Practicum aantekeningen bijzondere weefselleer
Practicum 1: Het integument
Preparaat D2/12: Voetzool – humaan – trichroom
Preparaat D2/12 is een preparaat van een voetzool van
een mens, gekleurd met trichroom
annilineblauwkleuring.
De dermis, dat een bindweefsellaag is, is daarom ook
vooral gekleurd met blauw omdat deze veel
collageenvezels bevat.
Wanneer we de lagen van de huid bekijken zie je de
epidermis terug aan de buitenzijde, rood gekleurd.
Epidermis (opperhuid) oftewel epitheellaag. De dermis is
vooral de bindweefsellaag die dan ook wel de lederhuid
wordt genoemd. De dermis en epidermis vormen samen
de cutis, of de echte huid.
Op dit preparaatje is onder ook nog een gedeelte terug
te vinden: subcutis/onderhuid/hypodermis genoemd.
Wanneer je kijkt op de grens van de hypodermis en de dermis vind je de zweetkliertjes terug
(bij de pijl in de cirkel). Die zweetkliertjes zijn gewoon de tubulaire kliertjes waarvan de
afvoergang helemaal doorheen de dermis zal lopen tot aan het oppervlak. De afvoergangen
in de dermis hebben typisch tweelagig kubisch epitheel. Ter hoogte van de dermis vind je
daarom ook structuren terug dewelke de overlangse doorsneden door onze afvoergangen
(langwerpige structuur in de ovaalvorm in dermis). Wanneer de afvoergangen contact
maken met de epidermis zie je deze kronkelend verlopen doorheen de epidermis (oranje
cirkel in de epidermis)
,Structuren in detail bekijken, startende bij
de hypodermis
Hypodermis is in feite een verzameling van
allemaal vetcellen, gekenmerkt door grote
vetvacuole en een wandstandig cytoplasma
waarin de kern terug te vinden in (in dit
preparaat niet erg goed bewaard gebleven)
Ronde structuren: artefacten
Klierdeeltjes van gewonden tubulaire zweetkliertjes hebben een lumen waarrond de
kliercellen terug te vinden zijn (met rode kernen). Meeste van deze kliercellen zullen zorgen
voor de aanmaak van een sereus secreet. Secreet komt terecht in het lumen, waarna dit via
het lumen van de afvoergangen naar het oppervlak wordt vervoerd.
Ook hier myoepitheelcellen aanwezig, dit zijn celletjes waarvan de kern binnen de basale
membraan ligt (te zien bij de muis). Wanneer deze samentrekken zal de inhoud van de klier
naar buiten worden gestort. Myoepitheelcellen staan dus onder controle van het
zenuwstelsel
Blauwe pijl: lumen; Rode pijl: kliercel
,Naast tubulaire klieren ook nog doorsnedes doorheen bloedvaatjes terug te vinden (bij de
muis); Meestal in het lumen rode bloedcellen terug te vinden
Naast bloedvaatjes ook zenuwbundels terug te vinden ter hoogte van de bindweefselzone
Meest typerend is de bindweefsellaag zelf. Al onze
collageenvezels lopen in verschillende richtingen door elkaar; Ze
liggen in bundels door elkaar, maar de bundels lopen in
verschillende richtingen. Dit is nodig omdat onze bindweefsellaag
in alle mogelijke richtingen moet kunnen meebewegen met de
bewegingen die wij maken → typisch voorbeeld van onregelmatig
dicht collageen bindweefsel
, Afvoerkanaal in detail bekijken dan zie je dat deze overlangs is aangesneden, waarvan de
eindrichting loodrecht ligt op basale membraan op oppervlak van epitheel
Centraal in het lumen zit normaal het secreet in. En aan de buitenkant zie je een tweelagig
epitheel dat het lumen gaat omringen
Wanneer de afvoergang aansluit op het epitheel vind je het volgende terug: je ziet het
lumen, het tweelagig kubisch epitheel en dan zie je dat het lumen van de afvoergang
helemaal doorloopt. Je vindt dus op plekken het kronkelend verloop terug (in de cirkel de
twee structuren) van het lumen dat doorheen onze volledige epitheel (epidermis) doorloopt
-> kronkelend verloop (de open ruimtes in de rode structuur)
Practicum 1: Het integument
Preparaat D2/12: Voetzool – humaan – trichroom
Preparaat D2/12 is een preparaat van een voetzool van
een mens, gekleurd met trichroom
annilineblauwkleuring.
De dermis, dat een bindweefsellaag is, is daarom ook
vooral gekleurd met blauw omdat deze veel
collageenvezels bevat.
Wanneer we de lagen van de huid bekijken zie je de
epidermis terug aan de buitenzijde, rood gekleurd.
Epidermis (opperhuid) oftewel epitheellaag. De dermis is
vooral de bindweefsellaag die dan ook wel de lederhuid
wordt genoemd. De dermis en epidermis vormen samen
de cutis, of de echte huid.
Op dit preparaatje is onder ook nog een gedeelte terug
te vinden: subcutis/onderhuid/hypodermis genoemd.
Wanneer je kijkt op de grens van de hypodermis en de dermis vind je de zweetkliertjes terug
(bij de pijl in de cirkel). Die zweetkliertjes zijn gewoon de tubulaire kliertjes waarvan de
afvoergang helemaal doorheen de dermis zal lopen tot aan het oppervlak. De afvoergangen
in de dermis hebben typisch tweelagig kubisch epitheel. Ter hoogte van de dermis vind je
daarom ook structuren terug dewelke de overlangse doorsneden door onze afvoergangen
(langwerpige structuur in de ovaalvorm in dermis). Wanneer de afvoergangen contact
maken met de epidermis zie je deze kronkelend verlopen doorheen de epidermis (oranje
cirkel in de epidermis)
,Structuren in detail bekijken, startende bij
de hypodermis
Hypodermis is in feite een verzameling van
allemaal vetcellen, gekenmerkt door grote
vetvacuole en een wandstandig cytoplasma
waarin de kern terug te vinden in (in dit
preparaat niet erg goed bewaard gebleven)
Ronde structuren: artefacten
Klierdeeltjes van gewonden tubulaire zweetkliertjes hebben een lumen waarrond de
kliercellen terug te vinden zijn (met rode kernen). Meeste van deze kliercellen zullen zorgen
voor de aanmaak van een sereus secreet. Secreet komt terecht in het lumen, waarna dit via
het lumen van de afvoergangen naar het oppervlak wordt vervoerd.
Ook hier myoepitheelcellen aanwezig, dit zijn celletjes waarvan de kern binnen de basale
membraan ligt (te zien bij de muis). Wanneer deze samentrekken zal de inhoud van de klier
naar buiten worden gestort. Myoepitheelcellen staan dus onder controle van het
zenuwstelsel
Blauwe pijl: lumen; Rode pijl: kliercel
,Naast tubulaire klieren ook nog doorsnedes doorheen bloedvaatjes terug te vinden (bij de
muis); Meestal in het lumen rode bloedcellen terug te vinden
Naast bloedvaatjes ook zenuwbundels terug te vinden ter hoogte van de bindweefselzone
Meest typerend is de bindweefsellaag zelf. Al onze
collageenvezels lopen in verschillende richtingen door elkaar; Ze
liggen in bundels door elkaar, maar de bundels lopen in
verschillende richtingen. Dit is nodig omdat onze bindweefsellaag
in alle mogelijke richtingen moet kunnen meebewegen met de
bewegingen die wij maken → typisch voorbeeld van onregelmatig
dicht collageen bindweefsel
, Afvoerkanaal in detail bekijken dan zie je dat deze overlangs is aangesneden, waarvan de
eindrichting loodrecht ligt op basale membraan op oppervlak van epitheel
Centraal in het lumen zit normaal het secreet in. En aan de buitenkant zie je een tweelagig
epitheel dat het lumen gaat omringen
Wanneer de afvoergang aansluit op het epitheel vind je het volgende terug: je ziet het
lumen, het tweelagig kubisch epitheel en dan zie je dat het lumen van de afvoergang
helemaal doorloopt. Je vindt dus op plekken het kronkelend verloop terug (in de cirkel de
twee structuren) van het lumen dat doorheen onze volledige epitheel (epidermis) doorloopt
-> kronkelend verloop (de open ruimtes in de rode structuur)
