Samenvatting
Leer‐ en motivatiepsychologie
1
,Leerpsychologie
2
,Tekst 1
Inleiding: maatschappelijke inbedding van leren en onderwijzen (Lieven Verschaffel)
De maatschappij is in voortdurende verandering:
‐ Sinds tweede helft van de 19de eeuw:
Industrialisatie en de daarmee samenhangende verstedelijking.
Versnelde verandering in de maatschappij (en dus ook in het onderwijs) = modernisering.
Voorbeelden: individualisering, belangrijke rol van wetenschap en technologie.
‐ Sinds de 2e helft van de 20e eeuw:
Nieuwe maatschappelijke ontwikkelingen:
1 Kennisexplosie en verouderde kennis
2 Informatisering en technologisering
3 Globalisering, internationalisering, mondialisering
4 Levenslang en levensbreed leren
5 Competentiegericht leren
6 Multimediale maatschappij een beeldcultuur
Hebben het doel, de aard en de context van leren en instructie verder gewijzigd.
1. Kennisexplosie en verouderde kennis
Kenmerken huidige maatschappij:
‐ Explosie van informatie en kennis, exponentiële toename.
o Toename is niet langer geleidelijk volgens rekenkundige reeks (2, 4, 6, 8, ..).
o Maar gaat alsmaar sneller volgens een meetkundige reeks (2, 4, 8, 16, ..) (exponentieel).
‐ Versnelde veroudering van bestaande kennis.
o Nieuwe inzichten: kennis en vaardigheden moeten vaak bijgesteld worden.
Gevolgen van de maatschappelijke ontwikkeling:
‐ Onderwijs moet niet voorbereiden op de maatschappij van vandaag, maar op die van morgen.
→ Nieuwe keuzes moeten worden gemaakt voor wat te beschouwen is als essentiële kennis en
vaardigheden.
→ De inhoud van het onderwijs moet constant herdacht worden.
‐ De leraar kan niet langer gezien worden als diegene die alles van zijn vakgebied(en) afweet.
→ Andere professionele competenties, naast het beschikken over een stevige kennisbasis, worden
steeds belangrijker.
‐ Je moet in staat zijn snel en efficiënt informatie te vinden en kennis en vaardigheden op te bouwen
die je nodig hebt in specifieke situaties en voor concrete opdrachten.
→ Het onderwijs moet studenten uitrusten met nieuwe kenniselementen, vaardigheden en
houdingen om efficiënt en kritisch om te gaan met de grote hoeveelheid aan informatie.
3
, Kennisgericht onderwijs vs. vaardigheidsonderwijs
a. Kennisgericht onderwijs:
Eeuwige duurzame basiskennis en vaardigheden die ons in staat stellen om steeds nieuwe
informatie op te nemen en te verwerken en daar tegenover een kritische houding aan te
kunnen nemen.
Systematisch bijbrengen van kennisstructuren (vakinhoud en elementaire vaardigheden).
Het overdragen van het gedurende generaties opgebouwde kennisbestand.
b. Vaardigheidsonderwijs:
Het geven van ruimte aan leerlingen om de informatieverwerking‐, probleemoplossings‐, leer‐
en communicatievaardigheden te trainen.
Aanleren van vaardigheden die leerlingen nodig hebben om zelf hun weg te vinden in een snel
evoluerende en veeleisende maatschappij.
Oplossing: goed gebalanceerd en geïntegreerd kennis‐ en vaardigheidsgeoriënteerd onderwijs. Kennis is
pas waardevol als ze geïntegreerd deel uitmaakt van een competentie.
2. Informatisering en technologisering
De huidige maatschappij is een kennismaatschappij;
een samenleving waarin informatisering, communicatie en kennis elkaar sterk beïnvloeden.
de nieuwe maatschappij is “een maatschappij waar kennis de bron van welvaart is”.
Een kennismaatschappij is geen nieuw fenomeen. Wel nieuw is dat ten gevolge van de nieuwe
technologische mogelijkheden:
1. kennismaatschappijen niet langer beperkt blijven tot geografische nabijheid;
2. de mogelijkheden voor het bewaren, verdelen en terugvinden van kennis enorm zijn
toegenomen;
3. de overlevingskans van een maatschappij afhangt van het menselijk kenniskapitaal.
Impact op onderwijs
‐ Voorbereiding van jongeren op de kennismaatschappij.
Zorgen voor voldoende ICT‐kennis en ‐vaardigheden: het verwerven van inzicht in de
mogelijkheden, de beperkingen, de kansen en risico’s van het inzetten van ICT‐systemen.
Dat is noodzakelijk om te kunnen oordelen over en reageren op de implicaties van
toepassingen.
‐ PC, beamer, internet zijn een evident en onmisbaar werktuig geworden.
‐ Goede invulling geven aan vakken als technologie en informatica.
4
Leer‐ en motivatiepsychologie
1
,Leerpsychologie
2
,Tekst 1
Inleiding: maatschappelijke inbedding van leren en onderwijzen (Lieven Verschaffel)
De maatschappij is in voortdurende verandering:
‐ Sinds tweede helft van de 19de eeuw:
Industrialisatie en de daarmee samenhangende verstedelijking.
Versnelde verandering in de maatschappij (en dus ook in het onderwijs) = modernisering.
Voorbeelden: individualisering, belangrijke rol van wetenschap en technologie.
‐ Sinds de 2e helft van de 20e eeuw:
Nieuwe maatschappelijke ontwikkelingen:
1 Kennisexplosie en verouderde kennis
2 Informatisering en technologisering
3 Globalisering, internationalisering, mondialisering
4 Levenslang en levensbreed leren
5 Competentiegericht leren
6 Multimediale maatschappij een beeldcultuur
Hebben het doel, de aard en de context van leren en instructie verder gewijzigd.
1. Kennisexplosie en verouderde kennis
Kenmerken huidige maatschappij:
‐ Explosie van informatie en kennis, exponentiële toename.
o Toename is niet langer geleidelijk volgens rekenkundige reeks (2, 4, 6, 8, ..).
o Maar gaat alsmaar sneller volgens een meetkundige reeks (2, 4, 8, 16, ..) (exponentieel).
‐ Versnelde veroudering van bestaande kennis.
o Nieuwe inzichten: kennis en vaardigheden moeten vaak bijgesteld worden.
Gevolgen van de maatschappelijke ontwikkeling:
‐ Onderwijs moet niet voorbereiden op de maatschappij van vandaag, maar op die van morgen.
→ Nieuwe keuzes moeten worden gemaakt voor wat te beschouwen is als essentiële kennis en
vaardigheden.
→ De inhoud van het onderwijs moet constant herdacht worden.
‐ De leraar kan niet langer gezien worden als diegene die alles van zijn vakgebied(en) afweet.
→ Andere professionele competenties, naast het beschikken over een stevige kennisbasis, worden
steeds belangrijker.
‐ Je moet in staat zijn snel en efficiënt informatie te vinden en kennis en vaardigheden op te bouwen
die je nodig hebt in specifieke situaties en voor concrete opdrachten.
→ Het onderwijs moet studenten uitrusten met nieuwe kenniselementen, vaardigheden en
houdingen om efficiënt en kritisch om te gaan met de grote hoeveelheid aan informatie.
3
, Kennisgericht onderwijs vs. vaardigheidsonderwijs
a. Kennisgericht onderwijs:
Eeuwige duurzame basiskennis en vaardigheden die ons in staat stellen om steeds nieuwe
informatie op te nemen en te verwerken en daar tegenover een kritische houding aan te
kunnen nemen.
Systematisch bijbrengen van kennisstructuren (vakinhoud en elementaire vaardigheden).
Het overdragen van het gedurende generaties opgebouwde kennisbestand.
b. Vaardigheidsonderwijs:
Het geven van ruimte aan leerlingen om de informatieverwerking‐, probleemoplossings‐, leer‐
en communicatievaardigheden te trainen.
Aanleren van vaardigheden die leerlingen nodig hebben om zelf hun weg te vinden in een snel
evoluerende en veeleisende maatschappij.
Oplossing: goed gebalanceerd en geïntegreerd kennis‐ en vaardigheidsgeoriënteerd onderwijs. Kennis is
pas waardevol als ze geïntegreerd deel uitmaakt van een competentie.
2. Informatisering en technologisering
De huidige maatschappij is een kennismaatschappij;
een samenleving waarin informatisering, communicatie en kennis elkaar sterk beïnvloeden.
de nieuwe maatschappij is “een maatschappij waar kennis de bron van welvaart is”.
Een kennismaatschappij is geen nieuw fenomeen. Wel nieuw is dat ten gevolge van de nieuwe
technologische mogelijkheden:
1. kennismaatschappijen niet langer beperkt blijven tot geografische nabijheid;
2. de mogelijkheden voor het bewaren, verdelen en terugvinden van kennis enorm zijn
toegenomen;
3. de overlevingskans van een maatschappij afhangt van het menselijk kenniskapitaal.
Impact op onderwijs
‐ Voorbereiding van jongeren op de kennismaatschappij.
Zorgen voor voldoende ICT‐kennis en ‐vaardigheden: het verwerven van inzicht in de
mogelijkheden, de beperkingen, de kansen en risico’s van het inzetten van ICT‐systemen.
Dat is noodzakelijk om te kunnen oordelen over en reageren op de implicaties van
toepassingen.
‐ PC, beamer, internet zijn een evident en onmisbaar werktuig geworden.
‐ Goede invulling geven aan vakken als technologie en informatica.
4
