Lieve Göbbels
Vertellen en Verbeelden
Semester 1, 2018-2019
Vertellen en Verbeelden
Griekse (Klassieke) Tragedie 2
Cursus algemeen 2
Griekse tragedie 2
Aristoteles 2
Belangrijke termen 3
Klassieke Hollywood Narratie 4
Klassieke Hollywood Narratie 4
Belangrijke termen 4
Onderzoeks- en oefenvragen 5
Transmedia Storytelling 6
Transmedia storytelling 6
Jenkins’ 10 stellingen over transmedia storytelling 6
Belangrijke termen 6
Onderzoeks- en oefenvragen 7
Spatial Storytelling 8
Spatial storytelling 8
Murray’s vier aspecten van een digitale omgeving 8
Participatie 9
Jenkins’ participatiecultuur 9
Interactiviteit en immersie in media-gebaseerde performance 9
Immersie 10
Immersie 10
Tips 11
Tentamen 11
Analyses 11
, Griekse (Klassieke) Tragedie
Kort:
• Cursus algemeen
• Griekse tragedie
• Aristoteles
• Belangrijke termen
Cursus algemeen
Deze cursus heeft als doel kennis te geven van theater, film, televisie en games als storytelling
media. Hierbij wordt aandacht besteed aan de verschillende manieren waarop verhalen
geconstrueerd kunnen worden en hoe dit van invloed is op het publiek. Behalve het behandelen van
specifieke media wordt ook gekeken naar het idee dat media nooit volledig op zichzelf staan en
elkaar daardoor voortdurend beïnvloeden.
Griekse tragedie
Griekse tragedie is in de zesde eeuw v.C. in Athene ontstaan, maar bestond al als onder andere
entertainment op festivals, bijvoorbeeld het festival ter ere van Dionysius, in dichterlijke vorm zonder
dramatiek en dialogen. Er waren op zo’n festival meestal ongeveer drie tragedies per dag. Behalve
entertainment was het ook een significant onderdeel van het leven van de Atheense burger. Het
entertainment bestond uit drie genres, namelijk tragedie, komedie en satire. De tragische plots waren
vrijwel altijd gebaseerd op de mythen van mondelinge tradities. Enkele bekende schrijvers van
tragedies waren Aeschylus, Sophocles en Euripides.
Theaters werden meestal gebouwd in een passend (voorgevormd) landschap. De acteurs
betraden via de skène het orchestra. Het koor was te zien op de parodos. Vaak werden maskers met
extreme emoties en grote gaten gemaakt, waarschijnlijk zodat onder andere het publiek achterin het
een stuk beter kon zien en horen. De emoties van de karakters (en de acteurs) zijn in toneelteksten
vaak uitvoerig beschreven. Maskers werden ook gebruikt om dubbelrollen te verbloemen.
Griekse tragedie is nog steeds relevant, omdat de onderwerpen vaak universele problemen
zijn, het acties van echte mensen zijn (realistisch), het van invloed is geweest op tijdelijke genres als
soapopera, het vaak een hoge mate van catharsis bevat en omdat het een beeld geeft van het lijden
van mensen.
Aristoteles
Aristoteles wordt vaak gezien als de grondlegger van de westerse filosofie. Eén van zijn werken,
Poëtica (335 v.C.), is nooit bedoeld ter publicatie en is ook slechts deels bewaard gebleven. Dit is
tevens het enige bewaard gebleven werk van Aristoteles. Velen vinden dit boek het oudste en
invloedrijkste boek van de westerse literatuurtheorie. In zijn boek bestudeerde hij een aantal vragen
die hij uit bestaande teksten haalde, zoals:
- hoe werkt tragedie?;
- hoe zit een succesvol plot in elkaar?;
- welke elementen horen aanwezig te zijn?
Vertellen en Verbeelden
Semester 1, 2018-2019
Vertellen en Verbeelden
Griekse (Klassieke) Tragedie 2
Cursus algemeen 2
Griekse tragedie 2
Aristoteles 2
Belangrijke termen 3
Klassieke Hollywood Narratie 4
Klassieke Hollywood Narratie 4
Belangrijke termen 4
Onderzoeks- en oefenvragen 5
Transmedia Storytelling 6
Transmedia storytelling 6
Jenkins’ 10 stellingen over transmedia storytelling 6
Belangrijke termen 6
Onderzoeks- en oefenvragen 7
Spatial Storytelling 8
Spatial storytelling 8
Murray’s vier aspecten van een digitale omgeving 8
Participatie 9
Jenkins’ participatiecultuur 9
Interactiviteit en immersie in media-gebaseerde performance 9
Immersie 10
Immersie 10
Tips 11
Tentamen 11
Analyses 11
, Griekse (Klassieke) Tragedie
Kort:
• Cursus algemeen
• Griekse tragedie
• Aristoteles
• Belangrijke termen
Cursus algemeen
Deze cursus heeft als doel kennis te geven van theater, film, televisie en games als storytelling
media. Hierbij wordt aandacht besteed aan de verschillende manieren waarop verhalen
geconstrueerd kunnen worden en hoe dit van invloed is op het publiek. Behalve het behandelen van
specifieke media wordt ook gekeken naar het idee dat media nooit volledig op zichzelf staan en
elkaar daardoor voortdurend beïnvloeden.
Griekse tragedie
Griekse tragedie is in de zesde eeuw v.C. in Athene ontstaan, maar bestond al als onder andere
entertainment op festivals, bijvoorbeeld het festival ter ere van Dionysius, in dichterlijke vorm zonder
dramatiek en dialogen. Er waren op zo’n festival meestal ongeveer drie tragedies per dag. Behalve
entertainment was het ook een significant onderdeel van het leven van de Atheense burger. Het
entertainment bestond uit drie genres, namelijk tragedie, komedie en satire. De tragische plots waren
vrijwel altijd gebaseerd op de mythen van mondelinge tradities. Enkele bekende schrijvers van
tragedies waren Aeschylus, Sophocles en Euripides.
Theaters werden meestal gebouwd in een passend (voorgevormd) landschap. De acteurs
betraden via de skène het orchestra. Het koor was te zien op de parodos. Vaak werden maskers met
extreme emoties en grote gaten gemaakt, waarschijnlijk zodat onder andere het publiek achterin het
een stuk beter kon zien en horen. De emoties van de karakters (en de acteurs) zijn in toneelteksten
vaak uitvoerig beschreven. Maskers werden ook gebruikt om dubbelrollen te verbloemen.
Griekse tragedie is nog steeds relevant, omdat de onderwerpen vaak universele problemen
zijn, het acties van echte mensen zijn (realistisch), het van invloed is geweest op tijdelijke genres als
soapopera, het vaak een hoge mate van catharsis bevat en omdat het een beeld geeft van het lijden
van mensen.
Aristoteles
Aristoteles wordt vaak gezien als de grondlegger van de westerse filosofie. Eén van zijn werken,
Poëtica (335 v.C.), is nooit bedoeld ter publicatie en is ook slechts deels bewaard gebleven. Dit is
tevens het enige bewaard gebleven werk van Aristoteles. Velen vinden dit boek het oudste en
invloedrijkste boek van de westerse literatuurtheorie. In zijn boek bestudeerde hij een aantal vragen
die hij uit bestaande teksten haalde, zoals:
- hoe werkt tragedie?;
- hoe zit een succesvol plot in elkaar?;
- welke elementen horen aanwezig te zijn?
