Samenvatting inleiding strafprocesrecht cluster b

Strafrecht in de praktijk T3 tentamen

Artikel 1 wetboek van strafvordering
 Legaliteitsbeginsel
Strafvordering vindt alleen plaats op de wijze bij de wet voorzien
Bij de wet  wet in formele zin (WIFZ) gemaakt door de Regering en de Staten-Generaal

Doelstelling: veroordelen, de regels van het spel (wetboek van strafvordering)

Artikel 3 politiewet
- Handhaving van de rechtsorde
- Verlenen van hulp aan hen die deze behoeven

Alle regels van het strafprocesrecht moet je aan een wet in formele zin toetsen. Soms loopt
de wetgever achter dan moet je het toetsen aan artikel 3 politiewet, dus de handhaving van
de rechtsorde

Algemene beginselen behoorlijk strafproces recht
- Gelijkheidsbeginsel  gelijke gevallen moeten gelijk worden behandeld
- Vertrouwensbeginsel  door de overheid gewekt vertrouwen richting een burger
moet worden gehonoreerd
- Detournement de pouvoir  misbruik van bevoegdheid
- Beginsel van behoorlijke en billijke belangenafweging  kan het ook minder
vergaand, zijn er ook andere opties?

Muilkorf arrest
Rechtsregel:
Een regel over de opsporing van strafbare feiten in een APV is in strijd met het
legaliteitsbeginsel. Deze regel telt daarom niet

Waarom moeten de regeling betrekking tot aanhouding en ophouden voor onderzoek in het
wetboek van strafvordering staan en niet mogen worden opgenomen in een APV
Antwoord  Deze vraag gaat over het legaliteitsbeginsel als bedoeld in artikel 1
strafvordering. In het artikel is bedoeld dat stafvordering alleen plaatsvindt via wet in
formele zin, dat is een wet goedgekeurd door de regering en Staten-Generaal. Een APV is
geen wet in formele zin dus de daarin gestelde regels over strafvordering die gelden niet. Zie
ook het muilkorf arrest.

Voor overtredingen kun je maximaal een jaar hechtenis krijgen dus geen gevangenisstraf,
van maximaal 1 jaar.

, 8 vragen die de rechter iedere strafzaak moet behandelen, dit bestaat uit formele en
materiële vragen
 Artikel 348 en 350 strafvordering
Formele vragen, artikel 348 strafvordering
- Is de dagvaarding geldig?
- Is de rechter bevoegd?
- Ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie
- Schorsing
Materiële vragen, artikel 350 strafvordering
- Kan de tenlastelegging worden bewezen?
- Is de daad strafbaar?
- Is de dader strafbaar?
- Welke straf of maatregel is op zijn plaats?

 Eerst moeten we kijken of er aan een aantal formaliteiten is worden voldaan dan kan je
pas over na de tenlastelegging, daarom hanteren we deze volgorde van vragen

Artikel 348 strafvordering
Dagvaarding  dagvaarding is een uitnodiging, die krijg je van het Openbaar Ministerie. Als
er een fout staat in de dagvaarding wordt hij nietig verklaard
Bevoegdheid rechter  absolute competentie = welke rechter gaat de rechtszaak doen en
relatieve competentie = waar gaan we de rechtszaak doen, onbevoegdheid van de rechtbank
of van de rechter
Ontvankelijkheid Openbaar Ministerie  Openbaar Ministerie is niet ontvankelijk. Dit kan
voorkomen wanneer de verdachte is overleden, verjaring of wanneer de zaak al een keer is
vervolgd artikel 68, 69 en 70 strafrecht
Schorsing van de vervolging  wanneer de verdachte een psychische aandoening heeft en
de verdachte niet in de gaten heeft wat er alleemaal gebeurt, dan is de einduitspraak
schorsing der vervolging

Artikel 350 strafvordering
Tenlastelegging  tenlastelegging kan niet worden bewezen, dan wordt de verdachte
vrijgesproken
Daad strafbaar  in de wet moet staan dat de daad strafbaar is, ontslaan van alle
rechtsvervolging OVAR
Dader strafbaar  als de dader niet strafbaar is dan wordt hij ontslagen van alle
rechtsvervolging OVAR, dat kan wanneer hij ontoerekeningsvatbaar is
Straf of maatregel  9a strafrecht, de rechter kan geen straf of maatregel opleggen maar de
dader is wel strafbaar. Rechterlijk pardon

1e aanleg  Rechtbank (kantonrechter, politierechter, meervoudige strafkamer en
kinderrechter)
2e aanleg  Gerechtshof, Hoger Beroep
3e aanleg  Hoge Raad, Cassatie