Woordenlijst Criminologie
HOOFDSTUK 1: alledaagse definities van criminaliteit
Deviant Afwijkend gedrag (kan gelinkt worden aan
criminaliteit)
witteboordcriminaliteit Misdrijven gepleegd door mensen van hogere
status (wordt niet altijd gezien als deviant/ niet
altijd bestraft)
Boemansconcept ‘de veronderstelling over misdadigers, waarin
op irrationele gronden negatieve kenmerken
aan hen worden toegeschreven.’
In de media steeds negatieve zaken extra op
iemand leggen (bv: Bart De Pauw)
Telelensreflex ‘veel zien van heel weinig en zonder context.
Meestal het schokeffect van een misdaad zien.’
Schokeffect -> zorgt voor schrik en
oplettendheid voor een misdaad terwijl dit
waarschijnlijk niet veel gebeurt
Moral panic ‘elkaar versterkende en disproportionele
reacties van de media, de politici en het publiek
op deviante verschijnselen die worden ervaren
als bedreigend of zelfs ondermijnend voor
maatschapplijke waarden en belangen.
HOOFDSTUK 2: normatieve criminaliteitsdefinities
Conventionele normatieve Men houdt zich bezig met gedragingen die
misdaaddefinities indruisen tegen ‘normen’ (vandaar
‘normatieve’ criminaliteitsdefinities) maar het
soort norm dat men wil bestuderen verschilt
naargelang de verschillende
criminaliteitsdefinities dat men hanteert.
Kritische normatieve misdaaddefinities Beide normatieve misdaaddefinities hebben
met elkaar gemeen dat ze criminaliteit
opvatten als een eigenschap van bepaalde
gedragingen of van bepaalde personen die deze
gedragingen stellen
'legal positivism' Common sense over de doelstellingen en de
werking van het recht.
1) Het recht stelt dat de wet objectief. Het
staat los van persoonlijke waarden.
2) De wet is rationeel. Juristen kunnen
terugvallen op op juridische
argumenten.
, 3) De 'sociale processen' en procedures in
overeenstemming zijn met de
wettelijke categorieën, als ze erkend
willen worden in het formele wettelijke
proces.
4) De premisse dat de wet gezag heeft.
Conduct norms Gedragsnormen
DEEL 2: Het meten van criminaliteit
Dark figure/ number Cijfers van wetsovertredingen die we nooit
zullen kennen omdat ze nooit opgemeten/
onderzocht werden.
HOOFDSTUK 1: Emperische bronnen
Haalwerk de misdrijven die de politie zelf vaststelt en de
delicten die de politie zelf opspoort ook wel
'proactieve delicten' genoemd.
Bv: controle op rijden onder invloed, is maar op
1 plaats dat men gecontroleerd wordt. Op
andere plaats kan men nog dronken doorrijden.
Deze controle brengt maar klein deel van dit
feit naar boven. Toch kennen deze controles
hun effecten.
Brengwerk 'reactieve delicten' genoemd, namelijk
slachtoffers of omstaanders stellen de politie
op de hoogte van door hen ervaren of
waargenomen gebeurtenissen (gebeurt weinig)
– niet ernstig genoeg of niet geloofd worden
Zelf-rapportage onderzoek Respondenten (geënquêteerden of
geïnterviewden) beantwoorden, meestal
anoniem, vragenlijsten die zij soms zelf moeten
invullen, maar waarop meestal alternatieve
antwoorden gegeven zijn (zoals
meerkeuzevragen). De respondenten
rapporteren hun eigen ervaringen, als dader of
als slachtoffer.
Prevalentie Heeft betrekking op het totaal aantal mensen
dat zegt in een bepaalde periode -ooit, een
jaar, de afgelopen maand- slachtoffer of dader
te zijn geweest van een of meer misdrijven.
Incidentie Geeft het aantal nieuwe gevallen aan, dwz het
aantal mensen dat zegt voor het eerst een
misdrijf te hebben gepleegd of voor het eerst
slachtoffer te zijn geworden.
Herhaald dader of slachtofferschap Wordt gemeten door te vragen naar het aantal
keren dat men dader of slachtoffer was in een
aangegeven periode, meestal het afgelopen
jaar
HOOFDSTUK 1: alledaagse definities van criminaliteit
Deviant Afwijkend gedrag (kan gelinkt worden aan
criminaliteit)
witteboordcriminaliteit Misdrijven gepleegd door mensen van hogere
status (wordt niet altijd gezien als deviant/ niet
altijd bestraft)
Boemansconcept ‘de veronderstelling over misdadigers, waarin
op irrationele gronden negatieve kenmerken
aan hen worden toegeschreven.’
In de media steeds negatieve zaken extra op
iemand leggen (bv: Bart De Pauw)
Telelensreflex ‘veel zien van heel weinig en zonder context.
Meestal het schokeffect van een misdaad zien.’
Schokeffect -> zorgt voor schrik en
oplettendheid voor een misdaad terwijl dit
waarschijnlijk niet veel gebeurt
Moral panic ‘elkaar versterkende en disproportionele
reacties van de media, de politici en het publiek
op deviante verschijnselen die worden ervaren
als bedreigend of zelfs ondermijnend voor
maatschapplijke waarden en belangen.
HOOFDSTUK 2: normatieve criminaliteitsdefinities
Conventionele normatieve Men houdt zich bezig met gedragingen die
misdaaddefinities indruisen tegen ‘normen’ (vandaar
‘normatieve’ criminaliteitsdefinities) maar het
soort norm dat men wil bestuderen verschilt
naargelang de verschillende
criminaliteitsdefinities dat men hanteert.
Kritische normatieve misdaaddefinities Beide normatieve misdaaddefinities hebben
met elkaar gemeen dat ze criminaliteit
opvatten als een eigenschap van bepaalde
gedragingen of van bepaalde personen die deze
gedragingen stellen
'legal positivism' Common sense over de doelstellingen en de
werking van het recht.
1) Het recht stelt dat de wet objectief. Het
staat los van persoonlijke waarden.
2) De wet is rationeel. Juristen kunnen
terugvallen op op juridische
argumenten.
, 3) De 'sociale processen' en procedures in
overeenstemming zijn met de
wettelijke categorieën, als ze erkend
willen worden in het formele wettelijke
proces.
4) De premisse dat de wet gezag heeft.
Conduct norms Gedragsnormen
DEEL 2: Het meten van criminaliteit
Dark figure/ number Cijfers van wetsovertredingen die we nooit
zullen kennen omdat ze nooit opgemeten/
onderzocht werden.
HOOFDSTUK 1: Emperische bronnen
Haalwerk de misdrijven die de politie zelf vaststelt en de
delicten die de politie zelf opspoort ook wel
'proactieve delicten' genoemd.
Bv: controle op rijden onder invloed, is maar op
1 plaats dat men gecontroleerd wordt. Op
andere plaats kan men nog dronken doorrijden.
Deze controle brengt maar klein deel van dit
feit naar boven. Toch kennen deze controles
hun effecten.
Brengwerk 'reactieve delicten' genoemd, namelijk
slachtoffers of omstaanders stellen de politie
op de hoogte van door hen ervaren of
waargenomen gebeurtenissen (gebeurt weinig)
– niet ernstig genoeg of niet geloofd worden
Zelf-rapportage onderzoek Respondenten (geënquêteerden of
geïnterviewden) beantwoorden, meestal
anoniem, vragenlijsten die zij soms zelf moeten
invullen, maar waarop meestal alternatieve
antwoorden gegeven zijn (zoals
meerkeuzevragen). De respondenten
rapporteren hun eigen ervaringen, als dader of
als slachtoffer.
Prevalentie Heeft betrekking op het totaal aantal mensen
dat zegt in een bepaalde periode -ooit, een
jaar, de afgelopen maand- slachtoffer of dader
te zijn geweest van een of meer misdrijven.
Incidentie Geeft het aantal nieuwe gevallen aan, dwz het
aantal mensen dat zegt voor het eerst een
misdrijf te hebben gepleegd of voor het eerst
slachtoffer te zijn geworden.
Herhaald dader of slachtofferschap Wordt gemeten door te vragen naar het aantal
keren dat men dader of slachtoffer was in een
aangegeven periode, meestal het afgelopen
jaar
