Samenvatting Thermisch Letsel
Anatomie van de huid:
1. Epidermis (opperhuid)
functie: bescherming, fungeert
als barrière
2. Dermis (lederhuid)
functie: voeding- en O2
toevoer naar de weefsels
3. Subcutis (vetlaag)
Elastisch weefsels + spieren
Fysiologie van de huid:
1. Beschermende functie tegen
a. Mechanische invloeden
b. Thermische invloeden
c. Chemische invloeden
d. Bacteriële invloeden (zuurmantelwerking)
2. Warmte regulerende functie
3. Het regelen van de waterhuishouding en de minerale stofwisseling (zweetsecretie- en
verdamping 0.5L in 24uur en 10L bij zware inspanning)
4. Uitscheidingsorgaan (Zweet, talg, zouten en afbraakstoffen)
5. Reserveringsorgaan (vet, koolhydraten, water, zouten, lipoïden
6. Neurohormonaal systeem (neurogeen, secretisch, motorisch melanine en adrenaline)
7. Mestcellendepot
Thermisch letsel: een verzamelnaam voor verwondingen ontstaan door de inwerking van
temperatuur, wrijving of de inwerking van een chemische stof op de huid. Hieronder vallen
zowel letsels door (extreme) koude, als door warmte.
- Brandwonden
- Chemische brandwonden
- Bevriezing.
, Definitie wond:
1. Een wond is een pathologische toestand, waarbij het weefsel onderling van elkaar
gescheiden of vernietigd is.
2. Een wond is een verbreking van de anatomische en functionele samenhang van levend
weefsel.
Belangrijkste symptomen:
- Pijn
- Bloeding
- Beschadiging van de huid.
Fasen wondgenezing
De genezing van een wond verloopt volgens een vast patroon. Dit patroon bestaat uit 3 fasen die
altijd in een chronologische volgorde verlopen. In een grote wond kunnen soms meerdere
genezingsfasen tegelijk voorkomen, maar de uiteindelijke wondsluiting zal toch pas
plaatsvinden als ook de laatste fase is voltooid. Een aantal factoren speelt in deze fasen een rol.
Als één factor ontbreekt en/of een fase slechts onvolledig verloopt, stagneert het
genezingsproces en ontstaat een chronische wond.
1. Reactiefase:
Deze fase bestaat weer uit 2 fasen, namelijk de bloedingsfase en de daarop volgende
ontstekingsfase.
Hemostasis fase:
Doel van de bloedingsfase is uitbreiding van de wond voorkomen. In het begin wordt een
bloeding tot staan gebracht (Vasodilatatie) door het stollingsproces. Er treedt door o.a.
histamine een vaatvernauwing (Vasoconstrictie) op. Zo kan er zich een stolsel vormen waarin
fibrinedraden zitten. Deze vormen een netwerk dat bij niet gapende wonden de randen verbindt
en verkleeft. Bij grotere wonden bedekt het netwerk het wondbed. Op deze wijze wordt de wond
afgesloten (bij indroging een korst).
Inflammatie fase:
Na het stoppen van de bloeding dienen dode cellen en micro-organismen (debris) opgeruimd te
worden, dit is de ontstekingsfase. Stoffen uit de vernietigde cellen (cytokines) zorgen voor
vaatverwijding van de capillairen rondom het wondgebied. Hierdoor kunnen granulocyten
(witte bloedcellen) bij het beschadigde weefsel komen. Eenmaal gearriveerd veranderen zij in
macrofagen die in staat zijn dode cellen op te ruimen en bacteriën onschadelijk te maken. Dit
proces heet Fagocytose. Met deze macrofagen verlaten ook veel vocht en eiwitten het bloedvat.
De afvoerende lymfevaten zijn ook beschadigd en niet meer in staat dit vocht voldoende af te
voeren. Zo ontstaat zwelling. De toxinen van de beschadigde cellen prikkelen ook de
pijnzenuwen. Nu krijgt men de klassieke ontstekingsverschijnselen; roodheid, warmte, zwelling
en pijn.
Als de wond helemaal schoon is kan de volgende fase beginnen.
2. Regeneratiefase (= proliferatiefase of fibroblastenfase):
In deze fase wordt dermis dat verloren is gegaan vervangen door nieuw bindweefsel
(granulatie) en wordt de wond gesloten (regeneratie van epitheel ook wel epitheliasatie).
De nog steeds ruim aanwezige macrofagen stimuleren de aanmaak van nieuwe bloedvaatjes
(neovascularisatie). Ook trekken de macrofagen een groot aantal fibroblasten aan naar de wond,
die zorg dragen voor:
- de vorming van collageenfibrillen, welke zich bundelen tot collageenvezels;
- de vorming van proteoglycanen. Deze substantie bevat vocht en bepaalt het vochtig
wondmilieu;
Anatomie van de huid:
1. Epidermis (opperhuid)
functie: bescherming, fungeert
als barrière
2. Dermis (lederhuid)
functie: voeding- en O2
toevoer naar de weefsels
3. Subcutis (vetlaag)
Elastisch weefsels + spieren
Fysiologie van de huid:
1. Beschermende functie tegen
a. Mechanische invloeden
b. Thermische invloeden
c. Chemische invloeden
d. Bacteriële invloeden (zuurmantelwerking)
2. Warmte regulerende functie
3. Het regelen van de waterhuishouding en de minerale stofwisseling (zweetsecretie- en
verdamping 0.5L in 24uur en 10L bij zware inspanning)
4. Uitscheidingsorgaan (Zweet, talg, zouten en afbraakstoffen)
5. Reserveringsorgaan (vet, koolhydraten, water, zouten, lipoïden
6. Neurohormonaal systeem (neurogeen, secretisch, motorisch melanine en adrenaline)
7. Mestcellendepot
Thermisch letsel: een verzamelnaam voor verwondingen ontstaan door de inwerking van
temperatuur, wrijving of de inwerking van een chemische stof op de huid. Hieronder vallen
zowel letsels door (extreme) koude, als door warmte.
- Brandwonden
- Chemische brandwonden
- Bevriezing.
, Definitie wond:
1. Een wond is een pathologische toestand, waarbij het weefsel onderling van elkaar
gescheiden of vernietigd is.
2. Een wond is een verbreking van de anatomische en functionele samenhang van levend
weefsel.
Belangrijkste symptomen:
- Pijn
- Bloeding
- Beschadiging van de huid.
Fasen wondgenezing
De genezing van een wond verloopt volgens een vast patroon. Dit patroon bestaat uit 3 fasen die
altijd in een chronologische volgorde verlopen. In een grote wond kunnen soms meerdere
genezingsfasen tegelijk voorkomen, maar de uiteindelijke wondsluiting zal toch pas
plaatsvinden als ook de laatste fase is voltooid. Een aantal factoren speelt in deze fasen een rol.
Als één factor ontbreekt en/of een fase slechts onvolledig verloopt, stagneert het
genezingsproces en ontstaat een chronische wond.
1. Reactiefase:
Deze fase bestaat weer uit 2 fasen, namelijk de bloedingsfase en de daarop volgende
ontstekingsfase.
Hemostasis fase:
Doel van de bloedingsfase is uitbreiding van de wond voorkomen. In het begin wordt een
bloeding tot staan gebracht (Vasodilatatie) door het stollingsproces. Er treedt door o.a.
histamine een vaatvernauwing (Vasoconstrictie) op. Zo kan er zich een stolsel vormen waarin
fibrinedraden zitten. Deze vormen een netwerk dat bij niet gapende wonden de randen verbindt
en verkleeft. Bij grotere wonden bedekt het netwerk het wondbed. Op deze wijze wordt de wond
afgesloten (bij indroging een korst).
Inflammatie fase:
Na het stoppen van de bloeding dienen dode cellen en micro-organismen (debris) opgeruimd te
worden, dit is de ontstekingsfase. Stoffen uit de vernietigde cellen (cytokines) zorgen voor
vaatverwijding van de capillairen rondom het wondgebied. Hierdoor kunnen granulocyten
(witte bloedcellen) bij het beschadigde weefsel komen. Eenmaal gearriveerd veranderen zij in
macrofagen die in staat zijn dode cellen op te ruimen en bacteriën onschadelijk te maken. Dit
proces heet Fagocytose. Met deze macrofagen verlaten ook veel vocht en eiwitten het bloedvat.
De afvoerende lymfevaten zijn ook beschadigd en niet meer in staat dit vocht voldoende af te
voeren. Zo ontstaat zwelling. De toxinen van de beschadigde cellen prikkelen ook de
pijnzenuwen. Nu krijgt men de klassieke ontstekingsverschijnselen; roodheid, warmte, zwelling
en pijn.
Als de wond helemaal schoon is kan de volgende fase beginnen.
2. Regeneratiefase (= proliferatiefase of fibroblastenfase):
In deze fase wordt dermis dat verloren is gegaan vervangen door nieuw bindweefsel
(granulatie) en wordt de wond gesloten (regeneratie van epitheel ook wel epitheliasatie).
De nog steeds ruim aanwezige macrofagen stimuleren de aanmaak van nieuwe bloedvaatjes
(neovascularisatie). Ook trekken de macrofagen een groot aantal fibroblasten aan naar de wond,
die zorg dragen voor:
- de vorming van collageenfibrillen, welke zich bundelen tot collageenvezels;
- de vorming van proteoglycanen. Deze substantie bevat vocht en bepaalt het vochtig
wondmilieu;
