HISTORIOGRAFIE
LES 1 – INLEIDING: HISTORIOGRAFIE EN
SCHRIFTCULTUUR
Prof. dr. Frederik Buylaert (VUB)
Leerstof:
Artikel Daniël Woolf. Dit gaat over historiografie tot en met de 18 de eeuw. 18de
eeuwse en 19de eeuwse leerstof is terug te vinden in het handboek van George
Iggers.
Verdiepende literatuur:
—A Global History of History, D.WOOLF; dit is de uitgebreide versie van de reader. Bij het
studeren moet men dus geen samenvatting maken van het artikel aangezien het artikel zelf
een samenvatting is van dit boek. Op het examen moet men enkel namen van historici
kunnen reproduceren die worden genoemd in de PowerPoints.
—Global History of Modern Historiography
—The Oxford History of Historical Writing
, Definitie van het studieobject:
Dit vak gaat in essentie over hoe mensen omgaan met hun verleden, hoe ze daarover nadenken, hoe ze daarover praten, hoe ze daarover gaan
schrijven. Iedere menselijke samenleving heeft het vermogen om na te denken over het eigen verleden. Ze zijn ook allemaal in staat om het verloop
van de tijd uit te drukken. Ieder individu voelt aan dat met het verstrijken van de tijd de samenleving waarin men functioneert gaat veranderen.
Historisch bewustzijn: Hierbinnen valt ook de specifieke activiteit van
geschiedschrijving, Dit is een gestructureerde beredeneerde poging om een
historisch relaas te schetsen dat relevant is voor de hele gemeenschap waarin u
leeft. Geschiedschrijving is een gerichte rigoureuze activiteit die probeert de
historische evolutie te schetsen, niet van één individu, maar van een hele
gemeenschap.
We hebben hiervan in onze moderne wereld een specifieke academische
discipline gemaakt. Dit hoeft niet altijd zo te zijn. Die geleerde activiteit is ook in
amateurversie al eeuwenlang bedreven.
Historiografie: Is subtak van het veld die zich bezig houd met de vraag over hoe
samenlevingen vorm geven aan hun eigen geschiedenis. Hoe zij aan geschiedenis
doen, welke principes zij daarbij belangrijk vinden en welke onbelangrijk, en
vooral over het waarom ze dit doen.
LES 1 – INLEIDING: HISTORIOGRAFIE EN
SCHRIFTCULTUUR
Prof. dr. Frederik Buylaert (VUB)
Leerstof:
Artikel Daniël Woolf. Dit gaat over historiografie tot en met de 18 de eeuw. 18de
eeuwse en 19de eeuwse leerstof is terug te vinden in het handboek van George
Iggers.
Verdiepende literatuur:
—A Global History of History, D.WOOLF; dit is de uitgebreide versie van de reader. Bij het
studeren moet men dus geen samenvatting maken van het artikel aangezien het artikel zelf
een samenvatting is van dit boek. Op het examen moet men enkel namen van historici
kunnen reproduceren die worden genoemd in de PowerPoints.
—Global History of Modern Historiography
—The Oxford History of Historical Writing
, Definitie van het studieobject:
Dit vak gaat in essentie over hoe mensen omgaan met hun verleden, hoe ze daarover nadenken, hoe ze daarover praten, hoe ze daarover gaan
schrijven. Iedere menselijke samenleving heeft het vermogen om na te denken over het eigen verleden. Ze zijn ook allemaal in staat om het verloop
van de tijd uit te drukken. Ieder individu voelt aan dat met het verstrijken van de tijd de samenleving waarin men functioneert gaat veranderen.
Historisch bewustzijn: Hierbinnen valt ook de specifieke activiteit van
geschiedschrijving, Dit is een gestructureerde beredeneerde poging om een
historisch relaas te schetsen dat relevant is voor de hele gemeenschap waarin u
leeft. Geschiedschrijving is een gerichte rigoureuze activiteit die probeert de
historische evolutie te schetsen, niet van één individu, maar van een hele
gemeenschap.
We hebben hiervan in onze moderne wereld een specifieke academische
discipline gemaakt. Dit hoeft niet altijd zo te zijn. Die geleerde activiteit is ook in
amateurversie al eeuwenlang bedreven.
Historiografie: Is subtak van het veld die zich bezig houd met de vraag over hoe
samenlevingen vorm geven aan hun eigen geschiedenis. Hoe zij aan geschiedenis
doen, welke principes zij daarbij belangrijk vinden en welke onbelangrijk, en
vooral over het waarom ze dit doen.
