Reflectie probleem verhelderend gesprek met mevrouw Verhoeven
Naam:
Klas:
Studentnummer:
Opleiding: Verpleegkunde
Studieonderdeel: VCM toets 2
Gesprekssituatie
Het gesprek verliep wel goed, mevrouw was vrij open over haar gevoelens en gaf
meerdere malen aan dat ze graag naar huis wou en een verpleeghuis niet ziet zitten,
omdat haar man is overleden in een verpleeghuis en ze dus een nare ervaring heeft
met verpleeghuizen ondanks dat haar mag tevreden was over het verpleeghuis.
Mevrouw hoopte nog langen in het revalidatie centrum te mogen blijven, omdat ze
zich daar erg prettig voelt en het erg naar haar zin heeft daar. Mevrouw gaf aan
graag een gesprek te hebben samen met haar zoon, de arts en de fysiotherapeut om
eventuele andere mogelijkheden over het verblijf te bespreken.
Stap 1 ‘Handelen/ ervaring’
Voor de tweede toets van het onderdeel VCM moest ik een probleem verhelderend
gesprek voeren. Toen ik stond te wachten voor het lokaal was ik vrij zenuwachtig
maar vanaf het moment dat ik ging zitten bij het gesprek was dat eigenlijk helemaal
weg.
Stap 2 ‘Terugblikken’
Mevrouw was erg verdrietig wat ook te zien was aan haar houding, ze was in elkaar
gekropen en keek vrijwel alleen naar de grond. Waardoor ik wat dichter bij de tafel
ging zitten zodat ze het gevoel kreeg dat ik contact met haar probeerde te leggen.
Naarmate het gesprek vorderde werd mevrouw wel iets meer open in haar houding.
Mevrouw gaf aan graag naar huis te willen in plaats van naar een verpleeghuis,
omdat ze zich daar niet prettig voelt, omdat haar man daar is overleden. Ik was erg
begripvol naar mevrouw, waardoor ze ook het gevoel kreeg dat ik echt naar haar
luisterde.
Stap 3 ‘Bewustwording van essentiële aspecten’
Naar mijn mening was mijn houding naar mevrouw erg goed, omdat mevrouw eerst
erg verdrietig was en geen oogcontact maakte, maar doordat ik wat dichter bij de
tafel ging zitten en wat dichtbij kwam kreeg mevrouw denk ik het gevoel dat ik
oprecht geïnteresseerd was in wat er aan de hand was en dat ik mevrouw begreep.
Waardoor ze naarmate het gesprek vorderde meer oogcontact maakte en af en toe
ook lachte. Ik vond de afsluiting van het gesprek een beetje gehaast, omdat ik
eigenlijk voor mijn gevoel nog niet klaar was en nog wat meer ruimte wou nemen
voor een goede afsluiting, omdat mevrouw niet lekker in haar vel zat. Waardoor
mevrouw misschien de gedachte had dat ik snel ergens anders heen moest of het
wel goed vond zo en er verder geen aandacht meer aan wou besteden.
Naam:
Klas:
Studentnummer:
Opleiding: Verpleegkunde
Studieonderdeel: VCM toets 2
Gesprekssituatie
Het gesprek verliep wel goed, mevrouw was vrij open over haar gevoelens en gaf
meerdere malen aan dat ze graag naar huis wou en een verpleeghuis niet ziet zitten,
omdat haar man is overleden in een verpleeghuis en ze dus een nare ervaring heeft
met verpleeghuizen ondanks dat haar mag tevreden was over het verpleeghuis.
Mevrouw hoopte nog langen in het revalidatie centrum te mogen blijven, omdat ze
zich daar erg prettig voelt en het erg naar haar zin heeft daar. Mevrouw gaf aan
graag een gesprek te hebben samen met haar zoon, de arts en de fysiotherapeut om
eventuele andere mogelijkheden over het verblijf te bespreken.
Stap 1 ‘Handelen/ ervaring’
Voor de tweede toets van het onderdeel VCM moest ik een probleem verhelderend
gesprek voeren. Toen ik stond te wachten voor het lokaal was ik vrij zenuwachtig
maar vanaf het moment dat ik ging zitten bij het gesprek was dat eigenlijk helemaal
weg.
Stap 2 ‘Terugblikken’
Mevrouw was erg verdrietig wat ook te zien was aan haar houding, ze was in elkaar
gekropen en keek vrijwel alleen naar de grond. Waardoor ik wat dichter bij de tafel
ging zitten zodat ze het gevoel kreeg dat ik contact met haar probeerde te leggen.
Naarmate het gesprek vorderde werd mevrouw wel iets meer open in haar houding.
Mevrouw gaf aan graag naar huis te willen in plaats van naar een verpleeghuis,
omdat ze zich daar niet prettig voelt, omdat haar man daar is overleden. Ik was erg
begripvol naar mevrouw, waardoor ze ook het gevoel kreeg dat ik echt naar haar
luisterde.
Stap 3 ‘Bewustwording van essentiële aspecten’
Naar mijn mening was mijn houding naar mevrouw erg goed, omdat mevrouw eerst
erg verdrietig was en geen oogcontact maakte, maar doordat ik wat dichter bij de
tafel ging zitten en wat dichtbij kwam kreeg mevrouw denk ik het gevoel dat ik
oprecht geïnteresseerd was in wat er aan de hand was en dat ik mevrouw begreep.
Waardoor ze naarmate het gesprek vorderde meer oogcontact maakte en af en toe
ook lachte. Ik vond de afsluiting van het gesprek een beetje gehaast, omdat ik
eigenlijk voor mijn gevoel nog niet klaar was en nog wat meer ruimte wou nemen
voor een goede afsluiting, omdat mevrouw niet lekker in haar vel zat. Waardoor
mevrouw misschien de gedachte had dat ik snel ergens anders heen moest of het
wel goed vond zo en er verder geen aandacht meer aan wou besteden.
