De digitale economie
De digitale economie is een heel breed begrip. Alles wat je op een digitale manier kunt doen
aan belastbare transacties valt hieronder.
Een stapje terug in de tijd
De BTW zoals we die kennen bestaat al sinds de jaren 60 van de vorige eeuw, maar sinds
1993 zijn de fiscale grenzen binnen de EU opgeheven en ontstond de intracommunautaire
handel. Hierbij werden nieuwe leveringsbegrippen geïntroduceerd zoals ‘afstandsverkopen’.
Binnen de EU golden twee regels om te bepalen waar de levering van een goed moest
worden belast. Als het een goed was dat met vervoer samenhing, dan werd het belast daar
waar het vervoer aanving. Als het werd geleverd aan een ondernemer in een andere EU
lidstaat kon dat tegen een tarief van 0%. Als dezelfde levering met vervoer aan een
particulier werd verricht dan kon het tarief van 0% niet worden toegepast en werd de lokale
BTW van het land van vestiging van de leverancier gebruikt. De vrees bestond toen dat
catalogusbedrijven zich allemaal in Luxemburg zouden gaan vestigen zodat ze gebruik
konden maken van het lage BTW tarief aldaar. Daarom zijn in 1993 de zgn.
afstandsverkopenregels gemaakt. Die hielden in dat in beginsel het BTW tarief geldt van het
land van vestiging van de leverancier, maar als je over een bepaalde drempel aan verkopen
heen gaat in het land van aankomst (vaak rond de €35.000), dan zal je toch in dat land je
moeten registreren en het tarief van het desbetreffende aankomstland in rekening moeten
brengen. De BTW is namelijk een belasting op consumptieve uitgaven, maar wel zo veel
mogelijk moet worden geheven op de plek waar de consumptie ook daadwerkelijk
plaatsvindt.
Door de tijd heen nam ook de digitalisering van de handel steeds meer toe. Dat zag je ook
buiten de EU in groter verband. Zo boog de OESO zich bijvoorbeeld over de vraag hoe je nu
e-commerce moet belasten. Dat is voor het eerst uitgebreid uitgewerkt in 1998.
Technologische ontwikkelingen volgen elkaar steeds sneller op. Dit zorgt ervoor dat
belastingregels soms achterlopen. Transacties worden steeds op nieuwe manieren verricht
en regels zullen moeten worden aangepast om dit te kunnen belasten. De nieuwe BTW
regels hiervoor kunnen worden gevat onder het kopje Vat on Electronic Services (VoES).
Met nieuwe technologie komen ook nieuwe business modellen die voortdurend
doorontwikkeld worden. Denk aan laptops, smartphones en tablets waarmee je online
goederen kan bestellen, online muziek kan downloaden en online spelletjes kan spelen. Ook
kan je via apps reizen, taxi’s en kamers boeken. Tevens heeft de ruileconomie een grote
vlucht genomen online. Tenslotte kan je denken aan advertentieopbrengsten vanuit social
media. Men kan online omzet genereren door gebruikers te ‘exploiteren’.
Single vs multi-sided markets
Ook zijn markten veranderd van vorm. Waar je vroeger naar een winkel ging die alleen maar
goederen aan consumenten verkocht die via de groothandel waren ingekocht (bijvoorbeeld
een boekwinkel), zie je nu zgn. multi-sided markets. Je kan bijvoorbeeld op marktplaats
goederen inkopen en die doorverkopen aan particulieren of zelfs handelaren in
tweedehands goederen. Ook kan je sociale media als voorbeeld nemen. Facebook verdient
geld met partners op het gebied van advertenties. Die adverteerders zijn alleen maar
De digitale economie is een heel breed begrip. Alles wat je op een digitale manier kunt doen
aan belastbare transacties valt hieronder.
Een stapje terug in de tijd
De BTW zoals we die kennen bestaat al sinds de jaren 60 van de vorige eeuw, maar sinds
1993 zijn de fiscale grenzen binnen de EU opgeheven en ontstond de intracommunautaire
handel. Hierbij werden nieuwe leveringsbegrippen geïntroduceerd zoals ‘afstandsverkopen’.
Binnen de EU golden twee regels om te bepalen waar de levering van een goed moest
worden belast. Als het een goed was dat met vervoer samenhing, dan werd het belast daar
waar het vervoer aanving. Als het werd geleverd aan een ondernemer in een andere EU
lidstaat kon dat tegen een tarief van 0%. Als dezelfde levering met vervoer aan een
particulier werd verricht dan kon het tarief van 0% niet worden toegepast en werd de lokale
BTW van het land van vestiging van de leverancier gebruikt. De vrees bestond toen dat
catalogusbedrijven zich allemaal in Luxemburg zouden gaan vestigen zodat ze gebruik
konden maken van het lage BTW tarief aldaar. Daarom zijn in 1993 de zgn.
afstandsverkopenregels gemaakt. Die hielden in dat in beginsel het BTW tarief geldt van het
land van vestiging van de leverancier, maar als je over een bepaalde drempel aan verkopen
heen gaat in het land van aankomst (vaak rond de €35.000), dan zal je toch in dat land je
moeten registreren en het tarief van het desbetreffende aankomstland in rekening moeten
brengen. De BTW is namelijk een belasting op consumptieve uitgaven, maar wel zo veel
mogelijk moet worden geheven op de plek waar de consumptie ook daadwerkelijk
plaatsvindt.
Door de tijd heen nam ook de digitalisering van de handel steeds meer toe. Dat zag je ook
buiten de EU in groter verband. Zo boog de OESO zich bijvoorbeeld over de vraag hoe je nu
e-commerce moet belasten. Dat is voor het eerst uitgebreid uitgewerkt in 1998.
Technologische ontwikkelingen volgen elkaar steeds sneller op. Dit zorgt ervoor dat
belastingregels soms achterlopen. Transacties worden steeds op nieuwe manieren verricht
en regels zullen moeten worden aangepast om dit te kunnen belasten. De nieuwe BTW
regels hiervoor kunnen worden gevat onder het kopje Vat on Electronic Services (VoES).
Met nieuwe technologie komen ook nieuwe business modellen die voortdurend
doorontwikkeld worden. Denk aan laptops, smartphones en tablets waarmee je online
goederen kan bestellen, online muziek kan downloaden en online spelletjes kan spelen. Ook
kan je via apps reizen, taxi’s en kamers boeken. Tevens heeft de ruileconomie een grote
vlucht genomen online. Tenslotte kan je denken aan advertentieopbrengsten vanuit social
media. Men kan online omzet genereren door gebruikers te ‘exploiteren’.
Single vs multi-sided markets
Ook zijn markten veranderd van vorm. Waar je vroeger naar een winkel ging die alleen maar
goederen aan consumenten verkocht die via de groothandel waren ingekocht (bijvoorbeeld
een boekwinkel), zie je nu zgn. multi-sided markets. Je kan bijvoorbeeld op marktplaats
goederen inkopen en die doorverkopen aan particulieren of zelfs handelaren in
tweedehands goederen. Ook kan je sociale media als voorbeeld nemen. Facebook verdient
geld met partners op het gebied van advertenties. Die adverteerders zijn alleen maar
