Motor control
MTCRL 1 – sport injury and motor control
Context:
Het ontwikkelen van een specifiek protocol voor de verschillende trauma in de diverse stadia van
herstel en locatie is een haast onmogelijke klus.
Om deze klus te klaren is kennis van het soort trauma en de therapeutische opties welke
mogelijk zijn een betere optie om het bewegen te beïnvloeden. Op basis van huidige inzichten zal
de benadering van het bewegen bekeken worden vanuit een gestoorde weefsel samenstelling.
Voorbeschouwing:
Gedurende een race produceert een sporter verschillende acties simultaan.
Runners execute this combination of clearly identifiable movements in an instant, with correct
sequencing and a level of coordination that gives the impression of a single, fluid action.
Sportletsels komen voort uit:
Ongevallen
Slechte trainingstechniek in de praktijk
Ontoereikende uitrusting
Overmatig gebruik van een bepaald lichaamsdeel
Sport medicatie:
Voorkomen dat de gevolgen van een letsel een rol gaan spelen op de prestatie.
Motorisch leren gaat over hoe bewegingsvaardigheden worden beheerst.
Zaken die te maken hebben met het verwerven van normale vaardigheden, en beheersen van deze
vaardigheden onder verschillende condities. Problemen die verband houden met de normale
vaardigheden verweren coördinatie en controle.
Plus hoe deze worden beinvloed door processen zoals letsel, ziekte, verkeerde techniek en
vermoeidheid.
Pijn en motor control
De activiteit wordt herverdeeld binnen en tussen de spieren naar de weefsels van verdere pijn of
letsel of dreigende pijn te beschermen.
Pijn is altijd de verstorende factor op normaal beweging.
Beweeggedrag kun je positief beïnvloeden door iet s aan de pijn te doen. Wanneer je de pijn
weghaalt moet je het beweeggedrag weer veranderen naar het “normale”.
Pijn in drie interactieve dimensies:
Sensorisch – discriminatie
o Vrije zenuwuiteinden zijn gevoelig voor de prikkels.
o Om pijnbestrijding te snappen moet je snappen hoe de sensorisch aan de huid via je
ruggenmerg omhoogstijgt en uiteindelijk naar je hersenen gaat.
, o Route die de pijnprikkel afgaat kun je op verschillende niveaus onderbreken
o De fysiologie van pijn is wanneer je als eerste pijn hebt moet er een nieuwe route worden
aangelegd. Hoe vaker je dezelfde pijn hebt hoe sneller de route wordt belopen. Je hebt een
soort van geheugen voor pijn.
o Je kunt iets doen aan de reductie toegang en betering van functie.
o Rechtsonder belangrijk voor de toets
o Bij pijn grijp je eerder naar farmacie.
o Pijn:
Ontstekingspijn pijn die vanuit het bewegingsapparaat komt somatische pijn
Neuropatische pijn pijn aan het zenuwstelsel – neuralgieën (zenuwpijn)
o Ontstekingspijn omvat de activering van perifere nociceptoren door chemische
ontstekingsmediatoren (inflammatoire pijn)
En de overdracht van de nociceptieve signaal langs de perifere zenuw,
Door de dorsale hoorn van het ruggenmerg en tot de hersenen.
Lichaamseigen ontstekingsreactie voor herstel wordt hier benoemd. Hij neemt een
vaste route naar de hersenen.
o Van medicijnen maakt niet uit hoe de toediening is, anasthesie denkt altijd aan lokaal,
onderweg en projectie. Hierin acteren de medicijnen ook. Bij bepaalde vormen van
operaties krijg je via het bloed, lokale verdoving of op ruggenmergmedicatie.
Cognitief – evaluatie
Motivatie – affectie
o Analyse, intentie en locatie
o Verwachting, eerdere ervaringen en kennis
o Emotionele reacties op pijn (bv: angst)
Perifere NSAID’s (niet-steroïdale anti-inflammatoire middelen, alleen symptomatische verlichting)
-Cyclo oxygenaseremmers
Enzym
COX-1 rol bij ontsteking, maar ook essentieel normale homeostases. (altijd beschikbaar, halen bij
de drogisterij)
COX-2 produceert prostaglandines tijdens ontsteking
o NSAID's remt zowel: Maagpijn
o Diclofenac:
o Ibuprofen: merken Advil, Nurofen etc (snelle respons, maar ook weer snel uitgewerkt)
o Naproxen: merken Aleve, femex, naproxen (verlengde actie)
Lokaal toepasbare NSAID’s:
Crèmes, gels en sprays plaatselijk aangebracht op de huid.
, Er zijn minder tekenen topische toepassing van NSAID's ondersteunen.
o Orale inname + ultra geluid met topische NSAID gunstig zou kunnen zijn
Geen enkele indicatie wijst erop dat er bewijs is dat het werkt om gel toe te passen.
Wanneer je hetzelfde medicijn inneemt, lokaal via ultrageluid geeft mogelijk aan dat het iets
doet.
Steroïden (corticosteroïden) – acute fase:
Van beperkte waarde in de chronische fase.
Extreem krachtige anti inflammatoire middelen
o Bepaalde pijnlijke aandoeningen (arthritis rheumatica)
Efecten op veel andere organen
o mMntale stoornissen
o Spieratrofie (chronisch gebruik)
o Intra - articulaire (triamcinolon)
Met name bij peesontstekingen worden corticosteroïden gebruikt. Wanneer iemand
herhaaldelijk peesontstekingen heeft moet je naar de herhalingen kijken en niet naar de acute
pijn.
Corticosteroid remt een ontstekingsreactie alleen in de acute fase. Heeft een enorme boost aan
ontstekingsreacties, dit geeft een arts. Wanneer dit in een acute fase wordt gebruikt moeten de
patiënt wel blijven bewegen via technieken. Lokale corticoid injecties in de pees 1 of 2 malig,
werken vaak goed maar het prikken van een structuur van bv in de schouder is niet moeilijk.
Maar de dosis in brengen op een goede plek is niet de eenvoudigste taak.
Lokaal toegepaste anesthetica:
Veroorzaakt een omkeerbare blok naar geleiding van impulsen langs zenuwvezels.
Lokale blokkade met een verdovingsmiddel analgesie te bereiken
o Procaine/Lidocaine (licht giftig)
Regionaal
Plexus blok/ischias/intercostale
Interventie op ander niveau dan weefselniveau:
o Plexus regio vinden door een naald in de plexus regio zetten je weet dat je goed zit door
de reactie van de patiënt.
Orale toegediende oploïde analgetica:
Opioïden werken door binding aan een specifieke receptor Mu (μ) Kappa (K) en Delta (δ)
Morfine bindt aan Mu-receptoren (ook in pijn) effect analgesie.
Binding aan deze en andere verwante receptoren Mu elicts bijwerkingen
o Constipatie en braken
o Respiratoire depressie
Opiaten codiinen is het lichtste wat je kunt gebruik
Koppelen aan kappa en delta ruggenmergniveau en centraal niveau niet selectief
vertraagde reactie (rijgedrag beïnvloeden)
Gebruik: Intraveneus opioïden
o Patiënt gecontroleerde analgesie
o Spinal administratie epidurale
o Intraveneuze lijntjes die in de rug worden ingebracht (sondes die de patiënt verdoven),
ligt in een vrije ruimte van het ruggenmerg. Patiënt heeft zelf toegang tot de pijnmedicatie,
er zit wel een limiet aan.
Postoperatieve in combinatie met diverse andere lokale anesthetica.
De doelstelling is in het algemeen effectieve behandeling bij betrekkelijk lage dosering,
bijwerkingen te minimaliseren.
MTCRL 1 – sport injury and motor control
Context:
Het ontwikkelen van een specifiek protocol voor de verschillende trauma in de diverse stadia van
herstel en locatie is een haast onmogelijke klus.
Om deze klus te klaren is kennis van het soort trauma en de therapeutische opties welke
mogelijk zijn een betere optie om het bewegen te beïnvloeden. Op basis van huidige inzichten zal
de benadering van het bewegen bekeken worden vanuit een gestoorde weefsel samenstelling.
Voorbeschouwing:
Gedurende een race produceert een sporter verschillende acties simultaan.
Runners execute this combination of clearly identifiable movements in an instant, with correct
sequencing and a level of coordination that gives the impression of a single, fluid action.
Sportletsels komen voort uit:
Ongevallen
Slechte trainingstechniek in de praktijk
Ontoereikende uitrusting
Overmatig gebruik van een bepaald lichaamsdeel
Sport medicatie:
Voorkomen dat de gevolgen van een letsel een rol gaan spelen op de prestatie.
Motorisch leren gaat over hoe bewegingsvaardigheden worden beheerst.
Zaken die te maken hebben met het verwerven van normale vaardigheden, en beheersen van deze
vaardigheden onder verschillende condities. Problemen die verband houden met de normale
vaardigheden verweren coördinatie en controle.
Plus hoe deze worden beinvloed door processen zoals letsel, ziekte, verkeerde techniek en
vermoeidheid.
Pijn en motor control
De activiteit wordt herverdeeld binnen en tussen de spieren naar de weefsels van verdere pijn of
letsel of dreigende pijn te beschermen.
Pijn is altijd de verstorende factor op normaal beweging.
Beweeggedrag kun je positief beïnvloeden door iet s aan de pijn te doen. Wanneer je de pijn
weghaalt moet je het beweeggedrag weer veranderen naar het “normale”.
Pijn in drie interactieve dimensies:
Sensorisch – discriminatie
o Vrije zenuwuiteinden zijn gevoelig voor de prikkels.
o Om pijnbestrijding te snappen moet je snappen hoe de sensorisch aan de huid via je
ruggenmerg omhoogstijgt en uiteindelijk naar je hersenen gaat.
, o Route die de pijnprikkel afgaat kun je op verschillende niveaus onderbreken
o De fysiologie van pijn is wanneer je als eerste pijn hebt moet er een nieuwe route worden
aangelegd. Hoe vaker je dezelfde pijn hebt hoe sneller de route wordt belopen. Je hebt een
soort van geheugen voor pijn.
o Je kunt iets doen aan de reductie toegang en betering van functie.
o Rechtsonder belangrijk voor de toets
o Bij pijn grijp je eerder naar farmacie.
o Pijn:
Ontstekingspijn pijn die vanuit het bewegingsapparaat komt somatische pijn
Neuropatische pijn pijn aan het zenuwstelsel – neuralgieën (zenuwpijn)
o Ontstekingspijn omvat de activering van perifere nociceptoren door chemische
ontstekingsmediatoren (inflammatoire pijn)
En de overdracht van de nociceptieve signaal langs de perifere zenuw,
Door de dorsale hoorn van het ruggenmerg en tot de hersenen.
Lichaamseigen ontstekingsreactie voor herstel wordt hier benoemd. Hij neemt een
vaste route naar de hersenen.
o Van medicijnen maakt niet uit hoe de toediening is, anasthesie denkt altijd aan lokaal,
onderweg en projectie. Hierin acteren de medicijnen ook. Bij bepaalde vormen van
operaties krijg je via het bloed, lokale verdoving of op ruggenmergmedicatie.
Cognitief – evaluatie
Motivatie – affectie
o Analyse, intentie en locatie
o Verwachting, eerdere ervaringen en kennis
o Emotionele reacties op pijn (bv: angst)
Perifere NSAID’s (niet-steroïdale anti-inflammatoire middelen, alleen symptomatische verlichting)
-Cyclo oxygenaseremmers
Enzym
COX-1 rol bij ontsteking, maar ook essentieel normale homeostases. (altijd beschikbaar, halen bij
de drogisterij)
COX-2 produceert prostaglandines tijdens ontsteking
o NSAID's remt zowel: Maagpijn
o Diclofenac:
o Ibuprofen: merken Advil, Nurofen etc (snelle respons, maar ook weer snel uitgewerkt)
o Naproxen: merken Aleve, femex, naproxen (verlengde actie)
Lokaal toepasbare NSAID’s:
Crèmes, gels en sprays plaatselijk aangebracht op de huid.
, Er zijn minder tekenen topische toepassing van NSAID's ondersteunen.
o Orale inname + ultra geluid met topische NSAID gunstig zou kunnen zijn
Geen enkele indicatie wijst erop dat er bewijs is dat het werkt om gel toe te passen.
Wanneer je hetzelfde medicijn inneemt, lokaal via ultrageluid geeft mogelijk aan dat het iets
doet.
Steroïden (corticosteroïden) – acute fase:
Van beperkte waarde in de chronische fase.
Extreem krachtige anti inflammatoire middelen
o Bepaalde pijnlijke aandoeningen (arthritis rheumatica)
Efecten op veel andere organen
o mMntale stoornissen
o Spieratrofie (chronisch gebruik)
o Intra - articulaire (triamcinolon)
Met name bij peesontstekingen worden corticosteroïden gebruikt. Wanneer iemand
herhaaldelijk peesontstekingen heeft moet je naar de herhalingen kijken en niet naar de acute
pijn.
Corticosteroid remt een ontstekingsreactie alleen in de acute fase. Heeft een enorme boost aan
ontstekingsreacties, dit geeft een arts. Wanneer dit in een acute fase wordt gebruikt moeten de
patiënt wel blijven bewegen via technieken. Lokale corticoid injecties in de pees 1 of 2 malig,
werken vaak goed maar het prikken van een structuur van bv in de schouder is niet moeilijk.
Maar de dosis in brengen op een goede plek is niet de eenvoudigste taak.
Lokaal toegepaste anesthetica:
Veroorzaakt een omkeerbare blok naar geleiding van impulsen langs zenuwvezels.
Lokale blokkade met een verdovingsmiddel analgesie te bereiken
o Procaine/Lidocaine (licht giftig)
Regionaal
Plexus blok/ischias/intercostale
Interventie op ander niveau dan weefselniveau:
o Plexus regio vinden door een naald in de plexus regio zetten je weet dat je goed zit door
de reactie van de patiënt.
Orale toegediende oploïde analgetica:
Opioïden werken door binding aan een specifieke receptor Mu (μ) Kappa (K) en Delta (δ)
Morfine bindt aan Mu-receptoren (ook in pijn) effect analgesie.
Binding aan deze en andere verwante receptoren Mu elicts bijwerkingen
o Constipatie en braken
o Respiratoire depressie
Opiaten codiinen is het lichtste wat je kunt gebruik
Koppelen aan kappa en delta ruggenmergniveau en centraal niveau niet selectief
vertraagde reactie (rijgedrag beïnvloeden)
Gebruik: Intraveneus opioïden
o Patiënt gecontroleerde analgesie
o Spinal administratie epidurale
o Intraveneuze lijntjes die in de rug worden ingebracht (sondes die de patiënt verdoven),
ligt in een vrije ruimte van het ruggenmerg. Patiënt heeft zelf toegang tot de pijnmedicatie,
er zit wel een limiet aan.
Postoperatieve in combinatie met diverse andere lokale anesthetica.
De doelstelling is in het algemeen effectieve behandeling bij betrekkelijk lage dosering,
bijwerkingen te minimaliseren.
