1C MOND – kennisdoelen
,1. De student benoemt de anatomische oppervlaktestructuren van de mond in het Nederlands
en (indien aangegeven) in het Latijn en kan deze aanwijzen op een foto, plaat, model of bij
een proefpersoon:
bovenkaak (maxilla) huig (uvula)
onderkaak (mandibula) tandboog
lippen (labiae) alveolairrand
tong (lingua) achterkeelwand (farynx)
hard en zacht verhemelte neustussenschot
(palatum durum en molle, velum) (septum nasi)
2. De student benoemt en beschrijft de werking van de spieren in het mondgebied:
Spieren van de faciale expressie:
o m. orbicularis oris: de ‘mondkringspier’ zorgt voor de beweging/sluiting van de
lippen, de neusvleugels, de wangen en de huid van de kin.
o m. buccinator: de ‘wangspier’ trekt de mondhoeken naar achter, maakt de
wangen plat en trekt ze samen en wordt gebruikt bij kauwen en blazen.
o m. mentalis: de ‘kinspier’ wordt ook wel ‘de pruilende spier’ genoemd, trekt de
onderlip op en naar voren.
Kauwspieren:
o m. masseter: de ‘wangkauwspier’ zorgt voor de sluiting en heffing van de kaak.
o m. temporalis: de ‘slaapspier’ zorgt voor het sluiten van de mond bij bijten,
heffen en terugtrekken van de onderkaak.
Extrinsieke Tongspieren:
o m. genioglossus: de ‘kin-tongspier’ zorg voor het uitstrekken en naar onder
bewegen van de tong en bewegen van de tongpunt.
o m. hyoglossus: de ‘tongbeen-tongspier’ zorgt voor het terugtrekken van de tong,
laten zakken van de tongrug en tongbodem.
o m. styloglossus: de ‘stijl-tongspier’ zorgt voor terugtrekken & heffen van de tong.
o m. palatoglossus: zorgt voor het
omhoogtrekken van de tongbodem
en laten zakken van het zachte verhemelte.
2
, Intrinsieke Tongspieren:
o m. longitudinalis superior: de ‘bovenste lengtespier’ van de tong zorgt voor het
optillen van de tongpunt en de zijkanten van de tong - het maken van een
"krultong" dus. Ze helpt ook bij het kauwen, spreken en slikken.
o m. longitudinalis inferior: de ‘onderste lengtespier’ van de tong zorgt helpt ook
bij het kauwen, spreken en slikken.
o m. transversus: zorgt voor het versmallen en daardoor strekken van de tong.
o m. verticalis: zorgt voor het verbreden van de tong.
Spieren van het zachte verhemelte
o m. uvula: de ‘huigspier’ zorgt voor het verkorten en verdikken van de huig.
o m. tensor veli palatini: de ‘gehemeltespanner’ heft en spant het zachte
verhemelte horizontaal bij slikken en opent hierdoor ook de ingang tot de tuba.
o m levator veli palatini: zorgt samen met de musculus tensor veli palatini ervoor
dat de buis van Eustachius open en trekt het zachte verhemelte achterwaarts,
waardoor het middenoor en de nasofarynx worden afgezonderd van de farynx.
o m. palatopharyngeus: zorgt voor het dalen van het zachte gehemelte.
o m. palatoglossus: zorgt voor het omhoogtrekken van de tongbodem en laten
zakken van het zachte verhemelte.
o Sphincter velopharyngealis: de ‘kringspier’ zorgt voor de afsluiting van de
neusholte, hiervoor werken de spieren van het velum en de spieren van de
pharynx samen.
3
,1. De student benoemt de anatomische oppervlaktestructuren van de mond in het Nederlands
en (indien aangegeven) in het Latijn en kan deze aanwijzen op een foto, plaat, model of bij
een proefpersoon:
bovenkaak (maxilla) huig (uvula)
onderkaak (mandibula) tandboog
lippen (labiae) alveolairrand
tong (lingua) achterkeelwand (farynx)
hard en zacht verhemelte neustussenschot
(palatum durum en molle, velum) (septum nasi)
2. De student benoemt en beschrijft de werking van de spieren in het mondgebied:
Spieren van de faciale expressie:
o m. orbicularis oris: de ‘mondkringspier’ zorgt voor de beweging/sluiting van de
lippen, de neusvleugels, de wangen en de huid van de kin.
o m. buccinator: de ‘wangspier’ trekt de mondhoeken naar achter, maakt de
wangen plat en trekt ze samen en wordt gebruikt bij kauwen en blazen.
o m. mentalis: de ‘kinspier’ wordt ook wel ‘de pruilende spier’ genoemd, trekt de
onderlip op en naar voren.
Kauwspieren:
o m. masseter: de ‘wangkauwspier’ zorgt voor de sluiting en heffing van de kaak.
o m. temporalis: de ‘slaapspier’ zorgt voor het sluiten van de mond bij bijten,
heffen en terugtrekken van de onderkaak.
Extrinsieke Tongspieren:
o m. genioglossus: de ‘kin-tongspier’ zorg voor het uitstrekken en naar onder
bewegen van de tong en bewegen van de tongpunt.
o m. hyoglossus: de ‘tongbeen-tongspier’ zorgt voor het terugtrekken van de tong,
laten zakken van de tongrug en tongbodem.
o m. styloglossus: de ‘stijl-tongspier’ zorgt voor terugtrekken & heffen van de tong.
o m. palatoglossus: zorgt voor het
omhoogtrekken van de tongbodem
en laten zakken van het zachte verhemelte.
2
, Intrinsieke Tongspieren:
o m. longitudinalis superior: de ‘bovenste lengtespier’ van de tong zorgt voor het
optillen van de tongpunt en de zijkanten van de tong - het maken van een
"krultong" dus. Ze helpt ook bij het kauwen, spreken en slikken.
o m. longitudinalis inferior: de ‘onderste lengtespier’ van de tong zorgt helpt ook
bij het kauwen, spreken en slikken.
o m. transversus: zorgt voor het versmallen en daardoor strekken van de tong.
o m. verticalis: zorgt voor het verbreden van de tong.
Spieren van het zachte verhemelte
o m. uvula: de ‘huigspier’ zorgt voor het verkorten en verdikken van de huig.
o m. tensor veli palatini: de ‘gehemeltespanner’ heft en spant het zachte
verhemelte horizontaal bij slikken en opent hierdoor ook de ingang tot de tuba.
o m levator veli palatini: zorgt samen met de musculus tensor veli palatini ervoor
dat de buis van Eustachius open en trekt het zachte verhemelte achterwaarts,
waardoor het middenoor en de nasofarynx worden afgezonderd van de farynx.
o m. palatopharyngeus: zorgt voor het dalen van het zachte gehemelte.
o m. palatoglossus: zorgt voor het omhoogtrekken van de tongbodem en laten
zakken van het zachte verhemelte.
o Sphincter velopharyngealis: de ‘kringspier’ zorgt voor de afsluiting van de
neusholte, hiervoor werken de spieren van het velum en de spieren van de
pharynx samen.
3
