,Samenvatting ecidence-based practice voor verpleegkundigen chris kuiper 6e editie 2025 9789024465293
,Samenvatting ecidence-based practice voor verpleegkundigen chris kuiper 6e editie 2025 9789024465293
,Samenvatting ecidence-based practice voor verpleegkundigen chris kuiper 6e editie 2025 9789024465293
, Samenvatting ecidence-based practice voor verpleegkundigen chris kuiper 6e editie 2025 9789024465293
Hoofdstuk 1 – Evidence-based practice
1.2 Belang en ontwikkeling van evidence-based werken
Evidence-based practice (EBP) is uitgegroeid tot een fundamenteel uitgangspunt binnen zorg, welzijn
en sociaal werk. Het kernidee is dat professioneel handelen niet uitsluitend wordt gebaseerd op
ervaring, routine of intuïtie, maar op een weloverwogen combinatie van wetenschappelijke kennis,
professionele expertise en de waarden en voorkeuren van cliënten. Deze benadering draagt bij aan
betere kwaliteit van dienstverlening, grotere transparantie en een versterkte professionele legitimiteit.
Het belang van evidence-based werken komt voort uit meerdere ontwikkelingen. Ten eerste is er
sprake van toenemende complexiteit van hulpvragen. Cliënten hebben vaak meervoudige
problematiek die niet met standaardoplossingen kan worden aangepakt. Ten tweede neemt de
maatschappelijke druk op verantwoording toe. Organisaties, financiers en toezichthouders verwachten
dat professionals kunnen onderbouwen waarom zij bepaalde interventies inzetten en welke effecten
zij mogen verwachten. Ten derde groeit de hoeveelheid beschikbare kennis explosief, waardoor het
noodzakelijk wordt om systematisch te selecteren wat relevant en betrouwbaar is.
Belangrijke opbrengsten van evidence-based werken zijn onder andere:
Verbetering van de kwaliteit en effectiviteit van interventies
Vergroting van het lerend vermogen van professionals en organisaties
Versterking van de positie van de cliënt in het besluitvormingsproces
Bevordering van consistent en transparant handelen
EBP is daarmee geen statisch concept, maar een dynamisch proces dat meebeweegt met
maatschappelijke, technologische en wetenschappelijke ontwikkelingen.
1.3 Wat is kennis, evidence en bewijs?
Om evidence-based practice goed te begrijpen, is het noodzakelijk onderscheid te maken tussen
kennis, evidence en bewijs. Deze begrippen worden in de praktijk vaak door elkaar gebruikt, terwijl
zij verschillende betekenissen en functies hebben.
Kennis kan worden opgevat als het geheel aan inzichten, ervaringen en informatie waarover mensen
beschikken. Binnen professioneel handelen gaat het om meerdere vormen van kennis, zoals
theoretische kennis, praktijkkennis en contextuele kennis. Kennis is niet waardevrij; zij wordt altijd
gevormd binnen een bepaalde context en vanuit specifieke perspectieven.
Evidence verwijst naar onderbouwde kennis die systematisch tot stand is gekomen. Het gaat om
bevindingen die voortkomen uit onderzoek, evaluaties of gestructureerde praktijkervaringen.
Evidence biedt aanwijzingen voor wat werkt, voor wie en onder welke omstandigheden, maar levert
zelden absolute zekerheden.
Bewijs heeft een meer juridisch en formeel karakter. Het suggereert een mate van zekerheid die in
complexe sociale en zorgpraktijken vaak niet haalbaar is. In EBP wordt daarom meestal gesproken
over ‘aannemelijkheid’ of ‘waarschijnlijkheid’ in plaats van sluitend bewijs.