Chapter 4: Political communities reordered
Leervragen:
1. In deze periode zien we de eenheid van de moslimwereld verbrokkelen. Welke nieuwe machten
zien we verschijnen?
Qaramitanen, Buyiden en Fatimiden.
2. Het Westen werd bedreigd door invallen van buitenaf. Om welke volkeren gaat het hier en hoe
gaan de machthebbers in het Westen om met deze dreigingen?
Vikingen, Moslims en Magyaren. De Vikingen raken deels geïntegreerd of gaan elders wonen (IJsland
en Groenland), maar de Engelse koning Alfred weet ze te verdrijven uit Wessex. De Moslims worden in het
zuiden van Frankrijk ook landeigenaren en getolereerd, totdat een groep een heilige abt ontvoerd. De
Magyaren veroveren het Donau bekken en worden gebruikt als huurlingen.
3. Op p. 148-149 bespreekt Rosenwein het verschijnsel 'political fragmentation' als een fenomeen
dat zich voordeed in Byzantium, de islamitische wereld en het Westen. Beschrijf de processen van
politieke fragmentatie in de drie culturen. Wat zijn de overeenkomsten in de ontwikkelingen in de
drie culturen en kun je ook verschillen ontdekken?
Byzantium: Een opkomst van een rijke elite, dynatoi, die de macht van de koning ondermijnen.
Islamitische wereld: Regionale leiders die opkomen en de macht grijpen.
Westen: Fragmentatie van koninkrijken en de opkomst van regionale leiders.
In alle drie de culturen hebben de machthebbers te kampen met regionale leiders en heren die
zelfstandig willen regeren. De Islamitische wereld en Frankrijk lijden hier daadwerkelijk onder, maar
Byzantium houdt het vol onder koning Basil II. In alle drie de rijken blijkt er sprake van een culturele
bloei en het belang van religie.
4. Op p.149 schrijft ze: "The real fragmentation was among the former heirs of the Roman empire."
Wat bedoelt zie hiermee?
Dat de fragmentatie gebeurde in Byzantium, Islamitische wereld en het rijk van de Franken, de
“erfgenamen van Rome” die ze in hoofdstuk drie als “sibling cultures” bespreekt.
Aantekeningen:
Byzantium:
Imperiale hof:
- Mannen, vrouwen en eunuchen.
- Het idee van een perfecte. Stabiele, eeuwige orde.
Politieke tegenslagen:
- Dynatoi
= Een klasse van rijke Byzantijnen die het koninklijke gezag ondermijnden.
Koning Basil wist deze groep uit te schakelen met een eigen voorhoede (leger), en door belastingen te
reformeren en dreigen bezit in beslag te nemen.
Rus’:
Volk: Origine in Scandinavië, vertrok naar het oosten voor bont en slaven.
Verovering: Het Khazar rijk.
Bondgenootschappen: Met Byzantium door het orthodox christendom over te nemen en d.m.v. huwelijk.
Islamitische wereld:
Politieke decentralisatie:
Regionale groepen en dynastieën.
De Islamitische machten elimineerden regionale machten niet, maar walsten eroverheen. Zodra de
kalifaten niet sterk meer waren, werden die regionale machten weer sterker.
Leervragen:
1. In deze periode zien we de eenheid van de moslimwereld verbrokkelen. Welke nieuwe machten
zien we verschijnen?
Qaramitanen, Buyiden en Fatimiden.
2. Het Westen werd bedreigd door invallen van buitenaf. Om welke volkeren gaat het hier en hoe
gaan de machthebbers in het Westen om met deze dreigingen?
Vikingen, Moslims en Magyaren. De Vikingen raken deels geïntegreerd of gaan elders wonen (IJsland
en Groenland), maar de Engelse koning Alfred weet ze te verdrijven uit Wessex. De Moslims worden in het
zuiden van Frankrijk ook landeigenaren en getolereerd, totdat een groep een heilige abt ontvoerd. De
Magyaren veroveren het Donau bekken en worden gebruikt als huurlingen.
3. Op p. 148-149 bespreekt Rosenwein het verschijnsel 'political fragmentation' als een fenomeen
dat zich voordeed in Byzantium, de islamitische wereld en het Westen. Beschrijf de processen van
politieke fragmentatie in de drie culturen. Wat zijn de overeenkomsten in de ontwikkelingen in de
drie culturen en kun je ook verschillen ontdekken?
Byzantium: Een opkomst van een rijke elite, dynatoi, die de macht van de koning ondermijnen.
Islamitische wereld: Regionale leiders die opkomen en de macht grijpen.
Westen: Fragmentatie van koninkrijken en de opkomst van regionale leiders.
In alle drie de culturen hebben de machthebbers te kampen met regionale leiders en heren die
zelfstandig willen regeren. De Islamitische wereld en Frankrijk lijden hier daadwerkelijk onder, maar
Byzantium houdt het vol onder koning Basil II. In alle drie de rijken blijkt er sprake van een culturele
bloei en het belang van religie.
4. Op p.149 schrijft ze: "The real fragmentation was among the former heirs of the Roman empire."
Wat bedoelt zie hiermee?
Dat de fragmentatie gebeurde in Byzantium, Islamitische wereld en het rijk van de Franken, de
“erfgenamen van Rome” die ze in hoofdstuk drie als “sibling cultures” bespreekt.
Aantekeningen:
Byzantium:
Imperiale hof:
- Mannen, vrouwen en eunuchen.
- Het idee van een perfecte. Stabiele, eeuwige orde.
Politieke tegenslagen:
- Dynatoi
= Een klasse van rijke Byzantijnen die het koninklijke gezag ondermijnden.
Koning Basil wist deze groep uit te schakelen met een eigen voorhoede (leger), en door belastingen te
reformeren en dreigen bezit in beslag te nemen.
Rus’:
Volk: Origine in Scandinavië, vertrok naar het oosten voor bont en slaven.
Verovering: Het Khazar rijk.
Bondgenootschappen: Met Byzantium door het orthodox christendom over te nemen en d.m.v. huwelijk.
Islamitische wereld:
Politieke decentralisatie:
Regionale groepen en dynastieën.
De Islamitische machten elimineerden regionale machten niet, maar walsten eroverheen. Zodra de
kalifaten niet sterk meer waren, werden die regionale machten weer sterker.
