De verpleegkundige als communicator
Hoofdstuk 1: COMMUNICATIE
Definitie referentiekader: Hoe we waarnemen en dingen interpreteren.
Definitie communicatie: Uitwisseling van symbolische informate die plaatsvindt tussen mensen die
zich van elkaars aanwezigheid bewust zijn. Deze informate wordt deels bewust, deels onbewust
gegeven, ontvangen en geïnterpreteerd.
Communicatie kun je ondersceeiden in:
- Symbolische informatee
- Communicate als uitwisseling van symbolische informate.
Symboliscee informatie eoudt in: non-verbale en verbale communicate.
Verbale communicatie: Als je bijvoorbeeld zegt tegen de arts: ‘Ik breng een infuus in.’ Hoef je niet
gelijk alle naalden op te halen om te laten zien wat je bedoeld.
Non-verbale communicatie: Lichaamstaal en HOE iemand wat zegt.
‘Non-verbale communicate is een systeem van symbolen, tekens en gebaren dat ontwikkeld is en
gebruikt wordt door de leden van een bepaalde cultuur om heel nauwkeurig specifeke
boodschappen tot uitdrukking te brengen’.
Verpleegkundige taak: Leten op non-verbale en verbale communicate van patiënt en zodanig
interventes ondernemen zoals een arts inschakelen.
Professionele communicatie: De communicate ii ericht op het realiieren van een duidelijk doel.
Referentekader van patiënt is uitgangspunt. Is gericht op het bevorderen van gezondheid, herstel,
groei en ontwikkeling en voorkomen van ziekte, aandoening, beperking van cliiënt.
Referentiekader: Alle normen en waarden die vaak onbewust bepalen hoe je iets beoordeelt.
Vriendsceappelijke communicatie: Geen sprake van een doel. De gevoelens die je voor elkaar hebt
staan centraal in de communicate. Belangrijk: beide partjen moeten hun gedachten en gevoelens
kunnen uiten.
Waarde: Wat voor iemand belangrijk is.
Norm: Een regel, wat hoort wel en wat hoort niet. Normen geven aan hoe je je behoort te gedragen.
Normen zijn gebaseerd op persoonlijke en maatschappelijke waarden.
Overdracet: Overbrengen van gevoelens en verwachtngen op anderen. Als de patiënt gevoelens en
verwachtngen overbrengt, noem je het overdracet. Als de verpleegkundige gevoelens en
verwachtngen overbrengt, noem je het tegendracet.
We vormen ons eigen verhaal soms op basis wat patiënt zegt of doet. Dit komt deels door
gemakzucht, deels doordat we efciiënt om moeten gaan met informate er komen zoveel signalen
binnen).
Enkele valkuilen:
- Stereotep gedrag
Hoofdstuk 1: COMMUNICATIE
Definitie referentiekader: Hoe we waarnemen en dingen interpreteren.
Definitie communicatie: Uitwisseling van symbolische informate die plaatsvindt tussen mensen die
zich van elkaars aanwezigheid bewust zijn. Deze informate wordt deels bewust, deels onbewust
gegeven, ontvangen en geïnterpreteerd.
Communicatie kun je ondersceeiden in:
- Symbolische informatee
- Communicate als uitwisseling van symbolische informate.
Symboliscee informatie eoudt in: non-verbale en verbale communicate.
Verbale communicatie: Als je bijvoorbeeld zegt tegen de arts: ‘Ik breng een infuus in.’ Hoef je niet
gelijk alle naalden op te halen om te laten zien wat je bedoeld.
Non-verbale communicatie: Lichaamstaal en HOE iemand wat zegt.
‘Non-verbale communicate is een systeem van symbolen, tekens en gebaren dat ontwikkeld is en
gebruikt wordt door de leden van een bepaalde cultuur om heel nauwkeurig specifeke
boodschappen tot uitdrukking te brengen’.
Verpleegkundige taak: Leten op non-verbale en verbale communicate van patiënt en zodanig
interventes ondernemen zoals een arts inschakelen.
Professionele communicatie: De communicate ii ericht op het realiieren van een duidelijk doel.
Referentekader van patiënt is uitgangspunt. Is gericht op het bevorderen van gezondheid, herstel,
groei en ontwikkeling en voorkomen van ziekte, aandoening, beperking van cliiënt.
Referentiekader: Alle normen en waarden die vaak onbewust bepalen hoe je iets beoordeelt.
Vriendsceappelijke communicatie: Geen sprake van een doel. De gevoelens die je voor elkaar hebt
staan centraal in de communicate. Belangrijk: beide partjen moeten hun gedachten en gevoelens
kunnen uiten.
Waarde: Wat voor iemand belangrijk is.
Norm: Een regel, wat hoort wel en wat hoort niet. Normen geven aan hoe je je behoort te gedragen.
Normen zijn gebaseerd op persoonlijke en maatschappelijke waarden.
Overdracet: Overbrengen van gevoelens en verwachtngen op anderen. Als de patiënt gevoelens en
verwachtngen overbrengt, noem je het overdracet. Als de verpleegkundige gevoelens en
verwachtngen overbrengt, noem je het tegendracet.
We vormen ons eigen verhaal soms op basis wat patiënt zegt of doet. Dit komt deels door
gemakzucht, deels doordat we efciiënt om moeten gaan met informate er komen zoveel signalen
binnen).
Enkele valkuilen:
- Stereotep gedrag
