening met gevolgen
3. Sociaal leren:
a. Nadruk op cognitieve & sociale processen van leren
b. Mensen worden beinvloed door hun omgeving via observatie & imitatie
i. Ze leren zo het gedrag (conditioneren)
c. Ze beinvloeden zelf de omgeving
, i. Zijn in staat zelf verwachtingen in te schatten en situaties te
beoordelen
1. Ziet in zijn omgeving welke vormen van gedrag beloond
worden en welke gestraft
2. Geen passieve ontvanger van prikkel
Edwin Sutherland: differentiële associatietheorie
- 1947
- Differentiële associatie: men associeert zich met het gedrag dat het meeste wordt
waargenomen
- Crimineel gedrag wordt dus aangeleerd door de interactie met andere en als je dit
gedrag het meeste waarneemt
- Verzet: individueel positivisme
- Principes algemene verklaring crimineel gedrag:
1. Crimineel gedrag is aangeleerd
2. Crimineel gedrag wordt geleerd in interactie & communicatieprocessen
met andere
3. Wanneer crimineel gedrag wordt aangeleerd dan omvat dat leren:
a. Technieken: hoe moet ik criminaliteit plegen?
b. Motieven, rationalisaties, attitudes: hoe moet ik denken over
crimineel gedrag? Hoe kan ik dit rechtvaardigen?
4. Motieven worden gevormd door definities (opvattingen/houdingen) van
regels die +/- zijn (hoe mensen denken over regels definities)
5. Iemand wordt crimineel door een overmaat aan positieve definities
over regelovertreding ivm met negatieve definities over
regelovertreding ( criminele versus niet criminele associaties)
a. Als je vaak vertoeft in omgeving van mensen die crimi
oke vinden kans is groot dat je zelf crimi wordt
b. Groep waar het niet oke is: minder groot
6. Associaties met andere kunnen variëren in frequentie (hoevaak), duur,
prioriteit (op welke leeftijd?), intensiteit (hoe waardevol is dat contact?)
7. Het leerproces van crimineel gedrag door associaties met criminele/
niet criminele gedragspatronen dezelfde mechanisme als andere
leerprocessen
8. Crimineel gedrag: algemene behoeften en waarden
a. Wordt niet verklaard vanuit deze behoefte
i. Ook niet crimineel gedrag komt hieruit voor
b. De algemene behoefte verklaren crimi niet
Crimi en geen crimi: zijn dezelfde behoeftes (bv. Ik wil geld
verdienen behoefte maar niet perse crimi) behoefte zelf is
niet perse crimineel
De wijze waarop je leert om de nehoefte te beheren
criminaliteit
- In het begin: blootstelling aan definities ga je jezelf associëren met mensen die
+/- over regel overtreden gedrag denken
- Later: is niet enkel blootstelling maar ook balans definities en kwaliteit van je
relaties belangrijk (intensiteit & prioriteit)
Robert Burgess & Ronald Akers – sociale leertheorie
