Palliatief zorgplan dhr van S.
1. Dhr en zijn zorgsituatie
Meneer is geboren op 1 januari 1940, en is nu 81 jaar oud hij woonde met zijn ouders en oudere
broer en zus in Rotterdam. Meneer had een sterke band met zijn moeder en zocht bij zijn vader
graag de grenzen op. Hij kon erg goed voetballen en voetbalde bij Feyenoord, zijn vader ging dan met
hem mee.
Toen meneer 12 jaar oud was, is zijn moeder overleden en toen hij 15 jaar oud was, zijn vader.
Meneer is bij zijn zus gaan wonen maar hij werd toen ziek en kreeg pleuritus (ontsteking longvlies).
Meneer is daarna opgenomen in het ziekenhuis maar kon toen hij beter was, niet terug naar zijn
familie. Hij heeft vervolgens in verschillende tehuizen/internaten gewoond. Hij had geen eigen vaste
plek en moest stoppen met voetballen.
Dit waren traumatische gebeurtenissen voor meneer en kan invloed hebben op zijn gevoel van
veiligheid en geborgenheid (hechting). Het gevoel van niet meer bij je familie terecht kunnen doet
iets met je gevoel van veiligheid. Meneer heeft aan deze tijd ook een angst voor
doktoren/ziekenhuizen overgehouden.
Dhr heeft vroeger veel hobby gehad aan het houden van postduiven, heeft hier ook veel prijzen mee
gewonnen. Dhr is gehuwd met H., zij hebben samen twee kinderen en vijf kleinkinderen. Dhr hecht
erg veel waarde aan zijn familie, en in het bijzonder aan zijn kleinkinderen.
Dhr woont vanaf midden 2017 bij Kleinschalig Wonen Neede somatiek. Hiervoor heeft dhr in het
Pronsweide gewoond voor revalidatie. Dhr had dagbesteding voor hij in Neede kwam wonen.
Dhr zijn ziektegeschiedenis en gevolgen hiervan
September 2020 – maligniteit kaak, palliatief beleid
Maart 2017 – cataract ODS
Februari 2017 – consult CCE samen zoeken naar nieuw perspectief voor zorgvragers met een
langdurige complexe zorgvraag, wie in een uitzichtloze situatie dreigen te komen.
2017 – ischias
April 2016 – iCVA hemisfeer met forse Wernicke afasie en verbale agressie
Junui 2007 – M. Crohn
Atriumfibrilleren
Hypertensie
Dhr heeft door zijn doorgemaakte CVA forse Wernicke afasie, ook wel sensorische afasie genoemd.
Bij afasie van Wernicke vinden mensen het lastig om dingen te begrijpen die anderen zeggen.
Deze patienten kunnen zelf wel woorden uitspreken maar er is meestal geen logica in hun zinnen.
Meestal weten mensen met Wernicke afasie niet dat hun zinnen niet kloppen. Dit komt omdat ze de
woorden die ze uitspreken wel horen, maar niet kunnen vertalen naar betekenis en dus ook niet
horen dat er iets mis is. Bij dhr is goed te zien dat hij sensorische afasie heeft, dhr wil zijn eigen
verhaal vertellen, is niet altijd goed te begrijpen en kan door de hersenschade moeilijk tot niet meer
aansluiten bij een ander. De hersenschade leidt tot het blijven praten en herhalen van
onderwerpen/verhalen/vragen. Ook kan dhr door deze hersenschade niet meer (goed) zelf los
komen van dit ongeremde praten en blijft hier in hangen. Dhr raakt sneller overprikkeld, wat kan
leiden tot (verbale) agressie. Een jaar voor dat dhr het CVA doormaakte merkte dochter al
verandering in zijn gedrag: trager, lusteloos, ontwijkend gedrag, hard praten, ontremd gedrag en-
problemen in het korte termijn geheugen. Er is na het CVA een scan gemaakt en hierop was te zien
, dat er al hersenschade was voor dit infarct (witte stof afwijking), wat de verandering in het gedrag
voor het CVA kan verklaren.
Dhr heeft sinds september 2020 een maligniteit in de kaak, deze is ontdekt door wat leek een
ontsteking in zijn kaak. Dit is een kanker waar je over het algemeen niet snel aan overlijd. Dhr krijgt
veel pijn medicatie voor de pijn die de maligniteit veroorzaakt. Dhr lijkt ondanks deze pijnmedicatie
nog steeds pijn te ervaren doordat hij veel aan zijn wang zit. Echter wanneer dhr word gevraagd of hij
nog meer pijnmedicatie wil geeft hij aan dat hij dit niet wil.
1. Dhr en zijn zorgsituatie
Meneer is geboren op 1 januari 1940, en is nu 81 jaar oud hij woonde met zijn ouders en oudere
broer en zus in Rotterdam. Meneer had een sterke band met zijn moeder en zocht bij zijn vader
graag de grenzen op. Hij kon erg goed voetballen en voetbalde bij Feyenoord, zijn vader ging dan met
hem mee.
Toen meneer 12 jaar oud was, is zijn moeder overleden en toen hij 15 jaar oud was, zijn vader.
Meneer is bij zijn zus gaan wonen maar hij werd toen ziek en kreeg pleuritus (ontsteking longvlies).
Meneer is daarna opgenomen in het ziekenhuis maar kon toen hij beter was, niet terug naar zijn
familie. Hij heeft vervolgens in verschillende tehuizen/internaten gewoond. Hij had geen eigen vaste
plek en moest stoppen met voetballen.
Dit waren traumatische gebeurtenissen voor meneer en kan invloed hebben op zijn gevoel van
veiligheid en geborgenheid (hechting). Het gevoel van niet meer bij je familie terecht kunnen doet
iets met je gevoel van veiligheid. Meneer heeft aan deze tijd ook een angst voor
doktoren/ziekenhuizen overgehouden.
Dhr heeft vroeger veel hobby gehad aan het houden van postduiven, heeft hier ook veel prijzen mee
gewonnen. Dhr is gehuwd met H., zij hebben samen twee kinderen en vijf kleinkinderen. Dhr hecht
erg veel waarde aan zijn familie, en in het bijzonder aan zijn kleinkinderen.
Dhr woont vanaf midden 2017 bij Kleinschalig Wonen Neede somatiek. Hiervoor heeft dhr in het
Pronsweide gewoond voor revalidatie. Dhr had dagbesteding voor hij in Neede kwam wonen.
Dhr zijn ziektegeschiedenis en gevolgen hiervan
September 2020 – maligniteit kaak, palliatief beleid
Maart 2017 – cataract ODS
Februari 2017 – consult CCE samen zoeken naar nieuw perspectief voor zorgvragers met een
langdurige complexe zorgvraag, wie in een uitzichtloze situatie dreigen te komen.
2017 – ischias
April 2016 – iCVA hemisfeer met forse Wernicke afasie en verbale agressie
Junui 2007 – M. Crohn
Atriumfibrilleren
Hypertensie
Dhr heeft door zijn doorgemaakte CVA forse Wernicke afasie, ook wel sensorische afasie genoemd.
Bij afasie van Wernicke vinden mensen het lastig om dingen te begrijpen die anderen zeggen.
Deze patienten kunnen zelf wel woorden uitspreken maar er is meestal geen logica in hun zinnen.
Meestal weten mensen met Wernicke afasie niet dat hun zinnen niet kloppen. Dit komt omdat ze de
woorden die ze uitspreken wel horen, maar niet kunnen vertalen naar betekenis en dus ook niet
horen dat er iets mis is. Bij dhr is goed te zien dat hij sensorische afasie heeft, dhr wil zijn eigen
verhaal vertellen, is niet altijd goed te begrijpen en kan door de hersenschade moeilijk tot niet meer
aansluiten bij een ander. De hersenschade leidt tot het blijven praten en herhalen van
onderwerpen/verhalen/vragen. Ook kan dhr door deze hersenschade niet meer (goed) zelf los
komen van dit ongeremde praten en blijft hier in hangen. Dhr raakt sneller overprikkeld, wat kan
leiden tot (verbale) agressie. Een jaar voor dat dhr het CVA doormaakte merkte dochter al
verandering in zijn gedrag: trager, lusteloos, ontwijkend gedrag, hard praten, ontremd gedrag en-
problemen in het korte termijn geheugen. Er is na het CVA een scan gemaakt en hierop was te zien
, dat er al hersenschade was voor dit infarct (witte stof afwijking), wat de verandering in het gedrag
voor het CVA kan verklaren.
Dhr heeft sinds september 2020 een maligniteit in de kaak, deze is ontdekt door wat leek een
ontsteking in zijn kaak. Dit is een kanker waar je over het algemeen niet snel aan overlijd. Dhr krijgt
veel pijn medicatie voor de pijn die de maligniteit veroorzaakt. Dhr lijkt ondanks deze pijnmedicatie
nog steeds pijn te ervaren doordat hij veel aan zijn wang zit. Echter wanneer dhr word gevraagd of hij
nog meer pijnmedicatie wil geeft hij aan dat hij dit niet wil.
